Revert to Islam, click here
Isalama Al-Haq: Qur'an ma Hadith
(Isalama moni)



Topic - Al-Qur'an Kisah-kisah dan perumpamaan dalam Al Qur'an Perumpamaan-perumpamaan dalam Al Qur'an Perumpamaan kufur dan menyekutukan Allah
Verse Search Results :
Total Verses : 19
19
Q.S Al-Baqarah (2:19)

اَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ فِيْهِ ظُلُمٰتٌ وَّرَعْدٌ وَّبَرْقٌۚ يَجْعَلُوْنَ اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِۗ وَاللّٰهُ مُحِيْطٌۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

au kaṣayyibim minas-samā'i fīhi ẓulumātuw wa ra‘duw wa barq(un), yaj‘alūna aṣābi‘ahum fī āżānihim minaṣ-ṣawā‘iqi ḥażaral-maut(i), wallāhu muḥīṭum bil- kāfirīn(a).

Pe pei o (i latou ua taia e) se timuga mamafa mai le lagi, faatasi ai ma le pogisa, faititili, ma uila. Latou te pupuni o latou taliga i o latou tamatamailima, (sosola ese) mai le leo o le faititili ona o le fefe i le oti. E siomia e Allah i latou e le talitonu.


74
Q.S Al-Baqarah (2:74)

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Ona maeʻa lea ona maʻaʻa lou loto, o lea na pei ai (lou loto) o se maʻa, e sili atu ona maʻaʻa. O le mea moni, mai nei maʻa e tatau ona i ai ni vaitafe (vai) e tafe mai ai. E i ai foʻi na mavaevae ma puna mai ai. Ma e i ai foʻi na paʻuʻū ifo ona o lo latou matataʻu iā Allah. Ma e lē o lē silafia e Allah mea tou te faia.


171
Q.S Al-Baqarah (2:171)

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا كَمَثَلِ الَّذِيْ يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ اِلَّا دُعَاۤءً وَّنِدَاۤءً ۗ صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

wa maṡalul-lażīna kafarū kamaṡalil-lażī yan‘iqu bimā lā yasma‘u illā du‘ā'aw wa nidā'ā(n), ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā ya‘qilūn(a).

Ma o le faʻataoto mo (e valaʻau) o ē lē talitonu e pei o se (leoleo mamoe) o lē e ʻalaga atu i (manu) e leai se mea e faʻalogo i ai vagana ai le valaʻau ma le tagi. (O i latou) e tutuli, gūgū ma tauaso, o lea latou te lē malamalama ai.


266
Q.S Al-Baqarah (2:266)

اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُوْنَ لَهٗ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ لَهٗ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۙ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهٗ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُۚ فَاَصَابَهَآ اِعْصَارٌ فِيْهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

ayawaddu aḥadukum an takūna lahū jannatum min nakhīliw wa a‘nābin tajrī min taḥtihal-anhār(u), lahū fīhā min kulliṡ-ṡamarāt(i), wa aṣābahul-kibaru wa lahū żurriyyatun ḍu‘afā'(u), fa'aṣābahā i‘ṣārun fīhi nārun faḥtaraqat, każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

E iai ea se tasi o outou e fia maua se togālaau o mati ma vine e tafe ifo i lalo ifo o vaitafe, e iai ana fua eseese, ona oo mai lea o lona matua ae o loo iai ana fanau laiti? Ona agi malosi lea o le togālaau i se matagi malosi o loo iai le afi, ona mu ai lea. O lea ua faamatala atu ai e Allah Ana fuaiupu ia te outou ina ia outou mafaufau i ai.


16
Q.S Al-Ma'idah (5:16)

يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

O le Tusi lea e taʻitaʻia ai e le Atua i latou e mulimuli i Lona finagalo i le ala o le faaolataga, ma (faʻatasi ai ma lena Tusi) e aumaia ai e le Atua lena tagata mai le pouliuli atoatoa i le malamalama i Lana faʻatagaga, ma faʻaali atu ia te ia le ala saʻo.


39
Q.S Al-An'am (6:39)

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا صُمٌّ وَّبُكْمٌ فِى الظُّلُمٰتِۗ مَنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَّشَأْ يَجْعَلْهُ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā ṣummuw wa bukmun fiẓ-ẓulumāt(i), may yasya'illāhu yuḍlilhu wa may yasya' yaj‘alhu ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

O i latou fo‘i e fa‘afitia a Matou fuaiupu, o i latou ia e tutuli, e gūgū ma o lo‘o i le pouliuli atoatoa. O lē e finagalo i ai le Atua (e alu ese), e mautinoa lava o le a Ia fa‘asesēina o ia. O lē e finagalo i ai le Atua (e ta‘ita‘iina), e mautinoa lava o le a Ia tu‘uina o ia i le ala sa‘o.


