ذٰلِكَ الْكِتٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيْهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِيْنَۙ
Żālikal-kitābu lā raiba fīh(i), hudal lil-muttaqīn(a).
इस कताब (कुरान) विच इस विच कोई शक नहीं; पुण्यात्मा होने आलें लेई मार्गदर्शन
نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ
nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).
उहनां ने तुहाडे (मुहम्मद) कोल किताब (अल-कुरान) भेजी है जिस विच सच्चाई है, पिछली (किताबियां) दी पुष्टि करदी है, ते तौराह ते सुसमाचार दा खुलासा कीता है,
هٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ
hāżā bayānul lin-nāsi wa hudaw wa mau‘iẓatul lil-muttaqīn(a).
ए (कुरान) सारे मनुख जाति आस्ते साफ जानकारी ऐ, ते धर्मी लोकें आस्ते इक मार्गदर्शक ते सबक ऐ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa ruddhu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
हे विश्वास करने आले! अल्लाह दी आज्ञा मनना ते तुंदे च रसूलुल्लाह (मुहम्मद), ते उलील अमरी (अधिकार) दी आज्ञा मनना। फिर जेकर तुस कुसे गल्ल दे बारे च मतभेद रखदे ओ तां उसगी अल्लाह (कुरान) ते रसूलुल्लाह (उसदी सुन्नत) कोल वापस कर देओ, जेकर तुस अल्लाह ते आखरी दिन उप्पर विश्वास करदे ओ। एह् गै मता जरूरी ऐ (तुंदे आस्तै) ते नतीजे बी बेहतर न।
اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا
afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).
तो क्या ओ कुरान दी कदर (अध्ययन) नहीं करदे? जेकर (कुरान) अल्लाह कोला नेईं होंदा तां उनेंगी इस च मती सारी विरोधाभासी गल्लां जरूर लब्भदियां।
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).
ओ किताब दे लोक ! सचमुच, साढ़ा रसूलुल्लाह तुंदे कोल आया ऐ, तुसें गी उस किताब थमां (उसदी सामग्री) थमां मती सारी गल्लां समझांदे होई जेह्ड़ी तुसें छुपाई ही, ते मती सारी गल्लां (इत्थूं तगर जे उनेंगी छड्डी दित्ती ऐ। सचमुच तुहाडे कोल अल्लाह दी रोशनी आ गई है, ते इक साफ किताब आई है।
يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
उसी किताब कन्नै गै अल्लाह उंदी मर्जी कन्नै चलने आह्लें गी मुक्ति दे रस्ते पर लेई जंदा ऐ, ते (उस किताब कन्नै बी) अल्लाह उस माह्नू गी पूरी चाल्ली कन्नै न्हेरे थमां बाहर कड्ढियै अपनी अनुमति कन्नै रोशनी च लेई औंदा ऐ, ते उसी सीधा रस्ता दस्सदा ऐ।
وَلْيَحْكُمْ اَهْلُ الْاِنْجِيْلِ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فِيْهِۗ وَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ
walyaḥkum ahlul-injīli bimā anzalallāhu fīh(i), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-fasiqūn(a).
ते सुसमाचार दे अनुयायी मामलें दा फैसला उस हिसाब नाल करन देन जो अल्लाह ने उस विच प्रशस्त कीता है। जो कोई अल्लाह ने जो अवगत कराया है उस हिसाब नाल फैसला नहीं करदा, फिर ओह दुष्ट हन।
وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ
wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).
ते अस्सां तुहाडे (मुहम्मद) कोल सच्चाई ला के किताब (अल-कुरान) भेजी है, जो कि किताबां दी पुष्टि करदी है जो पहले प्रकट हो चुकी सी ते उन्हां दी रक्षा करदी है, इस करके अल्लाह ने जो प्रकट कीता है उस हिसाब नाल उन्हां दे मामले दा फैसला करो ते तुहाडे कोल आई दी सच्चाई नू त्याग के उन्हां दी इच्छा दा पालन ना करो। तुहाडे विचों हर लोकां वास्ते, असीं नियम ते साफ राह देंदे हां। अगर अल्लाह चाहंदी तां तुसें गी इक लोक (केवल) बनाई लैंदा, पर अल्लाह तुसें गी दित्ते गेदे बरदानें दे बारे च परखना चांह्दा ऐ, इस करी नेक कम्में गी करने दा मुकाबला करो। सिर्फ अल्लाह दे कोल ही तुसीं सारे वापस आ जाओगे, फिर ओह तुहानूं पता कर देगा कि तुसीं पहलां विवाद कित्ता सी,
وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ
wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).
