اَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ فِيْهِ ظُلُمٰتٌ وَّرَعْدٌ وَّبَرْقٌۚ يَجْعَلُوْنَ اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِۗ وَاللّٰهُ مُحِيْطٌۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

au kaṣayyibim minas-samā'i fīhi ẓulumātuw wa ra‘duw wa barq(un), yaj‘alūna aṣābi‘ahum fī āżānihim minaṣ-ṣawā‘iqi ḥażaral-maut(i), wallāhu muḥīṭum bil- kāfirīn(a).

किंवा जसे आकाशातून मुसळधार पाऊस पडतो ज्यात अंधकार, गडगडाट आणि बिज आहे; ते मृत्यूच्या भीतीने विजांच्या आवाजापासून कानात बोटे खुपसतात. आणि अल्लाह काफिरांना घेरून आहे.

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

मग त्यानंतर तुमचे हृदय कठीण झाले जसे दगड किंवा त्यापेक्षा जास्त कठीण. आणि निःसंशय, काही दगड असे आहेत ज्यातून नद्या वाहतात, आणि काही फुटतात तर त्यातून पाणी येते, आणि काही अल्लाहच्या भीतीने खाली पडतात. आणि अल्लाह तुमच्या कृत्यांपासून बेअखबर नाही.

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا كَمَثَلِ الَّذِيْ يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ اِلَّا دُعَاۤءً وَّنِدَاۤءً ۗ صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

wa maṡalul-lażīna kafarū kamaṡalil-lażī yan‘iqu bimā lā yasma‘u illā du‘ā'aw wa nidā'ā(n), ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā ya‘qilūn(a).

आणि काफिरांची उपमा अशी आहे जसे एखाद्याने एखाद्या गोष्टीला हाक मारली जी फक्त आवाज आणि हाक ऐकते, बहिरे, गूंगे, आंधळे, तर ते समजत नाहीत.

اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُوْنَ لَهٗ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ لَهٗ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۙ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهٗ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُۚ فَاَصَابَهَآ اِعْصَارٌ فِيْهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

ayawaddu aḥadukum an takūna lahū jannatum min nakhīliw wa a‘nābin tajrī min taḥtihal-anhār(u), lahū fīhā min kulliṡ-ṡamarāt(i), wa aṣābahul-kibaru wa lahū żurriyyatun ḍu‘afā'(u), fa'aṣābahā i‘ṣārun fīhi nārun faḥtaraqat, każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

काय तुमच्यापैकी कोणी इच्छितो की त्याच्याकडे बाग असेल खजूर आणि द्राक्षांची, त्याखाली नद्या वाहतात, त्याला सर्व प्रकारची फळे असतील, मग त्याला वृद्धापकाळ येईल आणि त्याची संतान कमकुवत असेल, मग त्यावर आग येईल तर ते जळून जाईल. अशाप्रकारे अल्लाह तुमच्यासाठी आयती स्पष्ट करतो जेणेकरून तुम्ही विचार कराल.

يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

त्या ग्रंथाद्वारे अल्लाह त्यांच्या हृदयाने ज्यांनी त्याची प्रसन्नता मिळवली आहे, त्यांना मोक्षपथाकडे मार्गदर्शन करतो, आणि (त्या ग्रंथाद्वारे) अल्लाह आपल्या परवानगीने त्यांना अंधकारांतून प्रकाशात बाहेर काढतो, आणि त्यांना सरळ मार्गाकडे मार्गदर्शन करतो.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا صُمٌّ وَّبُكْمٌ فِى الظُّلُمٰتِۗ مَنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَّشَأْ يَجْعَلْهُ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā ṣummuw wa bukmun fiẓ-ẓulumāt(i), may yasya'illāhu yuḍlilhu wa may yasya' yaj‘alhu ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

आणि जे आमच्या संकेतांना नाकारतात ते बधिर, मूक आणि घोर अंधकारात आहेत. ज्याला अल्लाह भटकवू इच्छितो, त्याला तो भटकवतो. आणि ज्याला मार्गदर्शन देऊ इच्छितो, तो नक्कीच त्याला सरळ मार्गावर मार्गदर्शन करील.

قُلْ اَنَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلٰٓى اَعْقَابِنَا بَعْدَ اِذْ هَدٰىنَا اللّٰهُ كَالَّذِى اسْتَهْوَتْهُ الشَّيٰطِيْنُ فِى الْاَرْضِ حَيْرَانَ لَهٗٓ اَصْحٰبٌ يَّدْعُوْنَهٗٓ اِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰىۗ وَاُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul anad‘ū min dūnillāhi mā lā yanfa‘unā wa lā yaḍurrunā wa nuraddu ‘alā a‘qābinā ba‘da iż hadānallāhu kal-lażīstahwathusy-syayāṭīnu fil-arḍi ḥairāna lahū aṣḥābuy yad‘ūnahū ilal-huda'tinā, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa umirnā linuslima lirabbil-‘ālamīn(a).

