وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
ते (याद रखो) जदुं अस सुर्गदूतें गी आखेआ हा, "आदम गी प्रणाम करो!" इस आस् ते शैतान गी छोड़िये उनेंगी प्रणाम कित्ता। ओह् मना करदा ऐ ते घमंड करदा ऐ, ते ओह् काफिरें दे समूह च शामल ऐ।
فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
फिरी शैतान ने उनेंगी दऊंनीं गी जन्नत थवां कड्डी लेत्ता, ते उनेंगी उत्थें रौंदे गै उदे शा कड्डी दित्ता गेया। ते अस आखने आं, “नीचे जाओ! तुंदे च किश इक दुए दे दुश्मन न। ते धरती उप्पर तुसें गी इक समें आस्तै इक निवास ते भोग मिलग।”
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ كُلُوْا مِمَّا فِى الْاَرْضِ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
yā ayyuhan-nāsu kulū mimmā fil-arḍi ḥalālan ṭayyibā(n), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
ऐ लोक ! धरती उप्पर मिलने आह्ले हलाल ते भलाई (खाने) दा खाओ, ते शैतान दे कदमें दा पालन नेईं करो। सचमुच शैतान तुंदे आस् ते इक सच् चाई दा दुश् मन ऐ।
اِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوْۤءِ وَالْفَحْشَاۤءِ وَاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
innamā ya'murukum bis-sū'i wal-faḥsyā'i wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
सचमुच (शैतान) तुहानूं सिर्फ बुरे ते घृणित कम्म करन दा हुक्म दिंदा है, ते जो तुहानूं अल्लाह दे बारे विच नहीं पता।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ادْخُلُوْا فِى السِّلْمِ كَاۤفَّةً ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanudkhulū fis-silmi kāffah(tan), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
हे विश्वास करने आले! समग्र रूप च इस्लाम च दाखल होओ, ते शैतान दे कदमें दा पालन नेईं करो। सचमुच, ओह़ तुंदे आस् ते इक असली दुश् मन ऐ।
لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ
la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).
जिसगी अल्लाह ने श्राप दित्ता, ते (शैतान) ने आख्या, "मैं तुंदे दासें कोला इक खास हिस्सा जरूर लेई लैना,
وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا
wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).
ते मैं उनेंगी जरूर गुमराह करगा, ते मैं उंदे च खाली सपने जगाना ते मैं उनेंगी पशुएं दे कान कट्टने दा हुक्म देगा, (फिर ओह असल च उनेंगी कट्टी लैंदे न), ते मैं उनेंगी अल्लाह दी सृष्टि गी बदलने दा हुक्म देगा, (फिर ओह सचमुच बदलदे न)।” जेड़ा शैतान गी अल्लाह दे अलावा रक्षक समझदा ऐ, तां सचमुच, उसी असली नुकसान होंदा ऐ।
يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا
ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).
(शैतान) ने उंदे कन्ने वादे कीते ते उंदे च खाली सपने पैदा कीते, हालाँकि शैतान ने उंदे कन्ने सिर्फ झूठ दा वादा कीता हा।
اِنَّمَا يُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّوْقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ فِى الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَعَنِ الصَّلٰوةِ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّنْتَهُوْنَ
innamā yurīdusy-syaiṭānu ay yūqi‘a bainakumul-‘adāwata wal-bagḍā'a fil-khamri wal-maisiri wa yaṣuddakum ‘an żikrillāhi wa ‘aniṣ-ṣalāti fahal antum muntahūn(a).
शराब पीने ते जुआ खेडने कन्ने शैतान सिर्फ तुंदे च दुश्मनी ते नफरत पैदा करने दा इरादा रखदा ऐ, ते तुसेंगी अल्लाह दी याद करने ते नमाज पढ़ने थमां रोकदा ऐ, तां के तुस रुकना नेईं चांह्दे?
وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ
wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
ते पशुधनें च किश बोझ ढोने आस्तै ते किश कत्ल आस्तै बी न। अल्लाह ने तुहाडे वास्ते जो रोजी रोज़ दित्ता है, ओ खाओ, ते शैतान दे नक्शे कदम पर ना चलना। सचमुच शैतान तुहाडे वास्ते साफ दुश्मन है।
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
ते सचमुच, असीं तुहानूं पैदा कित्ता, फिर तुहानू (शरीर) बणाया, फिर असीं सुर्गदूतें नू आखया, "आदम दे सामने सजदा करो" तां ओह शैतान नू सिवाय झुक गए। सजदा करन वालों विच ओह (इब्लीस) नहीं है।
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(अल्लाह) ने आख्या, "तुसें गी की रोकया (तां जे) तुसें (आदम गी) सजदा नेईं कीता, जदूं मैं तुसें गी दस्सेआ हा?" (इब्लीस) ने जवाब दित्ता, "मैं उंदे कोला बी बेहतर आं। तुसें मिगी अग्ग थमां पैदा कीता ऐ, जिसलै के तुसें उसी धरती थमां बनाया ऐ।"
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(इब्लीस) ने जवाब दित्ता, “किजोकी तुसीं मिगी गुमराह कर दित्ता ऐ, मैं उनेंगी तुंदे सीधे रस्ते कोला जरूर रोकदा रौंह्गा,
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
फिर मैं उंदे उप्पर अग्गें थमां, पिच्छें थमां, उंदे सज्जे ते उंदे बाएं थमां जरूर औगा। ते तुसेंगी उंदे चा मते सारें गी आभारी नेई लब्भग।”
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
फिरी शैतान ने उनेंगी बुरे विचार फुसफुसाए तांजे उंदे निजी अंगें (जेह़ड़े ढके दे हे) गी प्रगट करी सकन। ते (शैतान) ने ग् लाया, "तुंदे परमेसरे ने तुसेंगी दोऐं गी इस बूटे दे नेड़े औने थमां गै मना करी ओड़ेया ऐ, तांजे तुस दवैं सुर्गदूत नेई बनो ते (स्वर्ग च) अनंत लोक नेई बनो।"
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
ते ओह़ (शैतान) उनेंगी दऊंनीं गी कसम खादी ही, "सच् च च, अऊं सच् चाई च तुंदे सलाहकारें च शामल ऐं।"
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
उने (शैतान) उनेंगी धोखे कन्ने बहकाया। जदों उहनां ने बूटे दे फल दा स्वाद चखया तां उहदी नंगापन उहनां नूं साफ हो गई, इस करके उहनां ने उस नूं जन्नत दे पत्तियां नाल ढकण लग्गे। परमेसरे उनेंगी पुकारया, "केह़ अऊं तुसेंगी उस बूटे थवां मना नेई कित्ता ते तुसेंगी एह़ ग् लाया के शैतान तुंदे दऊंनीं आस् ते इक खुला दुश् मन ऐ?"
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(अल्लाह) ने आख्या, "नीचे जाओ! तुस इक दुए कन्ने दुश्मनी च रौह्गे। निर्धारित समें तकर धरती तुंदा निवास ते सुख ऐ।"
يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ
yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).
