وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
அவர்கள் யாலூத்தையும் அவனது படையையும் எதிர்த்து முன்னேறியபோது, "எங்கள் இறைவா, எங்களுக்குப் பொறுமையைத் தந்தருளும், எங்கள் நடைகளை வலுப்படுத்தி, நிராகரிப்பவர்களை எதிர்கொள்ள எங்களுக்கு உதவுவாயாக" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.
اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
உங்களில் இரு கூட்டத்தினர் அச்சத்தின் காரணமாகப் பின்வாங்க விரும்பியபோது, அல்லாஹ் அவர்களுக்குத் துணையாக இருந்தான். அப்போது, நம்பிக்கையாளர்கள் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வைக்கட்டும்.
وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا
wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).
உங்கள் எதிரிகளைப் பற்றி அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன். உங்களுக்குப் பாதுகாவலராக இருக்கவும், உங்களுக்கு உதவியாளராக இருக்கவும் அல்லாஹ்வே போதுமானவன்.
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
இறையச்சமுள்ளவர்களும், அல்லாஹ்வின் அருளைப் பெற்றவர்களுமான இருவர் கூறினார்கள்: "(நாட்டின்) வாயில் வழியாக அவர்களைத் தாக்குங்கள். நீங்கள் அதன் வழியே நுழைந்தால், நிச்சயமாக வெற்றி பெறுவீர்கள். நீங்கள் நம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால், அல்லாஹ் ஒருவன் மீதே நம்பிக்கை வையுங்கள்."
وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
மேலும், அல்லாஹ் உங்களுக்கு ஒரு பேரழிவை ஏற்படுத்தினால், அவனைத் தவிர வேறு எவராலும் அதை நீக்க முடியாது. அவன் உங்களுக்கு நன்மையை அளித்தால், அவன் எல்லாவற்றின் மீதும் ஆற்றல் பெற்றவன்.
قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வின் வேதனை உங்களை அடைந்தாலோ, அல்லது மறுமை நாள் உங்களை அடைந்தாலோ, நீங்கள் உண்மையாளர்களாயின், அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு தெய்வங்களை அழைப்பீர்களா என்று எனக்கு விளக்குவீராக!"
بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ
bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).
இல்லை, அவனிடம் மட்டுமே நீங்கள் உதவி கேட்கிறீர்கள். அவன் நாடினால், நீங்கள் அவனிடம் கேட்பதை (ஆபத்தை) அவன் அகற்றிவிடுவான், மேலும் நீங்கள் (அல்லாஹ்வுடன்) இணைவைப்பதை விட்டுவிடுவீர்கள்.
فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).
ஆனால், நமது வேதனை அவர்கள் மீது வந்தபோது, அவர்கள் ஏன் பணிவுடன் (அல்லாஹ்விடம்) பிரார்த்தனை செய்யவில்லை? உண்மையில், அவர்களின் உள்ளங்கள் கடினமாகிவிட்டன; மேலும், அவர்கள் எப்போதும் செய்வதை ஷைத்தான் அவர்களுக்கு அழகானது போலக் காட்டிவிட்டான்.
اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ
ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).
தாழ்மையான உள்ளத்தோடும் மென்மையான குரலோடும் உங்கள் இறைவனிடம் ஜெபியுங்கள். நிச்சயமாக, வரம்புகளை மீறுபவர்களை அவர் விரும்புவதில்லை.
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
அவர்கள் (மந்திரவாதிகள்) பதிலளித்தார்கள், “நிச்சயமாக நாங்கள் எங்கள் இறைவனிடம் திரும்புவோம்.”
وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
மேலும், அவர்கள் தங்கள் செயல்களுக்காக வருந்தி, தாங்கள் வழிதவறிச் சென்றுவிட்டதை உணர்ந்தபோது, “எங்கள் இறைவன் எங்கள் மீது கருணை காட்டி எங்களை மன்னிக்காவிட்டால், நாங்கள் நிச்சயமாக நஷ்டமடைந்தவர்களில் ஒருவராகிவிடுவோம்” என்று கூறினார்கள்.
وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
நாம் குறித்திருந்த நேரத்தில், மூசா தம் மக்களில் இருந்து எழுபது பேரைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களிடம் பாவமன்னிப்புக் கோரினார். அவர்கள் நிலநடுக்கத்தால் தாக்கப்பட்டபோது, மூசா கூறினார், "என் இறைவா! நீ நாடியிருந்தால், இதற்கு முன்பே அவர்களையும் என்னையும் அழித்திருப்பாய். எங்களில் அறிவு இல்லாதவர்களின் செயல்களுக்காக எங்களை அழிப்பாயா? இது உன்னிடமிருந்து வரும் ஒரு சோதனையே. இந்தச் சோதனையின் மூலம் நீ விரும்பியவர்களை வழிதவறச் செய்கிறாய், நீ விரும்பியவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறாய். நீயே எங்கள் தலைவர், எனவே எங்களை மன்னித்து எங்களுக்குக் கருணை காட்டுவாயாக. நீயே மன்னிப்பவர்களில் சிறந்தவன்."
۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ
waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).
மேலும் இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் எங்களுக்கு நன்மையை விதிப்பாயாக. நிச்சயமாக, நாங்கள் உன்னிடம் திரும்புகிறோம் (பாவமன்னிப்பு கோருகிறோம்). (அல்லாஹ்) கூறுகிறான், "நான் விரும்பியவருக்கு என் தண்டனையை வழங்குவேன், மேலும் என் கருணை அனைத்தையும் மறைக்கிறது. எனவே, இறையச்சம் உடையவர்களுக்கும், ஜகாத் செலுத்துபவர்களுக்கும், நமது வசனங்களை நம்புபவர்களுக்கும் என் கருணையை வழங்குவேன்."
وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).
ஷைத்தான் உங்களைச் சோதிக்க வந்தால், அல்லாஹ்விடம் தஞ்சம் அடையுங்கள். நிச்சயமாக அவன் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.
اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
நயவஞ்சகர்களும், உள்ளங்களில் நோய் கொண்டவர்களும், "அவர்கள் (நம்பிக்கையாளர்கள்) தங்கள் மார்க்கத்தில் வஞ்சிக்கப்பட்டுவிட்டார்கள்" என்று கூறும்போது, (நினைவு கூருங்கள்). (அல்லாஹ் கூறுகிறான்), "யார் அல்லாஹ் மீது நம்பிக்கை வைக்கிறாரோ, அவர் அறிந்து கொள்வார், அல்லாஹ் வல்லமை மிக்கவன், ஞானம் மிக்கவன்."
قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ் நமக்காக விதித்ததைத் தவிர வேறொன்றும் நமக்கு நேராது. அவனே நமது பாதுகாவலன். மேலும், நம்பிக்கையாளர்கள் அல்லாஹ் ஒருவனிடமே நம்பிக்கை கொள்கிறார்கள்."
وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ
wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).
மேலும், அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் தங்களுக்கு வழங்கியவற்றில் அவர்கள் மெய்யாகவே திருப்தி அடைந்து, "அல்லாஹ்வே எங்களுக்குப் போதுமானவன்; அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் தனது அருட்கொடைகளில் சிலவற்றை எங்களுக்குத் தருவார்கள். நிச்சயமாக, நாங்கள் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வைப்பவர்கள்" என்று கூறினால்,
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
மேலும், பின் தங்கிவிட்ட மூவருக்கும். பூமி விசாலமாக இருந்தபோதிலும், அது அவர்களுக்கு இடுக்கமாகத் தோன்றும் வரையிலும், அவர்களுடைய உள்ளங்கள் அவர்களுக்கு இடுக்கமாகும் வரையிலும், அல்லாஹ்விடமிருந்து அவனைத் தவிர வேறு புகலிடம் இல்லை என்பதை அவர்கள் உணரும் வரையிலும், அவர்கள் தங்கள் பாவமன்னிப்பில் நிலைத்திருப்பதற்காக அல்லாஹ் அவர்களுடைய பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொண்டான். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் பாவமன்னிப்பை ஏற்பவனாகவும், அளவற்ற கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
ஆகவே, அவர்கள் (நம்பிக்கையிலிருந்து) விலகிச் சென்றால், (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “அல்லாஹ்வே எனக்குப் போதுமானவன்; அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. அவன் மீதே நான் நம்பிக்கை வைக்கிறேன், மேலும் அவனே மகத்தான அர்ஷின் அதிபதி.”
هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
அவரே உங்களுக்கு நிலத்தில் நடக்கவும், கடலில் பயணம் செய்யவும் தகுதியளித்த இறைவன். ஆகவே, நீங்கள் கப்பலில் இருக்கும்போது, நல்ல காற்று வீச, அக்கப்பல் அதில் உள்ள மக்களைச் சுமந்துகொண்டு சறுக்கிச் செல்கிறது; அதனால் அவர்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள். இந்நிலையில், திடீரென்று ஒரு புயல் வந்து, எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அலைகள் அவர்களைத் தாக்கின. தாங்கள் (ஆபத்தில்) சூழப்பட்டுவிட்டதாக அவர்கள் எண்ணி, அல்லாஹ் ஒருவனிடமே மனப்பூர்வமான பிரார்த்தனை செய்தார்கள். (கூறினார்கள்), "நீ எங்களை இந்த (ஆபத்திலிருந்து) காப்பாற்றினால், நாங்கள் நிச்சயமாக நன்றி செலுத்துபவர்களில் ஒருவராக இருப்போம்."
اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
நிச்சயமாக, என் இறைவனும் உங்கள் இறைவனுமான அல்லாஹ் மீது நான் நம்பிக்கை வைக்கிறேன். அசையும் எந்த ஒரு பிராணிக்கும் உயிர் உண்டு, ஆனால் அவனே அதன் நெற்றிமுடியைப் பிடித்து ஆள்கிறான். நிச்சயமாக, என் இறைவன் நேரான (நீதியான) பாதையில் இருக்கிறான்.
قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ
qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).
அவர் (லூத்) கூறினார், "உங்களை நிராகரிக்கும் வலிமை எனக்கு இருந்திருந்தால் அல்லது ஒரு வலிமையான குடும்பத்தில் தஞ்சம் புக முடிந்திருந்தால் (நிச்சயமாக நான் அவ்வாறு செய்திருப்பேன்)."
وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
வானங்கள் மற்றும் பூமியின் இரகசியங்கள் அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. மேலும், எல்லா காரியங்களும் அவனிடமே திரும்புகின்றன. எனவே, அவனை வணங்குங்கள்; அவன் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள். நீங்கள் செய்வதை உங்கள் இறைவன் அறியாமல் இருக்கமாட்டான்.
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
மேலும் அவர் (யாக்கோபு) கூறினார், "என் பிள்ளைகளே! நீங்கள் ஒரே வாசல் வழியாக நுழையாதீர்கள், வெவ்வேறு வாசல்கள் வழியாக நுழையுங்கள்; ஆயினும், அல்லாஹ்வின் (விதியிலிருந்து) உங்களை என்னால் சிறிதளவும் பாதுகாக்க முடியாது. அந்த முடிவு அல்லாஹ் ஒருவனுக்கே உரியது. அவன்மீது நான் நம்பிக்கை வைக்கிறேன், அவன்மீது நம்பிக்கை வைப்பவர்களும் நம்பிக்கை வைக்கிறார்கள்."
قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
அவர் (யாக்கோபு) கூறினார், “எனது துன்பத்தையும் துயரத்தையும் குறித்து நான் அல்லாஹ்விடம் மட்டுமே முறையிடுகிறேன்; நீங்கள் அறியாததை நான் அல்லாஹ்விடமிருந்து அறிவேன்.”
كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ
każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).
