وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).
ते जदुं ओह़ विश् वास करने आले लोकें कन् ने मिलदे ह़न, तां ओह़ ग् लांदे ह़न, "अस विश् वास करने आं।" पर जदूं ओह अपने शैतानें (नेताएं) कोल वापस आए तां उनेंगी आखेआ, "सच्चें गै अस तुंदे कन्नै आं, अस सिर्फ मजाक गै करदे आं।"
اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
अल्लाह उंदा मजाक उड़ाग ते उनेंगी गलती च बहने देग।
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).
ते (याद रखो) जदूं मूसा ने अपने लोकें गी आखेआ, "अल्लाह तुसेंगी इक बछड़ी गी कत्ल करने दा हुक्म दिंदा ऐ।" उन् ने पुच् छेया, “तुस साढ़ा मजाक उड़ाने आले ओ?” उने (मूसा) जवाब दित्ता, "मैं अल्लाह दी शरण लैंदा हां तां जे मैं अज्ञानियें च नेईं सकां।"
اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).
उहनां दी कमाई दा हिस्सा होवेगा, ते अल्लाह हिसाब-किताब विच तेज़ है।
وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ
wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).
ते सचमुच, अल्लाह ने तुहाडे वास्ते किताब (अल कुरान) विच (नियम) भेजे हन कि अगर तुसीं अल्लाह दे आयतां नूं इन्कार ते मजाक उड़ांदे सुणदे हो (काफिर) तां उन्हां नाल नहीं बैठो, इस तों पहलां कि ओह दूजी गल्लबात विच दाखल होन। क्मोंकक (अगर आऩ उन्शें फैठते यशते शैं) तो बेशक आऩ बी उन्शें शी जैवे शोंगे। सचमुच अल्लाह सारे मुनाफिक ते काफिरां नूं नरक विच इकट्ठा कर देगा,
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
हे विश्वास करने आले! अपने सरदारें गी ऐसे लोक नेईं बनाओ जेह्ड़े तुंदे धर्म गी मजाक ते खेड दा वस्तु बनांदे न, (अर्थात) उनें लोकें च जिनेंगी तुंदे कोला पैह्ले किताब दित्ती गेई ही ते काफिरें (शरीकें) च। ते अल्लाह कोला डरो जेकर तुस मुसलमान ओ।
وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ
wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).
ते जेकर तुस (उन्हें) नमाज (नमाज) गी सद्ददे ओ तां ओ उसी मजाक ते खेलने दा वस्तु बनांदे न। इसदा कारण ऐ के ओह़ ऐसे लोक न, जेके नेई समझ़दे।
فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
सचमुच, उन्हां ने सच्चाई (कुरान) दा इन्कार कर दित्ता है, जदों उन्हां कोल आंदी सी, इस करके भविष्य विच उन्हां कोल (हकीकत दी) खबर आ जावेगी, जिस दा ओह हमेशा मजाक उड़ांदे सन।
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
ते सचमुच तुहाडे (मुहम्मद) तों पहलां दे कुझ रसूले दा मजाक उड़ाया गया, जिस करके सजा उहनां ते उतर गई, जिन्हां ने उन्हां दा मजाक उड़ांदे सन, उन्हां दे मजाक दे जवाब विच।
يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ
yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).
इह पाखंडी डरदे हन कि कोई सूरह खुल जावे जो उन्हां दे दिल विच छिपे होए वी समझावे। (उन्हें) आखना, " (अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह) दा मजाक उड़ांदे रौह्ओ।" वाकई अल्लाह उस चीज़ दा खुलासा कर देगा जो तुसीं डरदे हो।
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ
wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).
ते जेकर तुस उंदे कोला पुच्छगे तां ओह् जरूर जवाब देंगन, "असल च अस सिर्फ मजाक करदे हे ते इधर-उधर खेलदे हे।" कहो, "तुस हमेशा अल्लाह, ते उंदी आयत ते उंदे रसूलुल्लाह दा मजाक क्यों करदे ओ?"
اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
(पाखंडी) ओ हेन जो विश्वासियों दी आलोचना करेंदे हेन जो स्वेच्छा नाल दक्षिणा डेंदे हेन ते जो लोगें कूं (निंदा) करेंदे हेन जो केवल ओ ही हासिल करेंदे हेन (भिक्षा डेवण वास्ते) जो कि हुन्दी बर्दाश्त करेंदे हेन, तां ओ पाखंडी उन्हां दा अपमान करेंदे हेन। अल्लाह उंदी बेइज्जती दा बदला लैग, ते उनेंगी इक दर्दनाक सजा भुगतनी पौनी ऐ।
وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
ते सचमुच जेकर अस उंदे उप्पर होने आली तड़प गी नियत समें तकर टाली दिंदे तां ओह् आखदे हे जे "इसगी केह् रोकदा ऐ?" जान लें कि जदों उहनां नूं सजा आंदी है तां उहनां तों बच नहीं जा सकदी। उंदे चारों पासे (अदजब) होंदे न जिंदा मजाक उड़ांदे हे।
وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ
wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).