हे आदम दे बच्चे ! शैतान गी तुसेंगी धोखा नेई देना देयो जिय् यां के ओह़ (शैतान) तुंदे मां-प्यो गी जन्नत थवां कड्डी ओड़ेया, उंदे कपड़े उतारने आस् ते उंदे निजी अंगें गी प्रगट करी ओड़ेया। सचमुच, ओह़ ते उदे अनुयायी तुसेंगी उदे शा गै दिक् खदे ह़न, जित् थें तुस उनेंगी नेई दिक् खी सकदे। सचमुच, असी शैतानें गी काफिरें दे सरदार बनाई दित्ता ऐ।
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
उने (उस दे पिता) आखेआ, "हे मेरे पुत्तर! अपने सपने गी अपने भ्राएं गी नेईं दस्सो, ओह तुसेंगी (नष्ट करने) दी साजिश रचे। वाकई शैतान मनुखें दा साफ दुश्मन ऐ।"
وَقَالَ الشَّيْطٰنُ لَمَّا قُضِيَ الْاَمْرُ اِنَّ اللّٰهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُّكُمْ فَاَخْلَفْتُكُمْۗ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍ اِلَّآ اَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِيْ ۚفَلَا تَلُوْمُوْنِيْ وَلُوْمُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ مَآ اَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّۗ اِنِّيْ كَفَرْتُ بِمَآ اَشْرَكْتُمُوْنِ مِنْ قَبْلُ ۗاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa qālasy-syaiṭānu lammā quḍiyal-amru innallāha wa‘adakum wa‘dal-ḥaqqi wa wa‘attukum fa akhlaftukum, wa mā kāna liya ‘alaikum min sulṭānin illā an da‘autukum fastajabtum lī, falā talūmūnī wa lūmū anfusakum, wa mā ana bimuṣrikhikum wa mā antum bimuṣrikhiyy(a), innī kafartu bimā asyraktumūni min qabl(u), innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).
ते शैतान ने कहा, जदों मामला (हिसाब) सुलझ गया, "सचमुच, अल्लाह ने तुहाडे नाल इक सच्चा वादा कीता है, ते मैं तुहाडे नाल वी वादा कीता है पर मैं उस नूं तोड़ दित्ता। तुहाडे ते मेरा कोई ताकत नहीं है, सिवाय (सिवाय) कि मैं तुहानू बुलाया ते तुसीं मेरे पुकार दा पालन कीता, इस करके मेरी गाली ना करो, पर अपने आप नू गाली देओ। मैं तुहाडी मदद नहीं कर सकदा, ते तुसीं मेरी मदद नहीं कर सकदे। वाकई, मैं तुहाडे कम्मां नूं इस विच कड़ा नहीं कर सकदा अतीत तों मेरे नाल (अल्लाह नाल) साथी जोड़ना।" सचमुच बेईमानी गी दर्दनाक तड़प होग।
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
उ'नें (इब्लिस) आखेआ, "मैं कदें बी उस माह्नू गी प्रणाम नेईं करगा जिसगी तुसें काली मिट्टी थमां सुक्की मिट्टी थमां बनाया ऐ जिसगी आकार दित्ता गेदा हा।"
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
उने (शैतान) आख्या, "हे मेरे रब, (जेकर ऐसा ऐ) तां मिगी उस दिन तकर देरी देओ, जिसलै तकर (मनुख) जिंदा नेईं होई जंदे।"
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
नियत दिन (कयामत) तकर।”
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
उने (शैतान) आखया, “मेरे प्रभु, कीजे तुसें मिगी गुमराह कीता ऐ, तां मैं उनेंगी धरती उप्पर (बुराई) जरूर आकर्षक बनाई देगा, ते मैं उनेंगी सारें गी गुमराह करगा,
وَقُلْ لِّعِبَادِيْ يَقُوْلُوا الَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوًّا مُّبِيْنًا
wa qul li‘ibādī yaqūlul-latī hiya aḥsan(u), innasy-syaiṭāna yanzagu bainahum, innasy-syaiṭāna kāna lil-insāni ‘aduwwam mubīnā(n).
ते मेरे सेवकें गी आखना, "उन्हें गी बेहतर (सच्चे) शब्द बोलने देयो। सचमुच शैतान उंदे च (हमेशा) झगड़ा पैदा करदा ऐ। सचमुच शैतान मनुखें आस्ते इक सच्चा दुश्मन ऐ।"
قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا
qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).
