۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).
Ուրեմն դուք (մուսուլմաններ) իսկապե՞ս հույս ունեք, որ կհավատան ձեզ, երբ նրանցից մի խումբ լսում է Ալլահի խոսքը, ապա փոխում է այն հասկանալուց հետո, մինչդեռ գիտի այն:
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Բայց) քանի որ նրանք խախտեցին իրենց ուխտը, Մենք անիծեցինք նրանց և կարծրացրեցինք նրանց սրտերը։ Նրանք սիրում են փոխել (Աստծո) խոսքը իր տեղից և (դիտավորյալ) մոռանում են այն որոշ պատգամները, որոնցով իրենց զգուշացրել էին։ Դու (օ՜, Մուհամմադ) շարունակ կտեսնես նրանց դավաճանությունը, բացի նրանց մեջ գտնվող մի փոքր խմբից (ովքեր չեն դավաճանում), ուստի ներիր նրանց և թող նրանց հանգիստ։ Իսկապես, Աստված սիրում է բարիք գործողներին։
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Ո՛վ Մուհամմադ, մի՛ տխրիր, որովհետև նրանք մրցում են իրենց անհավատության մեջ։ Մասնավորապես նրանք (կեղծավորները), ովքեր իրենց բերանով ասում են. «Մենք հավատացել ենք», չնայած նրանց սրտերը դեռ չեն հավատում, ինչպես նաև հրեաները, ովքեր իսկապես սիրում են լսել (լուրեր) ստեր և իսկապես սիրում են լսել (խոսքեր) այլ մարդկանց, ովքեր երբեք չեն եկել քեզ մոտ։ Նրանք փոխեցին (Թորայի) խոսքերը իրենց իրական իմաստից։ Նրանք ասացին. «Եթե սա է ձեզ տրված (որը փոխվել է), ընդունեք այն, իսկ եթե ձեզ տրվի ինչ-որ բան, որը սա չէ, ապա զգույշ եղեք»։ Ում որ Ալլահը ցանկանա նրան մոլորեցնել, դուք չեք կարողանա մերժել Ալլահից (նրան օգնելու համար) որևէ բան՝ նույնիսկ փոքր-ինչ։ Նրանք այն մարդիկ են, որոնց սրտերը Ալլահը չի ցանկանում մաքրել։ Այս աշխարհում նրանք նվաստացած կլինեն, իսկ հանդերձյալ կյանքում՝ մեծ պատիժ կրեն։