الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ فِرَاشًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً ۖوَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚ فَلَا تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا وَّاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
allażī ja‘ala lakumul-arḍa firāsyaw was-samā'a binā'ā(n), wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, falā taj‘alū lillāhi andādaw wa antum ta‘lamūn(a).
(ओह ही है) जिसने धरती नू तुहाडे वास्ते विश्राम स्थल ते आसमान नू छतरी बना दित्ता, ते ओह ही है जो आकाश तों पानी (बरखा) भेजदा है, ते इस नाल तुहाडे वास्ते रोजी-रूट्टी दे तौर ते फल पैदा करदा है। इस करिए अल्लाह दे प्रति प्रतिद्वंदी नेईं बनाओ, जदूं तकर तुस जानदे ओ।
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
ते (याद रखो) जदुं मूसा ने अपने लोकें आस् ते पानी मंगेया, तां अस ग् लाया, "अपनी लाठी कन् ने चट्टान गी वार करो!" इस करिए उसदे कोला बारह झरने निकले। हर कबीले गी अपनी (अपनी) पीने दी जगह पता ऐ। अल्लाह दी रोजी-रूट्टी (दिती) खाओ पीओ, ते नुकसान कर के धरती ते बुराई ना करो।
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ كُلُوْا مِمَّا فِى الْاَرْضِ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
yā ayyuhan-nāsu kulū mimmā fil-arḍi ḥalālan ṭayyibā(n), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
ऐ लोक ! धरती उप्पर मिलने आह्ले हलाल ते भलाई (खाने) दा खाओ, ते शैतान दे कदमें दा पालन नेईं करो। सचमुच शैतान तुंदे आस् ते इक सच् चाई दा दुश् मन ऐ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ وَاشْكُرُوْا لِلّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum wasykurū lillāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).
हे विश्वास करने आले! असी तुहाडे वास्ते जो अच्छे रिज़्ज़ट कीता है, ओह खाओ ते अल्लाह दा शुक्रगुजार करो, अगर तुसीं सिर्फ उहदी इबादत करो।
وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
ते उनें लोकें गी सौंपी नेईं देओ जिंदे दिमाग अजें तगर सिद्ध नेईं ऐ, अपनी दौलत (सत्ता च रौह्ने आह्लें) गी जेह्ड़ी अल्लाह ने जिंदगी दा आधार बनाई लेदा ऐ। खरीददारी ते कपड़े (धन दी कमाई थमां) देईये उंदे कन्ने अच्छे शब्द बोलना।
وَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اَنْتُمْ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ
wa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāhal-lażī antum bihī mu'minūn(a).
ते जो अल्लाह ने तुहानूं हलाल ते अच्छी रोजी-रूट्टी दे तौर ते दित्ता है, ओह खाओ, ते उस विच अल्लाह तों डरो।
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
ते ओह गै ऐ जेड़ा आसमान थमां पानी उतारदा ऐ, फिरी अस इस कन्नै हर चाल्ली दे पौधें गी उगांदे आं, इस करी अस उनें पौधें थमां हरे पौधें गी बाहर कड्डने आं, अस उनें हरे पौधें थमां मते दाने कड्डने आं; ते ताड़ दे पेड़ थमां, अस लटकदी शाखाएं, ते अंगूरें दे बागें गी कट्टियै, ते (असें बी कड्डे) जैतून ते अनार समान ते विषम। फल देने ते पक्के होने पर फल पर ध्यान देओ। सचमुच, इस विच (अल्लाह दी ताकत दे) निशान वी हन जो इमान करण आले हन।
۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ
wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