ते ओह़ (नूह) जहाज गी बनाना शुरू करी ओड़ेया। जदूं बी उंदे लोकें दे सरदार उंदे कोला गुजरे तां उंदा मजाक उड़ांदे हे। उन् ने (नूह) आखया, “जेकर तुस साडा मजाक उड़ांदे ओ, तां अस तुंदा मजाक उवें करगे जिय्यां तुस साडा मजाक करदे ओ।”
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
ते जदूं बी कोई दूत उंदे कोल औंदा हा, तां ओह़ हमेशा उंदा मजाक उड़ांदे हे।
اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ
innā kafainākal-mustahzi'īn(a).
सचमुच, अस तुहाडी (मुहम्मद) दी रक्षा करदे हां, जिन्हां दा मजाक उड़ांदे ने,
فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
fa aṣābahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
इस करिए उनेंगी अपने कम्में दी सजा (नतीजे) कन्नै त्रुट्टी गेआ ते उस सजा कन्नै ओह् अभिभूत होई गे जेह्दे कन्नै ओह् पैह्लें हमेशा मजाक उड़ांदे हे।
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).
ते अस दूत नेई भेजे, पर सुसमाचार दे वाहक ते चेतावनी देने आले दे रूप च; पर जेके अविश्वास करदे हन, ओह झूठे (रास्ते) नाल बहस करदे हन तां कि ओह सच्चाई (सच्चाई) नूं नष्ट कर सकन, ते मेरे आयत दा मजाक उड़ांदे हन ते जो उन्हां दे खिलाफ चेतावनी दित्ती गई है।
ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا
Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).
इस तर्हां उहनां दा इनाम नरक होवेगा, उहनां दी अविश्वास दे कारण, ते इस करके कि उहनां ने मेरे आयतां ते मेरे दूत दा मजाक उड़ाया।
وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ
wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).
ते जदों काफिर तुहानूं (मुहम्मद) वेखदे हन तां तुहानूं सिर्फ मजाक दा वस्तु समझदे हन। (उन्होंने कहा), “क्या ए ओही है जिसने तुहाडे देवताओं दी निंदा कीती?” भले ही ओह लोग हन जो अल्लाह, परम दयालु अल्लाह दी याद करन तों इन्कार करदे हन।
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
ते सचमुच तुहाडे (मुहम्मद) तों पहलां दे रसूले दा वी मजाक उड़ाया जांदा सी, इस करके (यातना) उहनां ते उतर गिआ जिन्हां दा मजाक उहनां दा (रसूलें) हमेशा मजाक उड़ाया जांदा सी।
لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
सचमुच, एह् साढ़े कन्नै ते साढ़े पुरखें कन्नै बी वादा कीता गेदा ऐ, एह् सिर्फ प्राचीन लोकें दी परी कथा ऐ!"
فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ
fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).
फिरी तुसें उनेंगी मजाकिया बनाई दित्ता, तां जे तुस मिगी याद करना भुल्ली गेदे ओ, ते तुस (सदा) उंदे उप्पर हस्सदे रेह्,
وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا
wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).
ते जदों ओह तुहानूं (मुहम्मद) वेखदे हन तां सिर्फ तुहाडा मजाक उड़ांदे हन (कहदे होए) “क्या ए ओह आदमी है जिस नूं अल्लाह ने रसूले दे तौर ते भेजया है?
فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
सचमुच, उन्हां ने (कुरान) दा इन्कार कीता हे, तां भविष्य विच उन्हां कूं (सच्चाई) दी खबर आसी कि ओ किस (कयामत) दा मजाक उड़ांदे हन।
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ
qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).
उने (फिरौन) अपने आस-पास दे लोकें गी ग् लाया, “तुसें (उसने केह़ ग् लाया) नेई सुनेया?”
۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ
famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).
उदे लोकें दा जवाब इस गल् ला दे अलावा नेई हा के "लूत ते उदे परौआर गी अपनी मुल् के थवां कड्डी ओड़ो; सचमुच ओह़ ऐसे लोक ह़न, जेके (अपने आप गी) पबित्तर समझदे न।"
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ
wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).