71
Q.S Al-An'am (6:71)

قُلْ اَنَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلٰٓى اَعْقَابِنَا بَعْدَ اِذْ هَدٰىنَا اللّٰهُ كَالَّذِى اسْتَهْوَتْهُ الشَّيٰطِيْنُ فِى الْاَرْضِ حَيْرَانَ لَهٗٓ اَصْحٰبٌ يَّدْعُوْنَهٗٓ اِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰىۗ وَاُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul anad‘ū min dūnillāhi mā lā yanfa‘unā wa lā yaḍurrunā wa nuraddu ‘alā a‘qābinā ba‘da iż hadānallāhu kal-lażīstahwathusy-syayāṭīnu fil-arḍi ḥairāna lahū aṣḥābuy yad‘ūnahū ilal-huda'tinā, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa umirnā linuslima lirabbil-‘ālamīn(a).

Fai atu (Muhammad), "Pe tatou te ole atu ea i se isi mea e ese mai ia Allah, e le mafai ona aoga ia i tatou ma e le afaina ai foi i tatou, ma pe tatou te toe liliuina i tua, pe a uma ona taʻitaʻia i tatou e Allah, e pei o tagata ua faaseseina e Satani i le lalolagi, i se tulaga o le fenumiai." Na valaaulia o ia e ana uo i le ala sao (i le faapea atu), "Mulimuli mai ia i matou." Fai atu, "E moni, o le taʻitaʻiga a Allah o le taʻitaʻiga (moni) lea; ma ua poloaiina i tatou e gauai atu i le Alii o lalolagi uma,


176
Q.S Al-A'raf (7:176)

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

Ana faapea Matou te finagalo i ai, semanū matou te siitia lona tulaga i lea (fuaiupu), ae sa ia agale i le lalolagi ma mulimuli i ona manaoga (maualalo), ona pei lea o lana faataitaiga o se taifau, afai e te tuliesea o ia e te faaloloa lona laulaufaiva ma afai e te tuuina atu o ia e faaloloa foi lona laulaufaiva. O le faataoto lea o i latou e faafitia a Matou fuaiupu. O lea ia faamatala atu na tala ina ia latou mafaufau ai.


177
Q.S Al-A'raf (7:177)

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

E matuā leaga lava le faʻataʻitaʻiga a i latou o ē faʻafitia a tatou fuaiupu; ua latou faʻasesēina i latou lava.


14
Q.S Ar-Ra'd (13:14)

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

Na'o Allah lava e i ai le tatalo moni. O tupua latou te ifo i ai e ese mai ia Allah e le mafai ona latou avatua se mea, e leai se eseesega ma se tagata e tatala ona alofilima i le vai ina ia oo atu (le vai) i lona gutu. E ui lava ina le oo atu le vai i lona gutu. Ma o tatalo a i latou e le talitonu e le aoga.


16
Q.S Ar-Ra'd (13:16)

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

Fai atu (Muhammad), "O ai ea le Aliʻi o le lagi ma le lalolagi?" Fai atu, "O Allah." Fai atu, "E tatau ea mo outou ona ave ni puipuiga e ese mai ia Allah, a o latou le mafaia ona aumaia se manuia pe taofia ai le leaga ia i latou lava?" Fai atu, "E tutusa ea ē tauaso ma ē vaai? Pe tutusa ea le pogisa ma le malamalama? Pe latou te faia ni paaga ma Allah e mafai ona faia ni mea e pei o Lana foafoaga ina ia tutusa ai foafoaga e lua i o latou mata?" Fai atu, "O Allah o Lē na Foafoaina mea uma ma o Ia o le Atua Silisili Ese, o le Silisili Ese."


17
Q.S Ar-Ra'd (13:17)

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

Ua auina mai e Allah le vai (timu) mai le lagi, o lea e tafe ai (le vai) i le vanu e tusa ai ma lona tele, ona tafe mai lea o le foam opeopea. Ma mai mea (uʻamea) latou te faʻasuaina i le afi e fai ai teuga poʻo meafaigaluega, e iai foʻi (foʻi) foam e pei o lea (foam opeopea). O lea ua faia ai e Allah se faʻataʻitaʻiga e uiga i le mea moni ma le mea sese. A o le foam, o le a mou atu e pei o se mea leai; ae o le mea e aoga i tagata, o le a tumau pea i le lalolagi. O lea ua faia ai e Allah se faʻataʻitaʻiga.


31
Q.S Al-Hajj (22:31)

حُنَفَاۤءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِيْنَ بِهٖۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَكَاَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاۤءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ اَوْ تَهْوِيْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ مَكَانٍ سَحِيْقٍ

Ḥunafā'a lillāhi gaira musyrikīna bih(ī), wa may yusyrik billāhi fa ka'annamā kharra minas-samā'i fa takhṭafuhuṭ-ṭairu au tahwī bihir-rīḥu fī makānin saḥīq(in).

(Tapuai) ma le faamaoni ia Allah, e aunoa ma le faia o ni paaga ma Ia. O lē faia ni paaga ma Allah, e pei lava o ia ua pa'ū mai le lagi ma ua pu'eina e se manulele, pe ua aveina e le matagi i se nofoaga mamao.


