Q.S Al-Anbiya (اَلْأَنْبِيَاء) - 112 Numer fon te wersikele

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

Ti mënxe hon sich tichter an ti rechnung fon sayn aktsioone kexlept, wën se in en xtel fon ferkheertes sin (fon tiise welt), sich wech xtele (fon tëm ën).

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

Yeete mool woo een nay wersikel fon Kot tëne ketsaycht wërt, tuun se tas aan heere wën se sich rum xpiile.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

Tii sayn hërts is in een xtel fon ferkheertes. Un ti unkerechte layt hon sayn kexpreech kehaymnis kehal: "Tiise (persoon) (Mohammed) is niks aneres wii en mënx (aach) wii tuu. Host tuu tiise majii aan kenom opwool tuu tas kesiin host?"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Er (Mohammed) saat: "Mayn Hërkot wees (al) ti wërter im himel un uf te Eyert, un Ëyer is Ales Heere, Ales Wees!"

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

Tii hon soo kaar kesaat: "(Te Koran is ti frucht fon) chaotixe treeme, ore tas resultaat fon sayn (Mohamed) ingenieurxaft, ore soo kaar tee is ploos en poet, fersuucht uns en tsayche (pewaysung) pringe, kraat soo wii ti xraywer woo foer heyer kexikt kep sin."

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

Ti inwooner fon en lant foer tëne, woo Mëyer fernicht hon, hon nët keklaapt (aach wën Mëyer pewaysunge kexikt hon). Wëre se klaape?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

Un Mëyer hon nët (aphostele) foer aych (Mohammed) kexikt, awer ëtliche mëner woo Mëyer tëne ti oter kep hon, tan froo yemant woo khëntnis hot, wën tëyer nët weest.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

Un Mëyer hon tëne (ti mënxe) nët en khërper kemacht woo nët ëse ëst un tii tuun nët (aach) eewich leewe.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

Tan hon mer ti ferxpreche (woo mer ferxproch hate) fer tii erfiilt. Soo, hon mer se keret un tii woo mer wolte, un tii woo iwer kefaar hon, fernicht.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

In woerheet, hon mer en puuch (te Qur’an) fer aych kexikt, woo en waarnung fer aych kept. Tan ferxteen tëyer tas nët?

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

Un wii fiil (inwooner fon) unkerechte layt hon mer fernicht, un hon mer en anere jeneratsioon noo tëne kemacht (wii tëne sayn ersatz).

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

Soo, wii se Unser xtroof kexpiirt hon, sin se uf mool fon (sayn lant) fat kang.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

Tuu nët xnël laafe; khomt tsurik tsu te pleen fon tayn leewe un tayn (kuute) woon plëtse, tas tuu kefroot këpst.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Tii hon kesaat: “Wii traurich sin mer, in woerheet, meyer sin ti xlëchte.”

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

Soo, hon se sayn klaape wayter kehal, soo tas Mëyer se in keërnt planse kemacht hon, woo nët mee leewe khonte.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

Un Mëyer hon nët ti himele un ti Ëyert un ales tswixich tëne ploos fer frooheet kemacht.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

Wën mer en xpits puup mache wolte (fon fraae un khiner), teete mer es fon Unser sayt mache, wën mer tas wërklich mache wolte.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

In te woerheet, hon mer tas was richtich waar (woerheet) kexmis fer was falx waar (net woer) un tan hot tas was woer waar tas fernicht, tan is klaych tas (falxheet) ferxwun. Un wee fer aych wayl tëyer (Allah) kwaliteete këpt woo nët tëm wëyert sin.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

Un tëm keheere tii woo im himele un uf te ëyert sin. Un (ti ëngele) woo an sayn sayt sin, hon net ti hoochmuut fer Tee aan peete un tuun sich net (aach) xwach fine.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

Tii (ëngele) tuun unpexripne nacht un taach hërlich mache.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

Hon se kote fon te Ëyert kehool, woo (ti toote) uf muute khënte?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

Wën se al (im himel un uf te Eyert) anere kote hate wii Allah, teete se al fernicht wëre. Eere fer Allah woo te Troon pesitst, fon was se atrës mache.

