۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).
O la, yala aw (silamɛw) jigi b’a la tiɲɛ na k’u bena la aw la, k’a sɔrɔ u ka kulu dɔ be Ala ka kuma mɛn, o kɔ, u b’a yɛlɛma k’a faamu ka ban, hali n’u b’a lɔn wa?
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Nga) k’a sɔrɔ u y’u ka jɛnɲɔgɔnya tiɲɛ, an y’u danga, an y’u dusukunw gwɛlɛya. U tun be to ka (Ala ka kuma) yɛlɛma k’a bɔ a nɔɔ na, u tun be (ni ŋaniya) ɲinɛ cikan dɔw kɔ, u tun ye minw lasɔmi. E (Muhamadu) bena janfa ye u fɛ tuma bɛɛ fɔɔ mɔgɔ dɔɔni u cɛma (minw tɛ janfa kɛ), o la, yafa u ma k’u to yen. Tiɲɛ na, mɔgɔ minw be koɲuman kɛ, olu le ka di Ala ye.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
E Ala (Muhamadu)! Kana nisɔngoya sabu u be ɲɔgɔn sɔsɔra u ka lannayabaliya la. O ye (filankafow) ye minw b’a fɔ n’u daa ye ko: «An lara a ra», hali k’a sɔrɔ o dusukun ma la a ra fɔlɔ, ani Yahutuw fana minw ka di tiɲɛ na ka (kibaruya) galonw mɛn ani minw ka di tiɲɛ na ka (kumaw) mɛn mɔgɔ wɛrɛw fɛ minw ma deli ka na aw fɛ. U ye kumadenw (Tawurata) yɛlɛma ka bɔ u kɔrɔ yɛrɛ yɛrɛ la. U ko: «Ni nin lo dira i ma (min yɛlɛmana), i ka sɔn o ma, ni fɛɛn dɔ dira i ma min tɛ nin ye, o tuma na, i k’i yɛrɛ kɔlɔsi.» Ala b’a fɛ mɔgɔ o mɔgɔ k’a to a ka tunu, i tɛ se ka ban foyi la Ala fɛ (k’a dɛmɛ) hali dɔɔni. O ye mɔgɔw ye, Ala t’a fɛ k’u dusukun saniya tugun. Dunuɲa nin kɔnɔ, u bena maloya ani saya kɔ, u bena ɲangiliba sɔrɔ.