وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
आ जँ अहाँ (कुरान) पर शक करैत छी जे हम अपन सेवक (मुहम्मद) के पास उतारने छी, तखन एहि तरहक सूरा बनाउ आ अल्लाह के अलावा अपन सहायक के आमंत्रित करू, जँ अहाँ सच्चा छी।
وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۚ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ اِلَّا الْفٰسِقُوْنَ
wa laqad anzalnā ilaika āyātim bayyināt(in), wa mā yakfuru bihā illal-fāsiqūn(a).
आ सचमुच, हम अहाँ (मुहम्मद) पर स्पष्ट आयत उतारने छी, आ दुष्ट के छोड़ि कियो ओकरा नकारैत नहि अछि।
شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْاٰنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنٰتٍ مِّنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۗوَمَنْ كَانَ مَرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗيُرِيْدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيْدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ۖوَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
syahru ramaḍānal-lażī unzila fīhil-qur'ānu hudal lin-nāsi wa bayyinātim minal-hudā wal-furqān(i), faman syahida minkumusy-syahra falyaṣumh(u) wa man kāna marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), yurīdullāhu bikumul-yusra wa lā yurīdu bikumul-‘usr(a), wa litukmilul-‘iddata wa litukabbirullāha ‘alā mā hadākum wa la‘allakum tasykurūn(a).
रमजान केरऽ महीना वू (महीना) छेकै, जेकरा म॑ कुरान केरऽ खुलासा करलऽ गेलऽ छेलै, मनुष्य लेली मार्गदर्शन के रूप म॑ आरू वू मार्गदर्शन आरू भेद (सत्य आरू झूठ के बीच) के संबंध म॑ व्याख्या के रूप म॑ । तेँ ओहि मास मे अहाँ सभ मे जे केओ ओकरा उपवास करत। आ जे बीमार अछि वा यात्रा पर अछि (ओ उपवास नहि करैत अछि), तखन (ओकर भरपाई करबाक चाही), जतेक दिन छूटि गेल छल, आन दिन। अल्लाह अहाँ लेल सहजता चाहैत छथि, आ अहाँ लेल कठिनाई नहि चाहैत छथि। अहाँ के नंबर पूरा करय पड़त आ अल्लाह के हुनकर देल हिदायत के लेल महिमामंडन करय पड़त, ताकि अहाँ आभारी रहब।
نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ
nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).
ओ अहाँ (मुहम्मद) के पास किताब (अल-कुरान) पठौलनि जाहि मे सच्चाई अछि, पिछला (किताब) के पुष्टि करैत अछि, आ तौराह आ सुसमाचार के प्रकट केलक,
هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
ओ छथि जे अहाँ (मुहम्मद) के पास किताब (अल-कुरान) उतारने छलाह | ओहि मे एहन आयत अछि जे निरपेक्ष अछि, जे किताब (अल-कुरान) के मुख्य बिन्दु अछि आ अन्य जे मुतस्याबिहत अछि | रहल बात जे हृदय मे भटकय के प्रवृत्ति रखैत छथि त ओ मुताशबिहत के पालन करैत निंदा ताकय लेल आ अपन तावील के खोजय लेल करैत छथि, भले हुनकर तवील के अल्लाह के अलावा कियो नहि जनैत होथि। आरू गहन ज्ञान रखै वाला कहै छै, "हम ओकरा (कुरान) पर विश्वास करै छियै, सब कुछ हमरऽ प्रभु के तरफऽ स॑ छै।" बुझनिहार लोकक अतिरिक्त कियो सबक नहि ल' सकैत अछि।
قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).
कहब (मुहम्मद), "हम अल्लाह पर विश्वास करैत छी आओर जे हमरा सभ पर उतारल गेल छल आओर जे इब्राहीम, इस्माइल, इसहाक, याकूब आओर हुनकर वंशज पर उतारल गेल छल, आओर जे मूसा, ईसा आओर पैगम्बर सभ केँ हुनकर प्रभु सँ देल गेल छल. हम सभ हुनका सभ मे सँ कोनो मे कोनो भेद नहि करैत छी आ असगर हुनका लग आत्मसमर्पण करैत छी।"
اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ
innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).
सचमुच, हम अहाँ (मुहम्मद) के पास सच्चाई के आनैत किताब (कुरान) उतारने छी, ताकि अहाँ लोक के बीच अल्लाह के सिखाने के अनुसार न्याय करी, आ (एक निर्दोष व्यक्ति) के विरोधी नै बनू, कियाक त (रक्षा) जे व्यक्ति विश्वासघात करैत अछि,
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).