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

Er (Allah) is net kefroot kep iwer was er macht, awer tii sin tii woo kefroot wëre.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

Orer nëme se anere kote wii Tee? Say (Mohamed): "Say ayre uersache! Tas (Qur'an) is en waarnung fer tii woo mit mich sin, un en waarnung fer tii woo foer mich sin." Awer ti meyerxte fon tëne wees net ti woerheet (woerheet), too tefoer tuun se sich ap lënke.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

Un Meyer hon khee xëf foer aych (Mohamed) kexikt, awer hon iim ketsaycht tas es khee kot kept (woo tas recht hot fer aan peete) ploos mich, tan aan peete mich.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

Un tii hon kesaat: “Te Hërkot hot (te Ëngel) een soon kemacht.” Eere fer Tëm. Eigentlich sin se (ti ëngele) fertiint tiiner, .

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

tii hon net foer tëm kexprooch un hon sayn kepoote erfiilt.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

Er (Allah) wees ales was foer tëne (ëngele) un hiner tëne is, un tii tuun net ferlange, ekstra fer tii woo (Allah) wil, un tii sin imer uf kepast wayl se tëm pang hon.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

Un weer fon tëne saat: "Waarheet, ich sin en kot neewich Allah", tan tuun mer tee persoon mit te Hël peloone. Soo, tuun Mëyer ti xlëchte peloone.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

Un wees ti unklaupiche nët tas ti himele un ti ëyert eenich waare, tan hon mer se keteelt; un Mëyer hon yeete leepëntich tings fon waser kemacht; tan, warom tuun se nët klaape?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

Un Mëyer hon uf tiise Eyert fest përiche kemacht, tas se (net) mit tëne xmayse khëne, un Mëyer hon (aach) too wayt weech kemacht, tas se kefiirt wëre khëne.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

Un Meyer hon te himel en dak kemach woo kexitst kept, awer tii tuun sich imer noch fon te simpoole (fon Allah sayn kroosheet) ap lënke (ti sun, te moonat, te wint, ti wolke, usw.).

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

Un es is Ëyer woo ti nacht un te taach, ti sun un te moonat kemacht hot. Yeete eene xpiirt sich in sayn orkaan.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

Un Mëyer hon khee eewiche leewe fer khee mënx foer tich (Mohammed) kemacht; tan, wëns tuu xtërepst, tuun se iwerleepe?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

Yeete leepëntiche seel tuut te toot proope. Mëyer tuun aych mit xlëchte un kuute wii een proop proope. Un tëyer wërt ploos fer Uns tsurik kenom.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

Un wën ti unklaupiche tich (Mohammed) siin, tuun se tich ploos wii en opjektiif fon xpot pehantele. (Ti hon kesaat): “Is tas tee woo tayn kote ferxpot hot?” Aach wën se layt sin woo sich nët erinere fon Allah, te Amëchtiche.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

Ti mënxe sin in een xnël xnel kemacht këp. Xpeeter tuun ich aych Mayn tsayche (macht) tsayche. Soo, froo mich nët tas ich tas xnël mache.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Un tii hon kesaat: "Wan wërt tas ferxprëche (khom), wën tëyer woerheet saat?"

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

Wën ti unklaupiche tas wuste, wën se net ti fayer fon te hëlle fon sayn kesichter un hëmes wëch xafe khonte, hon se khee hilef kriit (natierlich, hon se net ferlangt tas se tas xnël kemacht weyer).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

Eigentlich (te Taach fom Kericht) wërt es uf mool tsu tëne khome, tan wëre se panike; tan sin se nët in kontitsioon fer tas ap lënke un kriin nët (aach) een fertraung (tsayt).

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Un woerxaynlich, ti ëngel foer aych (Mohamed) waare aach kexpot kep, soo (tortur) is runer kang uf tii woo kexpot hon was (ti ëngel) se imer kexpot hon.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

Say: "Weer tuut aych nacht un taach xitse keeche (te xtorm fon) Allah, te Amëchtiche?" Awer tii sin nët wilich fer sich aan sayn Hër erinere.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

Orer hon se kote woo se fon Uns xitse khëne? Tii sin nët in kontitsioon fer sich selepst helfe, un tii sin nët fon Unser xtroof kexitst.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

In te woerheet, hon mer tëne un tëne sayn foerkhomer frooheet kep (fom leewe in te welt) pis tëne sayn lange leewe. Soo, hon se net kesiin tas Mëyer in en lant khom sin (woo uner te rechiirung fon te unklaupiche waar), tan hon Mëyer sayn areaal fon te ën fom lant ferklaycht? Sin se tii woo kewine?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

Say (Mohamed): "In woerheet, ich këwe aych ploos en waarnung noo te ophelung." Awer ti toote tuun net te ruufe heere wën se kewarnt wëre.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Un wën ti kleenste xtroof fon ayre Hërkot uf tëne khomt, tuun se sicher saan: "Wee fer uns! In woerheet, meyer sin tswixe tëne woo imer (uns selepst) ferkheert sin."

