Q.S Al-Ahqaf (اَلْأَحْقَاف) - 35 Te maha o ngā whiti

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Hā Mim

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil ‘azīzil-ḥakīm(i).

I whakakitea mai tēnei pukapuka e Allah, te Kaha Rawa, te Whakaaro Nui.

مَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَمَّآ اُنْذِرُوْا مُعْرِضُوْنَ

mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqqi wa ajalim musammā(n), wal-lażīna kafarū ‘ammā unżirū mu‘riḍūn(a).

Kāore mātou i hanga i ngā rangi me te whenua me ngā mea katoa i waenganui i a rāua, engari i runga i te pono, ā, mō tētahi wā kua whakaritea. Ko te hunga ia e kore e whakapono ana ka tahuri ke i te whakatūpato i hoatu ki a rātou.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

Mea atu (Muhammad), "Whakamāramahia mai (ki ahau) ngā mea e karakiatia ana e koutou i tua atu i a Allah; whakaaturia mai ki ahau ngā mea i hangaia e rātou i te whenua, i uru atu rānei rātou ki te hanganga o ngā rangi? Mauria mai ki ahau te pukapuka i mua atu i tēnei (te Qur'an) he taonga tuku iho rānei nō ngā mātauranga (o ngā tūpuna), ki te mea he pono koutou."

وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ يَّدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَنْ لَّا يَسْتَجِيْبُ لَهٗٓ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَاۤىِٕهِمْ غٰفِلُوْنَ

wa man aḍallu mimmay yad‘ū min dūnillāhi mal lā yastajību lahū ilā yaumil-qiyāmati wa hum ‘an du‘ā'ihim gāfilūn(a).

Ko wai rā te mea i he atu i te hunga e karakia ana ki ētahi atu i a Allah (karakia), e kore nei e whakaae ki tā rātou (inoi) tae noa ki te Rā o te Aranga, ā, e wareware ana rātou ki tā rātou inoi?

وَاِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوْا لَهُمْ اَعْدَاۤءً وَّكَانُوْا بِعِبَادَتِهِمْ كٰفِرِيْنَ

wa iżā ḥusyiran-nāsu kānū lahum a‘dā'aw wa kānū bi‘ibādatihim kāfirīn(a).

Ā, ina huihuia te tangata (i te Rā o te Aranga), ka noho te atua hei hoariri mō rātou, ā, ka whakakahoretia e rātou te karakia e hoatu ana e rātou ki a ia.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).

Ā, i te wā i kōrerotia ai ā mātou kupu mārama ki a rātou, ka mea te hunga whakateka i te taenga mai o te pono ki a rātou, "He makutu tūturu tēnei."

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَلَا تَمْلِكُوْنَ لِيْ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗهُوَ اَعْلَمُ بِمَا تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ كَفٰى بِهٖ شَهِيْدًا ۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗ وَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituh(ū), falā tamlikūna lī minallāhi syai'ā(n), huwa a‘lamu bimā tufīḍūna fīh(i), kafā bihī syahīdam bainī wa bainakum, wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Engari, e mea ana rātou, "Nāna (Muhammad) i tito (te Qur'an)." Mea atu, "Mēnā i tito ahau, kāore he mana o koutou ki te tiaki i ahau i te whiu a Allah. E mōhio ana ia ki tā koutou e kōrero nei mōna. He rawaka ia hei kaiwhakaatu i waenganui i ahau me koutou. Ko ia te Kaiwhakaora Hara, te Tino Aroha."

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ وَمَآ اَدْرِيْ مَا يُفْعَلُ بِيْ وَلَا بِكُمْۗ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ وَمَآ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul mā kuntu bid‘am minar-rusuli wa mā adrī mā yuf‘alu bī wa lā bikum, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayya wa mā ana illā nażīrum mubīn(un).

Mea atu (Muhammad), "Ehara ahau i te Karere tuatahi o ngā karere, ā, kāore ahau e mōhio ki te mea ka meatia ki ahau, ki a koutou rānei. Ko tāku anake e whai ana ko te mea i whakakitea mai ki ahau, ā, he kaiwhakatūpato noa iho ahau, he whakamārama."

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Mea atu, "Whakamāramahia mai ki ahau, he aha ō whakaaro mēnā i ahu mai tēnei (Al Qur'an) i a Allah, ā, i whakakahoretia e koutou, ahakoa i reira tētahi kaiwhakaatu mai i ngā tamariki a Iharaira i whakaae (ki te pono) e rite ana ki (ngā mea kua whakahuatia i roto i) te Qur'an, kātahi ia ka whakapono, kei te whakapehapeha koutou. He pono, kāore a Allah e ārahi i te hunga hē."

