يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْاَنْصَابُ وَالْاَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِ فَاجْتَنِبُوْهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-khamru wal-maisiru wal-anṣābu wal-azlāmu rijsum min ‘amalisy-syaiṭāni fajtanibūhu la‘allakum tufliḥūn(a).
Ий мөэминнәр! Чыннан да, исерткеч эчемлекләр эчү, комарлы уеннар уйнау, потларга корбан китерү һәм уклар белән күп фал ачу - бу шайтан гамәлләреннән булган ләгънәт гамәлләр. Шуңа күрә бу эшләрдән ерак торыгыз, бәхеткә ирешерсез.
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
Иртән һәм кич белән Раббыларына дога кылучыларны куып җибәрмә, алар Аның ризалыгын өмет итәләр. Син аларның гамәлләре өчен бернинди җаваплылык та йөртмисең, алар синең гамәлләрең өчен бернинди җаваплылык та йөртмиләр, шуңа күрә син аларны куып чыгарырга (хокуклысың), хәтта син залимнәрдән булырсың.
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).
Синнән сугыш табышы турында сорыйлар. Син аларга әйт: "Сугыш табышы Аллаһка һәм Рәсүлгә (Аллаһ һәм Аның Рәсүленең) милке, Аллаһтан куркыгыз һәм күршеләрегез арасындагы мөнәсәбәтләрне яхшыртыгыз, әгәр сез мөэмин булсагыз, Аллаһка һәм Аның Рәсүленә буйсыныгыз".
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
Һәм син (Мөхәммәд галәйһиссәләм), иртән һәм кич Раббыларының ризалыгын өмет итеп, Аңа дога кылучылар белән бергә сабыр ит; һәм күзләреңне алардан читкә тайпма (чөнки алар дөнья тормышының бизәкләрен өмет итәләр); һәм Без аларны искә алудан гафил иткән, нәфесләренә иярмәгән һәм хәлләре чиктән чыккан кешеләргә иярмә.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
Һәм Без кешеләргә ата-аналарына изгелек итүне фарыз кылдык. Әгәр алар сине белмәгән нәрсәң белән Миңа ширек кылырга көчләсәләр, аларга итагать итмә. Кайтарылуыгыз Миңа гына, һәм Мин сезгә нәрсә эшләгәнегезне хәбәр бирермен.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
Без кешегә ата-анасына изгелек кылырга боердык. Анасы аны йөкле итте, көчсезлеге артты һәм ике яшендә имезүдән аерды. Миңа һәм ата-анаңа шөкер ит! Кайтарылып торуың фәкать Миңадыр.
وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
Әгәр икесе дә сине белмәгән нәрсәңне Миңа тиңдәш итәргә көчләсәләр, аларга буйсынма, дөньяда аларга яхшы тиңдәшлек кыл, һәм Миңа кайтучылар юлына ияр. Аннары кайтуың Миңадыр, аннары Мин сиңа нәрсә эшләгәнеңне хәбәр итәрмен.