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

Un Mëyer tuun ti richtiche xpiichle uf em Taach fom Rewolutsioon xtele, tas nimant soo kaar en pisye xaate kriit; soo kaar wën tas ploos soo fiil wii een mostert saame weech, tuun mer es sicher pringe (peloonung). Un es is kenuuch fer Uns ti rechnunge mache.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

Un woerxaynlich, hon mer fer Mooses un Harun, te Furqan (Puuch fon te Tora) un ti erkhënung un instrutsioone fer ti hërlich kep.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(Natierlich) tii woo pang hon fon (te xtroof fon) sayn Hërkot, opwool se tee nët siin, un tii hon pang fon (te aankhom fon) te Taach fom Kericht.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

Un tas (te Qur’an) is en waarnung woo ti seechne enthalet woo mer runer kexikt hon. Soo, tuust tuu tas nëne?

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

Un woerxaynlich, foer tëm (Mooses un Harun) hon mer Apraham ti orientiirung kep, un hon mer tee xon kekhënt.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(Erinert aych), wii eyer (Ibrahim) fer sayne fater un sayn folek kesaat hot: "Was is tiise xtaatue woo tëyer flaysich aan peete?"

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

Tii hon keantwort: “Meyer hon unser foerkhomer kefun woo tee aan kepeet hon.”

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

Er (Ibrahim) saat: "In woerheet, tuu un tayn foerkhomer sin in klaare ferkheertes."

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

Tii hon kesaat: "Pist tuu mit te woerheet khom ore pist tuu am xpiile?"

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

Er (Ibrahim) hot keantwort: "In te woerheet, tayn Hër is te Hër (eyerxte) fon te himele un ti ëyert; (Eyer is) tee woo se kemacht hot; un ich sin eene fon tëne woo tas tsayche khan."

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

Un torich Allah, wërklich, ich tuun ti falxheet keeche ayre iitoole mache noo tëm tëyer se ferlos hot.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

Soo, hot eyer (Ibrahim) (ti iitoole) in xteke kexmis, ausser te kreeste (sayn eltre); soo tas se tsurik khome (fer tëm frooe).

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

Tii hon kesaat: "Weer hot tas (akt) keeche unser kote kemach? In woerheet, tee is eene fon te xlëchte."

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

Tii (anere) hon kesaat: "Meyer hon kehëyert tas es en yunge man waar woo (tiise iitoole) ferxpot hot, sayne naame waar Ibrahim."

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

Tii hon kesaat: “(Tan) nëmt tee raus un tsaycht tas folek, tas tii tas siin khëne.”

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

Tii hon kefroot: "Pist tuu tee woo tas (akt) keeche unser kot kemacht hot, O Apraham?"

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

Er (Ibrahim) hot keantwort: "Eigentlich hot te kroose (statue) tas kemach, tan froo se, wën se xpreche khëne."

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

Soo, sin se tsurik in sayn sin kang un hon kesaat: “In woerheet, es sin tëyer woo (aych selepst) ferkheert kemacht hot.”

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

Tan hon se sayn khop kextërekt (un hon kesaat: "Tuu (Ibrahim) weest sicher tas (ti iitoole) nët xpreche khëne."

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

Er (Ibrahim) saat: “Warom tuut teyer anere wii Allah aan peete, etwas woo aych net in te kleenste nutse pringe khan, un woo aych net (aach) xaate pringe khan?

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

Wee fer aych un was tëyer aan peete neewich Allah! Ferxteen tëyer tas nët?”

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

Tii hon kesaat: "Ferprënt tee un hëlfe tayn kote, wëns tuu tas wërklich mache wilst."

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

Meyer (Allah) hon kesaat: "Oh fayer! Siit aych khalt, un rëter fer te Ibrahim!"