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُوْنَآ اِلَيْهِۗ وَاِذْ لَمْ يَهْتَدُوْا بِهٖ فَسَيَقُوْلُوْنَ هٰذَآ اِفْكٌ قَدِيْمٌ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū lau kāna khairam mā sabaqūnā ilaih(i), wa iż lam yahtadū bihī fasayaqūlūna hāżā ifkun qadīm(un).

Ā, ko te hunga whakateka e mea ana ki te hunga whakapono, "Me i pai te Qur'an, kāore rawa rātou e tika kia whakapono ki mua i a mātou." Engari nā te mea kāore rātou i ārahitia e ia, ka mea rātou, "He teka tawhito tēnei."

وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ

wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).

Ā, i mua atu i (te Qur'an) i reira te Pukapuka a Mohi hei aratohu, hei tohu aroha. Ā, ko tēnei (Al Qur'an) he pukapuka e whakaū ana i tēnei pukapuka i te reo Ārapi hei whakatūpato ki te hunga e mahi kino ana, hei tuku rongo pai hoki ki te hunga e mahi pai ana.

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

He pono, ko te hunga e mea ana, "Ko Allah tō mātou Ariki," ā, ka u tonu, e kore rātou e mataku, e kore hoki e pouri.

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۚ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ika aṣḥābul-jannati khālidīna fīhā, jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

Ko ēnei ngā tāngata e noho ana i te rangi, ā, ake tonu atu rātou i reira; hei utu mō ā rātou mahi.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

Ā, i whakahau mātou i te tangata kia mahi pai ki ō rātou mātua. Nā tōna whaea ia i hapu me te uaua, ā, nā tōna whaea anō hoki i whānau me te uaua (anō hoki). Ko te wā o te haputanga tae noa ki te whakamutu i te u he toru tekau marama, kia pakeke ai ia (te tamaiti) ā, kia whā tekau tau te pakeke ka inoi ia, "E tōku Ariki, homai he arataki ki ahau kia whakawhetai ai ahau ki āu manaakitanga i homai e koe ki ahau me ōku mātua, kia taea ai e au te mahi i ngā mahi pai e pai ai koe; homai hoki he pai ki ahau ka rere ki aku tamariki me aku mokopuna. He pono, e ripeneta ana ahau ki a koe, ā, he pono, ko ahau tētahi o ngā Mahometa."

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّاٰتِهِمْ فِيْٓ اَصْحٰبِ الْجَنَّةِۗ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ

ulā'ikal-lażīna nataqabbalu ‘anhum aḥsana mā ‘amilū wa natajāwazu ‘an sayyi'atihim fī aṣḥābil-jannah(ti), wa‘daṣ-ṣidqil-lażī kānū yū‘adūn(a).

Ko te hunga ēnei e manakohia ana e mātou ā rātou mahi pai, ā, ko te hunga e murua ana e mātou ā rātou hara, ka noho rātou hei tāngata noho o Pararaiha. Ko te kupu whakaari pono tēnā i whakaaria ki a rātou.

وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Ā, ko te tangata i mea ki ōna mātua, “Āe.” I whakatūpato mai kōrua i ahau ka ara ake ahau (i te urupā), ahakoa kua mate ētahi tāngata i mua i ahau? Kātahi ka tono ngā mātua kia āwhina i a Allah (me te mea), "Aue, te mate mō kōrua, whakapono mai! He pono, he pono te kupu whakaari a Allah." Kātahi ia (te tamaiti) ka mea, "He pakiwaitara noa iho tēnei nā ngā tūpuna."

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

He hunga rātou kua tino whiua (mate) me te hunga o mua atu i a rātou, nō (ngā momo) jinn me te tangata. Ko rātou te hunga e ngaro ana.

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۚ وَلِيُوَفِّيَهُمْ اَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa liyuwaffiyahum a‘mālahum wa hum lā yuẓlamūn(a).

Ā, ka whakawhiwhia ia tangata ki tētahi tūranga e rite ana ki tā rātou mahi, ā, kia hoatu e Allah he utu ki a rātou mō ā rātou mahi, ā, e kore rātou e tukinotia.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَذْهَبْتُمْ طَيِّبٰتِكُمْ فِيْ حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَاۚ فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُوْنَ ࣖ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), ażhabtum ṭayyibātikum fī ḥayātikumud-dun-yā wastamta‘tum bihā, fal-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum tastakbirūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tafsuqūn(a).

