زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ
zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).
Цы бæллынц, уый уарзондзинад рæсугъд кæны нæлгоймæгты цæсты: сылгоймæгтæ, сывæллæттæ, сызгъæрин æмæ æвзист æмбырдгæндтæ, æвзæрст бæхтæ, фос æмæ хуымгонд хуымтæ. Уый у ацы дунейы царды æхцондзинад, æмæ Аллахмæ ис хорз æрыздæхæн бынат.
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔
innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).
Æцæгæйдæр, чи нæ уырны æмæ æнæууæнкæй чи амæлы, уыдонæй искæмæй нæ райсдзæн (æлхæнæг) æппæт зæххыл сызгъæрин (сызгъæрин хуызы) дæр, кæд æмæ йæ йæхи уымæй балхæнын фæнды, уæд. Уыдон сты, карз ӕфхӕрд чи баййафы ӕмӕ сын ӕххуысгӕнӕг чи нӕй, уыцы адӕм.
وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).
Æмæ Моисейы адæм, (Моисейы ацæуыны фæстæ Синайы хохмæ) сарæзтой уæрыччы статуя буарæй æмæ сæ бон уыдис хъæр кæнын (сызгъæрин) згъæрæй. Уæрыкк семæ дзурын йæ бон кæй нæу æмæ сын фæндаг амонын кæй нæу, уый нæ зонынц? Скодтой йæ (кувинагæн). Уыдон сты æнæраст адæм.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
Уырнджытæ! Æцæгæйдæр, дингæнæг адæмæй бирæтæ æмæ сæ моладзанты æцæгæйдæр адæмы хъæздыгдзинæдтæ мæнгæй хардз кæнынц, æмæ (уый) къуылымпы кæнынц (адæмы) Аллахы фæндагæй. Æмæ сызгъæрин æмæ æвзист чи æмбырд кæны æмæ сæ Аллахы фæндагыл чи нæ хардз кæны, уыдонæн уæд сын ратт хорз хабар, (кæй райсдзысты) риссаг æфхæрд
اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ
anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).
Аллах æруагъта дон (къæвда) арвæй, уымæ гæсгæ уый (дон) цæуы комы йæ асмæ гæсгæ, уый фæстæ цæугæ хæссы ленкгæнæг фæздæг. Æмæ цы (æфсæйнаг) батавынц арты, цæмæй дзы скæной згъæрæдтæ кæнæ кусæнгæрзтæ, уымæй дæр вæййы ахæм фæздæг (ныртæккæйы фæздæг). Афтæмæй Аллах æрхæссы æмбисонд, цы у раст æмæ цы у мæнг. Фæздæджы тыххæй та, уый фесæфдзæн куыд ницы; фæлæ адæймагæн пайда цы у, уый баззайдзæн зæххыл. Афтæмæй Аллах æрхæссы æмбисонд.
وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
Æмæ уый у, денджыз (уæ бар) чи радта, цæмæй дзы хæрат ног дзидза (кæсаг), æмæ дзы рауадзут рæсугъддзинæдтæ. Ды (уый дæр) уыныс, цы наутæ дзы цæуынц, уый, æмæ йæ хорзæх агурыс, æмæ бузныг уай.
۞ قُلْ كُوْنُوْا حِجَارَةً اَوْ حَدِيْدًاۙ
qul kūnū ḥijāratan au ḥadīdā(n).
Зæгъ (о Мæхæмæт), «Су дуртæ кæнæ æфсæйнаг,
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
Æфсæйнаг скъуыдтæ мын ратт!» Цалынмæ æфсæйнаг скъуыддзаг хохы дыууæ цъуппыл æмхуызонæй нæ бафидар, уæдмæ уый (Зулкарнаин) загъта: «Артæй æхсын!»
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ
wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).
Æмæ æцæгæйдæр, Мах радтам Даудæн лæвар Махæй. (Мах загътам): «О хæхтæ æмæ мæргътæ! Сбæрзонд кæнут бирæ хæттыты Даудимæ», æмæ йын мах фæлмæндæр кодтам æфсæйнаг,
وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ
wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).
Æмæ дымгæ Сулейманæн, кæцыйæн райсомæй йæ балц уыд иу мæйы балцы æмвæзад æмæ йæ балц боныцъæхты уыд иу мæйы балцы æмвæзад (афтæдæр) æмæ йын скодтам лыстæг æфсæйнаг. Æмæ дзы ис ахæм джинтæ, кæцытæ кусынц йæ разы (йæ дæлбар) сæ Хицауы барлæвæрдæй. Æмæ уыдонæй Нæ фæдзæхстæй чи фæиппæрд уа, Уæд ын Зындоны судзгæ арты æфхæрд бавзарын кæндзыстæм.
وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
Æмæ дыууæ денджызы æхсæн нæу; ацы иу у æнæфснайд, ног, адджын нуазынæн, иннæ та у сойджын æмæ карз. Æмæ (алы денджызæй дæр) дæ бон у хæрын ног дзидза æмæ дæ бон у раласын дæ уæлæ цы згъæрæхцатæ ис, уыдон, æмæ уым фендзынæ наутæ, кæцытæ цæуынц денджызы сæрты, цæмæй Йæ хорзæх агурай æмæ бузныг уай.
جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ
jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).
(Уыдон райсдзысты) дзæнæт 'Адн, уыдон æм бацæудзысты, цыран сæ рæсугъд кæндзысты сызгъæрин æмæ налхъуытæй конд æрмкъухтæй, сæ дарæс та дзы уыдзæн æфсæйнаг.
وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ
wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).
Æмæ адæмы иу адæм суæвынæй куы нæ уаид (æнæууæнкæй), уæд мах сарæзтаиккам, æнæууæнк (Аллах) Æппæты Фæлмæнзæрдæйыл чи нæ уырны, уыдонæн сæ хæдзæртты æмбæрзæнтæ æвзистæй, стæй ма цы къæсæртæм схизынц, уыдон дæр,
فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ
falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).
Уæдæ йæм (Моисеймæ) сызгъæрин къухдарæнтæ цæуылнæ уыд, кæнæ та йемæ зæд цæуылнæ æрцыд?»
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُۚ
yakhruju minhumal-lu'lu'u wal-marjān(u).
Дыууæйæ дæр дзы рацыди налхъуыт æмæ маржан.
لَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنٰتِ وَاَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتٰبَ وَالْمِيْزَانَ لِيَقُوْمَ النَّاسُ بِالْقِسْطِۚ وَاَنْزَلْنَا الْحَدِيْدَ فِيْهِ بَأْسٌ شَدِيْدٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗ وَرُسُلَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيْزٌ ࣖ
laqad arsalnā rusulanā bil-bayyināti wa anzalnā ma‘ahumul-kitāba wal-mīzāna liyaqūman-nāsu bil-qisṭ(i), wa anzalnal-ḥadīda fīhi ba'sun syadīduw wa manāfi‘u lin-nāsi wa liya‘lamallāhu may yanṣuruhū wa rusulahū bil-gaib(i), innallāha qawiyyun ‘azīz(un).
Æцæгæйдæр, Мах æрвыстам Нæ минæвæртты бæлвырд бæлвырдгæнæнтимæ æмæ семæ æрвыстам чиныг æмæ барæнтæ (рæстдзинады), цæмæй адæм рæстагæй архайой. Æмæ мах сфæлдыстам æфсæйнаг, кæцыйæн ис тых, стырдзинад æмæ бирæ пайда адæймагæн, æмæ цæмæй Аллах зоны, чи æххуыс кæны Йæ (дин) æмæ Йæ минæвæрттæн, кæд æмæ (Аллах) нæ уыны, уæддæр. Æцæгæйдæр, Аллах у Æппæтхъомысджын, Æппæтхъомысджын.
۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُوْنَۚ اِذَا رَاَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنْثُوْرًا
wa yaṭūfu ‘alaihim wildānum mukhalladūn(a), iżā ra'aitahum ḥasibtahum lu'lu'am manṡūrā(n).
Æмæ сæ алыварс сты, нырма æрыгон чи у, ахæм фæсивæд. Куы сæ фенай, уæд сæ нымайдзынæ ныппырхгонд налхъуытæй
عٰلِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَّاِسْتَبْرَقٌۖ وَّحُلُّوْٓا اَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍۚ وَسَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُوْرًا
‘Āliyahum ṡiyābu sundusin khuḍruw wa istabraq(un), wa ḥullū asāwira min fiḍḍah(tin), wa saqāhum rabbuhum syarāban ṭahūrā(n).
Сæ уæлæ уыдысты лыстæг урс æфсæйнаг æмæ бæзджын æфсæйнаг æфсæйнæгтæ æмæ сæ уæлæ уыдысты æвзистæй конд къухдарæнтæ, æмæ сын Хуыцау радта сыгъдæг (æмæ сыгъдæг) нозт.