Revert to Islam, click here
Ihirama Al-Haq: Qur'an me Hadith
(Ihirama tūturu)

Q.S Al-A'raf (اَلْأَعْرَاف) - 206 Te maha o ngā whiti

(Te Wāhi Teitei)

Qari

Murottal Audio

1

الۤمّۤصۤ ۚ

alif lām mīm ṣād.

Alif Lam Mim shad.


2

كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).

Ko te Pukapuka tēnei i whakakitea ki a koe (e Muhammad); nō reira kaua e manukanuka ki tēnei mea, kia taea ai e koe te whakatūpato, kia waiho ai hoki hei akoranga mā te hunga whakapono.


3

اِتَّبِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ

ittabi‘ū mā unzila ilaikum mir rabbikum wa lā tattabi‘ū min dūnihī auliyā'(a), qalīlam mā tażakkarūn(a).

Whaia ngā mea kua tukuna mai ki a koutou e tō koutou Ariki, kaua hoki e whai i tētahi atu i a Ia hei kaiārahi mō koutou. He iti noa iho ā koutou akoranga.


4

وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ

wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).

E hia ngā whenua kua whakangaromia e mātou, i tae mai tō mātou whakamamae (ki ōna tāngata) i te pō, i te wā rānei e okioki ana rātou i te awatea.


5

فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).

Nō reira, i te taenga mai o tō mātou whakamamae ki a rātou, ko tā rātou amuamu anake ko te mea, "He pono, ko mātou te hunga hara."


6

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذِيْنَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَلِيْنَۙ

fa lanas'alannal-lażīna ursila ilaihim wa lanas'alannal-mursalīn(a).

Kātahi ka pātai atu mātou ki te hunga kua karangahia (mai i ngā apotoro) ā, ka pātai atu hoki mātou ki ngā apotoro,


7

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَّمَا كُنَّا غَاۤىِٕبِيْنَ

fa lanaquṣṣanna ‘alaihim bi‘ilmiw wa mā kunnā gā'ibīn(a).

ā, ka tino whakamōhiotia rātou e Mātou ki tō mātou mōhiotanga, ā, kāore Mātou i tawhiti (i a rātou).


8

وَالْوَزْنُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

wal-waznu yauma'iżinil-ḥaqq(u), faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Ko ngā pauna i taua rā (ka waiho hei mehua mō te) tika. Nō reira, ko te tangata e pauna ana i te pauna (pai), ko rātou te hunga waimarie.


9

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).

Ā, ko te hunga he māmā ā rātou pauna (o ā rātou mahi pai), ko rātou te hunga kua whara i a rātou anō nā te mea i whakakahore rātou i ā mātou tohu.


10

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

Ā, kua whakanohoia koutou e mātou ki te whenua, ā, kua whakaratohia e mātou he oranga mō koutou ki reira. (Engari) kāore rawa koutou e whakawhetai.


11

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

Ā, he pono, nā Mātou koutou i hanga, kātahi ka hanga ō koutou tinana, kātahi ka mea Mātou ki ngā anahera, "Kia piko koutou ki a Ātama," nā, ka piko rātou engari ko Hātana anake. Kāore ia (Ipirihi) i roto i te hunga e piko ana.


12

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

Ka mea a (Atua), "He aha te mea i aukati i a koe (kia) kore ai koe e piko (ki a Ātama) i taku kōrerotanga atu ki a koe?" Ka whakahoki a (Ipirihi), "He pai ake ahau i a ia. Nāu ahau i hanga i te ahi, ko ia ia i hanga e koe i te oneone."


13

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ

qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).

Ka mea a (Atua), "Heke iho i reira (te rangi); kāore hoki koe e whakamanamana ki reira. Puta mai! He pono, ko koe tētahi o ngā mea iti."


14

قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

Ka whakahoki (a Hātana), "Homai he wā whakatā mōku, kia tae rā anō ki te rā e ara ai rātou."


15

قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ

qāla innaka minal-munẓarīn(a).

I mea a (Allah), "He pono, kei roto koe i te hunga kua whakaroahia te wā."


16

قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ

qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).

Ka whakahoki (a Iblis), "Nā te mea kua arahina ahau e koe ki te hē, ka mau tonu taku arai i a rātou i tō ara tika,


17

ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ

Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).

kātahi ka tino haere atu ahau ki a rātou i mua, i muri, i tō rātou matau, i tō rātou maui. Ā, e kore koe e kite i te nuinga o rātou e whakawhetai ana.”


18

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).

I mea a (Atua), "Haere mai i reira (te rangi) me te whakama, me te pei! Ina hoki, ko te tangata o rātou e whai ana i a koe, ka tino whakakīia e ahau te reinga ki a koutou katoa."


19

وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

Ā, (ka mea a Allah), "E Ātama! Noho ki Pararaiha me tō wahine, ka kai i ngā mea e pai ai kōrua. Kaua e whakatata atu ki tēnei rākau. (Ki te whakatata atu koe) ka uru kōrua ki te hunga hara."


20

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ

fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).

Kātahi ka kōrero pōhewa a Hātana ki a rāua kia whakakitea ō rāua wahi huna (kua hipokina). Ā, ka mea (a Hātana), "Ko tā tō kōrua Atua anake i aukati i a kōrua kia kaua e whakatata atu ki tēnei rākau, kia kore ai kōrua e noho hei anahera, e noho hei iwi mutunga kore (i te rangi)."


21

وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ

wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).

Ā, ka oati ia (a Hātana) ki a rāua tokorua, "He pono, ko ahau tētahi o ō kōrua kaitohutohu,"


22

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

Nāna (Hātana) rāua i whakawai ki te tinihanga. I te wā i kai ai rāua i te hua o te rākau, ka kitea tōna tū tahanga ki a rāua, ā, ka tīmata rāua ki te hipoki i taua rākau ki ngā rau o Pararaiha. Ka karanga te Atua ki a rāua, "Kāore ianei ahau i aukati i a kōrua i taua rākau, i kī atu hoki ki a kōrua ko Hātana he hoariri nui ki a kōrua?"


23

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

Ka mea rāua tokorua, "E te Ariki, kua hē māua i a māua anō. Ki te kore koe e muru i ō māua hara, e aroha mai hoki ki a māua, he pono ka uru māua ki roto i te hunga e ngaro ana."


24

قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Ka mea a (Atua), "Haere iho! Ka noho kōrua hei hoariri tetahi ki tetahi. Ko te whenua hei nohoanga mō kōrua, hei oranga ngākau tae noa ki te wā kua whakaritea."


25

قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ

qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).

E mea ana a (Allah), "Kei reira koutou e noho ana, kei reira koutou e mate ai, ā, mai i reira anō koutou ka ara ake ai."


26

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

E ngā uri o Ātama! He pono, kua whakaratohia e mātou he kākahu hei uhi i tō koutou tū tahanga, hei whakapaipai hoki mō koutou. Engari ko te kākahu o te karakia, koinā te mea pai. Ko ētahi ēnei o ngā tohu o te mana o Allah, me te tumanako ka mahara rātou.


27

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).

E ngā tamariki a Ātama! Kaua e tukua a Hātana kia tinihanga i a koutou, pērā i tana (Hātana) peinga i ō koutou mātua i Pararaiha, me te tango i ō rāua kākahu kia kitea ai ō rāua wāhi huna. Ina hoki, e kite ana ia me āna akonga i a koutou i te wāhi e kore ai koutou e kite i a rātou. Ina hoki, kua meinga e Mātou ngā rewera hei rangatira mō te hunga whakaponokore.


28

وَاِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً قَالُوْا وَجَدْنَا عَلَيْهَآ اٰبَاۤءَنَا وَاللّٰهُ اَمَرَنَا بِهَاۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā fa‘alū fāḥisyatan qālū wajadnā ‘alaihā ābā'anā wallāhu amaranā bihā, qul innallāha lā ya'muru bil-faḥsyā'(i), ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Ā, ina mahi rātou i tētahi mahi whakarihariha, ka mea rātou, "I kitea e mātou ō mātou tūpuna e mahi ana i tēnei, ā, i mea mai a Allah kia mahia e mātou." Me kī atu, "He pono, kāore a Allah e whakahau i ngā mahi kino. He aha koutou ka kōrero ai mō Allah i ngā mea kāore koutou e mōhio?"


29

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

Mea atu, "I mea mai taku Ariki kia tika taku mahi. Anga atu tō koutou mata (ki a Allah) i roto i ngā inoi katoa, me te karakia ki a Ia mā te tuku i tā koutou karakia ki a Ia anake. Ka whakahokia koutou ki a Ia i te āhua o tō koutou hanganga i te tīmatanga."


