اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ
innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).
நிச்சயமாக, நாம் உம்மை (முஹம்மதே) சத்தியத்துடன், நற்செய்தி கூறுபவராகவும் எச்சரிக்கை செய்பவராகவும் அனுப்பியுள்ளோம். மேலும், நரகவாசிகளைக் குறித்து உம்மிடம் யாரும் விசாரிக்க மாட்டார்கள்.
۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
அவர்களுக்கு வழிகாட்டுவது உங்கள் (முஹம்மதுவின்) கடமையல்ல; மாறாக, தான் நாடியவர்களுக்கு அல்லாஹ்வே வழிகாட்டுகிறான். நீங்கள் கொடுக்கும் செல்வம் எதுவாக இருந்தாலும், அது உங்களுக்கே உரியது. மேலும், அல்லாஹ்வின் அங்கீகாரத்தை நாடாமல் இன்ஃபாக் (வஞ்சகத்தை) கொடுக்காதீர்கள். நீங்கள் முதலீடு செய்யும் செல்வத்திற்கு, நிச்சயமாக உங்களுக்கு முழுமையான கூலி வழங்கப்படும், மேலும் உங்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்படவும் மாட்டாது.
فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ
fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).
பின்னர் அவர்கள் உங்களுடன் (முஹம்மதே) தர்க்கம் செய்தால், கூறுங்கள்: “நான் அல்லாஹ்வுக்குக் கட்டுப்படுகிறேன், என்னைப் பின்பற்றுபவர்களும் அவ்வாறே கட்டுப்படுகிறார்கள்.” மேலும், வேதம் வழங்கப்பட்டவர்களிடமும் எழுத்தறிவில்லாதவர்களிடமும், “நீங்கள் இஸ்லாமை ஏற்றுக்கொண்டீர்களா?” என்று கேளுங்கள். அவர்கள் இஸ்லாமை ஏற்றுக்கொண்டால், அவர்கள் நேர்வழியைப் பெற்றுவிட்டார்கள் என்று பொருள்; ஆனால் அவர்கள் புறக்கணித்தால், அதை எடுத்துரைப்பது மட்டுமே உங்கள் கடமையாகும். மேலும் அல்லாஹ் தன் அடியார்களை நன்கு காண்பவன்.
مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ
may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).
எவர் தூதருக்கு (முஹம்மதுக்கு) கீழ்ப்படிகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்தவராவார். மேலும் எவர் (அந்தக் கீழ்ப்படிதலிலிருந்து) விலகிச் செல்கிறாரோ, (அறிந்துகொள்ளுங்கள்): நாம் உம்மை (முஹம்மதுவை) அவர்களின் பாதுகாவலராக அனுப்பவில்லை.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
தூதரே! உங்கள் இறைவன் உங்களுக்கு அருளியதை எடுத்துரையுங்கள். உங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டதை நீங்கள் செய்யாவிட்டால், நீங்கள் அவனது செய்தியை எடுத்துரைக்கவில்லை என்று பொருள். மேலும், அல்லாஹ் உங்களை மனிதத் தீங்கிலிருந்து பாதுகாக்கிறான். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் நிராகரிப்பவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவதில்லை.
وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاحْذَرُوْا ۚفَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla waḥżarū, fa in tawallaitum fa‘lamū annamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).
மேலும் அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள், தூதருக்கும் கீழ்ப்படியுங்கள், கவனமாக இருங்கள். நீங்கள் புறக்கணித்தால், (செய்தியை) தெளிவாக எடுத்துரைப்பதே நமது தூதரின் கடமையாக இருந்தது என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
مَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا تَكْتُمُوْنَ
mā ‘alar-rasūli illal-balāg(u),wallāhu ya‘lamu mā tubdūna wa mā taktumūn(a).
தூதரின் கடமை, (அல்லாஹ்வின் செய்தியை) எடுத்துரைப்பதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. மேலும், நீங்கள் வெளிப்படுத்துவதையும் மறைப்பதையும் அல்லாஹ் அறிவான்.