ते उसी गै पौधें गी बेल ते बेल नेईं बनाने आह्ले पौधें गी बनाया ऐ, खजूर, बक्ख-बक्ख स्वाद दे पौधें, जैतून ते अनार जेह्ड़े इक जेह्ड़े (आकार ते रंग च) न ते (स्वाद च) समान नेईं न। फल दे बाद फल खाओ ते फसल कट्टदे बेल्लै अपना उचित (जकात) देओ, पर मता नेईं करो। सचमुच अल्लाह गी ज़्यादातर लोकें गी पसंद नेईं ऐ,
وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ
wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
ते पशुधनें च किश बोझ ढोने आस्तै ते किश कत्ल आस्तै बी न। अल्लाह ने तुहाडे वास्ते जो रोजी रोज़ दित्ता है, ओ खाओ, ते शैतान दे नक्शे कदम पर ना चलना। सचमुच शैतान तुहाडे वास्ते साफ दुश्मन है।
ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
जोड़े च अट्ठ खेतीबाड़ी जानवर (चार जोड़े) न; इक जोड़ी भेड़ें ते इक जोड़ी बकरियां। कहो, "अल्लाह ने दो नर या दो मादा दे बीच क्या मना कीता है या दोने मादा दे कोख विच क्या है? अगर तुसीं सच्चे हो तां ज्ञान दे आधार ते मिगी समझाओ।"
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ते ऊंट कोला इक जोड़ी ते गाय कोला इक जोड़ी। कहो, "दो नर या दो मादा दे बीच क्या मना है, या दोने मादा दे कोख विच क्या है? क्या तुसीं गवाह हो रहे सी, जदों अल्लाह ने तुहाडे वास्ते ए तय कीता सी? ओहनां तों वी वद्ध अन्याय कौन है जो अल्लाह दे खिलाफ झूठ दा आविष्कार करदे ने कि बिना ज्ञान दे लोकां नूं गुमराह करन? सचमुच अल्लाह बेईमानी लोकें दा मार्गदर्शन नेईं करग।
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
कहो (मुहम्मद) "मैं जो परमात्मा ने तुहानू मना कित्ता है, उह पढ़न दे। उहदे नाल कुझ वी शरीफ ना करो, अपने मां-प्यो दा भलाई करो, अपने बच्चें नूं ना मारो किउंकि ओह गरीब हन। असीं ही तुहानू ते उन्हां नू रोजी-रूट्टी देण वाले हां; घिनौने कम्मां दे नेड़े नहीं जाओ, चाहे ओ दिखाई होवे या छिपे, उन लोकां नूं ना मारो जिन्हां नूं अल्लाह ने मना कीता है सिवाय सही कारणां दे। इस तर्हां ओह तुहानूं हुक्म दिंदा है कि तुसीं समझ जाओ
قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
कहो (मुहम्मद), "अल्लाह ने अपने बंदे ते भलाई-बेहतरी दे इंतजाम कीते दे गहने गी कुसने मना कीता ऐ? आखो, "एह् सब उनें लोकें आस्तै ऐ जेह्ड़े इस दुनिया दे जीवन च विश्वास करदे न, ते खास तौर उप्पर (केवल उंदे आस्तै) कयामत दे दिन। " इस चाल्ली अस उनें लोकें आस्तै आयतें गी समझा करदे आं जेह्ड़े जानदे न।
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
ते अस उनेंगी बारां कबीले च बंड्डी दित्ते, जिंदे चा हर इक दी गिनतरी बड़ी बड्डी ही, ते अस मूसा गी उस वेले प्रगट कित्ता, जदुं उंदे लोकें उंदे शा पानी मंगेया हा, "अपनी लाठी कन् ने चट्टान गी मारना!" तो उस (पत्थर) तों बारह पानी दे झरने निकले। हर कबीले गी अपनी पीने दी जगह पता ऐ। ते असीं उनेंगी बादलें कन्नै छाया दित्ती ते अस उंदे कोल मन्न ते सलवा उतारे। (असीं आख्या) "असीं तुहाडे वास्ते जो रोजी-रूट्टी दित्ती है, उस तों खरा खाओ।" उन्हां ने साडे नाल अन्याय नहीं कीता, पर ओह ही हन जिन्हां ने हमेशा अपने आप नाल अन्याय कीती।
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ اَنْتُمْ قَلِيْلٌ مُّسْتَضْعَفُوْنَ فِى الْاَرْضِ تَخَافُوْنَ اَنْ يَّتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَاٰوٰىكُمْ وَاَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهٖ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
ważkurū iż antum qalīlum mustaḍ‘afūna fil-arḍi takhāfūna ay yatakhaṭṭafakumun-nāsu fa āwākum wa ayyadakum binaṣrihī wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāti la‘allakum tasykurūn(a).
