يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْاَنْصَابُ وَالْاَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِ فَاجْتَنِبُوْهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-khamru wal-maisiru wal-anṣābu wal-azlāmu rijsum min ‘amalisy-syaiṭāni fajtanibūhu la‘allakum tufliḥūn(a).
हे तुमी विस्वास दवरतात! खरेंच सोरो पियेवप, जुगार खेळप, मूर्तींक (बळी दिवप), बाणांनी भरपूर भाग्य काडप हीं घृणास्पद कृत्यां आनी सैतानाच्या कृत्यां मदीं आसात. देखून त्या (कर्मां) पासून पयस रावचें म्हणजे तुमचें नशीब मेळटलें.
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
सकाळीं आनी सांजवेळार आपल्या प्रभूक उलो मारपी लोकांक धांवडावन घालूंक नाकात, ते ताच्या सुखाची आस्त बाळगितात. तांच्या कृतीची तुमी कितलीशीच जापसालदारकी घेनात आनी ते तुमच्या कर्तुबांची कितलीशीच जापसालदारकी घेनात, हाका लागून तुमकां तांकां धांवडावपाचो (अधिकार आसा), जाका लागून तुमी वायट करप्यां मदीं आसतात.
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).
झुजाच्या लूटाची (वांटणी) तुमकां (मुहम्मदाक) विचारतात. म्हणचें, "झुजांतली लूट अल्ला आनी दूताची (अल्ला आनी ताच्या दूताच्या तरतुदी प्रमाण), देखून अल्लाक भियेयात आनी शेजाऱ्यां मदले संबंद सुदारात, आनी तुमी भावार्थी आसल्यार अल्ल आनी ताच्या दूताचें आज्ञापालन करात."
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
आनी तुमी (मुहंमद) आपल्या प्रभूक सकाळीं आनी सांजवेळार ताच्या प्रसन्नतेची आस्त बाळगून उलो मारपी लोकां कडेन धीर धर; आनी तुमचे दोळे तांकां वळोवंक नाकात (कारण) ते संवसारीक जिविताच्या रत्नांची आस्त बाळगितात; आनी ज्यांच्या काळजांतल्यान आमी आमचो उगडास करपाक दुर्लक्ष केलां, आनी तांच्या इत्सा फाटल्यान वचूं नाकात आनी तांची परिस्थिती रेखा हुंपल्या.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
आनी मनशांक आपल्या आवय-बापायचें बरें (करप) आमी सक्तीचें केलां. आनी तुमकां खबर नाशिल्ल्या गजाली कडेन म्हाका संबंद दवरपाक ते तुमकां जबरदस्ती करतात जाल्यार मागीर तांचें आज्ञा पाळूंक नाकात. फकत म्हजे कडेन तुजें परत येवप, आनी तुवें केल्लें हांव सांगतलों.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
आनी आमी मनशाक ताच्या आवय-बापायक (बरें करपाची) आज्ञा दिली. ताचे आवयन ताका वाडत वचपी दुबळेपणाचे अवस्थेंत गर्भधारणा केल्लो, आनी पिरायेच्या दोन वर्सांचेर ताका दुदाक धरलो. म्हजे आनी तुज्या आवय-बापायचे उपकारी राव. फकत म्हजे कडेन तुमचें परत येवप जातलें.
وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
आनी जर दोगांयनी तुमकां म्हाका कसलीच जाणविकाय नाशिल्ल्या गजाली कडेन भागीदारांक जोडपाक बाध्य केल्यार, मागीर तांकां पाळूंक नाकात, आनी संवसारांत तांकां बरो संबंद दवरूं, आनी म्हजे कडेन परत येवपी लोकांचो मार्ग पाळचो. मागीर म्हजे कडेन तुजें परत येवप, मागीर तुवें केल्लें सांगतलों.