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
காலையிலும் மாலையிலும் தங்கள் இறைவனை அழைப்பவர்களை நீங்கள் விரட்டியடிக்காதீர்கள்; அவர்கள் அவனது திருப்தியை எதிர்பார்க்கிறார்கள். அவர்களுடைய செயல்களுக்கு நீங்கள் சிறிதளவும் பொறுப்பேற்பதில்லை, உங்கள் செயல்களுக்கு அவர்களும் சிறிதளவும் பொறுப்பேற்பதில்லை. இதனால்தான் அவர்களை வெளியேற்ற உங்களுக்கு உரிமை உண்டு, இதன் மூலம் நீங்களும் அநியாயம் செய்பவர்களில் ஒருவராக ஆகிறீர்கள்.
وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ
wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).
மேலும், அந்தத் தண்டனை உண்மையானதாக இருந்தபோதிலும், உங்கள் மக்கள் அதை மறுக்கிறார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “நான் உங்களுக்குப் பொறுப்பாளர் அல்ல.”
وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).
அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுகிறவர்களுக்குத் தங்கள் பாவங்களுக்கு எந்தப் பொறுப்பும் இல்லை; ஆனால், அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சும்படி அவர்களுக்கு நினைவூட்டுவது அவர்களின் கடமையாகும்.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ
ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).
அவர்கள் (இறைத்தூதர்கள்) அல்லாஹ்வால் வழிநடத்தப்பட்டவர்கள், எனவே அவர்களின் வழிகாட்டுதலைப் பின்பற்றுங்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "(குர்ஆனை) எடுத்துரைப்பதற்குப் பதிலாக நான் உங்களிடம் எதையும் கேட்கவில்லை." குர்ஆன் என்பது உலகெங்கும் உள்ள (அனைத்து மக்களுக்கும்) ஓர் எச்சரிக்கையைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை.
قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ
qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).
நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனிடமிருந்து தெளிவான சான்றுகள் வந்துள்ளன. எவர் (உண்மையைக்) காண்கிறாரோ, அவருக்கு (பயனானது) கிடைக்கும்; எவர் குருடனாக (உண்மையைக் காணாதவராக) இருக்கிறாரோ, அவரே நஷ்டமடைபவர். மேலும், நான் (முஹம்மது) (உங்கள்) பாதுகாவலன் அல்ல.
وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكُوْاۗ وَمَا جَعَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًاۚ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ
wa lau syā'allāhu mā asyrakū, wa mā ja‘alnā ‘alaihim ḥafīẓā(n), wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).
அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அவர்கள் அவனுக்கு இணை வைக்க மாட்டார்கள். மேலும், நாம் உங்களை அவர்களின் பாதுகாவலராக ஆக்கவில்லை; நீங்களும் அவர்களின் பாதுகாவலர் அல்ல.
اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
என் இறைவனின் செய்தியை உங்களுக்கு எடுத்துரைக்கிறேன், உங்களுக்கு அறிவுரை அளிக்கிறேன், மேலும் நீங்கள் அறியாததை அல்லாஹ்விடமிருந்து நான் அறிவேன்.
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).
உங்களை எச்சரிப்பதற்காகவும், நீங்கள் பக்திமான்களாவதற்காகவும், நீங்கள் கருணையைப் பெறுவதற்காகவும், உங்களில் ஒரு மனிதர் மூலமாக உங்கள் இறைவனிடமிருந்து ஒரு நினைவூட்டல் வந்திருப்பதில் உங்களுக்கு ஆச்சரியமா?
اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ
uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).
என் ஆண்டவரின் செய்தியை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்து, நம்பகமான ஆலோசனையையும் அளிக்கிறேன்.
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).
பின்னர் அவர் (ஸாலிஹ்) அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து சென்று, "என் மக்களே! நிச்சயமாக நான் என் இறைவனின் செய்தியை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்து, உங்களுக்கு அறிவுரையும் வழங்கியுள்ளேன். ஆனால், அறிவுரை கூறுபவர்களை நீங்கள் விரும்புவதில்லை" என்று கூறினார்.
