وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).
ते सचमुच, अस मूसा गी किताब (तोराह) दित्ती ही, ते अस प्रेरितें कन्ने उंदे पिच्छे चली पे, ते अस मरियम दे पुत्तर यीशु गी सच्चाई दे सबूत दित्ते ते अस उसी पवित्र आत्मा (जिब्रिल) कन्ने मजबूत कित्ता। क्यों ऐ हे कि हर वारी कोई दूत तुआडे कोल आन्दा है (ला के) कुई वी चीज (सब) जो तुस्सां नहीं चाहंदे, तां तुस्सां ओदे बारे विच घमंड करदे हो, फिर ओदे विचों कुझ झूठ बोलदे हो ते ओदे विचों कुझ कूं मारदे हो?
۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
ते सचमुच, मूसा तुंदे कोल सच्चाई दे सबूत कन्ने आया हा, तां तुस उदे (जाने दे बाद) बछड़े दी छवि (बलिदान दे रूप च) लेई लेया, ते तुस गलत करने आले (बने)।
وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۚ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ اِلَّا الْفٰسِقُوْنَ
wa laqad anzalnā ilaika āyātim bayyināt(in), wa mā yakfuru bihā illal-fāsiqūn(a).
ते सचमुच असीं तुहाडे (मुहम्मद) ते साफ-साफ आयत उतारे हन, ते दुष्टां दे सिवा कोई इन्हां दा इन्कार नहीं करदा।
كَيْفَ يَهْدِى اللّٰهُ قَوْمًا كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ وَشَهِدُوْٓا اَنَّ الرَّسُوْلَ حَقٌّ وَّجَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
kaifa yahdillāhu qauman kafarū ba‘da īmānihim wa syahidū annar-rasūla ḥaqquw wa jā'ahumul-bayyināt(u), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
अल्लाह उस लोकें गी किस चाल्ली रस्ता दस्सग जेह्ड़े विश्वास करने दे बाद काफर करदे न, ते एह् स्वीकार करदे न जे रसूलुल्लाह (मुहम्मद) सच्चें गै (रसूल) ऐ, ते उंदे कोल साफ सबूत पुज्जी गेदे न? अल्लाह गलत करने आलें गी मार्गदर्शन नेईं करदा।
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ
fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).
तो अगर ओह तुहाडे नाल (मुहम्मद) नाल झूठ बोलदे ने, तां (जान लैओ कि) तुहाडे कोलों पहले दे रसूले वी झूठ बोले गए सन (भी), ओह असली चमत्कार, ज़ूबूर ते किताब लेई आए जो इक पूरी सफाई देंदी है।
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
(कताब दे) लोग तुहाडे (मुहम्मद) तों मंगदे ने कि तुसीं उन्हां नू स्वर्ग तों इक किताब उतारो। सचमुच, उनेंगी मूसा कोला इस थवां बी बड्डा किश मंगेया। उन्शोंने कशा- हकीकत भें अल्लाह ददखाओ।” इस करिए उनेंगी अपनी अत्याचार दे कारण बिजली दी चोट लगी। फिरी उनेंगी बछड़े दी पूजा कीती, उनेंगी साफ सबूत दिक् खने दे बाद, फिरी बी अस उनेंगी माफ करी ओड़ेया, ते अस मूसा गी असली अधिकार दित्ता।
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
ते याद रखो, "हे यीशु, मरियम दे पुत्तर! मेरा एहसान याद करो तुंदे उप्पर ते तुंदी मां उप्पर जिसलै मैं तुसेंगी पवित्र आत्मा कन्नै मजबूत कीता हा। तुस मनुक्खें कन्नै उसलै गल्ल करी सकदे हे जिसलै तुस अजें बी पालने च हे ते जदूं तुस वयस्क हे। ते याद करो जिसलै मैं तुसेंगी लिखना सिखाया हा, (इ बी) बुद्धि, तौराह ते सुसमाचार। ते याद रखो जिसलै तुसें मेरी अनुमति कन्नै धरती थमां इक चिड़िया बनाया हा, तां तुस उदे उप्पर उड़ाया, फिरी मेरी इजाजत कन्ने (असली) चिड़िया बनी गेई, ते याद रखो, जदूं तुसें मेरी इजाजत कन्ने इक ऐसे व्यक्ति गी चंगा कीता हा, जेड़ा जन्म थमां गै अंधकार करदा हा असली जादू दे अलावा होर किश नेईं।"
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
ते अल्लाह दे खिलाफ झूठ दा आविष्कार करन वाला, या उहदी आयतां दा इन्कार करन वाले तों ज्यादा बेईमान कौन है? सचमुच, बेईमान लोक बदकिस्मत होंदे न।
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).
