اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

که تاسو د هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) مرسته نه وای کړې، نو یقینا الله به یې مرسته کړې وای (یعنې هغه وخت چې کافرانو هغه (له مکې څخه) وشړلو؛ پداسې حال کې چې هغه د دوو کسانو څخه یو و کله چې دوی دواړه په غار کې وو، هغه وخت هغه خپل ملګري ته وویل: "غم مه کوه، یقینا الله زموږ سره دی." نو الله پر هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) سوله نازله کړه او د هغه لښکر (فرښتو) سره یې مرسته وکړه چې تاسو یې نه لیدل، او د کافرانو غږ یې ټیټ کړ. او دا د الله کلمه ده چې لوړه ده. الله ځواکمن او حکمت والا دی.

وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

او هغه کسان چې ستاسو څخه امتیازات او فرصتونه لري قسم ونه خوري چې دوی به خپلوانو، غریبانو او هغو کسانو ته چې د الله په لاره کې هجرت کوي (مرسته نه کوي)، او باید بخښنه وکړي او زغم ولري. ایا تاسو نه خوښوئ چې الله تاسو ته بخښنه وکړي؟ او الله بخښونکی او رحم کوونکی دی.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

او موږ انسانانو ته امر کړی چې له خپلو مور او پلار سره ښه وکړي. د هغه مور هغه په سختۍ سره حامله کړ او په سختۍ سره یې زیږولی دی. د امیندوارۍ موده تر شیدو ورکولو پورې دیرش میاشتې ده، نو کله چې هغه (ماشوم) بالغ شي او څلویښت کلنۍ ته ورسیږي نو دعا کوي: "ای زما ربه، ما ته لارښوونه راکړه چې زه ستا د هغو نعمتونو شکر ادا کړم چې تا ما او زما مور او پلار ته ورکړي دي او زه هغه نیک کارونه وکړم چې ستا خوښ دي؛ او ما ته هغه نیکي راکړه چې زما اولادونو او لمسیانو ته بهیږي. په حقیقت کې، زه ستا په وړاندې توبه کوم او په حقیقت کې زه د مسلمانانو څخه یم."

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَرْفَعُوْٓا اَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوْا لَهٗ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمَالُكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tarfa‘ū aṣwātakum fauqa ṣautin-nabiyyi wa lā tajharū lahū bil-qauli kajahri ba‘ḍikum liba‘ḍin an taḥbaṭa a‘mālukum wa antum lā tasy‘urūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! خپل غږ د پیغمبر صلی الله علیه وسلم له غږ څخه مه پورته کوئ، او له هغه سره په داسې لوړ غږ خبرې مه کوئ لکه څنګه چې ستاسو ځینې له ځینو نورو سره کوي، نو ستاسو د ټولو اعمالو (ثواب) به په داسې حال کې له منځه یوړل شي چې تاسو یې نه پوهیږئ.

لَا تَجِدُ قَوْمًا يُّؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ يُوَاۤدُّوْنَ مَنْ حَاۤدَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَوْ كَانُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ اَوْ اَبْنَاۤءَهُمْ اَوْ اِخْوَانَهُمْ اَوْ عَشِيْرَتَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ كَتَبَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْاِيْمَانَ وَاَيَّدَهُمْ بِرُوْحٍ مِّنْهُ ۗوَيُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

lā tajidu qaumay yu'minūna billāhi wal-yaumil ākhiri yuwāddūna man ḥāddallāha wa rasūlahū wa lau kānū ābā'ahum au abnā'ahum au ikhwānahum au ‘asyīratahum, ulā'ika kataba fī qulūbihimul-īmāna wa ayyadahum birūḥim minh(u), wa yudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), ulā'ika ḥizbullāh(i), alā inna ḥizballāhi humul-mufliḥūn(a).

ته به (محمد صلی الله علیه وسلم) داسې قوم ونه مومې چې په الله او آخرت ایمان ولري او له هغو کسانو سره مینه وکړي چې د الله او د هغه د رسول مخالفت کوي، که څه هم دا خلک د دوی پلار، زوی، ورور یا کورنۍ وي. دا هغه خلک دي چې الله تعالی د دوی په زړونو کې ایمان ځای پر ځای کړی دی او الله تعالی دوی ته په هغه مرسته قوت ورکړی دی چې له خپل لوري راځي. بیا یې دوی په داسې باغونو کې داخل کړل چې لاندې یې ویالې بهېږي، چې دوی به پکې تل پاتې وي. الله تعالی له دوی څخه راضي دی او دوی د هغه (د رحمت له ډېرښت) څخه راضي دي. دوی د خدای ډله ده. په یاد ولرئ چې په حقیقت کې د الله ډله بختوره ده.

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَىۙ

wa sayujannabuhal-atqā.

او تر ټولو پرهېزګار به له هغه (دوزخ) څخه لرې وساتل شي،

الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ

allażī yu'tī mālahū yatazakkā.

څوک چې خپل مال (د الله په لاره کې) د ځان د پاکولو لپاره لګوي،

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهٗ مِنْ نِّعْمَةٍ تُجْزٰىٓۙ

wa mā li'aḥadin ‘indahū min ni‘matin tujzā.

او هیچا ورته داسې احسان نه دی کړی چې هغه یې بیرته ورکړي،

اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ

illabtigā'a wajhi rabbihil-a‘lā.

خو (هغه دا یوازې د دې لپاره ورکړ) چې هغه د خپل لوی خدای رضا غوښتله.

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ࣖ

wa lasaufa yarḍā.

او یقینا په راتلونکي کې به هغه (کامل) خوښي ترلاسه کړي.