आरू अगर अल्लाह केरऽ कृपा आरू तोरा (मुहम्मद) के प्रति ओकरऽ दया नै होत॑ त॑ निश्चित रूप स॑ ओकरऽ एगो समूह तोरा भटकै लेली दृढ़ संकल्पित होय जैतै । मुदा ओ सभ मात्र अपना केँ गुमराह करैत अछि, आ अहाँ केँ कनिको नुकसान नहि पहुँचबैत अछि। आ (एहि लेल सेहो जे) अल्लाह अहाँ सभ लग किताब (अल-कुरान) आ हिक्म (सुन्नत) पठौने छथि, आ अहाँ सभ केँ ओ सिखबैत छथि जे अहाँ सभ नहि जनैत छलहुँ। अहाँ पर भगवानक कृपा बहुत पैघ अछि।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).
हे विश्वास करनिहार! अल्लाह आरू हुनकऽ रसूलुल्लाह (मुहम्मद) आरू हुनकऽ रसूलुल्लाह प॑ उतारलऽ गेलऽ किताब (अल-कुरान) प॑ विश्वास जारी रखै के साथ-साथ वू किताबऽ प॑ भी जे पहलें उतारलऽ गेलऽ छेलै । जे कियो अल्लाह, हुनकर स्वर्गदूत, हुनकर किताब, हुनकर दूत आ अंतिम दिन के काफिर करैत अछि, तखन सचमुच, ओ व्यक्ति बहुत दूर भटक गेल अछि।
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
हे प्रेरित! जे अहाँक प्रभु अहाँ पर प्रकट केने छथि से संप्रेषित करू। जँ अहाँ नहि करब (जे अहाँ केँ करबाक आदेश देल गेल छल) त' एकर मतलब अछि जे अहाँ हुनकर संदेश नहि द' रहल छी। आ अल्लाह अहाँ के मानव (हानि) स बचाबैत छथि। सचमुच अल्लाह काफिर के मार्गदर्शन नै करै छै।
اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ
an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).
(हम कुरान उतारलौं) ताकि अहाँ (नहि) कहब, "ई किताब हमरा सभसँ पहिने मात्र दू समूह (यहूदी आ ईसाई) पर प्रगट भेल छल आ सचमुच, हम सभ ओहि बात पर ध्यान नहि दैत छी जे ओ सभ पढ़ैत छथि।"
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
वा जे अहाँ (नहि) कहैत छी, "जँ हमरा सभ पर किताब प्रगट भ' गेल रहैत त' हम सभ हुनका सभ सँ बेसी मार्गदर्शन रहितहुँ।" सचमुच, अहाँक प्रभु दिस सँ स्पष्ट व्याख्या, मार्गदर्शन आ दया आबि गेल अछि | अल्लाह के आयत के नकारय वाला आ ओकरा स मुँह मोड़य वाला स बेसी अन्यायी के अछि? भविष्य मे हम सब अपन श्लोक स मुँह मोड़निहार कए कठोर सजा देब, कियाक त ओ सदिखन मुँह घुमा लैत छथि ।
وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).
आ जँ अहाँ (मुहम्मद) हुनका सभकेँ कोनो आयत नहि पढ़ैत छी तँ ओ सभ कहैत छथि जे "अहाँ सभ आयत स्वयं किएक नहि बनबैत छी?" (मुहम्मद) कहू, "वास्तव मे हम केवल ओहि बातक पालन करैत छी जे हमर रब हमरा पर उतारने छथि। (अल-कुरान) ई सब अहाँक रब सँ स्पष्ट प्रमाण अछि, विश्वास करय बला लोकक लेल हिदायता आ दया अछि।"
وَلَىِٕنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهٖ عَلَيْنَا وَكِيْلًاۙ؉؉
wa la'in syi'nā lanażhabanna bil-lażī auḥainā ilaika ṡumma lā tajidu laka bihī ‘alainā wakīlā(n).
आ सच मे जँ हम सभ चाहैत रहितहुँ तँ जे किछु हम अहाँ (मुहम्मद) केँ प्रकट केने छी से नष्ट कऽ दैतहुँ, आ अहाँ केँ हमरा सभक विरुद्ध एकोटा रक्षक नहि भेटितय।
وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ
wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).
आ हम (कुरान) के सच्चाई में उतारलौं आ (कुरान) ओ सच्चाई के (आनैत) के संग उतरल। आ हम अहाँ (मुहम्मद) के पठेने रही, मात्र शुभ समाचार के वाहक आ चेतावनी देबय वाला के रूप में।
وَقُرْاٰنًا فَرَقْنٰهُ لِتَقْرَاَهٗ عَلَى النَّاسِ عَلٰى مُكْثٍ وَّنَزَّلْنٰهُ تَنْزِيْلًا
wa qur'ānan faraqnāhu litaqra'ahū ‘alan-nāsi ‘alā mukṡiw wa nazzalnāhu tanzīlā(n).