73
Q.S Al-Hajj (22:73)

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَنْ يَّخْلُقُوْا ذُبَابًا وَّلَوِ اجْتَمَعُوْا لَهٗ ۗوَاِنْ يَّسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْـًٔا لَّا يَسْتَنْقِذُوْهُ مِنْهُۗ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوْبُ

yā ayyuhan-nāsu ḍuriba maṡalum fastami‘ū lah(ū), innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lay yakhluqū żubābaw wa lawijtama‘ū lah(ū), wa iy yaslubhumuż-żubābu syai'al lā yastanqiżūhu minh(u), ḍa‘ufaṭ-ṭālibu wal-maṭlūb(u).

O outou tagata e! Ua faia se faataoto. O lea ia faalogo mai! E moni, o mea uma tou te valaau atu i ai e ese mai ia Allah e le mafai ona faia se lago e tasi, tusa lava pe latou te aufaatasi e faia. Afai foi e ave e le lago se mea mai ia i latou, e le mafai ona latou toe ave mai le lago. O i latou e tapuai ma i latou e tapuai i ai e tutusa lava le vaivai.


40
Q.S An-Nur (24:40)

اَوْ كَظُلُمٰتٍ فِيْ بَحْرٍ لُّجِّيٍّ يَّغْشٰىهُ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ سَحَابٌۗ ظُلُمٰتٌۢ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍۗ اِذَآ اَخْرَجَ يَدَهٗ لَمْ يَكَدْ يَرٰىهَاۗ وَمَنْ لَّمْ يَجْعَلِ اللّٰهُ لَهٗ نُوْرًا فَمَا لَهٗ مِنْ نُّوْرٍ ࣖ

au kaẓulumātin fī baḥril lujjiyyiy yagsyāhu maujum min fauqihī maujum min fauqihī saḥāb(un), ẓulumātum ba‘ḍuhā fauqa ba‘ḍ(in), iżā akhraja yadahū lam yakad yarāhā, wa mal lam yaj‘alillāhu lahū nūran famā lahū min nūr(in).

Pe (o le tulaga o ē lē talitonu) e pei o le pogisa atoa i se sami loloto, lea e ufitia e peau, ma o loo i ai (toe) ao pogisa i luga. O le pogisa tele lea i ni vaega. A ia aveese lona lima e toetoe lava a lē mafai ona ia vaaia. O lē e lē avatua i ai le malamalama (taʻitaʻiga) e Allah, ona leai lea o se malamalama itiiti ia te ia.


41
Q.S Al-'Ankabut (29:41)

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

O le faʻataʻitaʻiga o i latou e faʻaaogā ni puipuiga e ese mai ia Allah e pei o se apogaleveleve e fai se fale. Ma o le fale e sili ona vaivai o le fale lea o apogaleveleve, ana latou iloa.


17
Q.S Fusilat (41:17)

وَاَمَّا ثَمُوْدُ فَهَدَيْنٰهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمٰى عَلَى الْهُدٰى فَاَخَذَتْهُمْ صٰعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُوْنِ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ۚ

wa ammā ṡamūdu fa hadaināhum fastaḥabbul-‘amā ‘alal-hudā fa akhażathum ṣā‘iqatul-‘ażābil-hūni bimā kānū yaksibūn(a).

A o le nuu o Samud, na matou avatu ia i latou le taʻitaʻiga ae na latou sili atu i le tauaso (faʻasese) nai lo le taʻitaʻiga, o lea na taia ai i latou e le uila o se faʻasalaga māsiasi ona o mea na latou faia.


9
Q.S Al-Hadid (57:9)

هُوَ الَّذِيْ يُنَزِّلُ عَلٰى عَبْدِهٖٓ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَكُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ بِكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

huwal-lażī yunazzilu ‘alā ‘abdihī āyātim bayyinātil liyukhrijakum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa innallāha bikum lara'ūfur raḥīm(un).

O Ia lava lea na auina mai ni fuaiupu manino (le Qur'an) i Lana auauna (Muhammad) e aumaia ai outou mai le pouliuli i le malamalama. Ma e moni, o Allah e Silisili Ese lona Agalelei, e Silisili Ese lona Alofa.


11
Q.S At-Talaq (65:11)

رَّسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ مُبَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُّدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ قَدْ اَحْسَنَ اللّٰهُ لَهٗ رِزْقًا

rasūlay yatlū ‘alaikum āyātillāhi mubayyinātil liyukhrijal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa may yu'mim billāhi wa ya‘mal ṣāliḥay yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), qad aḥsanallāhu lahū rizqā(n).

(e ala i le auina mai) o se Avefeau o le a faitauina atu ia te outou fuaiupu a Allah ma faamatala atu (tulafono eseese), ina ia mafai ona Ia aumaia i latou o e talitonu ma faia galuega lelei, mai le pouliuli i le malamalama. Ma o lē e talitonu ia Allah ma faia galuega lelei, e mautinoa lava o le a Ia taliaina o ia i faatoaga o loo tafe ifo ai vaitafe; latou te nonofo ai e faavavau. E moni, na foaiina atu e Allah ia te ia mea lelei.