30

فَرِيْقًا هَدٰى وَفَرِيْقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلٰلَةُ ۗاِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

farīqan hadā wa farīqan ḥaqqa ‘alaihimuḍ-ḍalālah(tu), innahumuttakhażusy-syayāṭīna auliyā'a min dūnillāhi wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

Ko ētahi o rātou i arahina e Ia, ko ētahi i he noa iho. I tangohia e rātou ngā rewera hei kaitiaki, kaua ko Allah, me te whakaaro kua arahina rātou.


31

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

E ngā uri o Ātama! Kakahuria ō koutou kākahu ataahua i ia wā e tomo ana koutou ki te whare karakia, kai, inu, engari kaua e nui rawa. He pono, kāore a Allah e pai ki te hunga whakanui rawa.


32

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

Mea atu (Muhammad), "Nā wai i aukati i ngā whakapaipai kua homai e Allah ki āna pononga, me te oranga pai? Mea atu, "Ko ēnei katoa mō te hunga e whakapono ana ki te oranga o tēnei ao, ā, mō rātou anake i te Rā o te Aranga." Koia mātou e whakamārama ana i ngā whiti mō te hunga e mōhio ana.


33

قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Mea atu (Muhammad), "E ārai ana tōku Ariki i ngā mahi whakarihariha katoa e kitea ana, e huna ana hoki, ngā mahi hara, ngā mahi hē, kāore he take tika, ā, (e ārai ana) i a koutou kia kaua e honoa tetahi mea ki a Allah, i te mea kāore anō ia i whakakite i tētahi take mōna, ā (e ārai ana) i a koutou kia kaua e kōrero mō Allah i ngā mea kāore koutou e mōhio."


34

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa likulli ummatin ajal(un), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

Ā, he mate tō ia iwi (he rohe wā). Ina tae mai tō rātou matenga, kāore e taea e rātou te tono kia whakaroahia, kia tere ake rānei mō tētahi wā poto.


35

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

E ngā uri o Ātama! Ki te tae mai ki a koutou ngā karere nō roto i a koutou, hei kōrero i aku kōrero ki a koutou, ko te tangata tika, ā, e whakatika ana i tana hara, kāhore he wehi mō rātou, kāhore hoki rātou e pouri.


36

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Ko te hunga ia e whakakahore ana i ā mātou kupu whakaari, ā, e whakapehapeha ana ki aua kupu whakaari, ko rātou ngā tāngata o te reinga; ka noho tonu rātou ki reira.


37

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

Ko wai te tangata he nui atu te hē i te tangata e tito teka ana ki a Allah, i te tangata rānei e whakakahore ana i Ana kupu? Ka whiwhi rātou i te wāhanga kua tohua i roto i te Pukapuka kia tae mai rā anō ā mātou karere (āngera) ki a rātou ki te tango i ō rātou wairua. Ka mea rātou (ngā anahera), "Ko tēhea atua e karakiatia ana e koutou i tua atu i a Allah?" Ka whakahoki rātou (ngā kaiwhakapono atua), "Kua ngaro katoa i a mātou." Ā, ka whakaatu rātou ki a rātou anō he hunga kore whakapono rātou.


38

قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ

qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).

E mea ana a Allah, "E tomo ki te ahi o te reinga me te rōpū jinn me te tangata i mua i a koe. I ia wā e tomo ana te iwi, ka kanga ia i ōna teina, kia tomo katoa ai rātou, ko te tangata i tomo i muri mai ki te tangata i tomo tuatahi, "E tō mātou Ariki, kua araia mātou e rātou. Kawea mai ki a rātou te whiu o te reinga kia rua ngā whiu." E mea ana a Allah, "Ka rua ngā whiu mō ia tangata, engari kāore koutou i te mōhio."


39

وَقَالَتْ اُوْلٰىهُمْ لِاُخْرٰىهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa qālat ūlāhum li'ukhrāhum famā kāna lakum ‘alainā min faḍlin fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum taksibūn(a).

Ā, ka mea te tangata i tomo tuatahi ki te tangata i tomo muri mai, "Kāore he painga mōu i a mātou. Nō reira, kia rongo koe i te whiu mō tāu i mea ai."


40

اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ

innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).

He pono, ko te hunga e whakakahore ana i ā mātou tohu, e whakapehapeha ana ki aua tohu, e kore e whakatuwheratia ngā kūaha o te rangi ki a rātou, e kore hoki rātou e tomo ki Pararaiha, kia haere rā anō te kamera mā te kōhao o te ngira. Pēnei tā mātou utu ki te hunga e mahi ana i te kino.


41

لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

He whāriki moe mō rātou nō te ahi reinga, ā, he paraikete kei runga i a rātou. Pērā mātou ka utu i te hunga hara.


42

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

Ā, ko te hunga e whakapono ana, e mahi ana i ngā mahi pai, e kore mātou e whakataimaha i tētahi tangata engari i runga i tōna kaha. Ko rātou ngā kainoho o te rangi; e noho ana rātou ki reira,


43

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

ā, i hutia ake e mātou te rapu utu i ō rātou uma, i raro iho i ngā awa e rere ana. I mea rātou, "Kia whakapaingia a Allah nāna mātou i whakaatu ki tēnei (rangi). Kāore mātou i arahina me i kore a Allah i whakaatu ki a mātou. He pono, kua tae mai ngā karere a tō mātou Ariki me te kawe mai i te pono." I kīia ki a rātou, "Ko te pararaiha tēnei kua riro mai i a koutou, nā ā koutou mahi."


44

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

Ā, ka karanga ngā tāngata o te rangi ki ngā tāngata o te reinga, "He pono, kua whiwhi tātou i te mea i oatitia mai e te Atua ki a tātou. Kua whiwhi koutou i te mea i oatitia mai e te Atua ki a koutou he pono?" Ka whakahoki rātou, "Ae." Kātahi ka karanga te kaikaranga (te anahera) i roto i a rātou, "Ko te kanga a te Atua kei runga i te hunga hara,


45

اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).

(Arā) ko te hunga e ārai ana (i ētahi atu) i te ara o Allah, e whai ana hoki kia tahuri ke i taua ara. Ko rātou ēnei e whakakahore ana i te oranga ā muri ake nei.”


46

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ

wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).

Ā, kei waenganui i a rātou (ngā tāngata o Pararaiha me te Reinga) he arai, ā, kei runga i te A'raf (te wāhi teitei rawa) he tāngata e mōhio ana tetahi ki tetahi, ia tangata mā ōna ake tohu. Ka karanga rātou ki ngā tāngata o Pararaiha, "Kia tau te rangimārie ki a koutou." Kāore anō rātou kia tomo, engari e hiahia ana rātou (ki te tomo).


47

۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Ā, ina tahuri ō rātou titiro ki te hunga e noho ana i te reinga, ka mea rātou, "E tō mātou Ariki, kaua mātou e whakaurua ki roto ki te hunga hara."


48

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).

Ā, ko te hunga i runga ake i A'raf (te wāhi teitei rawa) i karanga i te hunga i mōhiotia e rātou me ngā tohu, me te mea, "Ko te taonga i kohia e koe me te mea e whakamanamana ana koe, (kāore i te whai hua ki a koe."


49

اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللّٰهُ بِرَحْمَةٍۗ اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَ

ahā'ulā'il-lażīna aqsamtum lā yanāluhumullāhu biraḥmah(tin), udkhulul-jannata lā khaufun ‘alaikum wa lā antum taḥzanūn(a).

Ko ēnei te hunga i oati ai koe kāore rātou e whiwhi i te aroha o Allah?” (Ka mea a Allah), “E tomo ki Pararaiha! Kāore he wehi mōu, kāore hoki he pouri mōu.”


50

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ النَّارِ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ اَفِيْضُوْا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاۤءِ اَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۗقَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

wa nādā aṣḥābun-nāri aṣḥābal-jannati an afīḍū ‘alainā minal-mā'i au mimmā razaqakumullāh(u), qālū innallāha ḥarramahumā ‘alal-kāfirīn(a).

Ka karanga ngā tāngata o te reinga ki ngā tāngata o te rangi, "Ringihia mai he wai (iti) mā mātou, he aha rānei te oranga kua homai e Atua ki a koe." Ka whakahoki rātou, "He pono, kua āraia e Atua ēnei mea e rua ki te hunga whakaponokore."


51

الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

(arā) te hunga e hanga ana i tā rātou karakia hei takaro, hei kata, ā, kua tinihangatia rātou e te oranga o te ao. Nō reira, i tēnei rā (te Rā Whakamutunga), ka wareware mātou ki a rātou pērā i tō rātou warewaretanga ki te hui o tēnei rā, ā, nā te mea i whakakahore rātou i ā mātou kupu whakaari.


52

وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

He pono, kua kawea mai e Mātou ki a rātou te Pukapuka (te Qur'an), i whakamāramahia e Mātou i runga i te mātauranga, hei arataki, hei tohu aroha hoki mō te hunga whakapono.


