Q.S Al-Muzamil (اَلْمُزَّمِّل) - 20 Numer fon te wersikele

يٰٓاَيُّهَا الْمُزَّمِّلُۙ

yā ayyuhal-muzzammil(u).

O een ferklaycht (Mohammed)!

قُمِ الَّيْلَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ

qumil-laila illā qalīlā(n).

Tuu uf xtaye (fer se peete) in te nacht, ausser fer een kleen teel, .

نِّصْفَهٗٓ اَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيْلًاۙ

niṣfahū awinquṣ minhu qalīlā(n).

(naamelich) ti helefte orer een pisye weenicher wii tas,

اَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْاٰنَ تَرْتِيْلًاۗ

au zid ‘alaihi wa rattilil-qur'āna tartīlā(n).

orer mee wii (ti helefte) tas, un te Qur’an langsam leese.

اِنَّا سَنُلْقِيْ عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيْلًا

innā sanulqī ‘alaika qaulan ṡaqīlā(n).

In woerheet, Mëyer tuun xwëyere wërter fer aych xike.

اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ

inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).

Woerxaynlich, in te nacht uf xtaye is xtërker (fëlt ti seel); un (leese in tiise tsayt) waar mee iwertrauch.

اِنَّ لَكَ فِى النَّهَارِ سَبْحًا طَوِيْلًاۗ

inna laka fin-nahāri sabḥan ṭawīlā(n).

In woerheet, am taach sin se aarich mit lange aarwayte am xafe.

وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ اِلَيْهِ تَبْتِيْلًاۗ

ważkurisma rabbika wa tabattal ilaihi tabtīlā(n).

Un nëne te naame fon tayn Hër, un aan peete tee mit tayn kanse hërts.

رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيْلًا

rabbul-masyriqi wal-magribi lā ilāha illā huwa fattakhiżhu wakīlā(n).

(Eyer is) te Hërkot fom Oost un fom West, es kept khee kot wii Ëyer, tan mach Ëyer tayn xitsung.

وَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِيْلًا

waṣbir ‘alā mā yaqūlūna wahjurhum hajran jamīlā(n).

Un say ketultich (Mohamed) mit was se saan un lose se in en kuute aat.

وَذَرْنِيْ وَالْمُكَذِّبِيْنَ اُولِى النَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِيْلًا

wa żarnī wal-mukażżibīna ulin-na‘mati wa mahhilhum qalīlā(n).

Un los mich (akteere) keeche tii woo lëyer sin, woo ale pleen fom leewe hon, un këp tëne en khorts tsayt.

اِنَّ لَدَيْنَآ اَنْكَالًا وَّجَحِيْمًاۙ

inna ladainā ankālaw wa jaḥīmā(n).

In woerheet, mit Uns sin (xwëyere) këtrënke un een ferfluucht hëlle,

وَّطَعَامًا ذَا غُصَّةٍ وَّعَذَابًا اَلِيْمًا

wa ṭa‘āman żā guṣṣatiw wa ‘ażāban alīmā(n).

un (es kept) ësmitel woo ti hals xtek un phaynlich xtroof pringt.

يَوْمَ تَرْجُفُ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيْبًا مَّهِيْلًا

yauma tarjuful-arḍu wal-jibālu wa kānatil-jibālu kaṡībam mahīlā(n).

(Erinert aych) fon tëm taach (wën) ti ëyert un ti përiche sich xroo kexpiirt hon, un ti përiche sin wii sant haufe kep woo aus kexpritst këp sin.

اِنَّآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْكُمْ رَسُوْلًا ەۙ شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ رَسُوْلًا ۗ

innā arsalnā ilaikum rasūlā(n), syāhidan ‘alaikum kamā arsalnā ilā fir‘auna rasūlā(n).

In woerheet, hon mer en Messenger (Mohammed) fer aych kexikt, woo en tsayer keeche aych is, soo wii mer en Messenger fer te Faraoo kexikt hon.

فَعَصٰى فِرْعَوْنُ الرَّسُوْلَ فَاَخَذْنٰهُ اَخْذًا وَّبِيْلًاۚ

fa ‘aṣā fir‘aunar-rasūla fa akhażnāhu akhżaw wabīlā(n).