ஆகவே, அளவற்ற அருளாளனாகிய அல்லாஹ்வை அவர்கள் நிராகரித்தபோதிலும், பலர் மரணமடைந்த ஒரு கூட்டத்தினரிடம் நாம் உம்மை (முஹம்மதே) அனுப்பியுள்ளோம்; நாம் உமக்கு அருளிய குர்ஆனை நீர் அவர்களுக்கு ஓதிக் காட்ட வேண்டும். நீர் கூறுவீராக: “அவனே என் இறைவன்; அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; அவன் ஒருவனிடமே நான் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்; அவன் ஒருவனிடமே நான் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறேன்.”
وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ
wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).
உங்கள் மீதுள்ள அருட்கொடைகள் அனைத்தும் அல்லாஹ்விடமிருந்தே வருகின்றன. எனவே, நீங்கள் துன்பத்தால் பீடிக்கப்படும்போது, அவனிடமே நீங்கள் உதவி கேட்கிறீர்கள்.
وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا
watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).
மேலும் (முஹம்மதே!) உங்களுக்கு அருளப்பட்டதை, அதாவது உங்கள் இறைவனின் வேதத்தை (குர்ஆனை) ஓதுங்கள். அவனது வாக்கியங்களை எதனாலும் மாற்ற முடியாது. அவனைத் தவிர வேறு யாரிடமும் நீங்கள் அடைக்கலம் காண முடியாது.
وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا
wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).
மேலும் நான் உங்களிடமிருந்தும், அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் வணங்குபவற்றிலிருந்தும் விலகி இருப்பேன். என் இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்வேன். என் இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்வதில் நான் ஏமாற்றம் அடைய மாட்டேன் என்று நம்புகிறேன்.
قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ
qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
அவர் (முஹம்மது) கூறினார், "என் இறைவா, நீதியாகத் தீர்ப்பளிப்பாயாக. மேலும், எங்கள் இறைவன் அளவற்ற கருணையாளன்; நீ கூறுவதெல்லாம் அவனிடமே நாங்கள் உதவி கேட்கிறோம்."
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
அவர் (நோவா) இவ்வாறு ஜெபித்தார்: “என் இறைவா, எனக்கு உதவுவாயாக, ஏனெனில் அவர்கள் என்னிடம் பொய் சொன்னார்கள்.”
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
மேலும், "என் இறைவா, என்னை ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட இடத்தில் வைப்பாயாக, நீயே கொடையாளர்களிலேயே சிறந்தவன்" என்று பிரார்த்திக்கவும்.
نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ
nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).
நாம் அவர்களுக்கு உடனடியாக நல்ல விஷயங்களைக் கொடுக்கிறோமா? (இல்லை), ஆனால் அது அவர்களுக்குத் தெரிவதில்லை.
قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "பூமியும், அதிலுள்ள அனைத்தும் யாருக்குச் சொந்தம் என்பதை நீர் அறிவீரா?"
وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا
wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).
மேலும், தூதர் (முஹம்மது) அவர்கள் கூறினார்கள், "என் இறைவா! நிச்சயமாக என் மக்கள் இந்தக் குர்ஆனைப் புறக்கணித்துவிட்டார்கள்."
وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ
wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).
மேலும், "எங்கள் இறைவா, நரகத்தின் வேதனையை எங்களிடமிருந்து அகற்றுவாயாக, ஏனெனில் நிச்சயமாக அதன் வேதனை நிரந்தர அழிவைக் கொண்டுவரும்," என்று கூறுபவர்களும்...
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ
qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
அவர் (மோசே) கூறினார், “என் இறைவா, நிச்சயமாக அவர்கள் எனக்குப் பொய் சொல்லிவிடுவார்கள் என்று நான் அஞ்சுகிறேன்.”
قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ
qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).
அவர் (மோசே) பதிலளித்தார், "நான் ஒருபோதும் பிடிபட மாட்டேன்; நிச்சயமாக என் இறைவன் என்னுடன் இருக்கிறார், அவர் எனக்கு வழிகாட்டுவார்."
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
அவர் (நோவா) கூறினார், “என் இறைவா, நிச்சயமாக என் மக்கள் எனக்குப் பொய் சொல்லிவிட்டார்கள்;
اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ
am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).