ते मनुख जाति विच वी वी हन जो बेकार गल्लां दा इस्तेमाल करके (लोग) अल्लाह दे राह तों बिना ज्ञान दे भटकन ते मजाक उड़ांदे हन। इन्हें अपमानजनक सजा होग।
يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
इन्हें नौकरें गी किन्ना अफसोस हा, हर बारी उंदे कोल कोई दूत औंदा हा, हमेशा उंदा मजाक उड़ांदे हे।
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ
bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).
इत्थूं तगर जे तुस (मुहम्मद) बी (उंदी आज्ञा नेईं मनने पर) हैरान ओ ते उनेंगी (तुंदा) बेइज्जत कीता।
وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ
wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).
ते जदों ओह (अल्लाह दी महानता दा) कोई निशानी वेखदे हन तां ओह उस दा मजाक उड़ांदे हन।
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
ते उनेंगी साफ होई गेया के उनेंगी केह़ बुराई कित्ती ऐ ते ओह़ उदे उप् पर ह़मेसा मजाक उड़ांदे आए हे।
اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ
an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).
तां जे कोई बी नेईं आक्खन जे 'अल्लाह दे प्रति (अपनी फर्जें गी पूरा करने) च मेरी लापरवाही दा मेरा किन्ना बड्डा पछतावा ऐ, ते सचमुच मैं उनें लोकें च शामल आं जेह्ड़े (अल्लाह दे धर्म) दा मजाक उड़ांदे न'।
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
ते जदुं बी कोई नबी उंदे कश औंदा हा, तां ओह़ हमेशा उदा मजाक उड़ांदे हे।
اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).
क्या ओह तेरे रब दी दया बंडदे ने? अस इस दुनिया दे जीवन च उंदी रोजी-रूट्टी निर्धारित करने आं, ते अस उंदे च किश गी डिग्री च दुए कोला उप्पर चुक्की लेआ ऐ, तां जे उंदे चा किश गी दुए कोला फायदा होई सकै। ते तुंदे रब दी मेहर उंदे कोला बी बेहतर ऐ।
وَاِذَا عَلِمَ مِنْ اٰيٰتِنَا شَيْـًٔا ۨاتَّخَذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۗ
wa iżā ‘alima min āyātinā syai'anittakhażahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).
ते जेकर ओह साढ़े आयत दे बारे च थोड़ा-थोड़ा जानदा ऐ तां (उन श्लोकें) दा मजाक उड़ाया जंदा ऐ। उनेंगी गै बेइज्जत करने आली सजा मिलनी ऐ।
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa badā lahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
ते उंदे कम्में दी बुराई उंदे उप्पर साफ होई जाग, ते उंदे उप्पर सजा बी पौग जिंदा मजाक उड़ांदे हे।
ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ
Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).
ए इस करिए ऐ की तुसें अल्लाह दी आयतें गी मजाक च लेई लेया ऐ ते दुनिया दी जिंदगी ने तुसें गी धोखा दित्ता ऐ।” इस करिए अज्ज उनेंगी अग्ग थमां नेई कड्डेआ जाग ते ना गै उनेंगी पछताने दा मौका दित्ता जाग।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنُوْا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاۤءٌ مِّنْ نِّسَاۤءٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوْا بِالْاَلْقَابِۗ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوْقُ بَعْدَ الْاِيْمَانِۚ وَمَنْ لَّمْ يَتُبْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaskhar qaumum min qaumin ‘asā ay yakūnū khairam minhum wa lā nisā'um min nisā'in ‘asā ay yakunna khairam minhunn(a), wa lā talmizū anfusakum wa lā tanābazū bil-alqāb(i), bi'salismul-fusūqu ba‘dal-īmān(i), wa mal lam yatub fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
हे विश्वास करने आले! कोई लोक दुए लोकें दा मजाक नेईं बनान (किजोकी) एह् होई सकदा ऐ जे ओह् (जिनेंगी मजाक उड़ाया जंदा ऐ) उंदे कोला बी बेहतर न (जिनेंगी मजाक उड़ाया जंदा ऐ) ते ना गै जनानियें गी दूई जनानियें दा (मजाक करना चाहिदा) (किजोकी) एह् होई सकदा ऐ जे जनानियां (जिनेंगी मजाक उड़ाया जंदा ऐ) जनानियें कोला बी बेहतर होन (जिनेंगी मजाक उड़ाया जंदा ऐ)। इक दूजे दी आलोचना ना करो ते इक दूजे नू बुरे नाम ना बोलो। सब तों बुरा बुलावा (बुलाना) है जो विश्वास करन दे बाद बुरा (अभक्त) है। ते जेड़ा कोई पछतावा नेईं करदा, तां ओह गै गुनाहगार न।