53

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا تَأْوِيْلَهٗۗ يَوْمَ يَأْتِيْ تَأْوِيْلُهٗ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ نَسُوْهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۚ فَهَلْ لَّنَا مِنْ شُفَعَاۤءَ فَيَشْفَعُوْا لَنَآ اَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ قَدْ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hal yanẓurūna illā ta'wīlah(ū), yauma ya'tī ta'wīluhū yaqūlul-lażīna nasūhu min qablu qad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), fahal lanā min syufa‘ā'a fa yasyfa‘ū lanā au nuraddu fa na‘mala gairal-lażī kunnā na‘mal(u), qad khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

Kāore ianei rātou e tatari noa ana ki te taunakitanga o te pono (te Koran). I te rā i tae mai ai te taunakitanga o te pono, ka mea te hunga i wareware i mua, "He pono, kua tae mai ngā karere a tō tātou Ariki me te kawe mai i te pono. Nō reira, he kaiwawao mō tātou hei āwhina i a tātou, hei whakahoki mai rānei i a tātou (ki te ao) kia mahi ai tātou i ngā mahi pai, he rerekē ki tā tātou i mahi ai i mua?" Kua whara rātou i a rātou anō, ā, kua ngaro atu i a rātou ngā mea i hangaia e rātou i mua.


54

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

He pono, ko tō koutou Ariki ko Allah, nāna i hanga te rangi me te whenua i ngā tau e ono, kātahi ka noho ia ki te 'Āra. I kati ia i te pō ki te ao i muri mai. (I hanga e ia) te rā, te marama me ngā whetū i raro i tana whakahau. Kia mahara! Ko ngā mea hanga katoa me ngā mahi katoa he tika ki a ia. Kia whakakorōria a Allah, te Ariki o ngā ao katoa.


55

اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ

ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

Inoi ki tō Atua me te ngākau mahaki, me te reo mārie. He pono, kāore ia e pai ki te hunga e takahi ana i ngā rohe.


56

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

Kaua hoki e whakatupu kino ki te whenua i muri i tōna hanganga pai. Inoi atu ki a Ia me te wehi me te tumanako. He pono, e tata ana te aroha o Allah ki te hunga e mahi ana i te pai.


57

وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).

Ko Ia te kai pupuhi i te hau hei kawe i ngā rongo pai, i mua i te taenga mai o Tōna aroha (ua), kia puta ai ngā kapua i te hau, ka peia e Mātou ki tētahi wāhi maroke, kātahi ka tukua iho e Mātou te ua ki taua wāhi. Kātahi ka whakatipuria e Mātou ki taua ua ngā momo hua. Koia mātou ka whakaara ake i te hunga mate, ko te tumanako ka ako koe i te akoranga.


58

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ

wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).

He pai te whenua, he nui te tupu o ngā tipu i runga i te whakaaetanga a te Atua; ā, he oneone rawakore, he ngoikore ngā hua e tupu ana. Pēnei mātou e whakamārama ana i ngā tohu (o tō mātou nui) ki te hunga e whakawhetai ana.


59

لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

He pono, kua tonoa e mātou a Noa ki tana iwi, kātahi ia ka mea, "E taku iwi! Me karakia ki a Allah! Kāore he atua (me karakia) mā koutou engari ko Ia anake. He pono, e wehi ana ahau kei whakamamaetia koutou e te whiu i te rā whakamataku (te rā whakawā).


60

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).

Ka mea ngā rangatira o tōna iwi, "He pono, e kite ana mātou kei roto koe i te hē mārama."


61

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Ka whakahoki ia (Noa), "E taku iwi! Kāore ahau i te he; engari he Karere ahau nā te Ariki o ngā ao katoa."


62

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Ka tukuna atu e ahau ki a koutou te karere a tōku Ariki, ka hoatu he tohutohu ki a koutou, ā, e mōhio ana ahau i a Allah ki ngā mea kāore koutou e mōhio."


63

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

Ā, e miharo ana koutou kua tae mai he whakamahara mai i tō koutou Ariki mā roto i tētahi tangata i roto i a koutou, hei whakatūpato i a koutou, kia whakapono ai koutou, kia arohaina ai hoki koutou?


64

فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

Nā reira i whakakahoretia ai ia e rātou (a Noa). Kātahi ka whakaorangia ia e mātou me te hunga i runga i te kaipuke. Ka toremitia e mātou te hunga e whakakahore ana i ā mātou kupu whakaari. He pono, he iwi matapo rātou (ngā kanohi o ō rātou ngākau).


65

۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

Ā, ki te iwi o 'Ad (i tonoa e mātou) a Hūta, tō rātou teina. I mea ia, "E taku iwi! Me karakia ki a Allah! Kāore he atua (me karakia) mā koutou engari ko Ia. Nō reira, he aha koutou te wehi ai i a Allah?"


66

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).

Ka mea ngā rangatira o te hunga whakaponokore o tōna iwi, "He pono, ki tā mātou whakaaro he porangi rawa koe, ā, ki tā mātou whakaaro kei roto koe i te hunga teka."


67

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Ka whakahoki ia (Hūd), "E taku iwi! Ehara i te mea he porangi ahau, engari ko te Karere ahau a te Ariki o ngā ao katoa."


68

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ

uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).

Ka tukuna atu e ahau ki a koutou te karere a tōku Ariki, ka hoatu hoki e ahau he kupu tohutohu pono ki a koutou.


69

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

Ā, e miharo ana koutou kua tae mai he whakamahara ki a koutou i tō koutou Ariki mā roto i tētahi tangata i roto i a koutou, hei whakatūpato i a koutou? Kia mahara ki tana hanga i a koutou hei whakakapi i muri i te iwi o Noa, ā, i pai ake ia ki a koutou i te kaha me te tū. Nō reira, kia mahara ki ngā manaakitanga a Allah kia angitu ai koutou.


70

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Ka mea rātou, "I haere mai koutou ki a mātou ki te karakia ki a Allah anake, me te whakarērea i ngā mea i karakiatia e ō mātou tūpuna? Nō reira, whakaaturia mai tō riri ki a mātou, ki te mea he pono tāu!"


71

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

Ka whakahoki ia (Hūd), "He pono, ka tau te mauahara me te riri o te Atua ki a koutou. Kei te hiahia koe ki te tautohetohe ki ahau mō ngā ingoa (whakapakoko) i hangaia e koutou ko ō koutou tūpuna, ahakoa kāore a Allah i whakakite i ngā kōrero mō tēnā? Ki te pērā, tatari! He pono, kei roto ahau i a koutou i te hunga e tatari ana."


72

فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

Nā reira i whakaorangia ia (a Hūta) me ōna hoa ki tō mātou aroha, ā, i whakangaromia e mātou tae noa ki ō rātou pūtake te hunga i whakakahore i ā mātou tohu. Kāore rātou i te whakapono.


73

وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).

Ā, ki te iwi o Hāmud (i tonoa e mātou) tō rātou teina, a Hāre. I mea ia, "E taku iwi! Me karakia ki a Allah! Kāore he atua (me karakia) mā koutou engari ko Ia. He pono, kua tae mai ki a koutou he tohu mārama mai i tō koutou Ariki. Ko tēnei (a) kāmera wahine a Allah he tohu mā koutou. Tukua kia kai i te whenua o Allah, kaua e whara, kei pāngia koutou e te mamae."


74

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Kia mahara ki te wā i meinga ai koutou e ia hei kāripa i muri i te iwi o 'Ad, ā, i whakanohoia ai koutou ki te whenua. I runga i ngā papatahi ka hanga whare kingi koutou, ā, i runga i ngā pukepuke ka whakairohia e koutou hei whare. Nō reira, kia mahara ki ngā manaakitanga a Allah, kaua hoki e whakatupu kino i runga i te whenua.


75

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).

Ka mea ngā rangatira whakakake ki te hunga i kiia he ngoikore, arā, ki te hunga i whakapono i roto i tō rātou iwi, "E mōhio ana koutou ko Hāre he karere nā tōna Ariki?" Ka mea rātou, "He pono, e whakapono ana mātou ki āna kupu."


76

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).

Ko te hunga e whakamanamana ana e mea ana, "He pono, e whakakahore ana mātou i tā koutou e whakapono nei."


77

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).

Kātahi ka patua e rātou te kamera uwha, ā, ka whakakake rātou i te whakahau a tō rātou Ariki. Ka mea rātou, "E Hāre! Whakamātauria mai tō riri ki a mātou, ki te mea he pono ko koe tētahi o ngā karere."


78

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Kātahi ka pā te rū whenua ki a rātou, ā, takoto mate ana rātou i roto i ngā ururua o ō rātou whare.


79

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

Kātahi ka mahue rātou i a ia (i a Hāre), me te mea, "E taku iwi! He pono, kua tukuna atu e ahau te karere a tōku Ariki ki a koutou, kua tohutohu atu hoki ki a koutou. Engari kāore koutou e pai ki te hunga e tohutohu ana."


