Q.S עד-דוהא (اَلضُّحَىٰ) - 11 מספר פסוקים

وَالضُّحٰىۙ

waḍ-ḍuḥā.

אני נשבע בזמן הדוחא (כאשר השמש עולה לגובה חץ),

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ

wal-laili iżā sajā.

ובלילה כאשר הוא שקט ושליו,

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۗ

mā wadda‘aka rabbuka wa mā qalā.

ריבונך לא עזב אותך (מוחמד) ולא שונא אותך,

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ

wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.

ואכן העתיד (האחרית) טוב יותר לך מהעבר (העולם הזה),

وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۗ

wa lasaufa yu‘ṭīka rabbuka fa tarḍā.

וכן ריבונך ייתן לך (מתנותיו) עד שתהיה מרוצה ומסופק.

اَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيْمًا فَاٰوٰىۖ

alam yajidka yatīman fa āwā.

הלא מצא אותך יתום, אז סיפק לך מחסה והגן עליך,

وَوَجَدَكَ ضَاۤلًّا فَهَدٰىۖ

wa wajadaka ḍāllan fa hadā.

ומצא אותך תועה (מבולבל), אז הנחה אותך (נתן הדרכה),

وَوَجَدَكَ عَاۤىِٕلًا فَاَغْنٰىۗ

wa wajadaka ‘ā'ilan fa agnā.

ומצא אותך עני ומחוסר, אז העשיר אותך ונתן לך די והותר.

فَاَمَّا الْيَتِيْمَ فَلَا تَقْهَرْۗ

fa ammal-yatīma falā taqhar.

אז אל תתעלל ביתום (אל תהיה גס כלפיו),

وَاَمَّا السَّاۤىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ

wa ammas-sā'ila falā tanhar.

ואל תגער במבקש (באדם שמבקש עזרה),

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ࣖ

wa ammā bini‘mati rabbika fa ḥaddiṡ.

ואת נימוס ריבונך (הטובות שנתן לך) ספר והודע (בשבח והודיה).