Awer te Faraoo hot te Messenger nët aan keheert, un soo, hon mer tëm xrooe xwiirichkheete mit kemacht.

فَكَيْفَ تَتَّقُوْنَ اِنْ كَفَرْتُمْ يَوْمًا يَّجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيْبًاۖ

fakaifa tattaqūna in kafartum yaumay yaj‘alul-wildāna syībā(n).

Tan, wii wërt teyer aych selepst xitse wën tëyer unklaupich playpt in tëm Taach woo ti khiner xwayn macht?

ۨالسَّمَاۤءُ مُنْفَطِرٌۢ بِهٖۗ كَانَ وَعْدُهٗ مَفْعُوْلًا

as-samā'u munfaṭirum bih(ī), kāna wa‘duhū maf‘ūlā(n).

Te himel hot sich in tëm taach keteelt. Kot sayn ferxprëche tuut sich sicher erfiile.

اِنَّ هٰذِهٖ تَذْكِرَةٌ ۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ سَبِيْلًا ࣖ

inna hāżihī tażkirah(tun), faman syā'attakhaża ilā rabbihī sabīlā(n).

Wërklich, tas is een waarnung. Weer wil, tuut sicher te (richtich) weech tsu sayn Hërkot nëme.

۞ اِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ اَنَّكَ تَقُوْمُ اَدْنٰى مِنْ ثُلُثَيِ الَّيْلِ وَنِصْفَهٗ وَثُلُثَهٗ وَطَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الَّذِيْنَ مَعَكَۗ وَاللّٰهُ يُقَدِّرُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۗ عَلِمَ اَنْ لَّنْ تُحْصُوْهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْاٰنِۗ عَلِمَ اَنْ سَيَكُوْنُ مِنْكُمْ مَّرْضٰىۙ وَاٰخَرُوْنَ يَضْرِبُوْنَ فِى الْاَرْضِ يَبْتَغُوْنَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ ۙوَاٰخَرُوْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖفَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُۙ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًاۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۙهُوَ خَيْرًا وَّاَعْظَمَ اَجْرًاۗ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

inna rabbaka ya‘lamu annaka taqūmu adnā min ṡuluṡayil-laili wa niṣfahū wa ṡuluṡahū wa ṭā'ifatum minal-lażīna ma‘ak(a), wallāhu yuqaddirul-laila wan-nahār(a), ‘alima allan tuḥṣūhu fa tāba ‘alaikum faqra'ū mā tayassara minal-qur'ān(i), ‘alima an sayakūnu minkum marḍā, wa ākharūna yaḍribūna fil-arḍi yabtagūna min faḍlillāh(i), wa ākharūna yuqātilūna fī sabīlillāh(i), faqra'ū mā tayassara minh(u), wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aqriḍullāha qarḍan ḥasanā(n), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), huwa khairaw wa a‘ẓama ajrā(n), wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

In woerheet, tayn Hërkot wees tas tuu (Mohamed) xteen (peete) weenicher wii tswaay tritel fon te nacht, ore een halpe teel fon te nacht ore een tritel un (soo wii) en krupe fon tëne woo pay tich sin. Allah macht ti meechlichkheet fon te nacht un fom taach pextimt. Allah wees tas tuu net ti greenes fon tee tsayt fest xtele khanst, tan hot Ëyer tich erlaupnis kep, too tefoer leest tuu was laycht is (fer tich) fom Qur’an, Ëyer wees tas es tswixich aych layt këpt woo krank sin, un anere woo uf te Eyert keen fer etwas fon Allah sayn liip se suuche, un anere woo khëmpfe im weech fon Allah sayn liip, un anere woo khëmpfe im weech fon Allah un was te Qur'a is fer tich, kepeet mache, zakat petsaale un Allah en kuute kredit këwe. Was aach kuutes tuu fer tich selepst machst, tuust tuu es sicher fon Allah kriin als ti peste loon un ti kreeste loon. Un ferlang fer Allah fertsayung, woerxaynlich, Allah is te Fertsayungs kreeste, te kreeste mitlaytich.