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ وَلَوْ كَانُوْا لَا يَعْقِلُوْنَ
wa minhum may yastami‘ūna ilaik(a), afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma wa lau kānū lā ya‘qilūn(a).
அவர்களில் உமக்குச் செவிசாய்ப்பவர்களும் உள்ளனர் (முஹம்மதே). ஆனால், புரியாத செவிடர்களை உம்மால் கேட்கச் செய்ய முடியுமா?
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْظُرُ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تَهْدِى الْعُمْيَ وَلَوْ كَانُوْا لَا يُبْصِرُوْنَ
wa minhum may yanẓuru ilaik(a), afa anta tahdil-‘umya wa lau kānū lā yubṣirūn(a).
அவர்களில் உங்களை நோக்குபவர்களும் இருக்கிறார்கள். ஆனால், பார்வையற்றவர்கள் கவனிக்காவிட்டாலும், அவர்களுக்கு உங்களால் வழிகாட்ட முடியுமா?
وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَاٰمَنَ مَنْ فِى الْاَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيْعًاۗ اَفَاَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتّٰى يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ
wa lau syā'a rabbuka la'āmana man fil-arḍi kulluhum jamī‘ā(n), afa anta tukrihun-nāsa ḥattā yakūnū mu'minīn(a).
உங்கள் இறைவன் நாடியிருந்தால், பூமியில் உள்ள மக்கள் அனைவரும் நம்பிக்கை கொண்டிருப்பார்கள். ஆனால், மக்களை நம்பிக்கையாளர்களாக ஆக்குவதற்காக நீங்கள் அவர்களைக் கட்டாயப்படுத்த விரும்புகிறீர்களா?
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ
qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "மக்களே! சத்தியம் (குர்ஆன்) உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்கு வந்துள்ளது. எனவே, எவர் நேர்வழியைப் பெறுகிறாரோ, அது நிச்சயமாக அவருக்கே நன்மை பயக்கும். மேலும், எவர் வழிதவறிச் செல்கிறாரோ, அவருடைய வழிகேடு அவருக்கே தீங்கு விளைவிக்கும். நான் உங்கள் பாதுகாவலன் அல்ல."
فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ
fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).
ஆகவே, ஒருவேளை நீங்கள் (முஹம்மதே), உங்களுக்கு அருளப்பட்டவற்றில் சிலவற்றைக் கைவிட விரும்புகிறீர்கள் போலும்; அதன் காரணமாக உங்கள் நெஞ்சு பாரமாகியுள்ளது. ஏனெனில், அவர்கள், "ஏன் அவருக்குப் புதையல் (செல்வம்) இறக்கப்படவில்லை அல்லது அவருடன் ஒரு வானவர் வரவில்லை?" என்று கூறுவார்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் எச்சரிக்கை செய்பவர் மட்டுமே; அல்லாஹ்வோ எல்லாவற்றையும் காப்பவன்.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ
fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).
ஆகவே, நீங்கள் புறக்கணித்தால், நிச்சயமாக, ஒரு தூதராக உங்களுக்கு என் கடமையை நான் உங்களுக்கு உணர்த்திவிட்டேன். மேலும் என் இறைவன் உங்களுக்குப் பதிலாக வேறொரு கூட்டத்தினரை நியமிப்பான்; நீங்கள் அவனுக்குச் சிறிதளவும் தீங்கு விளைவிக்க முடியாது. நிச்சயமாக, என் இறைவன் அனைத்துப் பொருட்களையும் காப்பவன் ஆவான்.
بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ
baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).
நீங்கள் நம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால், அல்லாஹ்விடமிருந்து எது (அனுமதிக்கப்பட்டதோ) அது உங்களுக்குச் சிறந்தது. மேலும், நான் உங்களுக்குப் பாதுகாவலன் அல்ல.”
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).
மேலும் நிராகரிப்பாளர்கள், "அவருடைய இறைவனிடமிருந்து அவருக்கு (முஹம்மதுக்கு) ஏன் ஒரு அத்தாட்சி (அற்புதம்) இறக்கப்படவில்லை?" என்று கூறினார்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் எச்சரிக்கை செய்பவர் மட்டுமே; மேலும் ஒவ்வொரு சமூகத்திற்கும் வழிகாட்டுபவர் ஒருவர் இருக்கிறார்.