आ कुरान (हम सब धीरे-धीरे उतारलौं) ताकि अहाँ (हे मुहम्मद) धीरे-धीरे लोक के पढ़ि सकब आ हम धीरे-धीरे उतारलौं।
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
अल्लाह के स्तुति हो जे किताब (अल-कुरान) के अपन सेवक के पास पठौने छथि आ ओकरा टेढ़ नहि केने छथि;
وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا
watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).
आ जे किछु अहाँ पर उतारल गेल छल से (मुहम्मद) पढ़ू, अर्थात अहाँक प्रभुक किताब (कुरान) । हुनकर वाक्य मे कोनो चीज नहि बदलि सकैत अछि। आ हुनका छोड़ि अहाँ शरण नहि पाबि सकब
وَقَالُوْا لَوْلَا يَأْتِيْنَا بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰى
wa qālū lau lā ya'tīnā bi'āyatim mir rabbih(ī), awalam ta'tihim bayyinatu mā fiṣ-ṣuḥufil-ūlā.
ओ सभ कहलथिन, “ओ हमरा सभ केँ अपन प्रभुक दिस सँ कोनो निशानी (प्रमाण) किएक नहि अनलनि?” की हुनका सभ लग एहन (वास्तविक) प्रमाण नहि आयल जेना पूर्वक पोथी सभ मे कहल गेल अछि?
لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ
laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).
सचमुच, हम अहाँ सब के एकटा किताब (कुरान) पठेने छी जाहि में अहाँ सब के लेल चेतावनी अछि। तखन नहि बुझल अछि?
وَاِنَّهٗ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa innahū latanzīlu rabbil-‘ālamīn(a).
आ सचमुच, ई (अल-कुरान) सचमुच सब दुनिया के मालिक द्वारा उतारल गेल छल,
نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِيْنُ ۙ
nazala bihir rūḥul-amīn(u).
जेकरा अर-रूह अल-अमीन (जिब्रिल) द्वारा उतारल गेल छल,
عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ
‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).
अपन हृदय (मुहम्मद) मे ताकि अहाँ चेतावनी देबय वाला मे शामिल भ जायब,
وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ
wa innaka latulaqqal-qur'āna mil ladun ḥakīmin ‘alīm(in).
आरू सचमुच तोरा (मुहम्मद) क॑ सही मायने म॑ (अल्लाह) परम ज्ञानी, सर्वज्ञ, स॑ कुरान देलऽ गेलऽ छै ।
اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).
की हुनका सभक लेल ई पर्याप्त नहि अछि जे हम सभ अहाँ सभ लग ओ किताब (कुरान) पठा देने छी जे हुनका सभ केँ पढ़ल गेल छल? सचमुच (कुरान) में विश्वास करय वाला के लेल बहुत पैघ बरकत आ सबक अछि।
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
कुरान के प्रकटीकरण में कोनो संदेह नै छै, दुनिया के स्वामी स।
اَؤُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْۢ بَيْنِنَا ۗبَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ ذِكْرِيْۚ بَلْ لَّمَّا يَذُوْقُوْا عَذَابِ ۗ
a'unzila ‘alaihiż-żikru mim baininā, bal hum fī syakkim min żikrī, bal lammā yażūqū ‘ażāb(i).
हमरा सभक बीच हुनका पर कुरान किएक उतारल गेलनि?” असल मे हुनका सब के हमर कुरान पर संदेह छनि, मुदा हुनका सब के (हमर) सजा के अहसास नै भेल छनि।
كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ مُبٰرَكٌ لِّيَدَّبَّرُوْٓا اٰيٰتِهٖ وَلِيَتَذَكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ
kitābun anzalnāhu ilaika mubārakul liyaddabbarū āyātihī wa liyatażakkara ulul-albāb(i).
हम जे किताब (अल-कुरान) अहाँ सब लग पठेने छी से आशीर्वाद स भरल अछि ताकि ओ एकर आयत के कदर क सकथि आ ताकि सुबुद्ध दिमाग के लोक सबक सीख सकथि।
اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ
innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).
सचमुच, हम अहाँ (मुहम्मद) के पास सच्चाई (आनने) के संग किताब (कुरान) उतारने छी। त अल्लाह के पूजा अपन धर्म में ईमानदारी आ ईमानदारी स करू।
اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ
innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).
