زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

འདོད་པའི་བརྩེ་བ་དེ་མི་རྣམས་ཀྱི་མིག་ལམ་དུ་མཛེས་སྡུག་ལྡན་པ་བཟོས་ཡོད། བུད་མེད་དང་ཕྲུ་གུ། གསེར་དང་དངུལ་གྱི་བང་རིམ་དང་། དེ་ནི་འཛམ་གླིང་འདིའི་མི་ཚེའི་སྤྲོ་སྣང་ཡིན་པ་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཉམ་དུ་ཕྱིར་ལོག་པའི་ས་ཆ་ཡག་པོ་ཡོད།

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག དད་པ་མ་བྱེད་མཁན་དང་དད་པ་མ་བྱེད་པར་ཤི་མཁན་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་གཅིག་ནས་(རིན་གོང་) འཛམ་གླིང་ཡོངས་སུ་གསེར་གྱི་(རྣམ་པ་)ཡང་ཐོབ་མི་ཐུབ། འདི་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་མྱོང་ཞིང་རོགས་པ་མེད་པའི་མི་རྣམས་ཡིན།

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

མོ་སཱེའི་མི་རིགས་ཀྱིས་(མོ་སཱེ་སི་ནའི་རི་བོར་ཕྱིན་པའི་རྗེས་སུ་)ཁོང་ཚོས་གསེར་གྱི་རྒྱན་ཆ་ལས་གཟུགས་པོ་ཡོད་པའི་བོང་བུའི་སྐུ་འདྲ་ཞིག་བཟོས་ཤིང་། བེའུ་དེས་ཁོ་ཚོར་སྐད་ཆ་བཤད་མི་ཐུབ་པ་དང་ཁོ་ཚོར་ལམ་སྟོན་མི་ཐུབ་པ་མི་ཤེས་སམ། ཁོང་ཚོས་དེ་(མཆོད་པ་ལྟར་)བཟོས། ཁོང་ཚོ་དྲང་བདེན་མིན་པའི་མི་རེད།

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། དོན་དངོས་ཐོག ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་དང་ཁོང་ཚོའི་དགེ་འདུན་པ་མང་པོ་ཞིག་གིས་དངོས་གནས་མི་དམངས་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་རྫུན་མའི་ཐོག་ནས་བེད་སྤྱོད་གཏོང་བ་དང་། གསེར་དང་དངུལ་བསྡུ་གསོག་བྱས་ནས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་དུ་འགྲོ་གྲོན་མ་གཏོང་མཁན་ཚོས་ཁོང་ཚོར་གསར་འགྱུར་བཟང་པོ་སྤྲོད་དགོས།

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

ཨ་ལཱ་ཧྥ་ཡིས་ནམ་མཁའ་ནས་ཆུ་(ཆར་པ་)བཏང་བས་དེ་(ཆུ་)དེའི་ཆེ་ཆུང་ལྟར་ལུང་གཤོངས་ནང་དུ་རྒྱུག་བཞིན་ཡོད། དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོས་རྒྱན་ཆ་དང་ལག་ཆ་བཟོ་བར་མེ་ནང་དུ་བཞུ་བའི་(ལྕགས་རིགས་)དེ་ལས་(ད་ལྟའི་རླངས་པ་)དེ་ལྟ་བུའི་རླངས་པ་(ད་ལྟའི་རླངས་པ་)ཡང་ཡོད། དེ་ལྟར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བདེན་པ་དང་རྫུན་མའི་སྐོར་ལ་དཔེ་མཚོན་ཞིག་བཟོས་ཡོད། རླངས་པ་ལ་མཚོན་ན། དེ་གང་ཡང་མེད་པར་ཡལ་འགྲོ་གི་རེད། འོན་ཀྱང་མི་ལ་ཕན་ཐོགས་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དེ་འཛམ་གླིང་ཐོག་ལ་གནས་རྒྱུ་རེད། དེ་ལྟར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དཔེ་མཚོན་ཞིག་བཏོན་ཡོད།

وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

རྒྱ་མཚོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡིན་པས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཤ་གསར་པ་ཟ་བ་དང་ཤ་གསར་བ་ཟ་བར་འགྱུར། ཁྱེད་ཚོས་དེའི་ནང་དུ་གྲུ་གཟིངས་འགྲོ་བཞིན་པ་མཐོང་ནས་ག་རེ་བྱུང་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་པར་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་གི་བྱིན་རླབས་ཞུས་ན་ཁྱོད་ལ་བྱིན་རླབས་ཐོབ་པར་འགྱུར། ཁྱེད་རང་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུ་དགོས།

۞ قُلْ كُوْنُوْا حِجَارَةً اَوْ حَدِيْدًاۙ

qul kūnū ḥijāratan au ḥadīdā(n).

ཁྱེད་རང་རྡོ་ཡིན་ནའང་འདྲ།

اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ

Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).

ང་ལ་ལྕགས་དུམ་བུ་སྤྲོད་དང་།” ལྕགས་དེ་རི་རྩེ་གཉིས་ལ་འདྲ་མཉམ་དུ་མ་སྦྲེལ་བར་དུ་ཁོང་གིས་(ཟུལ་ཀར་ནེན)གྱིས་"མེ་དེ་འཕུར་ཤོག"ཅེས་བཤད་པ་རེད།

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ

wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).

ང་ཚོས་དཱ་ཝུད་ལ་ང་ཚོའི་ཕྱོགས་ནས་ལག་རྟགས་ཤིག་སྤྲད་ཡོད། (ང་ཚོས་) "ཨོ་རི་དང་བྱ། དཱ་ཝུད་དང་མཉམ་དུ་ཡང་ཡང་མཐོ་རུ་གཏོང་།" ང་ཚོས་ཁོང་གི་ཆེད་དུ་ལྕགས་དེ་འཇམ་པོ་བཟོས་ཡོད།

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).

ང་ཚོས་སུ་ལེ་མན་གྱི་ཆེད་དུ་རླུང་དེ་(དབང་དུ་བསྡུས་པ་)ཡིན། ཁོང་གི་སྔ་དྲོའི་འགྲུལ་བཞུད་དེ་ཟླ་བ་གཅིག་གི་འགྲུལ་བཞུད་དང་འདྲ་བ་དང་། ཕྱི་དྲོའི་འགྲུལ་བཞུད་དེ་ཟླ་བ་གཅིག་གི་འགྲུལ་བཞུད་དང་འདྲ་མཉམ་ཡིན། དེ་བཞིན་ཁོང་གི་མདུན་དུ་(ཁོང་གི་དབང་འོག་ཏུ་)ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོའི་ཆོག་མཆན་ཐོབ་ནས་ལས་ཀ་བྱེད་མཁན་གྱི་ཇིན་ཁ་ཤས་ཡོད། དེ་དག་ལས་སུ་ཞིག་ང་ཚོའི་བཀའ་ལས་ལྡོག་ན་ང་ཚོས་དེ་ལ་དམྱལ་བའི་མེ་འབར་བའི་ཉེས་ཆད་ཕོག་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན།

وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

མཚོ་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་གཅིག་པ་མིན། འདི་ནི་མངར་མོ་དང་། གསར་བ། འཐུང་རྒྱུར་ཞིམ་པོ་དང་། གཞན་དེ་ཚྭ་ཅན་དང་ཁ་ཚ་པོ་ཡོད། དེ་ནས་(མཚོ་རེ་རེར་)ཁྱེད་རང་གིས་ཤ་གསར་པ་ཟ་ཐུབ་པ་དང་། ཁྱེད་རང་གིས་གྱོན་པའི་རྒྱན་ཆ་དེ་ཚོ་ཡང་བཏོན་ཐུབ། དེ་ནས་ཁྱེད་རང་གིས་མཚོ་བརྒལ་ནས་གྲུ་གཟིངས་འགྲོ་བཞིན་པ་མཐོང་ཐུབ།

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

༼ཁོང་ཚོར་༽ ལྷ་ཡུལ་ཨད་ན་ཐོབ་རྒྱུ་དང་། ཁོང་ཚོ་དེའི་ནང་དུ་འཛུལ་རྒྱུ་དང་། དེའི་ནང་ཁོང་ཚོ་གསེར་དང་མུ་ཏིག་གིས་བརྒྱན་ནས་དེའི་ནང་དུ་ཁོང་ཚོའི་གྱོན་ཆས་དར་གྲུལ་ཡིན།

وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ

wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).

