زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

ዓለማዊ ህይወት ኣብ ቅድሚ እቶም ዘይኣምኑ ጽብቕቲ ከም ዝመስል ይግበር፡ ነቶም ዝኣመኑ ድማ ይጸርፉ። ዋላ እኳ እቶም ፍርሃት እግዚኣብሔር ዘለዎም ኣብ መዓልቲ ትንሳኤ ልዕሊኦም እንተኾኑ። ኣላህ ድማ ብዘይ ሕሳብ ነቶም ዝደለዮም ረቂቕ ይህቦም።

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

በል "ካብዚ ዝሓሸ ነገር ድየ ክሕብረካ?" ምኽንያቱ ጻድቃን ምስ ጎይታኦም ኣብ ትሕቲኦም ሩባታት ዝውሕዙሉ ኣታኽልቲ እዮም፡ ኣብኡ ድማ ንዘልኣለም ዝጸንሑን ንጹሃት መጻምድትን ሰናይ ባህግ ኣላህን እዮም። ኣላህ ድማ ንባሮቱ ይርእዮም ኣሎ።

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

ጽቡቕ እንተረኺብካ፡ (ዘይተርፍ) ክሓዝኑ እዮም፡ ሓደጋ እንተ ኣጋጢሙካ ግን ብእኡ ክሕጎሱ እዮም። ትዕግስትን ፍርሃት እግዚኣብሄርን እንተ ዄንካ፡ ተንኮላቶም ዋላ ሓንቲ እኳ ኣየሸግረካን እዩ። ብርግጽ ኣላህ ኣብ ኩሉ ዝገብርዎ ኩሉ ዘጠቓለለ እዩ።

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

ካብ ጐይታኻ ይቕረታ ንምድላይ ድማ ተሃወኽ እሞ ንፍርሃት ኣምላኽ ዘለዎም ሰባት ዝተዳለወት ከም ሰማያትን ምድርን ገነት ክትረክብን ።

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(ማለት) እቶም ንኣላህን ንረሱልን ድሕሪ ምቑሳሎም (ኣብ ውግእ ኡሁድ) ዝእዘዙ። እቶም ኣብ መንጎኦም ሰናይ ዝገብሩን ፍርሃት ኣምላኽ ዘለዎምን ዓቢ ዓስቢ ይረኽቡ።

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

ኣላህ ኣብዚ ሕጂ ዘለኻዮ ኩነታት ነቶም ምእመናን ኣይገድፎምን እዩ፣ ስለዚ ነቲ ሕማቕ ካብ ጽቡቕ ይፈልዮ። ኣላህ ዘይርአ ኣየርእየካን እዩ ግን ኣላህ ካብ ልኡኻቱ ንዝደለዮ ይመርጽ። ስለዚ ኣብ ኣላህን ኣብ ልኡኻቱን እምነት ይሃልኻ። እምነትን ፍርሃት ኣምላኽን እንተሃልዩካ ሽዑ ዓቢ ዓስቢ ክትረክብ ኢኻ።

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

እቶም ንጐይታኦም ዝፈርሁ ግን፡ ኣብ ትሕቲኣ ሩባታት ዝውሕዙላ ገነት ክረኽቡ እዮም፡ ኣብኣ ከም ህያብ ካብ ኣላህ ክጸንሑ እዮም። እቲ ምስ ኣላህ ዘሎ ድማ ንውፉያት ይሓይሽ።

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

"ኣእዳውኩም (ካብ ባእሲ) ገይርኩም፡ ሰላት ግበሩ፡ ዘካት ክገብሩ" ንዝብሃሉ ሰባት ኣይትቕልበሉን ዲኹም!" ክዋግኡ ምስ ተገደዱ ሃንደበት ገለ ካብኣቶም (ምስሙያውያን) ንደቂ ሰባት (ጸላእቲ) ፈሪሖም፡ ከምቲ ንኣላህ ዝፈርሑ፡ ካብኡ ንላዕሊ (ካብኡ) ፈሪሖም። ንሳቶም ድማ "ጎይታና ስለምንታይ ክንቃለስ ኣገዲድካና? ስለምንታይ (ናይ ምቅላስ ግዴታ) ንዝተወሰነ ግዜ ዘየናወሕካና?" በል "ኣብዛ ዓለም ደስታ ውሑድ እዩ ድሕሪ ሞት ድማ ነቶም ፍርሃት እግዚኣብሄር ዝፈትዉ (ንምቅላስ ዓስቢ ዝረኽቡ) ይሓይሽ እሞ ንእሽተይ ኣይትብደልን ኢኻ።"

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).

