۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).
Тыгеже, те (мусульман-влак) чынжымак ӱшанеда, нуно тыланда ӱшанат, кунам нунын кокла гыч ик тӱшкаже Аллахын шомакшым колеш, вара тудым умылен налмеке, тудым вашталта, а нуно тудым палат?
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Но) нунын сугыньыштым пудыртымыштлан кӧра Ме нуным каргенна, шӱмыштым пеҥгыдемденна. Нуно (Аллахын) мутшым верже гыч вашталтеныт, да нуно (шонен) южо уверым монденыт, кудыж дене нуным шижтареныт. Тый (О Мухаммед) нунын кокла гыч изирак тӱшка деч посна эре предательствым ужыда (кӧ предательствым ок ыште), сандене нуным проститле да нуным шкетын кодо. Чынжымак, Аллах порым ыштыше-влакым йӧрата.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
О, Расул (Мухаммед)! Ит ойгыро, вет нуно шке ӱшандымылыкышт дене таҥасат. Лӱмынак нуно (лицемер-влак), кӧ шке умшаж дене ойла: «Ме ӱшанена», кеч нунын шӱмышт эше ок ӱшане, да тыгак иудей-влак, кӧ чынжымак (уверым) шоякым колаш йӧратат да тендан деке нигунамат толдымо вес еҥ-влакын (мутыштым) чынжымак колаш йӧратат. Нуно мут-влакым (Торам) чын значенийышт деч вашталтеныт. Нуно ойленыт: «Тиде тыланда пуалтеш гын (кудыжо вашталтын), тудым налза, а тыланда тиде огыл иктаж-мом пуат гын, шекланыза». Кӧм Аллах йомдарен колташ шона, тудо Аллах деч (тудлан полшаш) нимо деч отказым ыштен от керт. Нуно тыгай еҥ улыт, кудым Юмо ынде нунын шӱмыштым эрыкташ ок шоно. Тиде тӱняште нуно мыскылаш тӱҥалыт, а вес илышыште кугу наказанийым чытат.