ते याद रखो, जदूं तुस (मुहाजिरीन) अजें बी (मुहाजिरीन) थोड़ी गिनतरी च हे, धरती (मक्का) उप्पर दबाए गेदे हे, ते तुसेंगी डर हा जे (मक्का दे) लोक तुसेंगी अपहरण करी लैन, तां उनेंगी तुसेंगी रौहने दी जगह (मदीना) दित्ती ते उनेंगी अपनी मदद कन्नै मजबूत बनाई दित्ता ते तुसेंगी अच्छी रोजी-रूट्टी बी दित्ती तां जे तुस शुक्रगुजार ओ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْمُشْرِكُوْنَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هٰذَا ۚوَاِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيْكُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖٓ اِنْ شَاۤءَۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-musyrikūna najasun falā yaqrabul-masjidal-ḥarāma ba‘da ‘āmihim hāżā, wa in khiftum ‘ailatan fa saufa yugnīkumullāhu min faḍlihī in syā'(a), innallāha ‘alīmun ḥakīm(un).
हे विश्वास करने आले! दरअसल, मुशरिक अशुद्ध (अशुद्ध आत्माएं) होंदे न, इस करी उनेंगी इस साल दे बाद भव्य मस्जिद दे कोल नेईं जाना चाहिदा। ते जेकर तुस गरीब बनने दी चिंता च ओ (किजोकी काफिर नेईं औंदे), तां अल्लाह तुसेंगी अपनी कृपा कन्ने धन देग, जेकर ओह चाहंदा ऐ। दरअसल, अल्लाह सारे जानकार, सारे ज्ञानी ऐ।
قُلْ مَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اَمَّنْ يَّمْلِكُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَمَنْ يُّخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُّدَبِّرُ الْاَمْرَۗ فَسَيَقُوْلُوْنَ اللّٰهُ ۚفَقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
qul may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍi ammay yamlikus-sam‘a wal-abṣāra wa may yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa yukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa may yudabbirul-amr(a), fa sayaqūlūnallāh(u), faqul afalā tattaqūn(a).
कहो (मुहम्मद) "तुसेंगी आकाश ते धरती थमां रोजी-रूट्टी कुन दिंदा ऐ, जां कुन कुन सुनने ते दिखने दी शक्ति (रचने दी) करदा ऐ, ते कुन जिंदे गी मरे दे लोकें च ते मरे दे लोकें गी जिंदे कोला लेई औंदा ऐ, ते कुन सारे मामलें गी नियंत्रत करदा ऐ?" इस करिए ओह जवाब देंगन, "अल्लाह।" तो कहो, "तुभ (उससे) क्मों नशीॊ डरते?"
قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ لَكُمْ مِّنْ رِّزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِّنْهُ حَرَامًا وَّحَلٰلًا ۗ قُلْ ءٰۤاللّٰهُ اَذِنَ لَكُمْ اَمْ عَلَى اللّٰهِ تَفْتَرُوْنَ
qul ara'aitum mā anzalallāhu lakum mir rizqin fa ja‘altum minhu ḥarāmaw wa ḥalālā(n), qul āllāhu ażina lakum am ‘alallāhi taftarūn(a).
कहो (हे मुहम्मद) “अल्लाह ने तुहानूं जो रज़त भेजी है, उस दी जानकारी देओ, ते तुसीं उस विचों कुझ नाजायज ते कुझ वी हलाल कर दित्ता है।” कहो, “क्या अल्लाह ने तुहानूं (इस वास्ते) इजाजत दित्ती है या तुसीं अल्लाह दे खिलाफ चीजां दा आविष्कार कर रहे हो?”
وَلَقَدْ بَوَّأْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مُبَوَّاَ صِدْقٍ وَّرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۚفَمَا اخْتَلَفُوْا حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa laqad bawwa'nā banī isrā'īla mubawwa'a ṣidqiw wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāt(i), famākhtalafū ḥattā jā'ahumul-‘ilm(u), inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
ते सचमुच, अस इस्राएल दे बच्चें गी इक अच्छा निवास च रखेया ऐ ते उनेंगी अच्छी रोजी-रूट्टी दित्ती ऐ। इस करिए उनेंगी कोई विवाद नेई कित्ता, सिवाय इसदे के उंदे कोल ज्ञान औने दे बाद (जेह्ड़ा तौराह च दस्सेआ गेदा ऐ)। सचमुच, तुहाडा रब कयामत दे दिन उन्हां दे बीच न्याय करग, जो उन्हां ने विवाद कीता।
وَّاَنِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَّتَاعًا حَسَنًا اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّيُؤْتِ كُلَّ ذِيْ فَضْلٍ فَضْلَهٗ ۗ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيْرٍ
wa anistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yumatti‘kum matā‘an ḥasanan ilā ajalim musammaw wa yu'ti kulla żī faḍlin faḍlah(ū), wa in tawallau fa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin kabīr(in).
