Q.S אל-א'לה (اَلْأَعْلَىٰ) - 19 מספר פסוקים

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْاَعْلَىۙ

sabbiḥisma rabbikal-a‘lā.

סבח (שבח ושיבח) את שם ריבונך, המאדיר העליון,

الَّذِيْ خَلَقَ فَسَوّٰىۖ

allażī khalaqa fasawwā.

אשר ברא ואז השלים (את הבריאה),

وَالَّذِيْ قَدَّرَ فَهَدٰىۖ

wal-lażī qaddara fahadā.

אשר קבע מידה (לכל דבר) ואז הנחה (נתן הדרכה),

وَالَّذِيْٓ اَخْرَجَ الْمَرْعٰىۖ

wal-lażī akhrajal-mar‘ā.

ואשר הוציא את המרעה (הצמחייה),

فَجَعَلَهٗ غُثَاۤءً اَحْوٰىۖ

fa ja‘alahū guṡā'an aḥwā.

ואז עשה אותו לגללים יבשים שחורים.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسٰىٓ ۖ

sanuqri'uka falā tansā.

אנו נקרא לך (את הקוראן) כך שלא תשכח,

اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفٰىۗ

illā mā syā'allāh(u), innahū ya‘lamul-jahra wa mā yakhfā.

אלא מה שאללה ירצה. אכן הוא יודע את הגלוי ואת הנסתר.

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرٰىۖ

wa nuyassiruka lil-yusrā.

ונקל עליך את הדרך הקלה (למעשים טובים ולהצלחה בעולם ובאחרית).

فَذَكِّرْ اِنْ نَّفَعَتِ الذِّكْرٰىۗ

fa żakkir in nafa‘atiż-żikrā.

אז הזכר (הזהר), כי ההזכרה מועילה,

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَّخْشٰىۙ

sayażżakkaru may yakhsyā.

מי שירא (מאללה) יקבל את ההזכרה,

وَيَتَجَنَّبُهَا الْاَشْقَىۙ

wa yatajannabuhal-asyqā.

והאומלל (הכופר) יתרחק ממנה,

الَّذِيْ يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرٰىۚ

allażī yaṣlan-nāral-kubrā.

(הוא) זה שייכנס לאש הגדולה (לגיהנום),

ثُمَّ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰىۗ

Ṡumma lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

אחר כך לא ימות בה ולא יחיה (באופן מלא).

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ تَزَكّٰىۙ

qad aflaḥa man tazakkā.

אכן הצליח מי שטיהר (את עצמו על ידי אמונה),

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهٖ فَصَلّٰىۗ

wa żakarasma rabbihī fa ṣallā.

וזכר את שם ריבונו ואז התפלל.

بَلْ تُؤْثِرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۖ

bal tu'ṡirvnal-ḥayātad-dun-yā.

אבל אתם מעדיפים את חיי העולם הזה,

وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ

wal-ākhiratu khairuw wa abqā.

ואילו החיים הבאים טובים יותר ומתמשכים יותר.

اِنَّ هٰذَا لَفِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰىۙ

inna hāżā lafiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

אכן זה (העניין) נמצא בכתבים הקדומים,

صُحُفِ اِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى ࣖ

Ṣuḥufi ibrāhīma wa mūsā.

(ב)כתבים של אברהם ומשה.