Kia mahara ki te Rā e kawea ai te hunga whakaponokore ki te Reinga (ā, ka mea atu ki a rātou): "Kua pau i a koutou ngā mea pai o tō koutou ao, ā, kua koa koutou ki reira. Nō reira, i tēnei rā ka utua koutou ki te whiu whakama, nā te mea i whakakake koutou i runga i te whenua, kāore i aro ki te pono, ā, nā te mea i tutu koutou (i kore e whakarongo ki a Allah)."

۞ وَاذْكُرْ اَخَا عَادٍۗ اِذْ اَنْذَرَ قَوْمَهٗ بِالْاَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖٓ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

ważkur akhā ‘ād(in), iż anżara qaumahū bil-aḥqāfi wa qad khalatin-nużuru mim baini yadaihi wa min khalfihī allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Kia mahara ki a (Hūd), te teina o 'Ad, i tana whakatūpato i tana iwi mō ngā onepū, ā, kua mate atu ngā kaiwhakatūpato i mua atu i a ia, i muri iho hoki i a ia (e mea ana): "Kaua e karakia ki tetahi atu engari ki a Allah, kei wehi ahau kei whiua koutou i te rā nui."

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Ka whakahoki rātou, "I haere mai koe ki a mātou ki te tahuri ke i a mātou i (te karakia) ki ō mātou atua? Nā, kawea mai ki a mātou te whiu i whakawehi mai nei koe ki a mātou, ki te mea kei roto koe i te hunga pono."

قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

I mea ia (Hūd), "He pono, nō Allah anake te mātauranga (o tēnā), ā, māku (kotahi) e whakapuaki atu ki a koutou ngā mea i whakakitea mai ki ahau, engari e kite ana ahau he iwi kuware koutou."

فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْ قَالُوْا هٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا ۗبَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهٖ ۗرِيْحٌ فِيْهَا عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ

falammā ra'auhu ‘āriḍam mustaqbila audiyatihim, qālū hāżā ‘āriḍum mumṭirunā, bal huwa masta‘jaltum bih(ī), rīḥun fīhā ‘ażābun alīm(un).

Nō reira, i tō rātou kitenga i te whakamamae i te āhua o te kapua e haere mai ana ki ō rātou awaawa, ka mea rātou, "He kapua tēnei e homai ai he ua ki a tātou." (Kāo!) Engari ko te whakamamae tēnei e tonoa nei e koutou kia tere ake (he) hau kei roto he whakamamae mamae,

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍۢ بِاَمْرِ رَبِّهَا فَاَصْبَحُوْا لَا يُرٰىٓ اِلَّا مَسٰكِنُهُمْۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

tudammiru kulla syai'im bi'amri rabbihā fa'aṣbaḥū lā yurā illā masākinuhum, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

nā rātou i whakangaro i ngā mea katoa i runga i te whakahau a tō rātou Ariki, ā, ngaro atu ana rātou (te iwi o 'Ad) i te whenua, engari ko ngā tohu o ō rātou nohoanga anake. Pēnei tā mātou utu ki te hunga hara.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰهُمْ فِيْمَآ اِنْ مَّكَّنّٰكُمْ فِيْهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَّاَبْصَارًا وَّاَفْـِٕدَةًۖ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ اَبْصَارُهُمْ وَلَآ اَفْـِٕدَتُهُمْ مِّنْ شَيْءٍ اِذْ كَانُوْا يَجْحَدُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannāhum fīmā im makkannākum fīhi wa ja‘alnā lahum sam‘aw wa abṣāraw wa af'idah(tan), famā agnā ‘anhum sam‘uhum wa lā abṣāruhum wa lā af'idatuhum min syai'in iż kānū yajḥadūna bi'āyātillāhi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Ā, kua whakaūtia e Mātou tō rātou tūnga (ki te taonga me te kaha) kāore nei i hoatu e Mātou ki a koe, ā, kua hoatu e Mātou ki a rātou te rongo, te tirohanga me te ngākau, engari kāore he painga o ō rātou rongo, tirohanga me te ngākau ki a rātou, nā te mea (e whakakahore tonu ana rātou) i ngā kupu a Allah, ā, kua karapotia rātou e te (riri) whiu i tawaihia e rātou.

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِّنَ الْقُرٰى وَصَرَّفْنَا الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa laqad ahlaknā mā ḥaulakum minal-qurā wa ṣarrafnal-āyāti la‘allahum yarji‘ūn(a).