उने (इब्लिस) आख्या, "मेरे गी समझाओ, केह़ तुसें मेरे कोला बी मता आदर दित्ता ऐ? जेकर तुसें मिगी कयामत दे दिन तकर समां दित्ता हुंदा तां मैं उंदी वंशज गी गुमराह करी ओड़दा, सिवाय इक छोटे जे हिस्से दे।"
وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا
wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).
ते उन्हां विचों जो वी तुस्सां (इब्लीस) कर सग्दे वे, ओ अपणी (अद्भुत) आवाज़ नाल धोखा डेवो, उन्हां दे खिलाफ अपणी फौज कूं जुटाओ, घोड़े ते पैदल चलण वाले, ते उन्हां नाल धन ते बच्चे विच गठजोड़ करो ते फिर उन्हां नाल वादे करो।" भले ही शैतान ने उन्हां नाल सिर्फ इक चाल दा वादा कीता हा।
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).
ते (याद रखो) जदुं अस सुर्गदूतें गी आखेआ हा, "आदम गी प्रणाम करो!" इस आस् ते शैतान गी छोड़िये उनेंगी प्रणाम कित्ता। ओह् (जिन्नें दे) समूह दा ऐ, इस करी ओह् अपने रब दे हुक्म दी अवहेलना करदा ऐ। क्या तुहाडे वास्ते उसी ते ओस दे वंशज नू मेरे अलावा नेता बनाना उचित है, भले ही ओह तुहाडे दुश्मन होन? गलत करने आले दे बदले (अल्लाह) दे तौर उप्पर (शैतान) बड़ा बुरा ऐ।
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
ते (याद रखो) जदुं अस सुर्गदूतें गी आखेआ हा, "आदम गी प्रणाम करो!" फिरी शैतान गी छोड़िये उनेंगी प्रणाम कित्ता; उसने मना कर दिया।
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
फिर असीं आख्या, “हे आदम, सचमुच ए (शैतान) तुहाडे ते तुहाडी घरेआली दा दुश्मन है, इस करके उस नू तुहानू दोनों नू जन्नत तों बाहर नहीं कढो, कहीं तुसीं दुखी हो जाओ।
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
फिरी शैतान ने उसी फुसफुसाया ते आखया, "हे आदम! के मैं तुगी अमरता दा पेड़ (खुल्दी) ते ओह राज दस्सना जेड़ा नाश नेईं होग?"
وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ
wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).
ते ओह़ (मूसा) शैह़रे (मेम्फिस) च दाखल होई गेया, जदुं उदे बासले बेपरवाह हे, ते उसी शैह़रे च दो मनुख लड़दे लब्भे। इक उंदे समूह (इस्राएल दे संतानें) थमां ते दूआ (फिरी) उंदे दुश्मनें (फिरौनें) थमां। उंदे ग्रुप दे लोकें उंदे कोला उंदे दुश्मन दे पास्से दे लोकें गी (हराने) च मदद मंगी, फिरी मूसा ने उसी मुक्का मारया, ते उंदा दुश्मन मरी गेआ। उने (मूसा) आखेआ, "एह् शैतान दा कम्म ऐ। सच्चें गै, ओह़ (शैतान) इक दुश् मन ऐ जेका साफ तौर उप् पर गुमराह करदा ऐ।"
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَاۗ اَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطٰنُ يَدْعُوْهُمْ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ
wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kānasy-syaiṭānu yad‘ūhum ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).
ते जदुं उंदे कन् ने एह़ ग् लाया जंदा ऐ के "अल्लाह़ ने जेका गै प्रशस्त कित्ता ऐ, उदे पालन करो!" उने जवाब दित्ता, "(नहीं), पर अस (केवल) अपने पुरखें कोला सिक्खे दे रिवाजें दा पालन करने आं।" क्या ओ (अपने पुरखें दे पिच्छे चलनगे) भले ही शैतान असल विच उन्हां कूं अग्ग (नरक) कूं जलाने दी सजा दे वास्ते सद्ददा पे?
وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ اِبْلِيْسُ ظَنَّهٗ فَاتَّبَعُوْهُ اِلَّا فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ṣaddaqa ‘alaihim iblīsu ẓannahū fattaba‘ūhu illā farīqam minal-mu'minīn(a).
ते सचमुच शैतान उनेंगी अपने इल्जामें दी सच् चाई दे बारे च समझ़ने च समर्थ हा, इस आस् ते ओह़ उंदे पिच्छे चली पे, सिवाय किश विश् वासियें गी।
اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّاۗ اِنَّمَا يَدْعُوْا حِزْبَهٗ لِيَكُوْنُوْا مِنْ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِۗ
innasy-syaiṭāna lakum ‘aduwwun fattakhiżūhu ‘aduwwā(n), innamā yad‘ū ḥizbahū liyakūnū min aṣḥābis-sa‘īr(i).
सचमुच शैतान तुंदा दुश्मन ऐ, इस करी उसी दुश्मन दे रूप च पेश आओ, कीजे शैतान सिर्फ अपने लोकें गी धधकदी अग्ग दे निवासी बनने लेई सद्ददा ऐ।
۞ اَلَمْ اَعْهَدْ اِلَيْكُمْ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اَنْ لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطٰنَۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
alam a‘had ilaikum yā banī ādama allā ta‘budusy-syaiṭān(a), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
हे आदम दे संतान ते पोतें, के मैं तुसें गी आज्ञा नेई दित्ती ऐ के तुस शैतान दी पूजा नेई करो? सचमुच शैतान तुहाडे वास्ते असली दुश्मन है,
وَلَقَدْ اَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيْرًا ۗاَفَلَمْ تَكُوْنُوْا تَعْقِلُوْنَ
wa laqad aḍalla minkum jibillan kaṡīrā(n), afalam takūnū ta‘qilūn(a).
ते सचमुच, उने (शैतान) तुंदे च मते सारें गी गुमराह करी ओड़ेया ऐ। तां केह़ तुस नेई समझ़ी सकदे?
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طٰغِيْنَ
wa mā kāna lanā ‘alaikum min sulṭān(in), bal kuntum qauman ṭāgīn(a).
जदके साढ़े उप्पर तुंदे उप्पर कोई ताकत नेईं ऐ, असल च तुस इक ऐसी लोक ओ जेह्ड़े सीमाएं कोला बी मते न।
فَاَغْوَيْنٰكُمْ اِنَّا كُنَّا غٰوِيْنَ
fa agwainākum innā kunnā gāwīn(a).
इस आस् ते अस तुसेंगी गुमराह करी ओड़ेया ऐ, ते अस अपने आप गै गुमराह होई गेदे आं।"
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).
शैतान गी छोड़िये; ओह् घमंड करदा ऐ ते ओह् काफिरें दे समूह च शामल ऐ।
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ
qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).
(अल्लाह) ने आख्या, "हे शैतान, तुहानूं की रोकदा है कि मैं जो मैं अपनी ताकत नाल पैदा कीता है, उस नू झुकन तों रोकदा है। क्या तुहानूं अपने आप ते गर्व है या तुहानूं (महसूस) होवे कि तुसीं किसे (उच्च) समूह दे हो?"
قَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla ana khairum minhu khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(इब्लीस) ने आख्या, "मैं उंदे कोला बेहतर आं, कीजे तुसें मिगी अग्ग थमां बनाया ऐ, जदके तुसें उसी धरती थमां बनाया ऐ।"
قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
(शैतान) ने जवाब दित्ता, “तुंदी महिमा कन्ने मैं उनेंगी सारें गी गुमराह करगा,
وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
ते शैतान ने कदें बी नेईं मुड़ो; सचमुच शैतान तुंदे आस् ते इक सच् चाई दा दुश् मन ऐ।