फिरी उन् ने ऊंट गी मारी ओड़ेया, ते अपने प्रभु दे हुक्म दे खिलाफ घमंडी कम्म कित्ता। उ'नें आखेआ, "हे सालेह! साढ़े उप्पर अपनी धमकी साबित करो, जेकर एह् सच्च ऐ जे तुस दूतें च शामल ओ।"
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
उंदे बाद असें मूसा गी अपने सबूतें कन्नै फिरौन ते उंदे लोकें दे सरदारें गी भेजेआ, ते उनेंगी सबूतें दा इन्कार करी दित्ता। इस करिए ध्यान देओ जे नुकसान पजाने आह्लें दा केह् होंदा ऐ।
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
फिरौन दे सरदारें ने आखेआ, "एह् माह्नू सच्चें गै चतुर जादूगर ऐ।
قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ
qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).
(प्रमुख) ने जवाब दित्ता, "उस ते उदे भ्राऽ गी (थोड़ी देर लेई) हिरासत च रक्खो ते किश लोकें गी शैहरें च भेजी ओड़ो तां जे (जादूगरें गी इकट्ठा कीता जा)।
يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ
ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).
तां जे सारे चतुर जादूगरें गी तुंदे कोल लेई औन।”
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
फिरौन ने आख्या, "मेरे तुसेंगी अनुमति देने शा पैह़लैं तुस उदे उप् पर विश् वास कीं करदे ओ? असल च एह़ सच् चाई च इक चाल ऐ, जेकी तुसें इस शैह़रे च योजना बनाई ऐ, उदे बासियें गी भ़ेज् जेया।
وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).
ते उने (मूसा गी) आखया, “तुस साढ़े कोल जेड़ा बी सबूत लेई औगे तां अस तुंदे उप्पर विश्वास नेईं करगे।”
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ
fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).
इस करिए अस उंदे च किश गी सजा दित्ती, फिरी अस उनेंगी समुंदरे च डुबोई दित्ता कीजे उनेंगी साढ़े निशानें दा इन्कार करी दित्ता हा ते साढ़े निशानें थमां बेपरवाह हे।
سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ
sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).
मैं (अपनी शक्ति दे) निशानां तों मुड़ जावांगा जो धरती ते बिना कुसै मान्य कारण दे घमंड करदे हन। भले ही ओह (मेरी शक्ति दा) हर निशानी वेखदे होन तां वी ओह उस ते विश्वास नहीं करदे। ते जेकर ओह कोई रस्ता दिक्खदे न जेह्ड़ा मार्गदर्शन दी ओर लेई जंदा ऐ तां ओह् उसदा पालन नेईं करंगन (घट्ट करंगन), पर जेकर उनेंगी कोई गलती दा रस्ता दिक्खना ऐ तां ओह् उसगी चलदे न। एह् इसलेई ऐ की जे ओह् साढ़े निशानें दा इन्कार करदे न ते उंदे कोला हमेशा बेपरवाह रौंह्दे न।
اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
क्या उन्हां तक (उन्हां दे बारे विच) खबर नहीं पहुंची जो उन्हां तों पहलां सन, (अर्थात) नूह दे लोग, ‘अद, समुद, अब्राहम दे लोग, मद्यान दे लोग, ते (जिन्हां दे निवासी) उन मुल्कां दे नष्ट हो चुके सन? दूत उंदे कोल साफ सबूत लेई आए हे; अल्लाह ने उंदे कन्ने अन्याय नेईं कीता, पर उने अपने आपै गी अन्याय कीता।
وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوْاۙ وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ
wa laqad ahlaknal-qurūna min qablikum lammā ẓalamū, wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa mā kānū liyu'minū, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).