ते तुसें गी अपने रब कोला माफी मंगना चाहिदा ते उंदे कोला पश्चाताप करना चाइदा, निश्चित रूप कन्ने ओह तुसेंगी नियत समें तकर अच्छा भोग देग। ते हर इक भलाई करने आले गी अपनी कृपा देग। ते जेकर तुस मुड़दे ओ तां सचमुच, मैं डरदा हां कि सजा तुहानू महान दिन (कयामत) ते आ जावे।
۞ وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۗ كُلٌّ فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ
wa mā min dābbatin fil-arḍi illā ‘alallāhi rizquhā wa ya‘lamu mustaqarrahā wa mustauda‘ahā, kullun fī kitābim mubīn(in).
ते धरती उप्पर इक बी प्राणी नेईं चलदा (जींदा) पर अल्लाह हर चीज आस्तै अपनी रोजी-रूट्टी दी गारंटी दिंदा ऐ। उसी पता हा जे ओह् कुत्थें रौंह्दा ऐ ते कुत्थें रक्खेआ गेदा ऐ। असली किताब (लौह महफूज़) च सब किश (लिखेआ गेदा)।
اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ
allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).
अल्लाह ने ही आकाश ते धरती पैदा कीती ते आसमान तों पानी (बरखा) भेजी, फिर उस (बरखा दे पानी) नाल तुहाडे वास्ते रोजी-रूट्टी दे तौर ते कई तरह दे फल बाहर कढे; ते उनेंगी अपनी मर्जी दे मताबक समुंदरे च चलने आस् ते जहाजें गी अपने अधीन करी ओड़ेया ऐ, ते तुंदे आस् ते नदियें गी बी अपने अधीन करी ओड़ेया ऐ।
وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ
wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).
ते अस उंदे च तुंदी जरूरतें आस्तै जीवन दे स्रोत बनाई दित्ते न, ते (असें बी) ऐसे प्राणी बनाई दित्ते न जिंदी रोजी-रूट्टी तुस नेईं ओ।
وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ بَنِيْنَ وَحَفَدَةً وَّرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَتِ اللّٰهِ هُمْ يَكْفُرُوْنَۙ
wallāhu ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa ja‘ala lakum min azwājikum banīna wa ḥafadataw wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
ते अल्लाह ने तुहानूं तुहाडी किस्म दा साथी (पति या पत्नी) बना दित्ता ते तुहाडे साथी तों तुहाडे वास्ते बच्चे ते पोते बणा दित्ता, ते तुहानू अच्छी रोजी-रूट्टी दित्ती। क्यों ओ झूठ ते अल्लाह दी बरकत तों इन्कार करदे हन?
وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ اٰمِنَةً مُّطْمَىِٕنَّةً يَّأْتِيْهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّٰهِ فَاَذَاقَهَا اللّٰهُ لِبَاسَ الْجُوْعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
wa ḍaraballāhu maṡalan qaryatan kānat āminatam muṭma'innatay ya'tīhā rizquhā ragadam min kulli makānin fa kafarat bi'an‘umillāhi fa ażāqahallāhu libāsal-jū‘i wal-khaufi bimā kānū yaṣna‘ūn(a).
ते अल्लाह ने इक मिसाल (दा) इक ऐसी ज़मीन बनाई ऐ जेड़ी पैह्लें सुरक्षित ते शांतिपूर्ण ही, हर थाह्रै थमां उसदे कोल रोजी-रूट्टी दी भरमार आई जंदी ही, पर इसदे (बासी) ने अल्लाह दी बरकत थमां इन्कार करी दित्ता हा, इस करी अल्लाह ने उंदे उप्पर भूख ते डर दी आपदा पाई दित्ती ही, कीजे उंदे द्वारा कीते गेदे कम्में दे कारण।
فَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاشْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ
fa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wasykurū ni‘matallāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).
तो जो रोजी अल्लाह ने तुहानूं दित्ता है, ओह जो हलाल ते अच्छा होवे, खाओ; ते अल्लाह दी बरकत दा शुक्रगुजार बनो, जेकर तुस सिर्फ उंदी इबादत करो।
۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ
wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).