وَاِنْ مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ
wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa innamā ‘alaikal-balāgu wa ‘alainal-ḥisāb(u).
(முஹம்மதே!) நாம் அவர்களை அச்சுறுத்திய தண்டனைகளில் சிலவற்றை உமக்குக் காட்டினாலோ, அல்லது உம்மை மரணிக்கச் செய்தாலோ, அதனை எடுத்துரைப்பது மட்டுமே உமது கடமையாகும்; மேலும், நாம் (அவர்களுடைய செயல்களுக்கு) கணக்குக் கேட்போம்.
فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ
faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).
ஆகவே, உங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்ட அனைத்தையும் (முஹம்மதுக்கு) வெளிப்படையாகத் தெரிவியுங்கள்; இணைவைப்பாளர்களிடமிருந்து விலகிச் செல்லுங்கள்.
وَقَالَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا عَبَدْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ نَّحْنُ وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ ۗ كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚفَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
wa qālal-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā ‘abadnā min dūnihī min syai'in naḥnu wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min dūnihī min syai'(in), każālika fa‘alal-lażīna min qablihim, fahal ‘alar-rusuli illal-balāgul-mubīn(u).
மேலும் இணைவைப்பாளர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ் நாடினால், நாங்களோ எங்கள் முன்னோர்களோ அவனைத் தவிர வேறு எதையும் வணங்க மாட்டோம்; அவனது அனுமதியின்றி எதையும் தடுக்கவும் மாட்டோம்." அவர்களுக்கு முன்னிருந்த மக்கள் அவ்வாறே செய்தார்கள். (இறைவனின் செய்தியை) தெளிவாக எடுத்துரைப்பது மட்டுமே தூதர்களின் கடமை அல்லவா?
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
fa in tawallau fa innamā ‘alaikal-balāgul-mubīn(u).
ஆகவே, அவர்கள் புறக்கணித்தால், (முஹம்மதே!) உங்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட கடமை, (அல்லாஹ்வின் செய்தியை) தெளிவாக எடுத்துரைப்பது மட்டுமே என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِكُمْ اِنْ يَّشَأْ يَرْحَمْكُمْ اَوْ اِنْ يَّشَأْ يُعَذِّبْكُمْۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا
rabbukum a‘lamu bikum, iy yasya' yarḥamkum au iy yasya' yu‘ażżibkum, wa mā arsalnāka ‘alaihim wakīlā(n).
உங்கள் இறைவன் உங்களைப் பற்றி அதிகம் அறிந்தவன். அவன் நாடினால், நிச்சயமாக உங்களுக்குக் கருணை காட்டுவான்; அவன் நாடினால், நிச்சயமாக உங்களைத் தண்டிப்பான். மேலும், நாம் உம்மை (முஹம்மதை) அவர்களுக்குக் காவலராக அனுப்பவில்லை.
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا
fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).
அவர்கள் இந்தத் தகவலை (குர்ஆனை) நம்பாத பட்சத்தில், அவர்கள் புறக்கணித்துச் சென்ற பிறகு நீங்கள் (முஹம்மதே) வருத்தமடைவீர்கள் என்பதால், ஒருவேளை உங்களுக்கே நீங்கள் தீங்கு விளைவித்துக் கொள்வீர்கள்.
وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا
wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).
மேலும் (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “உண்மை உம்முடைய இறைவனிடமிருந்து வருகிறது; எவர் (நம்ப) விரும்புகிறாரோ அவர் நம்பட்டும், எவர் (நம்பாமல் இருக்க) விரும்புகிறாரோ அவர் நம்பாமல் இருக்கட்டும்.” நிச்சயமாக, அநியாயம் செய்பவர்களுக்காக நாம் நரகத்தைத் தயார் செய்துள்ளோம்; அதில் குழப்பம் அவர்களைச் சூழ்ந்துள்ளது. அவர்கள் (குடிக்க) உதவி கேட்டால், அவர்களின் முகங்களைச் சுட்டெரிக்கும் கொதிக்கும் இரும்பைப் போன்ற நீர் அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும். அதுவே மிக மோசமான பானம் மற்றும் மிக மோசமான தங்குமிடம்.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ
fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).