ते सचमुच, अस तुंदे कोला पैहले दे लोकें गी तबाह करी ओड़ेया, जदूं ओह अन्याय करदे हे, भले ही उंदे दूत (असली) जानकारी कन्ने आए दे हे, पर ओह बिल्कुल विश्वास नेईं करना चांह्दे हे। इस चाल्ली अस पाप करने आलें गी इनाम दिंदे आं।
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّثْلِهٖ وَادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bisūratim miṡlihī wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
क्या उन्हां दा कहना ठीक हे कि उन्हां (मुहम्मद) ने इसदा आविष्कार कीता हे? कहो, “इसे जैसा अध्याय (कुरान) पैदा करो, ते तुहाडे विचों किसे वी नू सद्दो जो अल्लाह दे अलावा काबिल होवे, अगर तुसीं सच्चे हो।”
بَلْ كَذَّبُوْا بِمَا لَمْ يُحِيْطُوْا بِعِلْمِهٖ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيْلُهٗۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ
bal każżabū bimā lam yuḥīṭū bi‘ilmihī wa lammā ya'tihim ta'wīluh(ū), każālika każżabal-lażīna min qablihim fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).
असल विच (सच्चाई तां ए हे कि ओ उस चीज़ दा इन्कार करदे हन जो उन्हां कूं अज तक पूरी तरह नाल पता कैनी अते अज तक उन्हां दी सफाई कैनी मिली। उसी तरह उंदे कोला पैह़लैं मौजूद लोकें बी (प्रेरित) दा इन्कार करी ओड़ेया हा। इस करिए बेईमान लोकें दे नतीजें उप्पर ध्यान देओ।
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ رُسُلًا اِلٰى قَوْمِهِمْ فَجَاۤءُوْهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُ ۗ كَذٰلِكَ نَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِ الْمُعْتَدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihī rusulan ilā qaumihim fa jā'ūhum bil-bayyināti famā kānū liyu'minū bimā każżabū bihī min qabl(u), każālika naṭba‘u ‘alā qulūbil-mu‘tadīn(a).
फिरी (नूह) दे बाद, असीं उंदे (अपने) लोकें गी केई दूत भेजे, इस करी दूत उंदे कोल साफ जानकारी कन्ने आए, पर ओह विश्वास नेईं करना चांह्दे हे कीजे पैह्लें (पहले) इस गल्लै दा इन्कार करी चुके दे हे। इस चाल्ली अस उल्लंघन करने आह्लें दे दिलें उप्पर मुहर लांदे आं।
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى وَهٰرُوْنَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ بِاٰيٰتِنَا فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā wa hārūna ilā fir‘auna wa mala'ihī bi'āyātinā fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).
फिरी उंदे बाद अस मूसा ते हारून गी फिरौन ते उंदे लोकें दे सरदारें कोल भेजेया, ते अपने निशान (शक्ति दे) लेई आए। पता चलदा ऐ के ओह़ घमंड करदे हे ते ओह़ पापी हे।
فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْٓا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِيْنٌ
falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū inna hāżā lasiḥrum mubīn(un).
इस आस् ते जदुं साढ़े थवां उंदे कोल सच् चाई आई तां उनेंगी ग् लाया, "एह़ असली जादू ऐ।"
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
मूसा ने आख्या, “केह़ तुस सच् चाई दे बारे च ग् लाने दे काबिल ओ के, ‘केह़ एह़ जादू टोना ऐ?
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).
ते काफिर आखदे ने, "उस (मुहम्मद) गी उंदे रब कोला कोई निशान (चमत्कार) क्यों नेईं भेजेआ गेआ?" कहो (मुहम्मद) "वास्तव च अल्लाह जिसगी चाहंदा ऐ उसी गुमराह करदा ऐ ते उंदे कोल पछतावा करने आलें गी मार्गदर्शन करदा ऐ।"
لَقَالُوْٓا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُوْرُوْنَ ࣖ
laqālū innamā sukkirat abṣārunā bal naḥnu qaumum masḥūrūn(a).
बेशक उन्हां ने आख्या, "सचमुच, साडी दृष्टि बादल ही, असल विच असीं ही जादू तों प्रभावित हां।"
وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ
wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).
ते अस उंदे उप्पर अपनी निशानी (शक्ति दे) लेई आए आं, पर ओह हमेशा उंदे कोला मुड़दे न।
اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ اَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُوْنَ ۗ
innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati zayyannā lahum a‘mālahum fahum ya‘mahūn(a).
सचमुच, जेड़े परलोक च विश्वास नेईं करदे, उंदे आस्तै असें उंदे (बुरे) कम्में गी सुन्दर बनाई दित्ता ऐ, तां जे ओह् गलती च लंगदे न।
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ
ulā'ikal-lażīna lahum sū'ul-‘ażābi wa hum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).