ናይ መጽሓፍ ሰባት ኣሚኖምን ፍርሃት ኣምላኽ እንተዝገብሩን እንተዝኾኑ ድማ ጌጋታቶም ምደምሰስናዮም ኔርና፡ ኣብ ደስታ ዝመልአ ገነት ምኣተናዮም ኔርና።

قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).

በል (መሓመድ)፡ "ሕማቕ ምስ ጽቡቕ ሓደ ኣይኮነን፡ ዋላ እኳ ብዝሒ ክፍኣት ንልብኻ እንተሰሓበ፡ ስለዚ ኣቱም ልቦና ዘለዎም ሰባት፡ ምእንቲ ዕዉታት ክትኮኑ፡ ንኣላህ ፍርሑ"።

وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

ህይወት እዛ ዓለም ድማ ጸወታን ምዝንጋዕን ጥራይ እዩ። እዚ ከምዚ ኢሉ እንከሎ፡ ምድሪ ድሕሪ ሞት ነቶም ፍርሃት ኣምላኽ ዘለዎም ሰባት ብሓቂ ዝሓሸት እያ። ኣይርድኣካን ድዩ?

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

ኣቱም ኣመንቲ! ንኣላህ እንተፈሪሕካ ብርግጽ ፉርቃን (ቅኑዕን ጌጋን ናይ ምፍላይ ክእለት) ክህበካን ኩሉ ጌጋታትካ ደምሲሱን (ሓጢኣትካ) ይቕረ ክብለልካ እዩ። ኣምላኽ ዓበይቲ ውህበት ኣለዎ።

اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

ብዘይካ እቶም ምሳኻ ስምምዕ ዝገበሩን (ትሕዝቶ ናይቲ ስምምዕ) ብእሽቶ ዘይቀነሱን (ንዝኾነ) ንዝኾነ ተጻባኢኻ ዝኾነ ሰብ ዘይሓገዙ ሙሽሪካውያን፡ ሽዑ ክሳብ እቲ ግዜ ዝተወሰነሎም መብጽዓኦም ይፍጽሙ። ብርግጽ ኣላህ ነቶም ፍርሃት ኣምላኽ ዘለዎም የፍቅሮም እዩ።

كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

ከመይ ኢሉ ምስ ኣላህን ረሱልን ምስ ሙሽሪካውያን ስምምዕ (ውሑስ) ክህሉ ይኽእል፣ ብዘይካ ምስቶም ኣብ ጥቓ ዓቢ መስጊድ (ሑዳይቢያ) ስምምዕ (ምስኦም) ዝገበርካሎም፣ ስለዚ ብቕንዕና ኣብ ልዕሌኻ ክሳብ ዝዋስኡ፣ ኣብ ልዕሊኦም ብቕንዕና (ከምኡውን) ክትዋሳእ ይግባእ:: ብርግጽ ኣላህ ነቶም ፍርሃት ኣምላኽ ዘለዎም የፍቅሮም እዩ።

اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

ብርግጽ ቁጽሪ ኣዋርሕ ብመሰረት ኣላህ ዓሰርተው ክልተ ኣዋርሕ ኢዩ፡ (ከም) ኣብ ኣዋጅ ኣላህ ሰማያትን ምድርን ክፈጥረለን ከሎ፡ ካብዚኣተን ኣርባዕተ ኣዋርሕ ሓራም ኣለዋ። ንሱ ማለት (ኣዋጅ) ቅንዕቲ ሃይማኖት ስለዚ ኣብ (ራብዓይ ወርሒ) ንርእስኹም ኣይትበደሉ፣ ንኹሎም ሙሽሪካውያን ድማ ከምቲ ንኹላትኩም እውን ዝቃለሱ። ኣላህ ምስ ፍርሃት እግዚኣብሄር ከም ዘሎ ድማ ፍለጥ።

اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ስለዚ እቶም ካብ ውፉይነት ንኣላህን (ናቱ) ደስታን ዝተላዕለ ህንጻታት (መስጊድ) ዝሃንጹ ድዮም ዝሓሹ ወይስ እቶም ህንጻታቶም ኣብ ወሰን ጐልጐል ዝፈረሱ፡ ድሕሪኡ (እቲ ህንጻ) ምስኦም ናብ ሲኦል ዝፈርስ? ኣላህ ንዘይፍትሓውያን ሰባት ኣይመርሕን እዩ።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَاتِلُوا الَّذِيْنَ يَلُوْنَكُمْ مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوْا فِيْكُمْ غِلْظَةًۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qātilul-lażīna yalūnakum minal-kuffāri wal-yajidū fīkum gilẓah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

ኣቱም ኣመንቲ! ምስቶም ኣብ ከባቢኻ ዘለዉ ኩፋራት ተቓለሶም፡ ጽንዓትካ ድማ ክስምዖም ፍቐደሎም፡ ኣላህ ምስ ፍርሃት እግዚኣብሄር ከም ዘሎ ድማ ፍለጡ።

اَلَآ اِنَّ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

alā inna auliyā'allāhi lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ኣዕሩኽ ኣላህ ዘክሩ ኣብ ልዕሊኦም ፍርሒ የለን ኣይሓዝኑን እዮም።

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَۗ

al-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

(ማለት) እቶም ዝኣምኑን ኩሉ ግዜ ፍርሃት ኣምላኽ ዘለዎምን እዮም።

وَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ

wa la'ajrul-ākhirati khairul lil-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

ብርግጽ ድማ ኣብ ድሕሪ ሞት ዝረኽቦ ዓስቢ ነቶም ዝኣመኑን ኩሉ ግዜ ውፉያት ዝኾኑን ይሓይሽ።

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ مِّنْ اَهْلِ الْقُرٰىۗ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ وَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اتَّقَوْاۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim min ahlil-qurā, afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, wa ladārul-ākhirati khairul lil-lażīnattaqau, afalā ta‘qilūn(a).

ከምኡ’ውን ኣብ ቅድሜኹም (መሓመድ) ኣይንሰደድናን፣ ኣብ መንጎ ህዝቢ እታ ሃገር ዋሕዲ ዝሃብናሉ ሰብ እዩ። ኣብ ምድሪ ተጓዒዞም እቶም ቅድሚኦም ዝነበሩ (ንሃዋርያ ዝሓሰዉ) እንታይ ከም ዘጋጠሞም ኣይረኣዩን ድዮም። ብርግጽ ድማ ምድሪ ድሕሪ ሞት ንፍርሃት ኣምላኽ ትሓይሽ። ኣይርድኣካን ድዩ?

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

ብርግጽ እቶም ፍርሃት እግዚኣብሔር ኣብ ኣታኽልትን ዓይኒ ማይን ክኾኑ እዮም።

۞ وَقِيْلَ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا مَاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۗقَالُوْا خَيْرًا ۚلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ ۗوَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِيْنَۙ

wa qīla lil-lażīnattaqau māżā anzala rabbukum, qālū khairā(n), lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa ladārul-ākhirati khair(un), wa lani‘ma dārul-muttaqīn(a).

ደሓር ከኣ ነቶም ፍርሃት እግዚኣብሔር "ጎይታኻ እንታይ ኣውረደ" ይብሃል። ንሳቶም ድማ “ሕያውነት” ኢሎም መለሱ። እቶም ኣብዛ ዓለም ሰናይ ዝገብሩ ሰናይ (ዓስቢ) ይረኽቡ። ብሓቂ ድማ ምድሪ ድሕሪ ሞት ብርግጽ ዝሓሸት ክትከውን እያ። ንሱ ድማ ንፍርሃት ኣምላኽ ዝበለጸ ቦታ እዩ፣ .

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

ንሳ እያ እታ ነቶም ኩሉ ግዜ ውፉያት ዝኾኑ ኣገልገልትና ክንውርሶም ዘለና ገነት።

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(ዘክር) መዓልቲ (ዝክር) ነቶም ዝፈርሁ (ኣላህ) ንረሓሚ፡ ከም ክቡር ካራቫን ዝኣከብናሉ፡ .

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

ንኣላህን ንረሱልን ዝእዘዝን ንኣላህ ዝፈርሐን ንዕኡ ዝተወፈየን ድማ እቶም ዝሰዓሩ ሰባት እዮም።

قُلْ اَذٰلِكَ خَيْرٌ اَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاۤءً وَّمَصِيْرًا

qul ażālika khairun am jannatul-khuldil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), kānat lahum jazā'aw wa maṣīrā(n).

