زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ
zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).
लुगाई, टाबर, सोना-चांदी रै रूप मांय भेळी करीजी धन-दौलत, चुणियोड़ा घोड़ां, पशुधन अर धान रै खेतां रै रूप मांय आपरी इच्छावां रै प्रति प्रेम री मिनख री दीठ मांय ओ सोवणो महसूस करायो जावै है। आ ई दुनिया रै मांय जीवण री खुशी है अर अल्लाह रै सागै एक आछी पाछी है।
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔
innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).
साचाणी, जका लोग अविश्वास करै है अर अविश्वास रै मांय मर जावै है, वै बां मांय सूं किणी सूं भी (फिरौती) नीं ले सकैला, भलांई बो सोनो पूरी धरती माथै सोनो नीं लेवैला, जे बो खुद नै इण सूं छुड़ाणो चावै है। ऐ वै लोग है जिका घणी सजा भोगै है अर बां रो कोई मददगार कोनी है।
وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).
अर मूसा रा लोग, (मूसा रै सीनाई पर्वत माथै जावण रै बाद) एक शरीर रै साथै एक बछड़ा री मूर्ति बणाई अर (सोने रै) गहणां सूं मू (आवाज) कर सक्या। कांई बै नीं जाणै कै बछड़ो बां सूं बात नीं कर सकै अर नीं बां नै मारग दिखा सकै? बां ओ (एक भेंट रै रूप मांय) बणायो। वे अन्यायी लोग है।
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
हे विस्वास करण आळा! साचाणी, घणकरा धर्मात्मा लोग अर बांका भिक्षु लोगां री दौलत नै झूठा तरीका सूं खपत करै है अर (वे) अल्लाह रै मारग सूं (लोगां नै) रोकै है। अर जका सोना अर चांदी जमा करै है अर अल्लाह रै मारग माथै खर्च नीं करै है, बांनै एक आच्छी खबर देवो, (कै बांनै) एक दर्दनाक सजा मिलैला।
اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ
anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).
अल्लाह आकास सूं पाणी (बरसात) उतार दियो है, सो ओ (पाणी) घाटी रै मांय आपरै आकार रै हिसाब सूं बहै है, फेर ओ बहाव तैरतो झाग ले जावै है। अर जिण (धातु) नै वे आग रै मांय पिघला'र गहणा या औजार बणावै है, उणसूं (भी) इसो झाग होवै है (वर्तमान झाग)। इण भांत अल्लाह एक दृष्टान्त बतावै है कै कांई साच है अर कांई झूठ है। जठै तण झाग री बात है, ओ कीं भी कोनी रै रूप मांय गायब हो जावैला; पण जो मिनखां रै वास्तै फायदेमंद है, वो धरती माथै ई रैसी। इण भांत अल्लाह एक दृष्टांत बतावै है।
وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
अर ओ ईज है जिण समंदर नै (थारै अधीन) कर दियो है, ताकि थै उण मांय सूं ताजा मांस (मछली) खा सको अर (इण मांय सूं) थै पैरण सारू आभूषण काढ सको। थै (भी) इण मांय सूं जहाजां नै देख सको हो, अर थै उणरी वरदान री तलाश कर सको हो अर थै आभारी हो सको हो।
۞ قُلْ كُوْنُوْا حِجَارَةً اَوْ حَدِيْدًاۙ
qul kūnū ḥijāratan au ḥadīdā(n).
बोलो (हे मुहम्मद) "पत्थर या लोह बणो,
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
म्हनै लोह रा टुकड़ा दे दो!” जद तांई (लोह रो) टुकड़ो पहाड़ री दो (चोटां) सूं समान रूप सूं (जुल) नीं गयो, उण (जुलकरनैन) कह्यो, "(आग) नै उड़ाओ!" जद (लोह) (लाल) आग बणग्यो, तो उण कह्यो, "म्हानै (उबलता) तांबा दे दो ताकि मैं उणनै (गरम लोह) माथै ढाळ सकूं।"
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ
wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).
अर साचाणी, म्हे दाऊद नै आपणी तरफ सूं एक वरदान दियो है। (म्हे कह्यो), "हे पहाड़ अर पंछी! दाऊद रै साथै बार-बार ऊंचो उठो," अर म्हे उणरै वास्तै लोह नै नरम कर दियो है,
وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ
wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).
