Q.S אן-נבה (اَلنَّبَأ) - 40 מספר פסוקים

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

על מה הם שואלים זה את זה?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

על הבשורה הגדולה (יום התחייה),

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

שבה הם חלוקים.

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

לא! הם ידעו בקרוב,

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

שוב לא! הם ידעו בקרוב.

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

הלא שמנו את הארץ כמיטה?

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

וההרים כיתדות?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

ובראנו אתכם זוגות,

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

ועשינו את שנתכם מנוחה,

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

ועשינו את הלילה לבוש,

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

ועשינו את היום לחיים,

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

ובנינו מעליכם שבעה חזקים,

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

ושמנו נר מאיר,

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

והורדנו מן העננים מים שופעים,

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

כדי להוציא בהם דגן וצמח,

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

וגני גן רעננים.

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

אכן יום ההפרדה הוא זמן קבוע,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

ביום יתקע בשופר, תבואו בקבוצות,

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

ונפתחה השמים, אז תהיה פתוחה,

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

וההרים הוסרו, אז יהיו ערימת חול,

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

אכן הגיהנום היא מארב,

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

לעוברי גבול, מקום חזרה,

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

ישארו בה תקופות ארוכות,

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

לא יטעמו בה קר ולא משקה,

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

אלא מים רותחים וגסלין,

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

גמול הולם.

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

אכן הם לא קיוו לחשבון,

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

וכיזבו באותותינו כזב מוחלט,

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

ואנו רשמנו כל דבר בספר.

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

אז טעמו, לא נוסיף לכם אלא עונש.

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

אכן ליראים הצלחה,

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

גנים וגפנים,

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

ובנות גיל צעיר,

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

וכוסות מלאות.

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

לא ישמעו שם דבר שווא ולא כזב,

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

גמול מריבונך, מתנה מספיקה.

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

ריבון השמים והארץ והכול ביניהם, הרחמן, לא יוכלו לדבר אליו.

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

ביום יעמוד הרוח והמלאכים בשורות, לא ידבר איש אלא מי שיתיר לו הרחמן ויאמר דבר נכון.

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

זה יום האמת, ומי שרוצה יקח אל ריבונו דרך חזרה.

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

אכן הזהרנו אתכם בעונש קרוב, יום שיראה האדם מה שהקדים ידיו, והכופר יאמר: מי ייתן והייתי עפר.