"(हे मुहम्मद) म्हणा, ""आपण अल्लाह सोडून अशा कोणाकडे शरण जाऊ की जो आपल्याला ना फायदा करू शकतो ना नुकसान, आणि आपण अल्लाहने मार्गदर्शन केल्यापूर्वीच्या अवस्थेत परत जाऊ, जसे शैतानाने त्यांच्या गोंधळात पृथ्वीवर अनेकांना वाट चुकवली आहे?"" त्याच्या सोबतींनी त्याला सरळ मार्गावर बोलावले (म्हणत), ""आमच्या मागे चला."" सांगा, ""नक्कीच, अल्लाहचे मार्गदर्शनच खरे मार्गदर्शन आहे; आणि आम्हाला जगांच्या पालनहाराला आत्मसमर्पण करण्याचे,""

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

'आणि जर आम्हाला इच्छा असती, तर आम्ही त्याला त्या चिन्हांनी उच्च स्थान दिले असते, परंतु त्याने सांसारिक गोष्टींकडे झुकले आणि आपल्या इच्छांचे अनुसरण केले, त्यामुळे त्याचे उदाहरण कुत्र्यासारखे आहे: जर तुम्ही त्याला दूर धाडले, तरी तो आपली जीभ चाटतो, आणि जर तुम्ही त्याला एकटे सोडले, तरी तो आपली जीभ चाटतो (तसेच).' आमच्या आयतांना नाकारणाऱ्यांची ही उपमा आहे. तर, या कथा सांग, जेणेकरून ते विचार करतील.'

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

'आमच्या आयतांचा इन्कार करणाऱ्यांची उपमा किती वाईट आहे; ते स्वतःलाच नुकसान करतात.'

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

त्याच्याकडेच खरी प्रार्थना आहे. आणि ज्यांना ते अल्लाहव्यतिरिक्त पुकारतात, ते त्यांना काहीच देऊ शकत नाहीत, ते तर त्या व्यक्तीसारखे आहेत ज्याने आपल्या तोंडापर्यंत पाणी पोहोचवण्यासाठी हात पसरवले, पण ते तोंडापर्यंत पोहोचत नाही. आणि अविश्वासूंची प्रार्थना फक्त भ्रांत आहे.

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

म्हणा, 'आकाश आणि पृथ्वीचा प्रभू कोण आहे?' म्हणा, 'अल्लाह.' म्हणा, 'मग तुम्ही त्याच्याशिवाय इतर संरक्षक का स्वीकारता, जे स्वतःला फायदा किंवा नुकसान करण्याची ताकदही ठेवत नाहीत? सांग, 'अंध आणि पाहणारा समान आहेत का? किंवा अंधार आणि प्रकाश समान आहेत का? किंवा त्यांनी अल्लाहसाठी असे साथी ठरवले आहेत ज्यांनी त्याच्या सृष्टीसारखी सृष्टी निर्माण केली आहे, ज्यामुळे त्यांना ती सृष्टी सारखीच वाटते?' सांग, 'अल्लाह सर्व गोष्टींचा स्रष्टा आहे, आणि तो एकच, सर्वव्यापी आहे.'

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

तो आकाशातून पाऊस पाठवतो, आणि तो दऱ्यांमध्ये त्यांच्या मोजणीप्रमाणे वाहतो, आणि हुंवार पाण्यावर फेस निर्माण होतो. आणि ज्या गोष्टी ते दागिने किंवा भांडी बनवण्यासाठी आगीत वितळवतात, त्यातही तसाच फेस असतो. अशाप्रकारे अल्लाह सत्य आणि असत्याचे उदाहरण देतो. ज्याबद्दल फेणाचा प्रश्न आहे, तो निरुपयोगी वस्तूप्रमाणे नाश पावतो; परंतु जे मानवजातीसाठी उपयुक्त आहे ते पृथ्वीवर टिकून राहते. अशा प्रकारे अल्लाह उपमा मांडतो.

حُنَفَاۤءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِيْنَ بِهٖۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَكَاَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاۤءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ اَوْ تَهْوِيْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ مَكَانٍ سَحِيْقٍ

Ḥunafā'a lillāhi gaira musyrikīna bih(ī), wa may yusyrik billāhi fa ka'annamā kharra minas-samā'i fa takhṭafuhuṭ-ṭairu au tahwī bihir-rīḥu fī makānin saḥīq(in).

