۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).
ਕੀ ਤੁਸੀਂ (ਮੁਸਲਮਾਨੋ) ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਕਲਾਮ ਸੁਣਿਆ, ਫਿਰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ?
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਹਿਦ ਤੋੜਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਹਨਤੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਸਖਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਕਲਾਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਭੁੱਲ ਗਏ। ਅਤੇ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਿਆਨਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਰਹੇਂਗਾ, ਸਿਵਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਦੇ। ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰ ਅਤੇ ਅਣਗਹਿਲੀ ਕਰ, ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇਕੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
ਹੇ ਰਸੂਲ! ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਕਰਨ ਜੋ ਕੁਫਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ,' ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਇਆ। ਅਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਝੂਠ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਜਾਸੂਸੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਏ। ਉਹ ਕਲਾਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੈ ਲਓ, ਅਤੇ ਜੇ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ।' ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਫਤਨੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਪਾਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰੁਸਵਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਅਜ਼ਾਬ ਹੈ।