80

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

Ā, (i tonoa atu anō hoki e mātou) a Ruta, i tana kīnga atu ki tōna iwi, "He aha koutou ka mahi ai i tētahi mahi whakarihariha, kāore anō kia mahia e tētahi i mua i a koutou (i tēnei ao).


81

اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).

He pono, kua whakaputahia e koutou tō koutou hiahia ki ngā tāne, ehara i te wahine. He iwi tino hiahia rawa koutou.”


82

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

Ā, ko te whakautu a tōna iwi, "Peia atu rātou (a Rūta me āna akonga) i tō koutou whenua, he hunga tapu rātou."


83

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

Kātahi ka whakaorangia ia e mātou me āna akonga, ko tana wahine anake, i roto i te hunga i mahue iho.


84

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

Ā, i ringihia e mātou he ua (he kōhatu) ki a rātou. Nō reira, kia tūpato ki te mea ka pā ki te tangata e hara ana.


85

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

Ā, ki te iwi o Madyan, i tonoa e mātou a Shuaib, tō rātou teina. I mea ia, "E taku iwi! Me karakia ki a Allah. Kāore he atua (me karakia) mā koutou engari ko Ia. He pono, kua tae mai ki a koutou he taunakitanga mārama mai i tō koutou Ariki. Whakapaia ngā mehua me ngā pauna, kaua hoki e whara tetahi i tetahi mea. Kaua e whakakino i te whenua i muri i tōna hanganga pai. He pai ake tēnā mā koutou mēnā he hunga whakapono koutou."


86

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Kaua hoki e noho ki tētahi ara mā te whakawehi, te aukati hoki i te hunga whakapono i te ara o Allah, me te hiahia kia tahuri ke atu i taua ara. Kia mahara i te wā e torutoru ana koutou, kātahi ka whakanuia e Allah tō koutou tokomaha. Ā, kia tupato ki ngā mea e pā ana ki te hunga e mahi kino ana.


87

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

Ki te mea kei roto i a koutou tētahi rōpū e whakapono ana ki (ngā whakaakoranga) i tonoa atu e au ki te kawe atu, ā, kei reira anō hoki tētahi rōpū kāore e whakapono ana, kia manawanui koutou kia whakatau rā anō a Allah i waenganui i a tātou. Ko ia te kaiwhakawā pai rawa atu.


88

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

Ka mea ngā rangatira whakakake o te iwi o Shuaib, "E Shuaib! Ka tino peia koe me te hunga whakapono i tō mātou whenua, ki te kore koe e hoki ki tō mātou whakapono." Ka mea a Shuaib, "Ka peia rānei mātou e koe, ahakoa kāore mātou e pai ki tēnā?"


89

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

Ina hoki, kua titoa e mātou he teka nui ki a Allah, me i hoki mātou ki tā koutou karakia, i muri i te whakaoranga a Allah i a mātou i reira. Ā, kāore e tika kia hoki mātou ki a ia, ki te kore a Allah, e tō mātou Ariki. Ko te mātauranga o tō mātou Ariki e kapi ana i ngā mea katoa. Ko Allah anake tā mātou e whakawhirinaki ai. E tō mātou Ariki, whakawa i waenganui i a mātou me tō mātou iwi me te tika (tika). Ko koe te kaiwhakatau pai rawa atu."


90

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

Ā, ka mea ngā rangatira o tōna iwi (a Shuaib) kāore i whakapono (ki a rātou anō), "Ina hoki, ki te whai koutou i a Shuaib, ko koutou te hunga ka ngaro."


91

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Kātahi ka pā te rū whenua ki a rātou, ā, takoto mate ana rātou i roto i ngā ururua o ō rātou whare.


92

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

Ko te hunga i whakakahore i a Shuaib, me te mea kāore rātou i noho ki taua whenua. Ko te hunga e whakakahore ana i a Shuaib, ko rātou te hunga e ngaro ana.


93

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

Nā reira, ka mahue rātou i a Hūaipa, ka mea, "E taku iwi! He pono, kua tukuna atu e ahau te karere a tōku Ariki ki a koutou, ā, kua tohutohu atu hoki ahau ki a koutou. Nā, me pēhea rā taku pouri mō te hunga whakateka?"


94

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ

wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).

Kāore hoki mātou i tuku i tētahi poropiti ki tētahi whenua, (ā, i whakakahoretia taua poropiti e ōna tāngata), engari i tukuna e mātou te mamae me te mamae ki ōna tāngata kia whakaititia ai rātou.


95

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Kātahi ka whakakapia e Mātou te mamae ki te koa (kia nui haere ai ā rātou uri me ā rātou taonga), kātahi ka mea rātou, "He pono, i pāngia ō mātou tūpuna e te mamae me te koa," nō reira ka tukuna ohoreretia e Mātou te whakamamae ki a rātou, kāore rātou i te mōhio.


96

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).

Ā, mehemea i whakapono te iwi o te whenua, ā, i karakia, kua hoatu e mātou ki a rātou ngā manaakitanga o te rangi me te whenua, engari he teka noa iho rātou (o Ā mātou kupu whakaari), nō reira i whiua ai rātou e mātou kia rite ki tā rātou i mahi ai.


97

اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ

afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).

Nō reira, e noho haumaru ana rānei ngā tāngata o ngā tāone i te mea e haere mai ana tā mātou whiu i te pō, i a rātou e moe ana?


98

اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ

awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).

E noho haumaru ana rānei te iwi o te tāone i a mātou e takaro ana i te ata, i a rātou e takaro ana?


99

اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).

Kāore rānei he tangata e noho haumaru ana i te whiu a Allah (kāore i te tūmanakohia) engari ko te hunga e hinga ana.


100

اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).

Kāore rānei i te mārama ki te hunga e whiwhi ana i te whenua i muri i ōna tāngata, mehemea ka pai mātou, ka whiua rātou e mātou mō ā rātou hara, ā, ka hiritia e mātou ō rātou ngākau kia kore ai rātou e rongo (i te akoranga).


101

تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ

tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).

Ko ngā whenua ēnei (i whakangaromia e Mātou), ka kōrerotia atu e Mātou ētahi o ā rātou kōrero. Kua tae mai ā rātou karere ki a rātou me ngā tohu mārama. Engari kāore rātou i whakapono (ki) ki ngā mea i whakakahoretia e rātou i mua. Pēnei te hiri a Allah i ngā ngākau o te hunga whakateka.


102

وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ

wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).

Kāore hoki mātou e kite i te nuinga o rātou e whakatutuki ana i ā rātou kupu whakaari. Engari, ko tā mātou i kite ai, he hunga kino rawa te nuinga o rātou.


103

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

I muri i a rātou, ka tonoa e mātou a Mohi me ā mātou tohu ki a Parao me ngā rangatira o tōna iwi, ā, i whakakahoretia e rātou ngā tohu. Nō reira, kia tūpato ki te mea ka pā ki te hunga e mahi kino ana.


104

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Ā, ka mea a Mohi, "E Parao! He pono, he karere ahau nā te Ariki o ngā ao katoa,


105

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

He mea tika kia kōrerotia e au te pono mō Allah. He pono, kua tae mai ahau ki a koutou me ngā taunakitanga mārama mai i tō koutou Ariki, nō reira tukua ngā tamariki a Iharaira kia haere tahi me ahau."


106

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Ka whakahoki ia (a Parao), "Ki te mea he pono kei te mauria mai e koe he tohu, whakaaturia mai, ko koe tētahi o te hunga pono."


107

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

Kātahi ka whiua e ia (e Mohi) tana tokotoko, ā, kātahi ka huri te tokotoko hei nakahi nui.


108

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

Ā, ka tangohia e ia tōna ringa, kātahi ka mā (kanapa) ki te hunga i kite.


109

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

Ka mea ngā rangatira o ngā Parao, "He tino tohunga makutu tēnei tangata,


110

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

"Ko wai e hiahia ana ki te pei i a koutou i tō koutou whenua?" (Ka mea a Parao), "He aha tā koutou e whakaaro nei?"


111

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

Ka whakahoki (ngā rangatira), "Pupuritia (mō tētahi wā) ia rāua ko tōna teina, ka tonoa ētahi tāngata ki ngā tāone ki te kohikohi (i ngā tohunga makutu),


112

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

kia kawea mai ai e rātou ngā tohunga makutu mohio katoa ki a koe.”


113

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

Na ka haere mai ngā tohunga makutu ki a Parao, ka mea, “(Ka) whiwhi rānei mātou i te utu, ki te toa mātou?”


114

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).

Ka whakahoki ia (a Parao), "Ae, ko koe tētahi o te hunga e tata ana (ki ahau)."


115

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).

Ka mea rātou (ngā tohunga makutu), "E Mūha! Māu e maka tuatahi, mā mātou rānei e maka?"


