ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۗ اِنَّهٗ كَانَ عَبْدًا شَكُوْرًا
Żurriyyata man ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), innahū kāna ‘abdan syakūrā(n).
(Oi) Noerekin ekarri genituen ondorengoak. Egia esan, bera (Noe) (Allahren) zerbitzari oso esker onekoa da».
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ
wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).
Eta ondorengoen artean gorde genuen laudorio gisa;
سَلٰمٌ عَلٰى نُوْحٍ فِى الْعٰلَمِيْنَ
salāmun ‘alā nūḥin fil-‘ālamīn(a).
"(Eman genion) Noeri oparotasuna mundu osoan."
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
Bai, horrela saritzen ditugu ongia egiten dutenak.
اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ
innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).
Egia esan, Gure zerbitzari sinesleen artean dago.
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
Allahk parabola bat egin zuen sinesgabeentzat, Noeren emaztearentzat eta Luten emaztearentzat. Biak gure zerbitzarien artean dauden bi zerbitzari jainkozaleren gainbegiratzepean daude; orduan, bi emazteek beren bi senarrak traizionatu zituzten, baina haien bi senarrek ezin izan zieten ezer lagundu Allahren (tormentutik); eta esan zitzaien (bi emazteei): "Zoazte biak infernura (infernura) doazenekin".