۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).
ڇا توهان (مسلمان) واقعي اميد رکو ٿا ته اهي توهان تي ايمان آڻيندا، جڏهن انهن مان هڪ ٽولي الله جو ڪلام ٻڌي ٿي، پوءِ ان کي سمجهڻ کان پوءِ تبديل ڪري ڇڏي ٿي، جڏهن ته اهي ڄاڻن ٿا؟
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(پر) ڇاڪاڻ ته انهن پنهنجو واعدو ٽوڙيو، اسان انهن تي لعنت ڪئي، ۽ اسان انهن جي دلين کي سخت ڪيو. اهي پسند ڪن ٿا ته (الله جي) ڪلام کي ان جي جاءِ کان بدلائي ڇڏين، ۽ اهي (جان بوجھ ڪري) ڪجهه پيغام وساري ڇڏين ٿا جن سان انهن کي ڊيڄاريو ويو هو. توهان (اي محمد) انهن مان خيانت ڏسندا سواءِ انهن جي هڪ ننڍڙي ٽولي جي (جيڪي خيانت نه ٿا ڪن)، تنهن ڪري انهن کي معاف ڪريو ۽ انهن کي ڇڏي ڏيو. بيشڪ الله نيڪي ڪندڙن کي پسند ڪندو آهي.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
اي رسول (محمد)! غمگين نه ٿيو جو اهي پنهنجي ڪفر ۾ مقابلو ڪري رهيا آهن. يعني اهي (منافق) جيڪي پنهنجي واتن سان چون ٿا ته "اسان ايمان آندو آهي"، جيتوڻيڪ انهن جا دل اڃا تائين ايمان نه ٿا آڻين، ۽ اهي يهودي به جيڪي واقعي (خبرون) ڪوڙ ٻڌڻ پسند ڪن ٿا ۽ واقعي ٻين ماڻهن جي (ڳالهين) ٻڌڻ پسند ڪن ٿا جيڪي توهان وٽ ڪڏهن به نه آيا آهن. انهن لفظن (تورات) کي انهن جي حقيقي معنيٰ کان بدلائي ڇڏيو. انهن چيو ته "جيڪڏهن هي اهو آهي جيڪو توهان کي ڏنو ويو آهي (جيڪو تبديل ڪيو ويو آهي) ته ان کي قبول ڪريو، ۽ جيڪڏهن توهان کي ڪجهه ڏنو وڃي جيڪو هي ناهي، ته پوءِ خبردار رهو." جنهن کي الله چاهي ٿو ته ان کي گمراهه ڪري، توهان الله جي ڪنهن به شيءِ کان انڪار نه ڪري سگهندا (ان جي مدد ڪرڻ لاءِ) ذري به. اهي اهڙا ماڻهو آهن جن جي الله هاڻي انهن جي دلين کي پاڪ ڪرڻ نٿو چاهي. هن دنيا ۾ اهي ذليل ڪيا ويندا ۽ آخرت ۾ انهن کي وڏو عذاب ملندو.