۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).
نو ایا تاسو (مسلمانان) په ریښتیا سره هیله لرئ چې دوی به په تاسو ایمان راوړي، کله چې د دوی یوه ډله د الله کلام واوري، بیا یې له پوهیدو وروسته بدلوي، پداسې حال کې چې دوی یې پوهیږي؟
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(خو) ځکه چې دوی خپله ژمنه مات کړه، موږ پر دوی لعنت وکړ او زړونه مو سخت کړل. دوی خوښوي چې د (الله) کلمه له خپل ځای څخه بدله کړي، او دوی (په قصدي ډول) ځینې هغه پیغامونه هیروي چې دوی ته یې خبرداری ورکړل شوی و. ته به تل له دوی څخه خیانت ووینې مګر د دوی له یوې کوچنۍ ډلې څخه (چې خیانت نه کوي)، نو دوی ته بښنه وکړه او دوی یوازې پریږده. په حقیقت کې، الله هغه کسان خوښوي چې نیکي کوي.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
اې رسوله (صلی الله علیه وسلم)! مه خفه کیږه ځکه چې دوی په خپل کفر کې سیالي کوي. یعني هغه (منافقین) چې په خپلو خولو سره وايي چې "موږ ایمان راوړی دی"، که څه هم د دوی زړونه لا ایمان نه لري، او همدارنګه هغه یهودیان چې په ریښتیا سره د دروغو اوریدل خوښوي او په ریښتیا سره د نورو خلکو (خبرو) اوریدل خوښوي چې هیڅکله تاسو ته نه دي راغلي. دوی د (تورات) کلمې د دوی له اصلي معنی څخه بدلې کړې. دوی وویل، "که دا هغه څه وي چې تاسو ته ورکړل شوي وي (کوم چې بدل شوي دي) نو دا ومنئ، او که تاسو ته یو څه درکړل شي چې دا نه وي، نو محتاط اوسئ." څوک چې الله وغواړي چې هغه ګمراه کړي، تاسو به د الله له هیڅ شی څخه انکار ونه کړئ (د هغه سره د مرستې لپاره). دوی هغه خلک دي چې خدای نور نه غواړي چې د دوی زړونه پاک کړي. په دې نړۍ کې به دوی ذلیل شي او په آخرت کې به دوی لوی عذاب سره مخ شي.