Q.S At-Tur (اَلطُّور) - 49 מספר פסוקים

وَالطُّوْرِۙ

waṭ-ṭūr(i).

בשבועה על ההר (סיני),

وَكِتٰبٍ مَّسْطُوْرٍۙ

wa kitābim masṭūr(in).

ועל ספר כתוב,

فِيْ رَقٍّ مَّنْشُوْرٍۙ

fī raqqim mansyūr(in).

בעמודים פתוחים,

وَّالْبَيْتِ الْمَعْمُوْرِۙ

wal-baitil-ma‘mūr(i).

ועל הבית המאוכלס (הכעבה),

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوْعِۙ

was-saqfil-marfū‘(i).

ועל הגג המורם (השמים),

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُوْرِۙ

wal-baḥril-masjūr(i).

ועל הים המלא (גלים),

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌۙ

inna ‘ażāba rabbika lawāqi‘(un).

אכן עונש ריבונך בהכרח יקרה,

مَّا لَهٗ مِنْ دَافِعٍۙ

mā lahū min dāfi‘(in).

אין מי שידחה אותו.

يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ

yauma tamūrus-samā'u maurā(n).

ביום שהשמים יתנועעו תנועה חזקה,

وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ

wa tasīrul-jibālu sairā(n).

וההרים ינועו נוע.

فَوَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

fawailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

אז אוי ביום ההוא למכחישים.

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ خَوْضٍ يَّلْعَبُوْنَۘ

allażīna hum fī khauḍiy yal‘abūn(a).

אלה שמשחקים בשווא,

يَوْمَ يُدَعُّوْنَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّاۗ

yauma yuda‘‘ūna ilā nāri jahannama da‘‘ā(n).

ביום שידחפו אל אש גיהנום דחיפה,

هٰذِهِ النَّارُ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

hāżihin-nārul-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

'זו האש אשר כיחשתם בה'.

اَفَسِحْرٌ هٰذَآ اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُوْنَ

afasiḥrun hāżā am antum lā tubṣirūn(a).

האם זה כישוף או אתם לא רואים?

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُوْٓا اَوْ لَا تَصْبِرُوْاۚ سَوَاۤءٌ عَلَيْكُمْۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

iṣlauhā faṣbirū au lā taṣbirū, sawā'un ‘alaikum, innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

'היכנסו בה – אז תסבלו או לא תסבלו – אותו דבר לכם; אתם רק מתגמלים על מה שהייתם עושים'.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَعِيْمٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa na‘īm(in).

אכן היראים בגנות ובנעימות,

فٰكِهِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

fākihīna bimā ātāhum rabbuhum, wa waqāhum rabbuhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

שמחים במה שנתן להם ריבונם, וריבונם הציל אותם מעונש הגיהנום.

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

kulū wasyrabū hanī'am bimā kuntum ta‘malūn(a).

'אכלו ושתו בהנאה – גמול על מה שהייתם עושים'.

مُتَّكِـِٕيْنَ عَلٰى سُرُرٍ مَّصْفُوْفَةٍۚ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍ

muttaki'īna ‘alā sururim maṣfūfah(tin), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

נשענים על מיטות מסודרות, וזיווגנו להם נשים בעלות עיניים צנועות.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِاِيْمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ اَلَتْنٰهُمْ مِّنْ عَمَلِهِمْ مِّنْ شَيْءٍۗ كُلُّ امْرِئٍ ۢبِمَا كَسَبَ رَهِيْنٌ

wal-lażīna āmanū wattaba‘athum żurriyyatuhum bi'īmānin alḥaqnā bihim żurriyyatahum wa mā alatnāhum min ‘amalihim min syai'(in), kullumri'im bimā kasaba rahīn(un).

ואלה שמאמינים וזרעם הלך אחריהם באמונה – נחבר אליהם את זרעם, ולא ננכה מהם דבר ממעשיהם; כל איש ערב במעשיו.

وَاَمْدَدْنٰهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَّلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَ

wa amdadnāhum bifākihatiw wa laḥmim mimmā yasytahūn(a).

ונזון אותם פרי ומה שיבקשו.

يَتَنَازَعُوْنَ فِيْهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيْهَا وَلَا تَأْثِيْمٌ

yatanāza‘ūna fīhā ka'sal lā lagwun fīhā wa lā ta'ṡīm(un).

יושיטו זה לזה כוס יין – לא בו כאב ראש ולא ישתכרו.