ते सचमुच, अस आदम दे बच्चें ते पोतें दी महिमा कीती ऐ, ते अस उनेंगी जमीन ते समुंदरे च लेई गेया, ते अस उनेंगी भलाई-बेह्तर चीजें थमां रोजी-रूट्टी दित्ती ते अस उनेंगी मते सारे प्राणियें कोला बी मता पसंद कीता जेह्ड़े अस पूरी फायदे कन्नै पैदा कीते हे।
اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).
सचमुच, तुस अल्लाह दे अलावा जो इबादत करदे हो, ओ सिर्फ मूर्तियां हन, ते तुस झूठ बनांदे हो। सचमुच, जो तुसीं अल्लाह तों अलग इबादत करदे हो, ओह तुहानू रोजी-रूट्टी दी इंतजाम नहीं कर सकदा; इस करिए अल्लाह कोला रोजी-रूट्टी मंगो, ते उंदी इबादत करो ते उंदा शुक्रिया अदा करो। सिर्फ उदे कोल गै तुस वापस आएगे।
وَكَاَيِّنْ مِّنْ دَاۤبَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَاۖ اللّٰهُ يَرْزُقُهَا وَاِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa ka'ayyim min dābbatil lā taḥmilu rizqahā, allāhu yarzuquhā wa iyyākum, wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).
ते कितने जीव चलदे जीव अपनी रोजी-रूट्टी नेईं लेई आंदे (खैर) नेईं करी सकदे। अल्लाह ही है जो उसे और तुझे रोजाना देता है। ओह् सब्भै सुनने आह्ला, सर्वज्ञ ऐ।
اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).
अल्लाह अपने बंदे विच जिन्हां नू चाहंदा है उहनां नूं रोजी-रूट्टी दा इंतजाम करदा है ते उहनां वास्ते वी (इह वी) सीमित करदा है। दरअसल अल्लाह हर चीज दा सर्वज्ञ है।
اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
awalam yarau annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
ते क्या ओह इह नहीं वेखदे कि अल्लाह ओह है जो जिस नूं चाहंदा है, उस नूं रजत फैलांदा है ते उस नूं सीमित करदा है (जिस नू चाहंदा है)। सचमुच, इस विच (अल्लाह दी महानता दे) निशान हन, जो इमानदार लोकां वास्ते हन।
اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ هَلْ مِنْ شُرَكَاۤىِٕكُمْ مَّنْ يَّفْعَلُ مِنْ ذٰلِكُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ ࣖ
allāhul-lażī khalaqakum ṡumma razaqakum ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, hal min syurakā'ikum may yaf‘alu min żālikum min syai'(in), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).
अल्लाह ने तुहानू बनाया, फिर रोजी-रोटी दी, फिर मारी, फिर जिंदा कर दित्ता। क्या उन लोकां विचों कोई है जिन्हां नाल तुसीं अल्लाह नाल शरीफ कीता है जो ऐहनां दा कम्म कर सकदा है? महिमा उदी ते परमात्मा दी होवे जो कि ओ इक दूजे नाल जुड़दे हन।
لَقَدْ كَانَ لِسَبَاٍ فِيْ مَسْكَنِهِمْ اٰيَةٌ ۚجَنَّتٰنِ عَنْ يَّمِيْنٍ وَّشِمَالٍ ەۗ كُلُوْا مِنْ رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗبَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَّرَبٌّ غَفُوْرٌ
laqad kāna lisaba'in fī maskanihim āyah(tun), jannatāni ‘ay yamīniw wa syimāl(in), kulū mir rizqi rabbikum wasykurū lah(ū), baldatun ṭayyibatuw wa rabbun gafūr(un).
सचमुच, सबाई लोकें आस्तै उंदे निवास च इक निशानी (परमात्मा दी महानता दा) हा, अर्थात दाएं ते बाएं पास्से दो बाग-बगीचे, (उनेंगी आखेआ गेआ हा), "अपने रब दे (दित्ते गेदे) रोजी-रूट्टी थमां खाओ ते उंदा शुक्रिया अदा करो। (तुंदा देश) इक अच्छा (आरामदायक) देश ऐ, जिसलै के (तुंदा परमात्मा) परमात्मा माफी देने आह्ला परमात्मा ऐ।
۞ قُلْ مَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۙوَاِنَّآ اَوْ اِيَّاكُمْ لَعَلٰى هُدًى اَوْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qul may yarzuqukum minas-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), wa innā au iyyākum la‘alā hudan au fī ḍalālim mubīn(in).