ते उंदे बश्कार मामलें दा फैसला अल्लाह दे मताबक गै करो, ते उंदी मर्जी दा पालन नेईं करो। ते उन्दे कोला सावधान रवो, न कि ओह तुसें गी उस गल्ल दे किश हिस्से च धोखा नेईं देन जेड़ी अल्लाह ने तुंदे उप्पर प्रगट कीती ऐ। जेकर ओह (अल्लाह ने उतारे दे कानून तों) मुड़ जांदे हन तां जान लओ कि अल्लाह उन्हां दे कुछ गुनाह दे कारण उन्हां ते बदमाश लाण दा इरादा रखदा है। ते सचमुच, मते सारे मनुख दुष्ट लोक न।
اَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُوْنَۗ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ ࣖ
afaḥukmul-jāhiliyyati yabgūn(a), wa man aḥsanu minallāhi ḥukmal liqaumiy yūqinūn(a).
जहीलिया दा केह नियम है जो ओह चाहंदे ने? (अपने धर्म) च विश्वास करने आलें लेई अल्लाह (कानून) कोला किस दा (कानून) बेहतर ऐ?
وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ
wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).
ते तुहाडे लोक इस (सज़ा) दा इन्कार करदे ने, भले ही ए (सज़ा) सच होवे। कहो (मुहम्मद) "मैं तुहाडे प्रभारी नहीं हां।"
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).
ते ए (अल-कुरान), इक किताब जिसी अस बड़े बरकत कन्ने उतारे दा ऐ, उन किताबें दी पुष्टि करदी ऐ जेड़ी पैहले (नहिये) होई ही ते इस आस्ते के तुस उम्मूल कुरा (मक्का) दे (मक्का) दे निवासियें ते ओदे आस-पास दे लोकें गी चेतावनी देओ। परलोक च विश्वास करने आले लोक इस (कुरान) उप्पर जरूर विश्वास करदे न, ते ओह् हमेशा अपनी नमाजें गी मनदे न।
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).
ते एह् किताब (अल-कुरान) ऐ जेह्ड़ी असें बरकत कन्नै भरोची दी ऐ। इस दा पालन करो ते पुण्य करो तां जे तुस दया पाओ।
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
या कि तुस (नहीं) आखदे ओ, "जेकर किताब साडे उप्पर प्रगट होई जंदी तां अस उंदे कोला बी मता मार्गदर्शन करदे।" वाकई तुहानूं तुहाडे रब दी तरफों इक साफ सफाई, मार्गदर्शन ते दया आई है। अल्लाह दे आयतां दा इन्कार करन वाले ते उन्हां तों मुड़न वाले तों ज्यादा बेईमान कौन है? भविक्ख च अस अपने आयतें थमां मुड़ने आह्लें गी कठोर सजा देई देगे, कीजे ओह् हमेशा मुड़दे न।
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(अल्लाह) ने आख्या, "नीचे जाओ! तुस इक दुए कन्ने दुश्मनी च रौह्गे। निर्धारित समें तकर धरती तुंदा निवास ते सुख ऐ।"
وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).
सचमुच, असीं उन्हां दे कोल किताब (कुरान) ला दित्ती है, जिस नूं असीं ज्ञान दे आधार ते समझाया है, इमानदारां वास्ते मार्गदर्शन ते दया दे तौर ते।
وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).
ते जेकर तुस (मुहम्मद) उनेंगी कोई आयत नेईं पढ़दे तां ओह् आखदे न जे "तुस अपने आपै गी आयत की नेईं बनांदे?" (मुहम्मद) आखना, "वास्तव च मैं सिर्फ उसी गै पालन करना जेह्ड़ा मेरे रब ने मेरे उप्पर उतारे दा ऐ। (अल-कुरान) एह् तुंदे रब कोला साफ सबूत न, विश्वास करने आह्लें आस्तै हिदायत ते दया न।"
هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ
huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).
उसी गै अपने रसूलुल्लाह गी मार्गदर्शन (कुरान) ते सच्चाई दा धर्म सारे धर्में कोला श्रेष्ठ होने आस्तै भेजेआ ऐ, भलेआं मुशरिकें गी एह् नापसंद ऐ।
الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِ
alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).
