۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).
Иман килтергәндәр менән осрашһалар, улар: «Беҙ иман килтерҙек», — тиҙәр. Ләкин бер-береһенә ҡайтҡас, улар: «Раббығыҙ алдында һеҙҙе кире ҡағыр өсөн, Аллаһ һеҙгә аңлатҡанды уларға һөйләрһегеҙме? Аңламайһығыҙмы?»
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Әммә) килешеүен боҙғандары өсөн, Беҙ уларҙы ләғнәтләнек һәм күңелдәрен ҡаты иттек. Улар (Аллаһ) һүҙен урынынан алмаштыра торғайнылар, үҙҙәренә иҫкәртелгән ҡайһы бер хәбәрҙәрҙе (аңлы рәүештә) оноттолар. Һин (йә Мөхәммәт) уларҙан хыянат күрерһең, улар араһынан (хыянат итмәгән) аҙ ғына төркөмдән башҡа, шуға күрә уларҙы ғәфү ит һәм үҙҙәрен ҡалдыр. Ысынлап та, Аллаһ изгелек ҡылғандарҙы ярата.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Эй, Рәсүл (Мөхәммәт)! Улар иманһыҙлыҡта ярышҡан өсөн ҡайғырмағыҙ. Атап әйткәндә, йөрәктәре әле ышанмаһа ла, ауыҙҙары менән: «Беҙ иман килтерҙек», — тип әйткәндәр (ике йөҙлөләр), шулай уҡ ысынлап та (яңылыҡтар) ялғанды ишетергә яратҡан һәм һеҙгә бер ҡасан да килмәгән башҡа кешеләрҙең (һүҙҙәрен) ысынлап та ишетергә яратҡан йәһүдтәр. Улар һүҙҙәрҙе (Тәүратты) ысын мәғәнәһенән үҙгәрткәндәр. Улар: «Әгәр һеҙгә был нәмә бирелһә (үҙгәртелгән), ҡабул итегеҙ, әгәр һеҙгә был булмаған нәмә бирелһә, һаҡ булығыҙ», — тинеләр. Кемде Аллаһ аҙашырға рөхсәт итергә теләһә, һеҙ Аллаһтан бер нәмәнән дә (уға ярҙам итеүҙән) әҙ генә лә баш тарта алмаҫһығыҙ. Улар – Аллаһы Тәғәләнең күңелдәрен таҙартырға теләмәгән кешеләр. Был донъяла улар кәмһетеләсәк һәм теге донъяла ҙур язаға дусар буласаҡ.