በል (መሓመድ)፡ "ከምዚ ዝበለ (መቕጻዕቲ) ጽቡቕ ድዩ፡ ወይስ ዘለኣለማዊ ገነት ንፍርሃት ኣምላኽ ከም ዓስቢ፡ ንዓኣቶም ድማ መምለሲ ቦታ ቃል ተኣትዩሎም?"

وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ

wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

ነቶም ዝኣመኑ ድማ ነድሕኖም ንሶም ድማ ኩሉ ግዜ ውፉያት ኮይኖም ይጸንሑ።

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

እቶም ንጐይታኦም ዝፈርሁ ግን ክፍልታት (ኣብ ገነት) ክህልዎም እዩ፣ ኣብ ልዕሊኡ ድማ ክፍልታት (ብንጣር) ክህልዉ እዮም፣ ኣብ ትሕቲኦም ድማ ሩባታት ይውሕዙ። (እዚ ማለት) መብጽዓ ኣላህ። ኣላህ መብጽዓኡ ኣይጥሕስን እዩ።

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

እቶም ንጐይታኦም ዝፈርሁ ድማ ብጉጅለ ናብ ሰማይ ይኣትዉ። ስለዚ ኣብኣ (ሰማይ) ምስ በጽሑን ማዕጾታታ ምስ ተኸፍተን፡ እቲ ሓላዊ "ብልጽግና (ይተዓደልኩም) ብሩኻት ኢኹም! ስለዚ እቶ፡ ንዘልኣለም ኣብኡ ክትጸንዑ ኢኹም" በሎም።

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصِّدِّيْقُوْنَ ۖوَالشُّهَدَاۤءُ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ لَهُمْ اَجْرُهُمْ وَنُوْرُهُمْۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ulā'ika humuṣ-ṣiddīqūn(a), wasy-syuhadā'u ‘inda rabbihim, lahum ajruhum wa nūruhum, wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

እቶም ብኣላህን ልኡኻቱን ዝኣመኑ ድማ ቅንዕና (ኣፍቀርቲ ሓቂ) ምስ ጐይታኦም ምስክር እዮም። ዓስብን ብርሃንን ይግብኦም እዩ። እቶም ትእምትታትና ዘይኣምኑን ዝኽሕዱን ግን ነበርቲ ገሃነም እዮም።

فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ስለዚ ከከም ዓቕምኹም ንኣሏህ ፍርሃት ስምዑን ተኣዘዙን፤ ንነብስኻ ድማ ጽቡቕ ሃብቲ ኣውፍር። ንነብሱ ካብ ስንፍና ዝሕሉ ድማ እቶም ዕድለኛታት እዮም።

فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ

fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).

ስለዚ ጸሎቶም ኣብ ምዝዛም ምስ ቀረቡ ሽዑ ጽቡቕ ጌርኩም ተዓረቑ (ተመለሱ) ወይ ድማ ጽቡቕ ክኸዱ ፍቐዱሎም ኣብ መንጎኹም ምስ ክልተ ፍትሓውያን መሰኻኽር መስክሩን ምስክርነትኩም ድማ ምእንቲ ኣላህ ክረጋገጽ። እዚ ድማ ነቶም ብኣሏህን ኣኼራን ዝኣመኑ ዝወሃብ ትምህርቲ እዩ። ንኣላህ ዝፈርሖ ብርግጽ መውጽኢ መንገዲ ክኸፍተሉ ኢዩ ።

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

inna lil-muttaqīna ‘inda rabbihim jannātin-na‘īm(i).

ብርግጽ ነቶም ፍርሃት ኣምላኽ ዘለዎም (ዝተዳለወሎም) ምስ ጎይታኦም ባህታ ዝመልአ ገነት።

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ ظِلٰلٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī ẓilāliw wa ‘uyūn(in).

ብርግጽ ጻድቃን ኣብ ጽላል (ናይ ገነት ጽላሎት ኣግራብ)ን (ኣብ ከባቢ) ዓይኒ ማይን ክኾኑ እዮም፣ .

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

ብሓቂ እቶም ውፉያት ዝኾኑ ክዕወቱ እዮም፣ .