زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ
zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).
د هغه څه سره مینه چې غوښتل کیږي د انسانانو په سترګو کې ښکلې کیږي: ښځې، ماشومان، د سرو زرو او سپینو زرو ډیری، غوره اسونه، څاروي او کرل شوي ځمکې. دا د ځمکې د ژوند خوندونه دي، او د الله سره د بیرته ستنیدو غوره ځای دی.
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔
innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې کافران شوي او په کفر کې مړه شوي، که څه هم هغه وغواړي چې د ځمکې په اوږدو کې سره زر ولري، نو له دوی څخه به د (فدیې) حق ترلاسه نه کړي. دا هغه خلک دي چې دردناک عذاب ورته رسیږي او هیڅ مرستندوی ورته نشته.
وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).
او د موسی علیه السلام قوم د هغه له (سینا غره ته) له تلو وروسته، د ګاڼو (سرو زرو) څخه یو خوسی جوړ کړ چې بدن یې درلود او غږ یې کاوه. ایا دوی نه پوهېدل چې خوسی ورسره خبرې نشي کولی او نه یې لاره ښودلی شي؟ دوی دا (د بت په توګه) واخیست. دوی ظالمان وو.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! په حقیقت کې ډېری متقیان او د هغوی راهبان د خلکو شتمني په ناحقه خوري او (خلک) د الله له لارې څخه منع کوي. او هغه کسان چې سره زر او سپین زر ذخیره کوي او د الله په لاره کې یې نه لګوي، نو هغوی ته د دردناک عذاب زیری ورکړه.
اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ
anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).
الله له اسمانه اوبه (باران) نازلې کړې دي، نو هغه (اوبه) په دره کې د خپل اندازې سره سم بهېږي، بیا جریان د لامبو وهونکي فوم سره وړي. او له هغه (فلز) څخه چې دوی په اور کې د ګاڼو یا وسایلو جوړولو لپاره ویلې کوي، د هغه (اوسني فوم) په څیر فوم هم شتون لري. په دې توګه الله د هغه څه په اړه مثال ورکوي چې ریښتیا دي او څه چې غلط دي. د فوم په اړه، دا به د هیڅ شی په توګه ورک شي؛ مګر هغه څه چې د انسانانو لپاره ګټور دي، په ځمکه کې به پاتې شي. په دې توګه الله مثال ورکوي.
وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
او هغه ذات دی چې سمندر یې ستاسو لپاره تابع کړی دی، ترڅو تاسو ترې تازه غوښه (کب) وخورئ او (له هغه څخه) هغه زیورات راوباسئ چې تاسو یې اغوندئ. تاسو (همدارنګه) کښتۍ ګورئ چې په هغې کې روانې دي، او د دې لپاره چې تاسو د هغه فضل ولټوئ او د دې لپاره چې تاسو شکر وکړئ.
۞ قُلْ كُوْنُوْا حِجَارَةً اَوْ حَدِيْدًاۙ
qul kūnū ḥijāratan au ḥadīdā(n).
ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ته ډبره شه یا اوسپنه،
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
"ما ته د اوسپنې ټوټې راکړه!" تر هغه چې کله د اوسپنې ټوټې د دوو غرونو سره برابرې شوې، هغه وویل: "اور پرې واچوه!" کله چې هغه د اور په څیر سور شو، هغه وویل: "ماته جوش شوی مس راکړه چې زه یې پرې واچوم."
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ
wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).
او په یقین سره، موږ داود ته له خپل لوري ډالۍ ورکړې ده. (موږ وویل)، "ای غرونو او مرغانو! د داود سره په مکرر ډول تسبیح وکړئ" او موږ د هغه لپاره اوسپنه نرمه کړه.
وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ
wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).
او موږ د سلیمان لپاره بادونه تابع کړل، د هغه سهار سفر د یوې میاشتې سفر په څیر و، او د هغه ماښام سفر د یوې میاشتې سفر په څیر و، او موږ د هغه لپاره ویلې شوې مسو بهولې. او ځینې پیریان وو چې د خپل رب په اجازه یې د هغه په وړاندې کار کاوه. او هر څوک چې زموږ له امر څخه سرغړونه وکړي، موږ به هغه ته د اور د عذاب خوند وڅکو.
وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
او دوه سمندرونه یو شان نه دي: یو یې تازه دی، د څښلو لپاره خوندور دی، او بل یې مالګین او تریخ دی. له هر یو څخه تاسو تازه غوښه خورئ او د اغوستلو لپاره زیورات راوباسئ، او تاسو کښتۍ ګورئ چې په هغې کې روانې دي ترڅو تاسو د هغه فضل ولټوئ او د دې لپاره چې تاسو شکر وکړئ.
جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ
jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).
(دوی به) جنت عدن ته ننوځي، هلته به دوی د سرو زرو او مرغلرو په بنګړیو سينګار شي، او د دوی جامې به هلته ورېښم وي.
وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ
wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).
او که چېرې دا نه وای چې خلک له یو امت (په کفر کې) نه شي منع کېدای، نو موږ به د هغو کسانو لپاره چې په رحمن (الله) کافران دي، د دوی د کورونو چتونه د سپینو زرو جوړ کړي وای، او هغه زینې چې دوی پرې ختلي دي.
فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ
falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).
نو ولې هغه (موسی) د سرو زرو بنګړي نه اغوستي وو یا یې ملائکه ورسره نه وه راغلې چې ورسره ملګري شي؟
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُۚ
yakhruju minhumal-lu'lu'u wal-marjān(u).
له دواړو څخه مرغلرې او مرجان راووتل.
لَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنٰتِ وَاَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتٰبَ وَالْمِيْزَانَ لِيَقُوْمَ النَّاسُ بِالْقِسْطِۚ وَاَنْزَلْنَا الْحَدِيْدَ فِيْهِ بَأْسٌ شَدِيْدٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗ وَرُسُلَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيْزٌ ࣖ
laqad arsalnā rusulanā bil-bayyināti wa anzalnā ma‘ahumul-kitāba wal-mīzāna liyaqūman-nāsu bil-qisṭ(i), wa anzalnal-ḥadīda fīhi ba'sun syadīduw wa manāfi‘u lin-nāsi wa liya‘lamallāhu may yanṣuruhū wa rusulahū bil-gaib(i), innallāha qawiyyun ‘azīz(un).
په حقیقت کې، موږ خپل پیغمبران له څرګندو دلیلونو سره لیږلي دي او موږ له دوی سره کتاب او د عدالت تلې (د عدالت میزان) نازل کړي دي ترڅو خلک په انصاف سره عمل وکړي. او موږ اوسپنه پیدا کړې چې ځواک، عظمت او د انسانانو لپاره ډیرې ګټې لري، او د دې لپاره چې الله پوه شي چې څوک د هغه (دین) او د هغه د پیغمبرانو سره مرسته کوي که څه هم هغه (الله) نه ګوري. په حقیقت کې الله تعالی غالب او قادر ذات دی.
۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُوْنَۚ اِذَا رَاَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنْثُوْرًا
wa yaṭūfu ‘alaihim wildānum mukhalladūn(a), iżā ra'aitahum ḥasibtahum lu'lu'am manṡūrā(n).
او دوی د هغو ځوانانو لخوا محاصره شوي دي چې لا هم ځوانان دي. کله چې تاسو دوی وګورئ، نو تاسو به یې د خپریدونکو مرغلرو په څیر فکر وکړئ.
عٰلِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَّاِسْتَبْرَقٌۖ وَّحُلُّوْٓا اَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍۚ وَسَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُوْرًا
‘Āliyahum ṡiyābu sundusin khuḍruw wa istabraq(un), wa ḥullū asāwira min fiḍḍah(tin), wa saqāhum rabbuhum syarāban ṭahūrā(n).
هغوی په شنه رنګه او غټو ورېښمو جامو کې پوښل شوي وو او د سپینو زرو بنګړۍ یې اغوستې وې، او خدای پاک هغوی ته پاک (او مقدس) څښاک ورکړ.