सचमुच, हम अहाँ सभ लग ओ किताब (कुरान) पठा देने छी जे मनुक्खक लेल सच्चाई अनैत अछि; जेकरा मार्गदर्शन तखन (मार्गदर्शन) भेटैत छैक से अपना लेल छैक, आ जे भटकैत छैक तखन निश्चय गलती अपना लेल छैक, आ ओकरा लेल अहाँ जिम्मेदार नहि छी।
كَذٰلِكَ يُوْحِيْٓ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۙ اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
każālika yūḥī ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), allāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).
एहि तरहें अल्लाह, सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ अल्लाह एकरा अहाँ (मुहम्मद) आ अहाँ सँ पहिने के लोक पर उतारलनि।
وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗفَرِيْقٌ فِى الْجَنَّةِ وَفَرِيْقٌ فِى السَّعِيْرِ
wa każālika auḥainā ilaika qur'ānan ‘arabiyyal litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā wa tunżira yaumal-jam‘i lā raiba fīh(i), farīqun fil-jannati wa farīqun fis-sa‘īr(i).
आ एहि तरहेँ हम अहाँ सभ केँ अरबी मे कुरान उतारलहुँ, जाहि सँ अहाँ राजधानी (मक्का) केर निवासी आ ओकर आसपासक (देश) केर निवासी केँ चेता सकब आ सभा केर दिन (कयामत) केर बारे मे चेता सकब जाहि मे कोनो संदेह नहि। कियो स्वर्ग जाइत छथि त कियो नरक।
اَللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ وَالْمِيْزَانَ ۗوَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيْبٌ
allāhul-lażī anzalal-kitāba bil-ḥaqqi wal-mīzān(a), wa mā yudrīka la‘allas-sā‘ata qarīb(un).
अल्लाह सच्चाई आ संतुलन (न्याय) (न्याय) के संग किताब (अल-कुरान) के उतारलनि। आ की अहाँ के पता अछि, शायद दुनिया के अंत नजदीक आबि गेल अछि?
وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ رُوْحًا مِّنْ اَمْرِنَا ۗمَا كُنْتَ تَدْرِيْ مَا الْكِتٰبُ وَلَا الْاِيْمَانُ وَلٰكِنْ جَعَلْنٰهُ نُوْرًا نَّهْدِيْ بِهٖ مَنْ نَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِنَا ۗوَاِنَّكَ لَتَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۙ
wa każālika auḥainā ilaika rūḥam min amrinā, mā kunta tadrī mal-kitābu wa lal-īmānu wa lākin ja‘alnāhu nūran nahdī bihī man nasyā'u min ‘ibādinā, wa innaka latahdī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
आ एहि तरहे हम अहाँ (मुहम्मद) के अपन आज्ञा स (कुरान के) आत्मा के प्रकट केलौं। पहिने अहाँ सब के ई नहि बुझल छल जे किताब (अल-कुरान) की अछि आ ईमान की अछि, मुदा हम कुरान के एकटा इजोत बना देलियैक, एकरा संग हम सब अपन सेवक मे जेकरा इच्छा केकरा मार्गदर्शन दैत छलहुँ। आ सच मे, अहाँ सही मायने मे (लोक) के सोझ मार्ग पर मार्गदर्शन करैत छी,
اِنَّآ اَنْزَلْنٰهُ فِيْ لَيْلَةٍ مُّبٰرَكَةٍ اِنَّا كُنَّا مُنْذِرِيْنَ
innā anzalnāhu fī lailatim mubārakatin innā kunnā munżirīn(a).
सचमुच हम एकरा धन्य राति मे उतारने रही। ) सचमुच, हमहीं चेतावनी दैत छी।
تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
लोकों के प्रभु से नीचे भेजा।
اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ
innahū laqaulu rasūlin karīm(in).
सचमुच, ई (कुरान) सही मायने में एकटा प्रकटीकरण (अवहाल) अछि कुलीन रसूलुल्लाह,
تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
ई (कुरान) सब लोक के भगवान स उतरल एकटा खुलासा अछि।
اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ تَنْزِيْلًاۚ
innā naḥnu nazzalnā ‘alaikal-qur'āna tanzīlā(n).
सचमुच, हमहीं छी जे धीरे-धीरे अहाँ (हे मुहम्मद) लग कुरान उतारने छी।
رَسُوْلٌ مِّنَ اللّٰهِ يَتْلُوْا صُحُفًا مُّطَهَّرَةًۙ
rasūlum minallāhi yatlū ṣuḥufam muṭahharah(tan).
(अर्थात) अल्लाह (मुहम्मद) केरऽ एगो रसूलुल्लाह जे पवित्र पन्ना (कुरान) केरऽ पाठ करै छै,