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُوْنٌۚ

wa yaṭūfu ‘alaihim gilmānul lahum ka'annahum lu'lu'um maknūn(un).

ויסובבו להם נערים כפנינים מוגנות.

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

ויפנו זה אל זה מתווכחים.

قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِيْٓ اَهْلِنَا مُشْفِقِيْنَ

qālū innā kunnā qablu fī ahlinā musyfiqīn(a).

יאמרו: 'אכן היינו לפני כן בין אהובינו חוששים',

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰىنَا عَذَابَ السَّمُوْمِ

fa mannallāhu ‘alainā wa waqānā ‘ażābas-samūm(i).

'אבל אללה חנן אותנו והציל אותנו מעונש הרוח החמה'.

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوْهُۗ اِنَّهٗ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيْمُ ࣖ

innā kunnā min qablu nad‘ūh(u), innahū huwal-barrur-raḥīm(u).

'אכן היינו קוראים לו קודם; אכן הוא הטוב הרחום'.

فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ

fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).

אז הזכר – אינך בכישוף ריבונך.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ

am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).

או אומרים: 'משורר – נחכה לו אסון הזמן'.

قُلْ تَرَبَّصُوْا فَاِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُتَرَبِّصِيْنَۗ

qul tarabbaṣū fa innī ma‘akum minal-mutarabbiṣīn(a).

אמור: 'חכו – אכן אני מחכה איתכם'.

اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).

האם יאמרו את זה מוחותיהם? או הם עם פורץ גבול?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ

am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).

או אומרים: 'המציא אותו'? לא, אלא הם לא מאמינים.

فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ

falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).

אז יביאו דיבור כמוהו אם הם צדיקים.

اَمْ خُلِقُوْا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ اَمْ هُمُ الْخٰلِقُوْنَۗ

am khuliqū min gairi syai'in am humul-khāliqūn(a).

האם בראו משום דבר או הם הבוראים?

اَمْ خَلَقُوا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ بَلْ لَّا يُوْقِنُوْنَۗ

am khalaqus-samāwāti wal-arḍ(a), bal lā yūqinūn(a).

או בראו את השמים והארץ? לא, אלא הם לא בטוחים.

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ

am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).

או אצלם אוצרות ריבונך או הם השולטים?

اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ

am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).

או להם סולם שישמעו בו? אז שיביא שומעם ראיה ברורה.

اَمْ لَهُ الْبَنٰتُ وَلَكُمُ الْبَنُوْنَۗ

am lahul-banātu wa lakumul-banūn(a).

האם לו הבנות ולכם הבנים?

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

או אתה מבקש מהם שכר – אז הם כבדים מהחוב?

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَۗ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

או אצלם הנסתר – אז הם כותבים?

اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ

am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).

או ירצו להתחכם? אבל המתחכמים הם הכופרים.

اَمْ لَهُمْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am lahum ilāhun gairullāh(i), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

או להם אלוהים זולת אללה? מהולל אללה על מה שהם משתפים.

وَاِنْ يَّرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ سَاقِطًا يَّقُوْلُوْا سَحَابٌ مَّرْكُوْمٌ

wa iy yarau kisfam minas-samā'i sāqiṭay yaqūlū saḥābum markūm(un).

ואם יראו חלק מהשמים נופל – יאמרו: 'עננים מוערמים'.

فَذَرْهُمْ حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ فِيْهِ يُصْعَقُوْنَۙ

fażarhum ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī fīhi yuṣ‘aqūn(a).

אז הנח להם עד שיפגשו יומם אשר בו יתעלפו,

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۗ

yauma lā yugnī ‘anhum kaiduhum syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

יום לא יועיל להם מזימתם דבר ולא ייעזרו.

وَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا عَذَابًا دُوْنَ ذٰلِكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa inna lil-lażīna ẓalamū ‘ażāban dūna żālika wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ואכן לרשעים עונש מלבד זה – אבל רובם לא יודעים.

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِيْنَ تَقُوْمُۙ

waṣbir liḥukmi rabbika fa innaka bi'a‘yuninā wa sabbiḥ biḥamdi rabbika ḥīna taqūm(u).

והמתן לפסק ריבונך – אכן אתה בעיני ריבונך; ושבח את ריבונך כאשר תקום,

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاِدْبَارَ النُّجُوْمِ ࣖ

wa minal-laili fa sabbiḥhu wa idbāran-nujūm(i).

ושבח אותו בלילה ובשקיעת הכוכבים.