يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْاَنْصَابُ وَالْاَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِ فَاجْتَنِبُوْهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-khamru wal-maisiru wal-anṣābu wal-azlāmu rijsum min ‘amalisy-syaiṭāni fajtanibūhu la‘allakum tufliḥūn(a).
ای کسانی که ایمان دارید! در حقیقت، نوشیدن الکول، قمار زدن، (قربانی کردن به) بت ها، و کشیدن ثروت های زیاد با تیرها، اعمال شنیع اند و از جمله اعمال شیطان اند. پس از آن (اعمال) دور باشید تا خوش شانس باشید.
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
کسانی را که صبح و شام پروردگارشان را صدا میزنند، دور نکن، آنان به رضای او امید دارند. شما کوچکترین مسئولیتی را در قبال اعمال آنها به عهده ندارید و آنها کوچکترین مسئولیتی را در قبال اعمال شما به عهده ندارند، به همین دلیل است که شما (حق دارید) آنها را اخراج کنید، تا شما از ظالمان باشید.
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).
آنها از شما (محمد) در مورد (توزیع) غنیمت جنگ می پرسند. بگویید: «غنایم جنگی از آن خدا و رسول است (مطابق به احکام خدا و رسولش)، پس از خدا بترسید و روابط بین همسایگان را بهبود بخشید و اگر مؤمن هستید از الله و رسولش اطاعت کنید».
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
و صبر کن، تو (محمد) با کسانی که صبح و شام پروردگار خود را به امید رضایت او می خوانند؛ و چشمان خود را از آنها دور نکنید (زیرا) آنها به جواهرات زندگی دنیوی امیدوار هستند؛ و از کسانی که ما از یاد کردن ما در قلب های شان غفلت کرده ایم، پیروی نکنید، و از خواسته های آنها پیروی نکنید و شرایط آنها از خط عبور کرده است.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
و ما این را برای انسان ها الزامی ساخته ایم تا به والدین شان (خیر) کنند. و اگر آنها شما را مجبور کردند تا مرا با چیزی که شما هیچ آگاهی ندارید، شریک سازید، پس از آنها اطاعت نکنید. بازگشت شما فقط به من است، و من به شما خواهم گفت که شما چه کرده اید.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
و ما به انسان دستور دادیم (که به والدین خود خوبی کند). مادرش او را در حالت ضعف فزاینده حامله کرده بود و او را در سن دو سالگی از شیر گرفت. از من و والدین تان سپاسگزار باشید. بازگشت تو فقط به من خواهد بود.
وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
و اگر هر دو شما را وادار به شریک ساختن با من کردند که هیچ آگاهی از آن ندارید، پس از آنها اطاعت نکنید، و آنها را در دنیا به خوبی شریک سازید، و راه کسانی را که به سوی من برمیگردند، دنبال کنید. بعداً به من برگشت شما است، بعد من به شما خواهم گفت که شما چه کرده اید.