ஆகவே, அவர்கள் புறக்கணித்தால், (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “இதே போதனையை நான் உங்களுக்கு (நமக்கிடையே) எடுத்துரைத்திருக்கிறேன்; உங்களுக்கு எதிராக அச்சுறுத்தப்படுவது அருகிலா அல்லது தொலைவிலா என்பதை நான் அறியேன்.”
لِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوْهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِى الْاَمْرِ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَۗ اِنَّكَ لَعَلٰى هُدًى مُّسْتَقِيْمٍ
likulli ummatin ja‘alnā mansakan hum nāsikūhu falā yunāzi‘unnaka fil-amri wad‘u ilā rabbik(a), innaka la‘alā hudam mustaqīm(in).
ஒவ்வொரு சமுதாயத்திற்கும் அவர்கள் கட்டாயம் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய ஒரு குறிப்பிட்ட ஷரியாவை நாம் நிலைநாட்டியுள்ளோம். எனவே, இந்த ஷரியா விஷயத்தில் அவர்கள் உங்களுடன் தர்க்கம் செய்வதும், அவர்களை உங்கள் இறைவனிடம் அழைப்பதும் தகாது. நிச்சயமாக, நீங்கள் (முஹம்மதே) நேரான பாதையில் இருக்கிறீர்கள்.
قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ مَّا حُمِّلْتُمْۗ وَاِنْ تُطِيْعُوْهُ تَهْتَدُوْاۗ وَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
qul aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa in tawallau fa innamā ‘alaihi mā ḥummila wa ‘alaikum mā ḥummiltum, wa in tuṭī‘ūhu tahtadū, wa mā ‘alar rasūli illal-balāgul-mubīn(u).
கூறுங்கள், "அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள், தூதருக்கும் கீழ்ப்படியுங்கள்; நீங்கள் புறக்கணித்தால், தூதரின் (முஹம்மது) கடமை அவர் மீது சுமத்தப்பட்டது மட்டுமே ஆகும், உங்கள் கடமை உங்கள் மீது சுமத்தப்பட்டது மட்டுமே ஆகும். நீங்கள் அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்தால், நிச்சயமாக நேர்வழி பெறுவீர்கள். தூதரின் கடமை என்பது (அல்லாஹ்வின் செய்தியை) தெளிவாக எடுத்துரைப்பது மட்டுமே ஆகும்."
اَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُۗ اَفَاَنْتَ تَكُوْنُ عَلَيْهِ وَكِيْلًا ۙ
ara'aita manittakhaża ilāhahū hawāh(u), afa anta takūnu ‘alaihi wakīlā(n).
தன் ஆசைகளையே தெய்வமாகக் கொள்ளும் ஒருவரை நீர் (முஹம்மதே!) கண்டிருக்கிறீரா? நீர் அவருக்குப் பாதுகாவலராக இருப்பீரா?
وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًا
wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).
மேலும், நாம் உம்மை (முஹம்மதை) நற்செய்தி கொண்டு வருபவராகவும், எச்சரிக்கை செய்பவராகவும் அன்றி அனுப்பவில்லை.
لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ
la‘allaka bākhi‘un nafsaka allā yakūnū mu'minīn(a).
ஒருவேளை, அவர்கள் (மக்காவாசிகள்) நம்பிக்கை கொள்ளாததால், நீர் (முஹம்மதே) துயரத்தால் உம்மையே அழித்துக் கொள்ள நேரிடலாம்.
اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ
in ana illā nażīrum mubīn(un).
நான் ஒரு தெளிவான எச்சரிக்கை விடுப்பவன் மட்டுமே.
وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُوْنَ ۖ
wa mā ahlaknā min qaryatin illā lahā munżirūn(a).