གལ་ཏེ་མི་རྣམས་མི་རིགས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བར་འགོག་ཐབས་མེད་ན། ང་ཚོས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་མེད་མཁན་ཚོར་ཁོང་ཚོའི་ཁང་པའི་ཐོག་ཁང་དངུལ་གྱི་ཐོག་ཁང་དང་།

فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ

falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).

དེ་ལྟ་ན་ཁོང་གིས་(མོ་སེ་)གསེར་གྱི་ལག་གདུབ་གྱོན་པའམ་ཡང་ན་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ལྷ་མོ་ཞིག་ཁོང་གི་མཉམ་དུ་ཡོང་བར་མ་བཏང་བ་དེ་གང་ཡིན་ནམ།”

يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُۚ

yakhruju minhumal-lu'lu'u wal-marjān(u).

དེ་གཉིས་ལས་མུ་ཏིག་དང་མར་ཇན་ཐོན་ཏེ།

لَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنٰتِ وَاَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتٰبَ وَالْمِيْزَانَ لِيَقُوْمَ النَّاسُ بِالْقِسْطِۚ وَاَنْزَلْنَا الْحَدِيْدَ فِيْهِ بَأْسٌ شَدِيْدٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗ وَرُسُلَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيْزٌ ࣖ

laqad arsalnā rusulanā bil-bayyināti wa anzalnā ma‘ahumul-kitāba wal-mīzāna liyaqūman-nāsu bil-qisṭ(i), wa anzalnal-ḥadīda fīhi ba'sun syadīduw wa manāfi‘u lin-nāsi wa liya‘lamallāhu may yanṣuruhū wa rusulahū bil-gaib(i), innallāha qawiyyun ‘azīz(un).

ང་ཚོས་ང་ཚོའི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་བདེན་དཔང་གསལ་པོ་དང་མཉམ་དུ་བཏང་བ་དང་། མི་རྣམས་ཀྱིས་དྲང་བདེན་གྱི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་ཐུབ་པའི་ཆེད་དུ་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་དེབ་དང་(དྲང་བདེན)གྱི་འཇལ་ཚད་བཏང་ཡོད། ང་ཚོའི་ལྕགས་དེ་མིའི་རིགས་ལ་སྟོབས་ཤུགས་དང་། ཆེ་བསྟུན། ཕན་ཐོགས་མང་པོ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་བསྐྲུན་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་།

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُوْنَۚ اِذَا رَاَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنْثُوْرًا

wa yaṭūfu ‘alaihim wildānum mukhalladūn(a), iżā ra'aitahum ḥasibtahum lu'lu'am manṡūrā(n).

དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོའི་མཐའ་འཁོར་དུ་ད་དུང་གཞོན་སྐྱེས་གཞོན་སྐྱེས་ཚོས་བསྐོར་ཡོད། དེ་དག་མཐོང་དུས་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་དག་མུ་ཏིག་འཐོར་བ་ལྟར་བསམ་པར་འགྱུར།

عٰلِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَّاِسْتَبْرَقٌۖ وَّحُلُّوْٓا اَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍۚ وَسَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُوْرًا

‘Āliyahum ṡiyābu sundusin khuḍruw wa istabraq(un), wa ḥullū asāwira min fiḍḍah(tin), wa saqāhum rabbuhum syarāban ṭahūrā(n).

ཁོང་ཚོས་དར་གྲུལ་ལྗང་ཁུ་དང་དར་གྲུལ་མཐུག་པོ་གྱོན་ནས་དངུལ་གྱི་ལག་གདུབ་གྱོན་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ཚོར་འཐུང་ཆུ་གཙང་མ་(དང་དམ་པ་)གནང་བ་རེད།