अलीफ लम रा। इह कुरान दे ओह आयत हन जो ज्ञान नाल भरे हन।
وَمَا كَانَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ اَنْ يُّفْتَرٰى مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
wa mā kāna hāżal-qur'ānu ay yuftarā min dūnillāhi wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīlal-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
ते इस कुरान दा अल्लाह दे अलावा होर कोई बनाना असंभव ऐ; पर (कुरान) पिछले (किताबें) दी पुष्टि करदा ऐ ते उनें नियमें गी समझांदा ऐ जिनेंगी इसनें स्थापित कीता ऐ, उंदे च कोई शक नेईं ऐ, (प्रगट) सारे संसार दे स्वामी कोला
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ مَّوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَشِفَاۤءٌ لِّمَا فِى الصُّدُوْرِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhan-nāsu qad jā'atkum mau‘iẓatum mir rabbikum wa syifā'ul limā fiṣ-ṣudūr(i), wa hudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).
ऐ लोक ! सचमुच तुहाडे रब तों तुहाडे कोल इक सबक (कुरान) आया है, सीने विच बीमारी दा इलाज ते इमानदारां वास्ते हिदायता ते दया।
قُلْ بِفَضْلِ اللّٰهِ وَبِرَحْمَتِهٖ فَبِذٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوْاۗ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
qul bifaḍlillāhi wa biraḥmatihī fa biżālika falyafraḥū, huwa khairum mimmā yajma‘ūn(a).
(मुहम्मद) आखना, "अल्लाह दी किरपा ते उंदी रहमत कन्नै उनेंगी खुश होने देयो। जेह्ड़ा उंदे जमा करने थमां बी बेहतर ऐ।"
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ
alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).
अलीफ लम रा। (एह) इक किताब है जिसदी आयतां दी सलीके नाल व्यवस्थित कीती जांदी है ते फिर विस्तार नाल समझा जांदी है, (जिस विच प्रगट होया सी) (अल्लाह) परम ज्ञानी, परम गहन,
اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ وَيَتْلُوْهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰىٓ اِمَامًا وَّرَحْمَةًۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ مِنَ الْاَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهٗ فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ
afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī wa yatlūhu syāhidum minhu wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī minal-aḥzābi fan-nāru mau‘iduhū falā taku fī miryatim minhu innahul-ḥaqqu mir rabbika wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).
तो क्या (काफिर उह ही हन जिवें) ओह लोग जिन्हां दे कोल पहले तों ही अपने रब तों साफ सबूत (कुरान) हन, ते हुंदे पिच्छे उहदे कोलों गवाह हन ते पहले मूसा दी किताब वी मार्गदर्शक ते दया दे तौर ते रखदे हन? ओ इस (कुरान) ते विश्वास करदे हन। जो वी (कुरैश दे) समूहां विच (कुरान) दा इन्कार करदा है, तां नरक इक ऐसी जगह है जिस ते उस वास्ते खतरा है, इस करके कुरान ते शक ना करो। सचमुच कुरान सचमुच तुहाडे रब तों है, पर ज्यादातर लोग विश्वास नहीं करदे।
الۤرٰ ۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِۗ
alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).
अलीफ लम रा। इह किताब (अल कुरान) दी साफ आयत हन।
نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ اَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ هٰذَا الْقُرْاٰنَۖ وَاِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الْغٰفِلِيْنَ
naḥnu naquṣṣu ‘alaika aḥsanal-qaṣaṣi bimā auḥainā ilaika hāżal-qur'ān(a), wa in kunta min qablihī laminal-gāfilīn(a).
असी तुहानूं (मुहम्मद) तुहानूं इस कुरान दा खुलासा करके बेहतरीन कहानी सुणाई, ते सचमुच तुसीं उस लोकां विचों इक तों पहलां हो जिन्हां नू पता नहीं सी।
وَمَا تَسْـَٔلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ࣖ
wa mā tas'aluhum ‘alaihi min ajr(in), in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).
ते तुस उंदे कोला बदले च (अपने बुलाने दे) किश नेई मंगदे, कीजे ओह़ (बुलाने) सारे संसार आस् ते इक सिखलाई ऐ।
لَقَدْ كَانَ فِيْ قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۗ مَا كَانَ حَدِيْثًا يُّفْتَرٰى وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
laqad kāna fī qaṣaṣihim ‘ibratul li'ulil-albāb(i), mā kāna ḥadīṡay yuftarā wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīla kulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).
सचमुच उंदी कहानियां च उनें लोकें आस्तै सिखलाई होंदी ऐ जिंदे कोल कारण ऐ। (कुरान) कोई बनाई गई कहानी नहीं है, बल्कि पिछले (किताबें) नू जायज ठहरांदी है, हर गल्ल समझांदी है, ते (जिवें) विश्वास करन वाले लोकां वास्ते मार्गदर्शन ते दया।
وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ
wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).