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

Un tii wolte tas xlëchte mit Apraham mache, too tefoer hon mer tëne ti kreeste ferluste kemacht.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

Un Mëyer hon em (Ibrahim) un Luut keret in en lant woo Mëyer fer ti kans welt keseechent hate.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

Un Mëyer hon tëm (Ibrahim) Isaak un Yaakop, wii een kexënk këp. Un Mëyer hon yeete eene fon tëne en kerechte persoon kemach.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

Un meyer hon se fiirer kemach woo uns mit Unser kepoote fiire un meyer hon tëne ketsaycht tas se kuutes mache solte, kepeete mache un zakat petsaale, un tas mer aleen se aan peete solte.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

Fer Lut, hon mer kluucheet un khëntnis kep, un hon em keret fon (te xtroof woo ti inwooner fon) en xtat woo xlëchte aktsioone kemach hot. In woerheet, tii sin xlëchte un xlëchte layt.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Un Mëyer hon em in Unser parmhërtslichkheet aan kenom; In woerheet, tee is eene fon te xlëchte layt.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

Un (eriner tich fon te kexicht fon) Noee, foer tas, wii eyer kepeet hot. Meyer hon sayn (kepeet) aan kenom, tan hon mer tëm un sayn nookhomer fon en kroos katastroof keret.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

Un Mëyer hon em keholef fon tëne woo Unser simpoole ferkës hon. In woerheet, tii waare xlëchte layt, too hon mer se al ferxwun.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

Un (erinert aych ti kexicht fon) Dawud un Sulayman, wii se al en ëntxlus kemach hon iwer tas lant, wayl (tas lant) waar ferxwun fon te xeef woo tëne sayn folek keheyert hon. Un Mëyer hon ti ëntxlus (kexënkt) fon tëne kesiin.

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

Un Meyer hon Sulayman ferxtëntnis kep (fon en mee presiose kesets); un fer yeete eene hon mer kluucheet un khëntnis kep, un hon mer ti përiche un ti fii uner kexmis, al mit Dawud ferhëyert. Un mëyer sin tii woo tas mache.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

Un Meyer hon (aach) te Dawud kelërnt wii ti pante fer aych mache, fer aych in te kriiche se xitse. Sin se tankbar (fer Allah)?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

Un (Meyer hon uner kexlaa) fer Sulayman en kans xtarek wint woo noo tëm sayn kepoot keplip is ins lant woo mer em keseechent hate. Un Mëyer sin Alte Khëntnis fon ales.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

Un (Meyer hon uns aach foer Salomon uner kextëlt) en krup fon taywele woo (in te meer) fer iim ketaucht hon un tii hon anere aarwat kemach wii tas; un Mëyer sin tii woo se uf phase.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

Un (eriner tich fon te kexicht fon) Yoop, wii ëyer fer sayn Hërkot kepeet hot: "(Oh mayn Hërkot), woerxaynlich, ich sin fon krankheet petrof kep, opwool tuu te Hërkot fon ale mitlaytichste pist."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

Soo hon mer (sayn kepeet) keantwort, tan hon mer ti krankheet woo uf tëm waar, wëch ketuun un hon mer sayn familye tsurik fer iim keprung, un (Meyer hon tëne sayn numer ferkreest) als parmhërtslichkheet fon uns, un als waarnung fer al woo uns aan peete.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

Un (erinert sich an ti kexicht) Ismail, Idris un Zulkifli. Tii sin al ketultich layt.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Un Mëyer hon se in Unser parmhërtslichkheet aan kenom. In woerheet, tii sin tswixich ti hërlich layt.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

Un (eriner tich fon te kexicht fon) Zun Nun (Yoonas), wii eyer in en xlechte xtel kang is, tan hot eyer ketënkt tas mer net ti sache fer iim xwiirich mache teere, tan hot eyer in en kans tunkel situatsioon kepeet: "Es kept khee kot mee wii Teer, Hërlichkheet fer Teer. In woerheet, ich sin eene fon te xlechte."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

Soo, hon mer tëm sayn (kepeet) keantwort un hon mer em fon te traurichkheet keret. Un soo, tuun mer ti klaawe rëte.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

Un (eriner tich fon te kexicht fon) Sakarias, wii eyer fer sayn Kot kepeet hot: "Oh mayn Kot, los mich net aleen leewe (oone khiner) un tuu pist te peste erfiiler."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