अर म्हे सुलेमान रै वास्तै हवा नै (वश में) करी, जिणरी सुबह री यात्रा एक महीनै री यात्रा रै बराबर ही अर दोपहर री यात्रा एक महीनै री यात्रा रै बराबर ही (भी) अर म्हे उणरै वास्तै तरल तांबा रो प्रवाह कर दियो। अर केई जिन्न है जका आपरै प्रभु री इजाजत सूं उणरै साम्हीं (उणरै वश में) काम करै है। अर बां मांय सूं कोई भी म्हारी आज्ञा सूं हटैला, म्हे उणनै नरक री जलती आग री सजा भोग देवांला।
وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
अर दोनूं समंदरां रै बिचाळै एक ई कोनी; यो एक नीरस, ताजो, पीबा में स्वादिष्ट है अर दूजो खारो अर कड़वो है। अर (हरेक समंदर) सूं थै ताजा मांस खा सको हो अर थै पैहरियोड़ा गहणा नै काढ सको हो, अर बठै थै समंदर रै मांय जहाजां नै देख सको हो जिणसूं थै उणरी वरदान नै पा सको अर थै आभारी हो सको।
جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ
jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).
(वे) स्वर्ग 'अदन' पावेला, वे उण मांय प्रवेश करेला, जठै वे सोने अर मोतियां रा कंगन सूं सज्योड़ा होवेला अर उण मांय वां रा कपड़ा रेशम रा होवेला।
وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ
wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).
अर जे मिनखां नै एक लोग बणबा सूं रोकणो नीं हो (कफिर) तो आपां बां लोगां रै वास्तै जका (अल्लाह) माथै अविश्वास करै है, बां रै घरां री चांदी री छतां अर साथै ई बां रै चढ़ण आळी सीढियां बणा देवांला।
فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ
falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).
तो फेर बो (मूसा) सोना रा कंगन क्यूं कोनी पैहरियो हो या फेर कोई दूत उणरै सागै क्यूं कोनी आयो हो?”
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُۚ
yakhruju minhumal-lu'lu'u wal-marjān(u).
दोनूं सूं मोती अर मरजान निकळ्या।
لَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنٰتِ وَاَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتٰبَ وَالْمِيْزَانَ لِيَقُوْمَ النَّاسُ بِالْقِسْطِۚ وَاَنْزَلْنَا الْحَدِيْدَ فِيْهِ بَأْسٌ شَدِيْدٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗ وَرُسُلَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيْزٌ ࣖ
laqad arsalnā rusulanā bil-bayyināti wa anzalnā ma‘ahumul-kitāba wal-mīzāna liyaqūman-nāsu bil-qisṭ(i), wa anzalnal-ḥadīda fīhi ba'sun syadīduw wa manāfi‘u lin-nāsi wa liya‘lamallāhu may yanṣuruhū wa rusulahū bil-gaib(i), innallāha qawiyyun ‘azīz(un).
साची, म्हे आपरा दूतां नै साफ-साफ सबूत लेय'र भेज्या है अर म्हे बां रै सागै किताब अर तराजू (न्याय री) भेजी है ताकि लोग न्याय सूं काम कर सकै। अर म्हे लोह बणायो है जिण मांय ताकत, महानता अर मिनखां रै वास्तै घणा फायदा है, अर इण वास्तै अल्लाह जाणै है कै कुण उणरै (धर्म) अर उणरै दूतां री मदद करै है भलांई (अल्लाह) वो नीं देखै। साची, अल्लाह सर्वशक्तिमान है, सर्वशक्तिमान है।
۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُوْنَۚ اِذَا رَاَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنْثُوْرًا
wa yaṭūfu ‘alaihim wildānum mukhalladūn(a), iżā ra'aitahum ḥasibtahum lu'lu'am manṡūrā(n).
अर बां रै आसै-पासै युवा लोग है जका अजै तांई जवान है। जद थै बांनै देखस्यो, तो थै बांनै बिखरायोड़ा मोती समझस्यो।
عٰلِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَّاِسْتَبْرَقٌۖ وَّحُلُّوْٓا اَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍۚ وَسَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُوْرًا
‘Āliyahum ṡiyābu sundusin khuḍruw wa istabraq(un), wa ḥullū asāwira min fiḍḍah(tin), wa saqāhum rabbuhum syarāban ṭahūrā(n).
वे बारीक हरे रेशम अर मोटा रेशम रा कपड़ा पैर राख्या हा अर चांदी रा कंगन पैहरियोड़ा हा अर भगवान बांनै साफ (अर पवित्र) पेय पदार्थ दियो।