ते जेकर कोई पढ़ाई (पवित्र किताब) होवे जिस नाल पहाड़ हिल जांदे, या धरती फट्टी जांदी, या मरे होए बोल सकदे हन, (ओह कुरान होवेगा )। असल विच सारे मामले अल्लाह दे हन। तो मुसलमान न जानदे कि अगर अल्लाह (सब मुसलमान) चाहंदे तां अल्लाह सारे इंसान नू हिदायत जरूर देंदा। ते काफिर हमेशा उंदे अपने कम्में कन्नै पैदा होने आह्लियां आपदाएं जां उंदे आवास दे कोल होने आह् ली आपदाएं कन्नै त्रुट्टी जंदे हे, जिसलै तकर अल्लाह दा वादा (मक्का पर फतह) नेईं आई गेआ। सचमुच अल्लाह वादे ना तोड़दा।
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).
अलीफ लम रा। (एह) ओह किताब है जिस नूं असीं तुहाडे (मुहम्मद) कोल भेजी है तां कि तुसीं लोकां नूं परमात्मा दी इजाजत नाल न्हेरे तों बाहर उज्ज्वल रोशनी विच ला सकदे हो, (अर्थात) परमात्मा, सर्वशक्तिमान, परम स्तुति योग्य दे रस्ते दी तरफ।
الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔
alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).
अलीफ लम रा। (इह सूरह) (कुछ) (कुछ) (बिल्कुल) किताब दे आयत हन, अर्थात (कुरान दी) आयत हन जो सफाई दिंदे हन।
وَلَقَدْ اٰتَيْنٰكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِيْ وَالْقُرْاٰنَ الْعَظِيْمَ
wa laqad ātaināka sab‘am minal-maṡānī wal-qur'ānal-‘aẓīm(a).
ते सचमुच असीं तुहानूं सात (आयत) दित्ते हन जो बार-बार (पढ़े जांदे हन) ते वड्डा कुरान।
بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِۗ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ اِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
bil-bayyināti waz-zubur(i), wa anzalnā ilaikaż-żikra litubayyina lin-nāsi mā nuzzila ilaihim wa la‘allahum yatafakkarūn(a).
(असीं इन्हां नू भेजया) जानकारी (चमत्कार) ते किताबां लै के। ते असी तुहाडे कोल अद-धिकर (कुरान) भेजेया, तां जे तुस मनुख जाति गी समझाई सकदे ओ जेड़ी उंदे उप्पर आई गेदी ऐ ते ओह सोचन।
وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ اِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِى اخْتَلَفُوْا فِيْهِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa mā anzalnā ‘alaikal-kitāba illā litubayyina lahumul-lażikhtalafū fīh(i), wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).
ते असीं ए किताब (कुरान) तुहाडे (मुहम्मद) कोल नहीं भेजी है, बल्कि इस वास्ते कि तुसीं उन्हां नू समझा सकदे हो कि ओह किस गल्ल दा विवाद करदे हन, ते इमानदारां वास्ते मार्गदर्शक ते दया बण सकदे हो।
وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).
ते (याद करो) ओह दिन (जदूं) असीं हर इक लोकां विच आपणे विचों उन्हां दे उपर इक गवाह पैदा कीता सी, ते असीं तुहानूं (मुहम्मद) नू उन्हां दे गवाह बणन लई लाया सी। ते अस्सां तुआडे कोल किताब (अल-कुरान) भेजी हे कि तुस्सां हर गल्ल समझाओ, हिदायत दे तौर ते, ते नाल ही (मुसलमान) दे अधीन करण वाले वास्ते दया ते खुशखबरी।
قُلْ نَزَّلَهٗ رُوْحُ الْقُدُسِ مِنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ
qul nazzalahū rūḥul-qudusi mir rabbika bil-ḥaqqi liyuṡabbital-lażīna āmanū wa hudaw wa busyrā lil-muslimīn(a).
कहो, "पवित्र आत्मा (जिब्रिल) ने तुंदे रब कोला कुरान गी सच्चाई कन्ने उतारया, तां जे विश्वास करने आलें गी मजबूती दित्ती जा, ते (अल्लाह) दे अधीन होने आलें लेई मार्गदर्शन ते खुशखबरी बनी सकै।"
اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْدِيْ لِلَّتِيْ هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا كَبِيْرًاۙ
inna hāżal-qur'āna yahdī lil-latī hiya aqwamu wa yubasysyirul-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran kabīrā(n).