116

قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ

qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).

Ka whakahoki ia (Mōhi), "Maka atu (tuatahi)!" Nā, i muri i tā rātou makanga atu, ka makutu rātou i ngā kanohi o te iwi, ka wehi hoki i te iwi, nā te mea he nui ngā mahi makutu (whakamiharo) i mahia e rātou.


117

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

Ā, i whakakitea e Mātou ki a Mohi, "Maka iho tō tokotoko!" Nā, i horomia noatia e ia ā rātou kōrero teka katoa.


118

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

Kātahi ka whakamātauhia te pono, ā, he maumau noa iho ā rātou mahi katoa.


119

فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ

fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).

Nā reira i hinga ai rātou i taua wāhi, ā, ka noho hei iwi whakarihariha.


120

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

Ā, ka hinga tonu iho ngā tohunga makutu, ka piko iho.


121

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

Ka mea rātou, "E whakapono ana mātou ki te Ariki o ngā ao katoa,


122

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(arā) te Ariki o Mohi rāua ko Arona.”


123

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

Ka mea a Parao, "He aha koutou i whakapono ai ki a ia i mua i taku tukunga atu i a koutou? Ina hoki, he mahi tinihanga tēnei kua whakaritea e koutou i roto i tēnei tāone, hei pei i ōna tāngata. Ā muri ake nei ka mōhio koutou (ki ngā hua o ā koutou mahi)


124

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

Ka tino tapahia e ahau ō koutou ringa me ō koutou waewae kia whiti (te ringa matau me te waewae maui, te ritenga kē rānei), kātahi ka ripekatia koutou katoa e ahau.”


125

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

Ka whakahoki rātou (ngā tohunga makutu), “He pono ka hoki mātou ki tō mātou Ariki.


126

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

"Ā, kāore koe i rapu utu i a mātou, engari nā te mea i whakapono mātou ki ngā kupu a tō mātou Ariki i te taenga mai ki a mātou." (I inoi rātou), "E tō mātou Ariki, homai he manawanui ki a mātou, ā, mate atu mātou hei Mahometa (e tuku ana ki a Koe)."


127

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).

Ā, ka mea ngā rangatira o te iwi o Parao, "Ka tukua rānei e koutou a Mohi rātou ko tana iwi kia whakangaro i tēnei whenua (Ihipa) me te whakarērea i a koutou me ō koutou atua?" Ka whakahoki (a Parao), "Ka patua e mātou ā rātou tama, ka tukua hoki ā rātou tamāhine kia ora, ā, he pono kei a mātou te mana katoa ki runga i a rātou."


128

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

I mea atu a Mohi ki tōna iwi, "Inoi atu ki a Allah mō te āwhina, kia manawanui hoki. He pono nō Allah tēnei whenua; ka riro i a ia te whenua ki te tangata e pai ai ia i roto i āna pononga. Ā, ko te mutunga pai mō te hunga karakia."


129

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

I mea rātou (te iwi o Mohi), "I tukinotia mātou (e Parao) i mua i tō taenga mai ki a mātou, ā, i muri hoki i tō taenga mai." Ka whakahoki (a Mohi), "Ko te tumanako ka whakangaromia e tō Ariki ō hoariri, ā, ka meinga koe hei khalifah i runga i te whenua; kātahi ka kite ia i tō āhua."


130

وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).

Ā, kua whiua e mātou a Parao rātou ko tana iwi, mā te (whakaekenga mai) i ngā tau maha o te tauraki me te kore hua, kia ako ai rātou i tētahi akoranga.


131

فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Kātahi ka tae mai te pai (te oranga) ki a rātou, ka mea rātou, "Nā ā mātou (ngā mahi) tēnei." Ā, mēnā i roto rātou i te raruraru, ka whakapae rātou i te aituā ki a Mohi rātou ko āna akonga. Kia mōhio koutou kei roto i ngā ringa o Allah tō rātou aituā, engari ko te nuinga o rātou kāore i te mōhio.


132

وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).

Ā, ka mea rātou (ki a Mohi), “Ahakoa he aha te tohu e kawea mai e koe ki a mātou hei makutu i a mātou, e kore mātou e whakapono ki a koe.”


133

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

Nā reira i tukuna atu ai e mātou ki a rātou ngā awha, ngā mawhitiwhiti, ngā kutu, ngā poroka me te toto (te wai inu i huri hei toto) hei tohu mārama, engari i noho whakakake tonu rātou, ā, he iwi hara rātou.


134

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ

wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).

Ā, i te wā i pāngia ai rātou e te whiu (kua whakamāramatia) ka mea rātou, "E Mohi! Inoi mai ki tō Ariki mō mātou kia rite ki tāna kupu whakaari ki a koe. Ki te taea e koe te tango atu i tēnei whiu i a mātou, ka tino whakapono mātou ki a koe, ā, ka tino tukua e mātou ngā tamariki a Iharaira kia haere tahi me koe."


135

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).

Engari i te wā i tangohia ai e Mātou te whiu i a rātou tae noa ki te wā i whakaritea mā rātou, ka takahia e rātou tā rātou kupu whakaari.


136

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

Nā reira i whiua ai e mātou ētahi o rātou, ā, i toremitia rātou e mātou ki te moana, nā te mea i whakakahore rātou i ā mātou tohu, ā, i wareware ki ā mātou tohu.


137

وَاَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِيْنَ كَانُوْا يُسْتَضْعَفُوْنَ مَشَارِقَ الْاَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنٰى عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۙ بِمَا صَبَرُوْاۗ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهٗ وَمَا كَانُوْا يَعْرِشُوْنَ

wa auraṡnal-qaumal-lażīna kānū yustaḍ‘afūna masyāriqal-arḍi wa magāribahal-latī bāraknā fīhā, wa tammat kalimatu rabbikal-ḥusnā ‘alā banī isrā'īl(a), bimā ṣabarū, wa dammarnā mā kāna yaṣna‘u fir‘aunu wa qaumuhū wa mā kānū ya‘risyūn(a).

Ā, i tukua iho e mātou ki te iwi e tukinotia ana te taha rawhiti me te taha hauauru o te whenua i manaakitia e mātou. Ā, kua tino tika te kupu a tōu Ariki pai (hei kupu whakaari) mō ngā tamariki a Iharaira nā tō rātou manawanui. Ā, i whakangaromia e mātou ngā mea i hangaia e Parao rātou ko tana iwi, me ā rātou mea i hanga.


138

وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).

Ā, i whakaorangia e mātou ngā tamariki a Iharaira i tērā taha o taua moana (te taha raki o te Moana Whero). I tō rātou taenga ki tētahi iwi e karakia tonu ana ki ngā whakapakoko, ka mea rātou (ngā tamariki a Iharaira), "E Mohi! Hangaia he atua (whakapakoko) mā mātou, he maha hoki ā rātou atua (whakapakoko)." Ka whakahoki (a Mohi), "He pono, he hunga kuware koutou."


139

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيْهِ وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

inna hā'ulā'i mutabbarum mā hum fīhi wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

Ina hoki, ka whakangaromia rātou (e ngā whakapono) e puritia ana e rātou, ā, ka maumauria ā rātou mahi.


140

قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).

Ka mea ia (Mōhi), "He tika rānei kia rapua e au tētahi atua mā koutou i tua atu i a Allah, ahakoa ko Ia te tangata nāna koe i whakanoho ki runga ake i te iwi katoa (i taua wā)?"


141

وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

Ā, (kia mahara, e ngā Tamariki a Iharaira) i tā mātou whakaora i a koutou i a (Parao) me tana iwi, nā rātou koutou i whakamamae kino, i patua e rātou ā koutou tama, ā, i whakaorangia hoki te ora o ā koutou tamāhine. Ā, i taua wā, he whakamātautau nui tēnei nā tō koutou Ariki.


142

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

Ā, i oati mātou ki a Mohi (i hoatu te Torah) kia toru tekau ngā pō, ā, i whakaotia e mātou te maha o ngā pō ki ngā tekau (pō anō), nō reira, he tino tika te wā i whakaritea e te Atua mō ngā pō e whā tekau. Ā, ka mea a Mohi ki tōna teina (arā, ki a) Haruna, "Whakakapia ahau hei kaiārahi mōku, ā, whakapaia (koe me tō iwi), kaua hoki e whai i te ara o te hunga e mahi kino ana."


143

وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).

Ā, i te taenga mai o Mohi (munajat) i te wā i whakaritea e Mātou, ā, i kōrero tika atu te Atua ki a ia, ka mea ia, "E tōku Ariki, puta mai koe ki ahau kia kite ai ahau i a Koe." Ka mea a Allah, "E kore koe e kite i ahau, engari tirohia te maunga, ki te noho tonu ki tōna wāhi (pērā i ngā wā katoa) ka tino kite koe i ahau." Nō reira, i te whakakitenga mai a tōna Ariki i tōna mana nui ki te maunga, ka whakangaromia te maunga, ā, ka ngaro te mōhio o Mohi. I muri i te hokinga ake o te mōhio o Mohi, ka mea ia, "Kia whakakorōria koe, e ripeneta ana ahau ki a koe, ā, ko ahau te tuatahi ki te whakapono."