மேலும், மக்கள் எச்சரித்தாலன்றி, நாம் ஒரு தேசத்தை அழிப்பதில்லை.
وَاَنْذِرْ عَشِيْرَتَكَ الْاَقْرَبِيْنَ ۙ
wa anżir ‘asyīratakal-aqrabīn(a).
மேலும், உங்கள் நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு (முஹம்மதுக்கு) எச்சரிக்கை விடுங்கள்.
فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ
fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).
பின்னர் அவர்கள் உங்களுக்குக் கீழ்ப்படியாவிட்டால், (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “நிச்சயமாக நீங்கள் செய்வதற்கு நான் பொறுப்பல்ல.”
وَاَنْ اَتْلُوَا الْقُرْاٰنَ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ
wa an atluwal-qur'ān(a), famanihtadā fa'innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla faqul innamā ana minal-munżirīn(a).
மேலும் நான் (மக்களுக்கு) குர்ஆனை ஓதிக் காட்டுகிறேன். ஆகவே, எவர் நேர்வழி பெறுகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாகத் தமது நன்மைக்காக நேர்வழியைப் பெறுவார். எவர் வழிதவறிச் செல்கிறாரோ, அவர் (அவ்வாறு கூறுவார்): “நிச்சயமாக நான் எச்சரிக்கை செய்பவர்களில் ஒருவனைத் தவிர வேறில்லை.”
اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ
innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).
நிச்சயமாக, நீங்கள் (முஹம்மதே), நீங்கள் நேசிப்பவர்களுக்கு உங்களால் நேர்வழி காட்ட முடியாது; ஆனால் அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறான். மேலும், நேர்வழியை ஏற்கத் தயாராக இருப்பவர்களை அவன் நன்கு அறிவான்.
وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).
மேலும், நீங்கள் (இறை மறுப்பாளர்களே) பொய் சொன்னால், நிச்சயமாக உங்களுக்கு முன்னிருந்த மக்களும் (தூதர்களும்) பொய் சொன்னார்கள். மேலும், தூதரின் கடமை என்பது (இறைவனின் மார்க்கத்தை) தெளிவாக எடுத்துரைப்பது மட்டுமே.
فَاِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ
fa innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).
ஆகவே, அவர்கள் புறமுதுகு காட்டினால், மரித்தோர் கேட்கவும், செவியர்கள் கூக்குரலைக் கேட்கவும் உங்களால் நிச்சயமாக முடியாது.
وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِ الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ
wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).
தங்கள் இதயங்களின் கண்களை இழந்தவர்களை அவர்களின் தவறிலிருந்து உங்களால் வழிநடத்த முடியாது. மேலும், நமது வசனங்களை நம்புபவர்களைத் தவிர மற்றவர்களுக்கு நீங்கள் செவிசாய்க்க முடியாது; அவர்களே நமக்குக் கீழ்ப்படிபவர்கள்.
ۨالَّذِيْنَ يُبَلِّغُوْنَ رِسٰلٰتِ اللّٰهِ وَيَخْشَوْنَهٗ وَلَا يَخْشَوْنَ اَحَدًا اِلَّا اللّٰهَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
allażīna yuballigūna risālātillāhi wa yakhsyaunahū wa lā yakhsyauna aḥadan illallāh(a), wa kafā billāhi ḥasībā(n).
(அதாவது) அல்லாஹ்வின் செய்திகளை எடுத்துரைப்பவர்கள், அவனுக்கு அஞ்சுபவர்கள், அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவருக்கும் அஞ்சாதவர்கள். மேலும், கணக்குக் கேட்பதில் அல்லாஹ்வே போதுமானவன்.
اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ
in anta illā nażīr(un).
நீங்கள் ஓர் எச்சரிக்கை விடுபவர் என்பதைத் தவிர வேறில்லை.
وَمَا عَلَيْنَآ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
wa mā ‘alainā illal-balāgul-mubīn(u).
மேலும், (அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளை) தெளிவாக எடுத்துரைப்பது மட்டுமே நமது கடமையாகும்.