कहो (मुहम्मद) "तुसेंगी आकाश ते धरती थमां रोजी-रूट्टी कुन दिंदा ऐ?" आखो, "अल्लाह" ते सचमुच असीं या तुसीं (मशरिक), सच्चाई विच या जाहिर गलती विच जरूर होंगे।
قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdiru wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
कहो, “सचमुच मेरा रब जिसी चाहंदा ऐ, उसी इंतजाम फैलांदा ऐ ते उसी (जिसदे लेई चाहंदा ऐ) उसी सीमित करदा ऐ, पर मते सारे लोक नेईं जानदे।”
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).
ते जदूं उनेंगी आखेआ जंदा ऐ जे "अल्लाह ने तुसेंगी दित्ती गेदी रोजी-रूट्टी च किश खर्च करो" तां काफिर विश्वास करने आह्लें गी आखदे न, "केह् साढ़े आस्तै उं'दे गी खिलाना उचित ऐ जिनेंगी अल्लाह चाह्दिा तां उनेंगी खिलांदा हा? तुस सच्चें गै साफ गलती च ओ।"
اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
ते क्या ओह नहीं जानदे कि अल्लाह जिस नू चाहंदा है, उस नूं रिज़ज फैलांदा है ते उस नू (जिस नू चाहंदा है) सीमित करदा है? वाकई इस विच (अल्लाह दी ताकत दे) निशानी हन, जो इमानदार लोकां वास्ते हन।
هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ رِزْقًا ۗوَمَا يَتَذَكَّرُ اِلَّا مَنْ يُّنِيْبُ
huwal-lażī yurīkum āyātihī wa yunazzilu lakum minas-samā'i rizqā(n), wa mā yatażakkaru illā may yunīb(u).
ओ ही हे जो तुवाकुं अपणी निशानी (शक्ति) डेखदा हे ते तुवाड़े वास्ते आसमान तों रोजी-रोटी भेजदा हे। ते सबक पाने वाले दे अलावा कोई होर नहीं ओह (अल्लाह दे कोल) वापस आण वाले।
اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً وَّصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ ۚ فَتَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ
allāhul-lażī ja‘ala lakumul-arḍa qarāraw was-samā'a binā'aw wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), żālikumullāhu rabbukum, fatabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
अल्लाह ने तुहाडे वास्ते धरती नू रहन दी जगह ते आसमान नू छत बना दित्ता, ते तुहानू बणाया ते तुहाडी रूप नू सुंदर बना के तुहानू सौभाग्य दित्ता। ऐसा है अल्लाह तेरा रब, महिमा अल्लाह, सारे दुनियां दा रब।
وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبٰرَكَ فِيْهَا وَقَدَّرَ فِيْهَآ اَقْوَاتَهَا فِيْٓ اَرْبَعَةِ اَيَّامٍۗ سَوَاۤءً لِّلسَّاۤىِٕلِيْنَ
wa ja‘ala fīhā rawāsiya min fauqihā wa bāraka fīhā wa qaddara fīhā aqwātahā fī arba‘ati ayyām(in), sawā'al lis-sā'ilīn(a).
ते उदे आस् ते उदे उप् पर पक् का पहाड़ पैदा कित्ता। ते फिरी उने आशीर्वाद दित्ता, ते चार मौसमें च (उसदे निवासियें आस्ते) खाना नियुक्त कीता, जेड़ा उंदी जरूरतें गी (जरूरतें गी पूरा करने आस्तै) काफी हा।
لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), innahū bikulli syai'in ‘alīm(un).
आकाश ते धरती दे खजाने उंदे गै न; ओह् अपनी रोजी-रूट्टी दा विस्तार करदा ऐ ते जिसगी चाह्न्दा ऐ उसी सीमित करदा ऐ। सचमुच, ओह हर गल्ल दा सर्वज्ञ ऐ।
اَللّٰهُ لَطِيْفٌۢ بِعِبَادِهٖ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ ࣖ
allāhu laṭīfum bi‘ibādihī yarzuqu may yasyā'(u), wa huwal-qawiyyul-‘azīz(u).