Ā, kua whakangaromia e mātou ngā whenua e karapoti nei i a koutou, kua whakamāramahia anō hoki e mātou ngā tohu (o tō mātou nui), kia hoki mai ai rātou (ripeneta).

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ قُرْبَانًا اٰلِهَةً ۗبَلْ ضَلُّوْا عَنْهُمْۚ وَذٰلِكَ اِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

falau lā naṣarahumul-lażīnattakhażū min dūnillāhi qurbānan ālihah(tan), bal ḍallū ‘anhum, wa żālika ifkuhum wa mā kānū yaftarūn(a).

Nā, he aha rā te kore ai e taea e ngā whakapakoko me ngā atua e karakiatia ana e rātou i tua atu i a Allah te āwhina i a rātou? Kua ngaro atu hoki ngā atua i a rātou? Ā, koinā te hua o ā rātou kōrero teka, me ā rātou i tito ai.

وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).

Kia mahara ki te wā i whakaaturia atu ai e mātou ki a koe (e Muhammad) tētahi rōpū jinn e whakarongo ana ki te (pānuitanga o) te Qur'an, ā, i tō rātou taenga mai ki te (pānuitanga) ka mea rātou, "Kia noho puku (kia whakarongo ki te pānuitanga)!" Nō te mutunga o te pānuitanga ka hoki rātou ki tō rātou iwi (ki te) whakatūpato.

قَالُوْا يٰقَوْمَنَآ اِنَّا سَمِعْنَا كِتٰبًا اُنْزِلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ وَاِلٰى طَرِيْقٍ مُّسْتَقِيْمٍ

qālū yā qaumanā innā sami‘nā kitāban unzila mim ba‘di mūsā muṣaddiqal limā baina yadaihi yahdī ilal-ḥaqqi wa ilā ṭarīqim mustaqīm(in).

I mea rātou, "E tō mātou iwi! He pono, kua rongo mātou i te Pukapuka (Qur'an) i tukuna iho i muri i a Mohi, hei whakaū i (ngā pukapuka) o mua, hei ārahi i te pono, i te ara tika hoki."

يٰقَوْمَنَآ اَجِيْبُوْا دَاعِيَ اللّٰهِ وَاٰمِنُوْا بِهٖ يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā qaumanā ajībū dā‘iyallāhi wa āminū bihī yagfir lakum min żunūbikum wa yujirkum min ‘ażābin alīm(in).

E tō mātou iwi! Whakaaetia te karanga a te tangata (a Muhammad) e karanga ana ki a Allah. Ā, whakapono ki a Ia, ka murua e Ia ō koutou hara, ā, ka whakaorangia koutou i te whiu mamae.

وَمَنْ لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللّٰهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِى الْاَرْضِ وَلَيْسَ لَهٗ مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءُ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa mal lā yujib dā‘iyallāhi falaisa bimu‘jizin fil-arḍi wa laisa lahū min dūnihī auliyā'(u), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

Ā, ko te tangata e kore e whakaae ki te karanga a te hunga e karanga ana ki a Allah (Muhammad), e kore ia e mawhiti i te whiu a Allah i runga i te whenua, ahakoa kāore he kaitiaki mōna engari ko Allah anake. Kei roto rātou i te hē mārama rawa.”

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ۗبَلٰٓى اِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa lam ya‘ya bikhalqihinna biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā, balā innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ā, kāore ianei rātou e kite i a Allah i hanga ngā rangi me te whenua, ā, kāore ia e ngenge ki te hanga i aua mea, ā, kei a Ia te mana ki te whakaora i te hunga mate? He pono, kei a Ia te mana ki ngā mea katoa.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗ قَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fażūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

Kia mahara ki te rā e tūtaki ai te hunga whakaponokore ki te reinga, ka pātaihia rātou, "Kāore ianei tēnei (adzab) i te pono?" Ka whakahoki rātou, "Āe, e tō mātou Ariki." Ka mea a Allah, "Whakamātauria tēnei whiu nā te mea i whakakahoretia e koutou i mua."

فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ

faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).

Nō reira, kia manawanui (e Muhammad) pērā i te manawanui o ngā apotoro u, kaua hoki e tono kia tere te whiu ki a rātou. I te rā e kite ai rātou i te whiu i whakaaria mai, ka rite ki te mea he poto noa iho tō rātou noho (i tēnei ao) i te awatea. Ko tāu mahi he kawe noa iho. Nō reira, kāore he tangata e ngaro engari ko te hunga tutu (e kore e whakarongo ki a Allah).