துன்பத்தில் இருப்பவர்கள் அவனிடம் பிரார்த்தனை செய்யும்போது, அவர்களின் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களின் துயரத்தை நீக்கி, உங்களைப் பூமியில் கலீஃபாக்களாக (தலைவர்களாக) ஆக்குபவன் அவனே அல்லவா? அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இருக்கிறானா? நீங்கள் (அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை) மிகக் குறைவாகவே நினைவுகூருகிறீர்கள்.
فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
ஆகவே அவர் (மோசே) பயபக்தியுடன் நகரத்தை விட்டு வெளியே வந்து, (யாராவது தன்னைப் பிடித்துவிட்டால்) எச்சரிக்கையாக இருந்துகொண்டு, "என் இறைவா, அநியாயக்காரர்களிடமிருந்து என்னைக் காப்பாற்றுவாயாக" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்.
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).
அவன் மத்யான் தேசத்தை நோக்கிச் சென்றபோது, "என் இறைவன் என்னை நேர்வழியில் செலுத்துவானாக" என்று மீண்டும் பிரார்த்தனை செய்தான்.
فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ
fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).
எனவே அவர் (மோசே) அந்த இரண்டு பெண்களுக்கும் (கால்நடைகளுக்கு) தண்ணீர் கொடுத்துவிட்டு, நிழலான இடத்திற்குத் திரும்பிச் சென்று, "என் இறைவா, நீ எனக்கு அருளிய நல்ல உணவு எனக்கு மிகவும் தேவைப்படுகிறது" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
அவர் (மோசே) கூறினார், “என் இறைவா, நான் நிச்சயமாக அவர்களுடைய கூட்டத்தில் ஒருவரைக் கொன்றுவிட்டேன், அதனால் அவர்கள் என்னைக் கொன்றுவிடுவார்களோ என்று அஞ்சுகிறேன்.”
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).
அவர் (லூத்) இவ்வாறு பிரார்த்தித்தார்: "என் இறைவா, சேதத்தை ஏற்படுத்திய கூட்டத்திற்குத் தண்டனை அளித்து எனக்கு உதவுவாயாக."
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
மேலும், மக்கள் ஓர் ஆபத்தால் தாக்கப்படும்போது, அவனிடம் திரும்புமாறு (பாவமன்னிப்புக் கோருமாறு) தங்கள் இறைவனிடம் அழைக்கிறார்கள்; பின்னர், அவன் அவர்களுக்குத் தன் அருளில் சிறிதளவு வழங்கும்போது, திடீரென்று அவர்களில் சிலர் அல்லாஹ்வுடன் இணைவைக்கிறார்கள்.
وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
மேலும் அல்லாஹ் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள். மேலும், பாதுகாவலனாக அல்லாஹ்வே போதுமானவன்.
لِّيَسْـَٔلَ الصّٰدِقِيْنَ عَنْ صِدْقِهِمْ ۚوَاَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ
liyas'alaṣ-ṣādiqīna ‘an ṣidqihim, wa a‘adda lil-kāfirīna ‘ażāban alīmā(n).
அவர் நீதிமான்களிடம் அவர்களுடைய நீதியைக் குறித்துக் கேட்பதற்காக. அவர் நிராகரிப்பவர்களுக்கு வேதனையான தண்டனையை அளிக்கிறார்.
وَاِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُوْنِۚ
wa innī ‘użtu birabbī wa rabbikum an tarjumūn(i).
மேலும், என்னைக் கல்லெறிந்து கொல்வோம் என்ற உங்கள் அச்சுறுத்தல்களிலிருந்து, என் இறைவனும் உங்கள் இறைவனுமானவரிடம் நான் நிச்சயமாகப் பாதுகாப்பு தேடுகிறேன்.
فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ
fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).
ஆகவே, அல்லாஹ்விடம் விரைந்து திரும்புங்கள் (அதற்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்). நிச்சயமாக, நான் அல்லாஹ்விடமிருந்து உங்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்பவன்.