۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).
Czy tōż wy (muzułmany) richtich mocie nadzieja, iże uwierzōm ci, kedy grupa z nich usłyszy Słowo Allaha, a potym zmiyni je po tym, jak je zrozumieli, w czasie kej ôni je znajōm?
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Ale) pōniywoż złamali swoja przimiyrza, przeklōnyli my jejich i uczyniyli my jejich serca twarde. Zmiyniali słowo (ôd Allaha) z jego miyjsca i (zamierzōnie) zapōmnieli niykere z wiadōmości, z kerymi byli ôstrzegani. Ty (O Mahomet) durch widzisz ôd nich zdrada z wyjōntkym małyj grupy postrzōd nich (kero niy zdradzajōm), tōż przebacz im i ôstaw jejich w spokoju. Richtich, Allah kocha tych, kerzi robiōm dobro.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
O Rasul (Mahomet)! Niy bōdź smutny, bo ôni rywalizujōm we swojij niywierze. Mianowicie ci (hipokryty), kerzi ustami godajōm: "Wierzili my", chocioż jejich serca niy wierzōm jeszcze, a tyż Żydzi, kerzi tak naprowdy lubiōm słuchać (nowic) ôszyd i tak naprowdy lubiōm słuchać (słōw) inkszych ludzi, kerzi nikej niy prziszli do ciebie. Zmiyniyli słowa (Tora) ôd jejich prawdziwego znaczynio. Pedzieli: "Jeźli to je to, co ci je dane (co ôstało zmiyniōne), zaakceptuj to, a jeźli je ci dane coś, co niy ma to, to bōdź ôstrōżny." Kogo Allah chce przizwolić mu na błynd, niy bydziesz mōg nic ôdmōwić ôd Allaha (coby mu pōmōc) w nojmyńszyj miarze. To ludzie, kerych Bōg już niy chce ôczyścić jejich serc. Na tym świecie bydōm pokorani, a w życiu po śmierci zniyśōm srogo sztrofa.