Soo, hon mer sayn (kepeet) keantwort, un hon iim Yahya keprung, un hon sayn fraa kemacht (fer xwanger se kriin). In woerheet, tii tuun sich imer aan xtrënge fer tas kuutes mache, un tii tuun uns mit kroos hofnung un ëngst peete. Un tii sin tii woo sich aan Uns hale.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

Un (erinert aych an ti kexicht fon Mariam) woo sayn eere kehal hot, tan hon mer (sayn kayst) fon Uns in sayn (krop) kexmis; Meyer hon iim un sayn khiner en tsayche kemach (fon Allah sayn kroosheet) fer ti kanse welte.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

In woerheet, tiise (tawheed relichioon) is ayre relichioon, een relichioon, un ich sin ayre Kot, tan aan peete mich.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

Awer tii waare in sayn (relichieese) sache tswixich sich keteelt. Yeete eene fon tëne (al ti krupe) wërt tsurik tsu Uns khome.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

Weer kuute aktsioone macht un klaawe tuut, sayn aanxtrengung wërt net fernicht (ferkheert), un woerxaynlich, hon mer tas fer iim kexrip.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

Un es is unmeechlich fer (ti inwooner fon) en lant woo Mëyer fernicht hon, tas se nët tsurik (tsu Uns) khome.

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

Tas Yakjuj un Makjuj (mauer) uf kemacht kep sin un tii sin xnël fon ale hooche plëtse runer kang.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

Un (wën) tas woere ferxpreche (te taach fom ufxtaye fom toot) ticht is, tan wëre uf mool ti aue fon tëne woo net klaawe, uf mache. (Ti hon kesaat): "Wii xreklich sin mer! Meyer sin kans oone soriche iwer tas, in te woerheet sin mer wërklich unkerechte mënxe."

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

In woerheet, tëyer (ti unklaupiche) un was tëyer aan peete neewich Allah, sin tank fer ti Hël. Tuu (definitiif) khomst in tas.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

Wën (ti iitoole) kote weyere, teete se natierlich net in tas (hëlle) rin keen. Awer ales wërt fer imer in tëm plaype.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

Tii xraaye un xraaye in tëm (hël), un tii woo tat sin, khëne net heere.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

In woerheet, fon te ferkangheet fer tii woo tas kuutes (pextimung) fon Uns hate, teete se wayt kehal wëre (fon te hëlle).

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

Tii heere net tas xraay (fon te hëlle fayer), un tii plaype eewich in (kefërept) ales was se wole.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

Ti xreklich ferwunering tuut se net traurich lose, un ti ëngele tuun se aan nëme (mit te wërter): "Tas is ayre taach woo fer aych ferxproch kep waar."

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(Erinert aych) am taach woo mer ti himele uf kexpant hon wii wën mer papier pleetcher uf kexpant hon. Soo wii Mëyer ti eyerxt kriatsioon aan kefang hon, soo tuun Mëyer es noch mool mache. (A) ferxprëche tas Mëyer tas wërklich erfiile tuun; In woerheet, tuun mer tas mache.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

Un woerxaynlich, hon mer im Zabur noo (xraypt) in Az-Zikr (Lauh Mahfuzh) kexrip, tas ti Eyert fon Mayn kerechte tiiner erleept wërt.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

In woerheet, (was in tëm (Al-Qur’an) kexrip kept, is wërklich (kompleet) orientiirung fer tii woo (Allah) aan peete.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

Un Mëyer hon tich nët (Mohamed) kexikt, awer fer (sin) en parmhërtslichkheet fer ale welte.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

Say (Mohamed): "In woerheet, was fer mich ketsaycht kep is, is tas tayne Hër is te Eene Kot, tan host tuu tich uner kextëlt (fer Tëm)?"

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

Soo, wën se sich ap lënke, tan saat (Mohamed): "Ich hon aych tas selwiche (inlërnunge) (tswixe uns) iwertraut un ich wees net op was keeche aych kexproch kept, ticht ore wayt is."

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

In woerheet, Ëyer (Allah) wees ti wërter (woo tëyer xprecht) klaych, un wees (aach) was tëyer keheim hale tuut.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Un ich wees net, es khan en proop sin fer tich un en frayt pis ti pextimte tsayt.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

Er (Mohammed) saat: "Oh mayn Hër, këp ëntxluse kerecht. Un unser Hër is te Hërkot, fon weem mer hilef ferlange fer ales was tuu saast."