144

قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).

I mea a (Allah), "E Mohi! He pono, i whiriwhiria koe e ahau i roto i ētahi atu iwi (i tō wā) hei kawe i taku karere me aku kupu, nō reira kia mau ki taku i hoatu ai ki a koe, kia noho hoki koe i roto i te hunga e whakawhetai ana."


145

وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ

wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).

Ā, i tuhituhia e mātou ki roto i ngā papa (Torah) ngā mea katoa hei akoranga, hei whakamārama hoki mō ngā mea katoa; nō reira (i mea atu mātou), "Puritia ki tēnei, me kī atu ki tō iwi kia puritia ki tēnei i te mea e taea e rātou, māku e whakaatu ki a koe te whenua o te hunga kino."


146

سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

Ka tahuri ke atu ahau i ngā tohu (o tōku mana) te hunga e whakamanamana ana i runga i te whenua, kāore he take tika. Ahakoa i kite rātou i ngā tohu katoa (o tōku mana), e kore tonu rātou e whakapono ki reira. Ā, ki te kite rātou i tētahi ara e ārahi ana i a rātou, e kore rātou e whai i taua ara, engari ki te kite rātou i tētahi ara hē, ka whai rātou i taua ara. Nā te mea e whakakahore ana rātou i ā mātou tohu, ā, e kore tonu rātou e aro ki aua tohu.


147

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati ḥabiṭat a‘māluhum, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

Ā, ko te hunga e whakakahore ana i ā mātou tohu (mana) me te (whakakahore) i te noho o te ao tūroa, he maumau ā rātou mahi. Ka utua rātou e rite ana ki ā rātou mahi.


148

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

Ā, i muri i tōna haerenga atu (ki Maunga Hinai), i hanga e te iwi o Mohi he kuao kau he tinana tōna, he reo hamama. Kāore ianei rātou i mōhio e kore e taea e te kuao kau te kōrero ki a rātou, e kore hoki e taea te whakaatu i te ara ki a rātou? I tangohia e rātou (hei whakapakoko). He hunga hara rātou.


149

وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

Ā, i tō rātou pouri mō ā rātou mahi, me te mōhio kua hē rātou, ka mea rātou, "Ki te kore tō tātou Ariki e aroha mai ki a tātou, e muru hoki i ō tātou hara, he pono ka uru tātou ki roto i te hunga e ngaro ana."


150

وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Ā, i te hokinga atu o Mohi ki tōna iwi, ka riri ia, ka pouri, ka mea, "He aha ngā mahi kino i mahia e koutou i ahau e ngaro atu ana! Kei te hiahia koutou ki te takahi i te kupu whakaari a tō koutou Ariki?" Ka maka e Mohi te papa (Torah) ki raro, ka hopu i te māhunga o tōna tuakana (a Haruna) i a ia e kukume ana ki a ia. Ka mea (a Haruna), "E te tama a tōku whaea! Kua whakaaro tēnei iwi he ngoikore ahau, ā, tata tonu rātou ki te patu i ahau, nō reira kaua e meinga ō hoariri kia harikoa mō tōku aituā, kaua hoki ahau e meinga hei tangata hē."


151

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

I inoi ia (Mōhi), "E tōku Ariki, murua ōku hara me tōku tuakana, ā, tomo mai ki roto i tōu aroha, ko koe te Tino Atawhai o ngā mea aroha katoa."


152

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

He pono, ko te hunga e hanga ana i tētahi kuao kau (hei karakia mā rātou), ka whiwhi rātou i te riri o tō rātou Ariki i tētahi rā, me te whakaiti i te ao. Pēnei tā mātou utu ki te hunga kōrero teka.


153

وَالَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِهَا وَاٰمَنُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti ṡumma tābū mim ba‘dihā wa āmanū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

Ā, ko te hunga kua mahi i te kino, ka ripeneta, ka whakapono, he pono i muri i tēnā ka tino muru hara tō koutou Ariki, ka tino atawhai.


154

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ

wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).

Ā, i te mutunga o te riri o Mohi, ka tangohia e ia ngā papa (Torah); kei roto i ana tuhituhi te arataki me te aroha ki te hunga e wehi ana i tō rātou Ariki.


155

وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ

wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).

Ā, i whiriwhiria e Mohi e whitu tekau tāngata i roto i tōna iwi hei (tono ki a Mātou kia ripeneta) i te wā i whakaritea e Mātou. I te pānga o te rū whenua ki a rātou, ka mea a Mohi, "E tōku Ariki, me i pai koe, kua whakangaromia rātou me ahau i mua i tēnei. Ka whakangaromia rānei mātou e koe nā ngā mahi a te hunga kāore i te mārama i roto i a mātou? He whakamātautau noa iho tēnā nāu, ka whakapohehe koe i te hunga e pai ana koe ki tēnei whakamātautau, ā, ka ārahi koe i te hunga e pai ana koe. Ko koe tō mātou kaiārahi, nō reira murua ō mātou hara, ā, homai he aroha ki a mātou. Ko koe te tino muru hara."


156

۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ

waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).

Ā, whakaritea mai he pai mō mātou i tēnei ao, i tērā ao anō hoki. Ina hoki mātou (ripeneta) ki a Koe. E mea ana (Allah), "Ka whiua e ahau taku whiu ki te tangata e pai ai ahau, ā, ka taupokina e taku aroha ngā mea katoa. Nō reira, ka tukuna e ahau taku aroha ki te hunga karakia, ki te hunga e utu ana i te zakat, me te hunga e whakapono ana ki ā mātou whakaaturanga."


157

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(Arā) ko te hunga e whai ana i te Karere, te Poropiti e ummi (kāore e mōhio ki te pānui me te tuhituhi) ko wai (ingoa) kua tuhia ki roto i te Torah me te Rongopai kei a rātou, e whakahau ana i a rātou ki te mahi i te mea tika, e ārai ana i te mea hē, e whakaae ana i ngā mea pai katoa mā rātou, e ārai ana i ngā mea kino katoa mā rātou, e wetekina ana hoki i a rātou i ngā taumahatanga me ngā here e mau ana i a rātou. Ko te hunga e whakapono ana ki a ia, e whakakororia ana i a ia, e āwhina ana i a ia, e whai ana i te māramatanga kanapa i whakakitea ki a ia (te Qur'an), ko rātou te iwi waimarie.


158

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

Mea atu (Muhammad), "E te iwi! He pono, ko ahau te karere a Allah ki a koutou katoa, nona te rangatiratanga o te rangi me te whenua; kāore he atua (e tika ana kia karakiatia) engari ko Ia, Ko ia te kaiwhakaora me te kaiwhakamate, nō reira whakapono koutou ki a Allah me tana Karere, (arā) te Poropiti ummi e whakapono ana ki a Allah me ana kupu (Ana pukapuka). Whaia ia, kia arahina ai koutou."


159

وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ

wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

Ā, i roto i te iwi o Mohi tētahi iwi i ārahi (i te iwi) ki te (pūtake o) te pono, ā, mā tēnā ka mahi tika rātou, ka whakatinana hoki i te tika.


160

وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Ā, i wehea rātou e mātou kia tekau mā rua ngā iwi, he nui te tokomaha o ia iwi, ā, i whakakitea e mātou ki a Mohi i te wā i tono ai tōna iwi ki a ia kia homai he wai, "Patua te toka ki tō tokotoko!" Nā, tekau mā rua ngā puna wai i puta mai i taua (kōhatu). E mōhio ana ia iwi ki tōna ake wāhi inu. Ā, i whakamarumaruhia rātou e mātou ki ngā kapua, ā, i tukuna iho e mātou ki a rātou te mann me te salwa. (I mea mātou), "Kai pai koutou i te kai kua whakaratohia e mātou mā koutou." Kāore rātou i tukino i a mātou, engari ko rātou tonu te hunga i tukino i a rātou anō.


161

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

Kia mahara ki te wā i kīia ai ki a rātou (ngā tamariki a Iharaira), "E noho ki tēnei whenua (Baitulmaqdis) me te kai i ōna hua i ngā wāhi katoa e pai ai koutou." Me kī atu hoki, "Whakaorangia mātou i ā mātou hara, tomo mai ki te kūaha me te piko, ā, ka murua e mātou ō koutou hara." Ā muri ake nei ka whakanuia e mātou (ngā utu) ki te hunga e mahi ana i te pai.


162

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ

fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).

