زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

Nhiëër de kë wïc ee kë puɔth looi në kɔc nyïn: diäär, mïth, tɔ̈ɔ̈u de dääp ku wëu, ajɔ̈ŋkör cï lɔc, läi, ku dom cï puur. Yen ee miɛt de piɔ̈u de pïïr de pinynhom, ku tënë Allah yen ee të puɔth de dhukciëën.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Ee yic, kɔc cï gam ku thoukë ke këc gam, acïï (ran) bï yök tënë raan tök në ke yiic agut cï (në dhöl de) dääp pinynhom ëbɛ̈n, të wïc yen bï rot kony në yeen. Kɔckä aa kɔc cï tɛ̈m awuɔ̈c rac apɛi yök, ku acïn raan bï ke kony.

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

Ku kɔc ke Mothe, wën cï (Mothe jäl kuur cɔl Thinai) ke keek acï kë cït thɔ̈k looi ke nɔŋ guɔ̈p ku lëu bïk moo (röl) looi në (dääp) ë dhëëŋ. Ku ŋickë lɔn cïn mɛ̈th ë thɔ̈k lëu bï jam ke keek ku cïï lëu bï ke nyuɔ̈th dhël? Ku looikë (ke ye miɔ̈c). Ku keek aa kɔc cie yic.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

Wek kɔc cï gam! Ee yic, kɔc juëc ke kɔc cï Nhialic door ku kɔcken cï gam aye käjuëc ke kɔc cam në dhöl cie yic, ku (keek) aye (kɔc) gël në dhöl de Allah yic. Ku kɔc cï dääp ku wëu tɔ̈ɔ̈u ku cïïk ye thöl në dhöl de Allah, ke yïn gäm keek wɛ̈t path, (lɔn bï kek yök) ë tɔŋ rac .

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

Allah acï pïu (deŋ) tuɔɔc piny nhial, ku yen (pïu) aye jäl në pïu yiic cït tɛ̈n tɔ̈ yen thïn, ku jäl pïu aye pïu ë pïu yiic muk. Ku tënë kë (adil) ye kek lääp në mac yic bïk käŋ ya looi në dhëëŋ yiic ka käŋ yiic, ku ka nɔŋ (ku) pïu cït käk (pïu ë tɔ̈ në yemɛɛn). Ku këya, Allah acï thööŋ looi në kë ye yic ku kë ye lueth. Ku ë foam, abï jäl ke cïn kë tɔ̈ thïn; ku kë ye kɔc kony, abï döŋ pinynhom. Ku këya, acï Allah thööŋ tääu.

وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

Ku yen ë yen cï wɛ̈ɛ̈r (tënë yïn) tääu piny bï yïn rïŋ yam (rɛ̈c) cam thïn, ku bïï käŋ ë dhëëŋ thïn bï yïn ke ceŋ. Yïn (aya) tïŋ riäth wïïr ke cath thïn, ku ba wïc ë dhëëŋde, ku ba leec.

۞ قُلْ كُوْنُوْا حِجَارَةً اَوْ حَدِيْدًاۙ

qul kūnū ḥijāratan au ḥadīdā(n).

Luel (Muɣamed), “Ye yïn ajer ka adit, .

اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ

Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).

Ku gɛ̈mkë ɣa käk ë adit!” Agut cï (kë cï) adit (cï tääu) ke thöŋ ke käŋ kaa rou (nhial) ke kuur, yen (Zulkarnain) acï lueel, "Puɔl (mac)!" Na cï (adit) bɛ̈n ke ye (kë thith cït) mac, acï lueel, "Gam ɣɛn (acït) ayöm acän bï ɣɛn ye tääu në (adit tuc) nhom."

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ

wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).

Ku ë yic, ɣok aacï Dawud gäm miɔ̈c tënë ɣook. (Ɣok acï lueel), "O kuur ku diɛt! Tääu ë nhom nhial ë Dawud," ku ɣok aacï adit cɔk ril tënë yeen,

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).

Ku ɣok aacï yom (kuɔny) yom tënë Solomon, ku cäthde miäkduur acït cäthde pɛ̈i tök ku cäthde thëi acït cäthde pɛ̈i tök (ku ëya dɛ̈t), ku ɣok aacï adïït cï liääp looi bï jäl tënë ye. Ku nɔŋ kɔc kɔ̈k ke jin cï luui në yenhom tueŋ (në riɛlde yic) në puɔ̈l de Bɛ̈nyde. Ku raan ëbɛ̈n në ke yiic cï lööŋkuɔ puɔ̈l, ɣok aacï ye cɔk thëm awuɔ̈c de mac ë mac.

وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

Ku acie thöŋ (kaam) wɛ̈ɛ̈r kaarou; yen ee bland, ee tɔ̈ ke cë thök, ee cë thök në dek ku dɛ̈të ee cë thök ku cë thök. Ku tënë (wɛ̈ɛ̈r ëbɛ̈n) yïn alëu ba rïŋ ë yam cam ku yïn alëu ba käk ë dhɛ̈ŋ ë yïn ceŋ nyaai, ku tɛ̈ɛ̈n yïn alëu ba riäth wïïr tïŋ ke cath wɛ̈ɛ̈r yɔu rin bï yïn dhëëŋde wïc ku rin bï yïn ya leec.

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

(Abïk yök) paradise 'Adn, abïk lɔ thïn, ku bïk röt tääu thïn ë dhëëŋ ku dhëëŋ, ku alɛ̈thken thïn aabï ya dhëëŋ.

وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ

wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).

Ku na cie tɛ̈k-tɛ̈k de kɔc bïk ya akut tök (në kë këc gam), ke ɣok aacï kɔc këc gam në Nhialic (Allah) looi bïk ɣöötken ya tääu në ɣöötken yiic, ku bïk ɣöötken ya lɛɛr nhial në ɣöötken yiic.

فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ

falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).

Ku yeŋö këc yen (Mothe) ceŋ ë dhöl ë dääp ku ëcï atuny nhial bɛ̈n kek ye bï bɛ̈n kek ye?”

يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُۚ

yakhruju minhumal-lu'lu'u wal-marjān(u).

Ku ë ke bɔ̈ bei në ke yiic kaarou ku marjan.

لَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنٰتِ وَاَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتٰبَ وَالْمِيْزَانَ لِيَقُوْمَ النَّاسُ بِالْقِسْطِۚ وَاَنْزَلْنَا الْحَدِيْدَ فِيْهِ بَأْسٌ شَدِيْدٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗ وَرُسُلَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيْزٌ ࣖ

laqad arsalnā rusulanā bil-bayyināti wa anzalnā ma‘ahumul-kitāba wal-mīzāna liyaqūman-nāsu bil-qisṭ(i), wa anzalnal-ḥadīda fīhi ba'sun syadīduw wa manāfi‘u lin-nāsi wa liya‘lamallāhu may yanṣuruhū wa rusulahū bil-gaib(i), innallāha qawiyyun ‘azīz(un).

Ee yic, ɣok aacï kɔckuɔ tuɔɔc ke nɔŋ kä ye nyuɔɔth ku ɣok aacï athör ku thëm (de yic) tuɔɔc piny ke keek ago kɔc ya luui në yic. Ku ɣok aacï adit cak nɔŋ riɛl, dït ku kä juëc ë piath tënë kɔc, ku bï Nhialic ŋic raan ye yen (röök) ku kɔcke kony cɔk alɔn cïï (Allah) ye tïŋ. Ee yic, Allah ee raan ril ëbɛ̈n, ee raan ril ëbɛ̈n.

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُوْنَۚ اِذَا رَاَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنْثُوْرًا

wa yaṭūfu ‘alaihim wildānum mukhalladūn(a), iżā ra'aitahum ḥasibtahum lu'lu'am manṡūrā(n).

Ku keek aacï keek gɔ̈lpiny në kɔc kor ŋoot ke ye mïth. Na tïŋ keek, ke yïn abï ke tak cït käk cï tɛk piny .

عٰلِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَّاِسْتَبْرَقٌۖ وَّحُلُّوْٓا اَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍۚ وَسَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُوْرًا

‘Āliyahum ṡiyābu sundusin khuḍruw wa istabraq(un), wa ḥullū asāwira min fiḍḍah(tin), wa saqāhum rabbuhum syarāban ṭahūrā(n).

Ku keek aake ceŋ alɛ̈th ë pïu ë pïu ë pïu ë pïu ë pïu ë pïu ë pïu, ku Nhialic acï keek gäm pïu ë pïu ë pïu ë pïu ë pïu.