उनेंगी गै बुरी तड़प (इस दुनिया च) मिलग ते उनेंगी गै परलोक च सारें शा मता नुकसान होग।
اَلَّا يَسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ
allā yasjudū lillāhil-lażī yukhrijul-khab'a fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tukhfūna wa mā tu‘linūn(a).
ओह् (इत्थूं तकर) अल्लाह दी इबादत नेईं करदे जेह्ड़ा आकाश ते धरती च छिपे दा चीजें गी बाहर कड्ढदा ऐ ते जेह्ड़ा जानदा ऐ जे तुस केह् छुपांदे ओ ते केह् उजागर करदे ओ।
وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَلَىِٕنْ جِئْتَهُمْ بِاٰيَةٍ لَّيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُبْطِلُوْنَ
wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), wa la'in ji'tahum bi'āyatil layaqūlannal-lażīna kafarū in antum illā mubṭilūn(a).
ते सचमुच असीं इस कुरान विच मनुख जाति नू हर तरह दे दृष्टांत समझाए हन। ते जेकर तुस उंदे कोल इक आयत लेई औंदे ओ तां निश्चत तौर उप्पर काफिर आखङन, "तुस सिर्फ झूठ गढ़ने आले लोक ओ।"
فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِاٰيٰتِنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَضْحَكُوْنَ
falammā jā'ahum bi'āyātinā iżā hum minhā yaḍḥakūn(a).
इस आस् ते जदुं ओह़ (मूसा) साढ़े चमत् कारें गी लेईये उंदे कश आया, तां उनेंगी फौरन उंदे उप् पर हस् सी गे।
وَمَا نُرِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ اِلَّا هِيَ اَكْبَرُ مِنْ اُخْتِهَاۗ وَاَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa mā nurīhim min āyatin illā hiya akbaru min ukhtihā, wa akhażnāhum bil-‘ażābi la‘allahum yarji‘ūn(a).
ते अस इन्हें गी कोई चमत्कार नेईं दस्सेया जदूं तकर (चमत्कार) (पिछले) चमत्कारें कोला बड्डा नेईं हा। ते अस उंदे उप्पर सजा दित्ती तां जे ओह् (सच्चे रस्ते पर) वापस औन।
اِنَّ الَّذِيْنَ يُحَاۤدُّوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ كُبِتُوْا كَمَا كُبِتَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَقَدْ اَنْزَلْنَآ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۚ
innal-lażīna yuḥāddūnallāha wa rasūlahū kubitū kamā kubital-lażīna min qablihim wa qad anzalnā āyātim bayyināt(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).
सचमुच, जो अल्लाह ते ओस दे रसूलुल्लाह दा विरोध करदे हन, ओह वी ज़रूर अपमानित होनगे जिवें उन्हां तों पहलां आए सन। ते सचमुच, असीं साफ सबूत उजागर कीते हन। ते इन्कार करने आलें गी अपमानजनक सजा मिलग।
ذٰلِكَ بِاَنَّهٗ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالُوْٓا اَبَشَرٌ يَّهْدُوْنَنَاۖ فَكَفَرُوْا وَتَوَلَّوْا وَّاسْتَغْنَى اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
Żālika bi'annahū kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fa qālū abasyaruy yahdūnanā, fa kafarū wa tawallau wastagnallāh(u), wallāhu ganiyyun ḥamīd(un).
ए इस आस् ते ऐ के जदुं प्रेरित उंदे कश (जानकारी लेई आंदे) आए, तां उनेंगी ग् लाया, "केह़ मनुखें आस् ते असेंगी मार्गदर्शन करने आस् ते (उचित) ऐ?" फिरी उनेंगी इन्कार करी ओड़ेया ते मुड़ी गे; भले ही अल्लाह गी (उन्हें) जरूरत नेईं ऐ। और अल्लाह सब तों अमीर, सब तों ज्यादा स्तुति योग्य है।
وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ
wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).
ते उने साढ़े आयत गी पूरी चाल्ली कन्नै झूठा करी दित्ता।
ثُمَّ اَدْبَرَ يَسْعٰىۖ
Ṡumma adbara yas‘ā.
फिरी (मूसा) गी चुनौती देने दी कोशश करदे होई उसी मुड़ी गेआ।