सचमुच ए कुरान सब तों सीधा (रस्ता) दा मार्गदर्शन करदा है ते अच्छे कर्म करन वाले मुसलमान नू खुशखबरी दिंदा है, कि उन्हां नू बड़ा इनाम मिलदा है,
وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِيَذَّكَّرُوْاۗ وَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا نُفُوْرًا
wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni liyażżakkarū, wa mā yazīduhum illā nufūrā(n).
ते सचमुच इस कुरान विच असीं बार-बार (चेतावनी) (सफाई) कीती है, तां कि ओह हमेशा याद रखन। पर ओह (चेतावनी) सिर्फ उंदी उड़ान (सच्चाई कोला) गै बधांदी ऐ।
اَقِمِ الصَّلٰوةَ لِدُلُوْكِ الشَّمْسِ اِلٰى غَسَقِ الَّيْلِ وَقُرْاٰنَ الْفَجْرِۗ اِنَّ قُرْاٰنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوْدًا
aqimiṣ-ṣalāta lidulūkisy-syamsi ilā gasaqil-laili wa qur'ānal-fajr(i), inna qur'ānal-fajri kāna masyhūdā(n).
सूरज दे डूबने दे पल तों लेइयै रात दे न्हेरे तकर नमाज करो ते (फजर दी नमाज बी करो)। सचमुच, सुबह दी नमाज दा गवाह (फरिश्ताएं) हा।
وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْاٰنِ مَا هُوَ شِفَاۤءٌ وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۙ وَلَا يَزِيْدُ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا خَسَارًا
wa nunazzilu minal-qur'āni mā huwa syifā'uw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a), wa lā yazīduẓ-ẓālimīna illā khasārā(n).
ते असीं कुरान (कुरान) तों उतार दित्ता है जो विश्वास करन वाले लोकां वास्ते इक उपाय ते रहम है, जबकि बेईमानी (कुरान) वास्ते ए सिर्फ नुकसान वधावेगा।
وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا
wa laqad ṣarrafnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).
ते सचमुच, अस्सां कुरान विच लोगें कूं बार-बार इस गल्ल कूं कई तरह दे दृष्टांत नाल समझा डित्ता हे, लेकिन ज्यादातर लोग ऐझे कम कूं पसंद कैनी करेंदे ते (इसदा) इन्कार वी करेंदे हन।
وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ
wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).
ते असीं (कुरान) नू सच्चाई विच उतार दित्ता ते (कुरान) सच्चाई नाल (ला के) उतर आया। ते असीं तुहानूं (मुहम्मद) भेजेया, सिर्फ खुशखबरी दे वाहक ते चेतावनी दे तौर ते।
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
अल्लाह दी स्तुति होवे जिन्हां ने किताब (अल-कुरान) अपने बंदेयां नू उतार दी है ते उसने टेढ़ नहीं कीती;
كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ
każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).
इस तर्हां असीं तुहानूं (मुहम्मद) नाल कुछ कहानियां (लोग दी) वी दस्से हां जो बीती गई है, ते सचमुच, असीं तुहानूं अपनी तरफ तों इक चेतावनी (कुरान) दित्ती है।
وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ
wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).
ते ए (कुरान) इक चेतावनी है जिस विच बरकत हन जो असीं उतार दित्ते हन। तो क्या तुस इस गल्ल दा इन्कार करदे ओ?
لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اٰيٰتٍ مُّبَيِّنٰتٍۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
laqad anzalnā āyātim mubayyināt(in), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
सचमुच, असी ऐसे आयत भेजे हन जो व्याख्या देंदे हन। ते अल्लाह जिसी चाहंदा ऐ उसी सीधे रस्ते ते रस्ता दस्सदा ऐ।
تَبٰرَكَ الَّذِيْ نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلٰى عَبْدِهٖ لِيَكُوْنَ لِلْعٰلَمِيْنَ نَذِيْرًا ۙ
tabārakal-lażī nazzalal-furqāna ‘alā ‘abdihī liyakūna lil-‘ālamīna nażīrā(n).
महिमा अल्लाह दी होवे जिन्हां ने फुरकान (अल-कुरान) अपने सेवक (मुहम्मद) कोल उतार दित्ता है, ताकि ओ सारी प्रकृति (जिन्न ते इंसान) वास्ते चेतावनी होवे।
تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ
tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).
इह किताब (अल-कुरान) दी साफ आयत हन।
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيٰطِيْنُ
wa mā tanazzalat bihisy-syayāṭīn(u).
ते (कुरान) गी शैतानें ने उतारया नेईं हा।