Nā reira, i whakakapia aua kupu e te hunga hara i roto i a rātou ki ngā kupu kāore i kōrerotia ki a rātou, nō reira i whiua ai rātou e mātou i te rangi mō tā rātou mahi hē.


163

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).

Ā, pātai atu ki ngā tamariki a Iharaira mō te whenua e tata ana ki te moana, i te wā i takahi ai rātou i te Hāpati, ā, i te taenga mai o ngā ika ki a rātou, ka mānu rātou i runga i te mata o te wai, engari i ngā rā ehara i te Hāpati, kāore rātou e tae mai ki a rātou. Nā reira mātou i whakamātautau ai i a rātou, nā te mea he kino rātou.


164

وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).

Kia mahara ki te wā i mea ai tētahi iwi i roto i a rātou, "He aha koutou ka tohutohu ai i tētahi iwi ka whakangaromia, ka whiua rānei e Allah ki te whiu tino kino?" Ka whakahoki rātou, "Kia whai take ai mātou (kia kore ai he kawenga) ki tō koutou Ariki, kia karakia ai rātou."


165

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).

Nō reira, i muri i tō rātou warewaretanga ki ngā mea i whakatūpatohia ai rātou, ka whakaorangia e mātou te hunga i aukati i te tangata kei mahi i te kino, ā, ka whiua e mātou te hunga mahi kino, nā te mea i mahi tonu rātou i te kino.


166

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

Nō reira, i muri i tō rātou whakakake ki ngā mea katoa i rāhuitia, ka mea mātou ki a rātou, “Kia whakaiti koutou i a koutou.”


167

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

Ā, (kia mahara), i te wā i kī ai tō Ariki, he pono, ka tukuna mai e ia he iwi hei whiu i a rātou (ngā Hūrai) tae noa ki te Rā o te Aranga. He pono, he tere rawa te whiu a tō Ariki, ā, he pono ko ia te Tino Māuruuru, te Tino Aroha.


168

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

Ā, i wehea rātou e mātou i tēnei ao kia maha ngā rōpū; kei roto i a rātou ētahi tāngata karakia, kei roto hoki ētahi kāore. Ā, i whakamatautauria rātou e mātou ki te pai (ngā manaakitanga) me te kino (ngā aituā), kia hoki mai ai rātou (ki te pono).


169

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

Kātahi ka puta mai i muri i a rātou tētahi whakatupuranga i riro mai i a rātou te Tora, ā, i tango i ngā taonga iti o tēnei ao. Kātahi rātou ka mea, "Ka murua ō mātou hara." Ā, ki te tae mai tētahi mea pēnei i tēnei ao ki a rātou, ka tangohia anō hoki e rātou. Kāore ianei rātou i herea e tētahi kawenata i roto i te Pukapuka (Tora) kia kaua e kōrero i tētahi mea mō Allah engari ko te pono anake, ahakoa kua mōhio rātou ki ngā mea o roto? He pai ake te nohoanga o te Ao Āke mō te hunga e wehi ana i a Allah. Kāore ianei koutou i te mārama?


170

وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ

wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).

Ā, ko te hunga e piri ana ki te Pukapuka (Torah) me te mahi i ngā karakia, (ka whiwhi rātou i te utu). He pono, e kore mātou e tango i te utu o te hunga tika.


171

۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ

wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

Kia mahara ki te wā i whakaarahia ake ai e Mātou te maunga ki runga ake i a rātou, me te mea nei kua taumarumaru te maunga ki te kapua, ā, i tino mohio rātou ka hinga te maunga ki runga i a rātou. I mea atu hoki Mātou ki a rātou, "Kia mau ki ngā mea kua hoatu e Mātou ki a koutou, kia mau tonu ki ngā mea o roto, kia noho ai koutou hei hunga karakia."


172

وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ

wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).

Kia mahara ki te wā i whakaputaina mai ai e tō koutou Ariki i roto i te kōpū (tuaiwi) ā rātou uri, ā, ka whakaatu a Allah i ō rātou wairua (me te mea), "Ehara ianei ahau i tō koutou Ariki?" Ka whakahoki rātou, "Āe (ko koe tō mātou Ariki), ka whakaatu mātou." (I pera mātou) kia kore ai koutou e mea i te Rā o te Aranga, "He pono, i taua wā i mangere mātou ki tēnei."


173

اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ

au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).

Kei mea rānei koutou, "He pono, i whakatapu ā tātou tūpuna i ētahi atu ki te Atua i mua noa atu, ā, ko tātou ngā uri i muri i a rātou. Ka whakangaromia rānei mātou e Koe mō ngā mahi a te hunga i he?"


174

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa la‘allahum yarji‘ūn(a).

Ā, i whakamāramatia pēneitia e Mātou ngā whiti, kia hoki mai ai rātou (ki te pono).


175

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).

Ā, me kōrero atu ki a rātou (Muhammad) ngā kōrero o te tangata kua hoatu nei e Mātou ā Mātou whiti ki a ia, kātahi ka wehe atu ia i ngā whiti, kātahi ka aruhia ia e Hātana (kia whakamatautauria rā anō ia), kātahi ka riro ia hei tētahi o te hunga kua he.


176

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

Ā, me i pai mātou, kua whakaarahia e mātou (tōna taumata) ki tēnā (whiti), engari i anga ia ki te ao, ā, i whai i ana hiahia (iti), kātahi ka rite tana tauira ki te kurī, ki te peia atu ia e koe ka whakatōtōhia tōna arero, ā, ki te tukua ia e koe ka whakatōtōhia tōna arero (anō hoki). Koinei te kupu whakarite mō te hunga e whakakahore ana i ā mātou whiti. Nō reira, kōrerotia aua kōrero kia whakaaroaro ai rātou.


177

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

He kino rawa te tauira mō te hunga e whakakahore ana i ā mātou kupu whakaari; he hē tā rātou ki a rātou anō.


178

مَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِيْۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

may yahdillāhu fa huwal-muhtadī, wa may yuḍlil fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Ko te tangata e arahina ana e Allah, ko ia te tangata e arahina ana; ā, ko te tangata e arahina ketia ana e Allah, ko rātou te hunga e ngaro ana.


179

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).

Ā, he pono, ka whakakīia e Mātou te reinga ki te reinga, ka whiua te tini o ngā jinn me ngā tāngata. He ngākau ō rātou, engari kāore e whakamahia hei mārama (ki ngā kupu a Allah) ā, he kanohi ō rātou (engari) kāore e whakamahia hei tiro (ki ngā tohu o te mana o Allah), ā, he taringa ō rātou (engari) kāore e whakamahia hei whakarongo (ki ngā kupu a Allah ). He rite rātou ki ngā kararehe, he nui atu te hē. Ko rātou te hunga mangere.


180

وَلِلّٰهِ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوْهُ بِهَاۖ وَذَرُوا الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اَسْمَاۤىِٕهٖۗ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۖ

wa lillāhil-asmā'ul-ḥusnā fad‘ūhu bihā, wa żarul-lażīna yulḥidūna fī asmā'ih(ī), sayujzauna mā kānū ya‘malūn(a).

Ā, kei a Allah te Asma'ul-husna (te ingoa pai rawa atu), nō reira inoi atu ki a Ia mā te karanga ko Asma'ul husna, ā, waiho atu te hunga e hē ana te whakamāori i ōna ingoa. Ka whiwhi rātou i te utu mō ā rātou mahi ā muri ake nei.


181

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

wa mimman khalaqnā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

Ā, kei roto i te hunga i hanga e Mātou ētahi tāngata hei ārahi i a rātou ki te pono, ā, mā reira ka tika ai tā rātou mahi.


182

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

Ā, ko te hunga e whakakahore ana i ā mātou tohu, ka tukua mārire atu rātou e Mātou (ki te whakangaromanga), i tētahi ara kāore rātou e mōhio.


183

وَاُمْلِيْ لَهُمْ ۗاِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

Ā, ka hoatu e ahau he wā ki a rātou. He pono, he tino pumau taku mahere.


184

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).

Ā, kāore ianei rātou e whakaaro ana kāore tō rātou hoa (a Muhammad) i te porangi, engari he kaiwhakatūpato mārama noa iho ia?


185

اَوَلَمْ يَنْظُرُوْا فِيْ مَلَكُوْتِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ وَّاَنْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَدِ اقْتَرَبَ اَجَلُهُمْۖ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَهٗ يُؤْمِنُوْنَ

awalam yanẓurū fī malakūtis-samāwāti wal-arḍi wa mā khalaqallāhu min syai'iw wa an ‘asā ay yakūna qadiqtaraba ajaluhum, fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dahū yu'minūn(a).

Ā, kāore ianei rātou e whakaaro ki te rangatiratanga o ngā rangi me te whenua, me ngā mea katoa i hangaia e Allah, ā, kua tata pea tō rātou wā (o te whakangaromanga)? He aha rā ngā rongo i muri i tēnei ka whakaponohia e rātou?