अल्लाह अपने दास दे प्रति कोमल ऐ; जिस नू चाहुंदा है रोज़ी देंदा है ते ओह सर्वशक्तिमान, सर्वशक्तिमान है।
۞ وَلَوْ بَسَطَ اللّٰهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهٖ لَبَغَوْا فِى الْاَرْضِ وَلٰكِنْ يُّنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَّا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ
wa lau basaṭallāhur rizqa li‘ibādihī labagau fil-arḍi wa lākiy yunazzilu biqadarim mā yasyā'(u), innahū bi‘ibādihī khabīrum baṣīr(un).
ते जेकर अल्लाह ने अपने दासें गी रोजी-रूट्टी दी व्यवस्था कीती हुंदी तां ओह् धरती उप्पर अपनी सीमा कोला बी मता होई जंदे, पर जिस मापदंड च ओह् चाह्न्दे न उसी उतारदा। दरअसल, ओह अपने सेवकें दी (शर्त) दा सर्वज्ञ, सर्वदर्शी ऐ।
وَفِى السَّمَاۤءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوْعَدُوْنَ
wa fis-samā'i rizqukum wa mā tū‘adūn(a).
ते आकाश विच तुहाडी रोजी-रूट्टी ते जो तुहाडे नाल वादा कित्ता गया है (कारण) हन।
اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِيْنُ
innallāha huwar-razzāqu żul-quwwatil-matīn(u).
सचमुच अल्लाह, ओह रोजी-रूट्टी दा दाता ऐ जिसदे कोल ताकत ऐ ते बड़ा मजबूत ऐ।
وَاَنَّهٗ هُوَ اَغْنٰى وَاَقْنٰىۙ
wa annahū huwa agnā wa aqnā.
ते वाकई ओह़ गै ऐ, जेका धन-दौलत ते पर्याप्तता दिंदा ऐ।
فَاِذَا قُضِيَتِ الصَّلٰوةُ فَانْتَشِرُوْا فِى الْاَرْضِ وَابْتَغُوْا مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
fa iżā quḍiyatiṣ-ṣalātu fantasyirū fil-arḍi wabtagū min faḍlillāhi ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).
जदों नमाज पूरी हो जावे तां फिर धरती ते बिखर जाओ, अल्लाह दी किरपा करो ते अल्लाह दी अक्सर याद करो तां कि तुसीं सफल हो जाओ।
وَاِذَا رَاَوْا تِجَارَةً اَوْ لَهْوًا ۨانْفَضُّوْٓا اِلَيْهَا وَتَرَكُوْكَ قَاۤىِٕمًاۗ قُلْ مَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ مِّنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِۗ وَاللّٰهُ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ ࣖ
wa iżā ra'au tijāratan au lahwaninfaḍḍū ilaihā wa tarakūka qā'imā(n), qul mā ‘indallāhi khairum minal-lahwi wa minat-tijārah(ti), wallāhu khairur-rāziqīn(a).
ते जदों कोई धंधा या खेल वेखदे हन तां तुरंत उस विच जांदे हन ते तुहानूं (मुहम्मद) खड़े (प्रचार करदे) छड्ड दिंदे हन। कहो, "जो अल्लाह दे नाल है, ओ खेल ते व्यापार तों वी बेहतर है" ते अल्लाह रोजी-रूट्टी दा सब तों अच्छा दाता है।
وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا
wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).
ते उसी उस दिशा च रोजी-रूट्टी दित्ती, जिसदी उसी उम्मीद नेई ही। ते जो कोई अल्लाह ते भरोसा रखदा है, ओ अल्लाह ओदी (जरूरत) जरूर पूरा कर देगा। सचमुच अल्लाह अपने कम्में गी अंजाम दिंदा ऐ। दरअसल अल्लाह ने हर चीज़ दा रज़त बनाई दित्ता ऐ।
هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ ذَلُوْلًا فَامْشُوْا فِيْ مَنَاكِبِهَا وَكُلُوْا مِنْ رِّزْقِهٖۗ وَاِلَيْهِ النُّشُوْرُ
huwal-lażī ja‘ala lakumul-arḍa żalūlan famsyū fī manākibihā wa kulū mir rizqih(ī), wa ilaihin-nusyūr(u).
उह ही हे जिन्हा ने तुआडे वास्ते धरती कूं खोजण विच आसान बणा डित्ता, तां ओस दे सारे कोने दी खोज करो ते हुंदी कुछ रोजी-रूट्टी खाओ। ते सिर्फ उदे कोल गै तुस जिंदा होने दे बाद (बाद) वापस औगे।