असेच अल्लाहचे आदेश आहेत. आणि जो कोणी अल्लाहच्या चिन्हांना सन्मान देतो, तर ते खरोखरच हृदयाच्या परहेझगारीमुळे आहे.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَنْ يَّخْلُقُوْا ذُبَابًا وَّلَوِ اجْتَمَعُوْا لَهٗ ۗوَاِنْ يَّسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْـًٔا لَّا يَسْتَنْقِذُوْهُ مِنْهُۗ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوْبُ

yā ayyuhan-nāsu ḍuriba maṡalum fastami‘ū lah(ū), innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lay yakhluqū żubābaw wa lawijtama‘ū lah(ū), wa iy yaslubhumuż-żubābu syai'al lā yastanqiżūhu minh(u), ḍa‘ufaṭ-ṭālibu wal-maṭlūb(u).

आणि जर ते तुमच्याशी वाद घालत असतील, तर म्हणा, 'तुम्ही जे करता ते अल्लाहला चांगले माहीत आहे.'

اَوْ كَظُلُمٰتٍ فِيْ بَحْرٍ لُّجِّيٍّ يَّغْشٰىهُ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ سَحَابٌۗ ظُلُمٰتٌۢ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍۗ اِذَآ اَخْرَجَ يَدَهٗ لَمْ يَكَدْ يَرٰىهَاۗ وَمَنْ لَّمْ يَجْعَلِ اللّٰهُ لَهٗ نُوْرًا فَمَا لَهٗ مِنْ نُّوْرٍ ࣖ

au kaẓulumātin fī baḥril lujjiyyiy yagsyāhu maujum min fauqihī maujum min fauqihī saḥāb(un), ẓulumātum ba‘ḍuhā fauqa ba‘ḍ(in), iżā akhraja yadahū lam yakad yarāhā, wa mal lam yaj‘alillāhu lahū nūran famā lahū min nūr(in).

किंवा खोल समुद्रातील अंधार, ज्यावर लाटा असतात, त्यावर लाटा आणि त्यावर ढग असतात; अंधारवर अंधार, जर तो आपला हात पुढे करतो, तर त्याला तो दिसत नाही, आणि ज्याला अल्लाह प्रकाश (मार्गदर्शन) देत नाही, त्याच्याकडे अजिबात प्रकाश नाही.

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

जे लोक अल्लाह सोडून इतर संरक्षक धरतात, त्यांची उपमा कोळीच्या जाळ्यासारखी आहे. आणि खरोखरच, घरांपैकी सर्वात कमकुवत घर म्हणजे कोळीचे घर, जर त्यांना हे माहीत असते.

وَاَمَّا ثَمُوْدُ فَهَدَيْنٰهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمٰى عَلَى الْهُدٰى فَاَخَذَتْهُمْ صٰعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُوْنِ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ۚ

wa ammā ṡamūdu fa hadaināhum fastaḥabbul-‘amā ‘alal-hudā fa akhażathum ṣā‘iqatul-‘ażābil-hūni bimā kānū yaksibūn(a).

आणि समूदच्या लोकांबद्दल, आम्ही त्यांना मार्ग दाखविला, परंतु त्यांनी मार्गदर्शनापेक्षा अंधत्वाला (भ्रष्टतेला) प्राधान्य दिले, म्हणून त्यांनी केलेल्या कृत्यांसाठी त्यांना अपमानजनक शिक्षा म्हणून वीज पडावी लागली.

هُوَ الَّذِيْ يُنَزِّلُ عَلٰى عَبْدِهٖٓ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَكُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ بِكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

huwal-lażī yunazzilu ‘alā ‘abdihī āyātim bayyinātil liyukhrijakum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa innallāha bikum lara'ūfur raḥīm(un).

तोच आहे ज्याने आपल्या सेवकाकडे (आपल्या सामर्थ्याची) चिन्हे अवतरवली, जेणेकरून तो तुम्हाला अंधकारातून प्रकाशात आणू शकेल. आणि खरोखरच, अल्लाह तुमच्यासाठी अत्यंत दयाळू आणि करुणामय आहे.

رَّسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ مُبَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُّدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ قَدْ اَحْسَنَ اللّٰهُ لَهٗ رِزْقًا

rasūlay yatlū ‘alaikum āyātillāhi mubayyinātil liyukhrijal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa may yu'mim billāhi wa ya‘mal ṣāliḥay yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), qad aḥsanallāhu lahū rizqā(n).

(म्हणजे) तो प्रेषित जो तुम्हाला अल्लाहचे वचन वाचून दाखवतो, स्पष्टीकरण देतो, जेणेकरून तो श्रद्धा ठेवणारे आणि चांगले कर्म करणारे लोकांना अंधकारातून प्रकाशात आणू शकेल. आणि जो कोणी अल्लाहवर विश्वास ठेवतो आणि चांगले कर्म करतो, त्याला तो अशा बागांमध्ये प्रवेश देईल ज्यांच्या तळाशी नद्या वाहतात, जिथे ते सदैव राहतील. नक्कीच, अल्लाहने त्याच्यावर चांगले जीवन-साधन प्रदान केले आहे.