186

مَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَا هَادِيَ لَهٗ ۖوَيَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

may yuḍlilillāhu falā hādiya lah(ū), wa yażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Ko te tangata e tukua ana e Atua kia kotiti ke, kāhore he tangata hei ārahi i a ia. E tukua ana e Atua kia marere ia i roto i tōna he.


187

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).

E pātai ana rātou ki a koe (Muhammad) mō te Hāora, "Āhea ka puta?" Mea atu, "He pono, kei tōku Ariki te mātauranga mō te Apocalypse; kāore he tangata (etahi) e taea te whakamārama i te wā e puta ai engari ko Ia anake. He tino kino (te Apocalypse) (tōna raruraru mō ngā mea ora) e kore e tae mai ki a koe i te rangi me te whenua engari ka puta ohorere mai." E pātai ana rātou ki a koe me te mea e mōhio ana koe. Mea atu (Muhammad), "He pono kei a Allah te mātauranga mō (te Rā Whakawa), engari ko te nuinga o te tangata kāore e mōhio."


188

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).

Mea atu (e Muhammad), "Kāore he mana i ahau ki te kawe mai i te painga, ki te ārai rānei i te kino ki ahau engari ko tā Allah e pai ai. Me i mōhio ahau ki ngā mea ngaro, kua mahia e ahau te pai katoa, ā, e kore he kino e pā ki ahau. He kaiwhakatūpato noa iho ahau, he kaikawe i ngā rongo pai ki te hunga whakapono."


189

۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

Nāna koutou i hanga mai i te wairua kotahi (Arama) ā, nō reira i hanga ai e ia tana hoa rangatira, kia pai ai ia ki a ia. Nō reira, i muri i tana whakaranu i te mea kotahi, ka hapu (tāna wahine) i te kōpū māmā, ā, ka māmā tonu tana ngākau (mō tētahi wā). Kātahi ka taumaha ia, ka inoi rāua (tāne me te wahine) ki a Allah, ki tō rāua Ariki (me te kī), "Ki te homai e koe he tamaiti karakia ki a māua, he pono ka whakawhetai tonu māua."


190

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهٗ شُرَكَاۤءَ فِيْمَآ اٰتٰىهُمَا ۚفَتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

falammā ātāhumā ṣāliḥan ja‘alā lahū syurakā'a fīmā ātāhumā, fa ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

Nō reira, i muri i tana hoatutanga i tētahi tamaiti tapu ki a rāua, ka honoa e rāua tētahi ki tētahi, arā, te tamaiti i homai e ia ki a rāua. Nō reira, ko Allah te Runga Rawa ki runga i ngā mea e honoa ana e rāua tetahi ki tetahi.


191

اَيُشْرِكُوْنَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۖ

ayusyrikūna mā lā yakhluqu syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

He aha rātou i hono ai (a Allah) ki tētahi mea (whakapakoko) kāore e taea te hanga i tētahi mea? Ahakoa i hangaia anō (ngā whakapakoko)?


192

وَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ لَهُمْ نَصْرًا وَّلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wa lā yastaṭī‘ūna lahum naṣraw wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

Ā, e kore e taea e ēnei (whakapakoko) te āwhina i ā rātou kaikarakia, e kore hoki e taea e rātou te āwhina i a rātou anō.


193

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَتَّبِعُوْكُمْۗ سَوَۤاءٌ عَلَيْكُمْ اَدَعَوْتُمُوْهُمْ اَمْ اَنْتُمْ صٰمِتُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yattabi‘ūkum, sawā'un ‘alaikum ada‘autumūhum am antum ṣāmitūn(a).

Ā, ki te karanga koutou (e te hunga karakia whakapakoko) ki a rātou (ngā whakapakoko) kia ārahi i a koutou, e kore e taea e ngā whakapakoko te whakaae ki tā koutou karanga; he rite tonu (te hua) ahakoa karanga koutou i a rātou, ahakoa noho puku.


194

اِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ عِبَادٌ اَمْثَالُكُمْ فَادْعُوْهُمْ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi ‘ibādun amṡālukum fad‘ūhum falyastajībū lakum in kuntum ṣādiqīn(a).

He pono, ko ērā (whakapakoko) e karangahia ana e koe i tua atu i a Allah, he mea hanga (ngoikore) rātou, he rite anō ki a koe. Nō reira, karanga atu ki a rātou, ā, tukua kia whakaaetia e rātou tāu tono, ki te mea he tangata pono koe.


195

اَلَهُمْ اَرْجُلٌ يَّمْشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَيْدٍ يَّبْطِشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَعْيُنٌ يُّبْصِرُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۗ قُلِ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ كِيْدُوْنِ فَلَا تُنْظِرُوْنِ

alahum arjuluy yamsyūna bihā am lahum aidiy yabṭisyūna bihā am lahum a‘yunuy yubṣirūna bihā am lahum āżānuy yasma‘ūna bihā, qulid‘ū syurakā'akum ṡumma kīdūni falā tunẓirūn(i).

He waewae ō rātou (ngā whakapakoko) hei hikoi, he ringa hei pupuri, he kanohi hei titiro, he taringa hei whakarongo? Mea atu (Muhammad), "Karangatia (ā koutou whakapakoko) e whakaaro ana koutou he hoa mahi mā Allah, kātahi ka mahi i tētahi mahi tinihanga (hei whara) i ahau, kaua hoki e whakaroa."


196

اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ

inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).

Ko Allah tōku kaitiaki, nāna nei i tuku iho te Pukapuka (Al-Qur'an). Māna e tiaki te hunga karakia.


197

وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَكُمْ وَلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī lā yastaṭī‘ūna naṣrakum wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

Ā, ko ngā whakapakoko e karangahia ana e koutou i tua atu i a Allah, e kore e taea e rātou te āwhina i a koutou, e kore hoki e taea e rātou te āwhina i a rātou anō."


198

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَسْمَعُوْاۗ وَتَرٰىهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yasma‘ū, wa tarāhum yanẓurūna ilaika wa hum lā yubṣirūn(a).

Ā, ki te karanga koe i a rātou (ngā whakapakoko) kia ārahi i a koe, e kore rātou e rongo. Ā, ka kite koe i a rātou e titiro mai ana ki a koe ahakoa kāore rātou e titiro mai ana.


199

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

Kia murua ō koutou hara, kia akona hoki te hunga kia whakaaro nui; kaua hoki e whakarongo ki te hunga kuware.


200

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).

Ā, ki te tae mai a Hātana ki te whakamātautau i a koe, me whakawhirinaki ki a Allah. He pono, ko Ia te Kaiwhakarongo Katoa, te Mātau Katoa.


201

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ

innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).

Ina hoki, ko te hunga e wehi ana i a Allah, ina tau te whakaaro kino (ki te hara) i a Hatana ki runga i a rātou, ka mahara tonu rātou ki a Allah, kātahi ka kite i (ō rātou hapa).


202

وَاِخْوَانُهُمْ يَمُدُّوْنَهُمْ فِى الْغَيِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُوْنَ

wa ikhwānuhum yamuddūnahum fil-gayyi ṡumma lā yuqṣirūn(a).

Ā, ko ō rātou hoa (te hunga whakaponokore me te hunga kino) e āwhina ana i ngā rewera ki te whakapohehe i a rātou, ā, kāore rātou e mutu (ki te whakapohehe i a rātou).


203

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

Ā, ki te kore koe (Muhammad) e pānui i tētahi whiti ki a rātou, ka mea rātou, "He aha koe te tito ai i te whiti māu ake?" Mea atu (Muhammad), "He pono, ko tā tōku Ariki i whakakite mai ai ki ahau anake taku e whai nei. (Ko te Qur'an) he tohu mārama ēnei nā tō koutou Ariki, he arataki, he aroha ki te hunga whakapono."


204

وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).

Ā, ina whakahuatia te Koran, whakarongo mai, kia ata noho, kia tohungia ai koutou.


205

وَاذْكُرْ رَّبَّكَ فِيْ نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَّخِيْفَةً وَّدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِّنَ الْغٰفِلِيْنَ

ważkur rabbaka fī nafsika taḍarru‘aw wa khīfataw wa dūnal-jahri minal-qauli bil-guduwwi wal-āṣāli wa lā takum minal-gāfilīn(a).

Kia mahara ki tō koutou Ariki i roto i ō koutou ngākau me te whakaiti me te wehi, me te kore e whakanui i tō koutou reo, i te ata me te ahiahi, kaua hoki e whakaurua ki roto ki te hunga mangere.


206

اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩

innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).

He pono, ko te hunga e noho tahi ana me tōu Ariki, kāore e mangere ki te karakia ki a Allah, e pure ana hoki rātou i a Ia, ā, ki a Ia anake rātou e piko ana.