اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

Әгәр ҙә һеҙ уға (Мөхәммәткә) ярҙам итмәһәгеҙ, ысынлап та, Аллаһ уға (йәғни) кафырҙар уны (Мәккәнән) ҡыуып сығарғанда ярҙам итер ине; Ул ике кешенең береһе булғанда, улар икеһе лә мәмерйәлә булғанда, шул ваҡытта ул дуҫына: «Ҡайғырма, ысынлап та, Аллаһ беҙҙең менән», — тигән. Шулай итеп, Аллаһ уға (Мөхәммәткә) сәләм индерҙе һәм һеҙ күрмәгән ғәскәр (фәрештәләр) менән ярҙам итте, һәм Ул кафырҙарҙың саҡырыуын түбән итте. Һәм ул Аллаһ һүҙе юғары. Аллаһ ҡөҙрәтле, хикмәтле.

وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Һеҙҙең арала өҫтөнлөктәре һәм мөмкинлектәре булғандар туғандарына, ярлыларға һәм Аллаһ юлында һижрәт иткәндәргә ярҙам итмәйәсәкмен, тип ант итмәһендәр, улар ғәфү итһендәр һәм түҙемле булһындар. Аллаһы Тәғәләнең һине ғәфү итеүе һиңә оҡшамаймы? Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

Беҙ кешеләргә ата-әсәләренә изгелек ҡылырға бойорҙоҡ. Әсәһе уны ауырлыҡ менән ауырға ҡалдырған, ауырлыҡ менән тапҡан (шулай уҡ). Йөклөлөк осоро тиклем имеҙеү утыҙ ай, шулай итеп, ҡасан ул (бала) оло һәм ҡырҡ йәшкә етә, ул доға ҡыла: «Эй, Раббым, миңә етәкселек бир, мин Һинең ниғмәттәрең өсөн рәхмәтле була алам, тип, Һин миңә һәм минең ата-әсәйемгә бүләк иткән һәм, шулай итеп, мин изге эштәр эшләй алам, тип, миңә һәм балаларыма изгелек бирергә; ейәндәрем, ысынлап та, мин Һиңә тәүбә итәм һәм, ысынлап та, мин мосолмандарҙанмын».

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَرْفَعُوْٓا اَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوْا لَهٗ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمَالُكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tarfa‘ū aṣwātakum fauqa ṣautin-nabiyyi wa lā tajharū lahū bil-qauli kajahri ba‘ḍikum liba‘ḍin an taḥbaṭa a‘mālukum wa antum lā tasy‘urūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Тауышығыҙҙы пәйғәмбәребеҙ тауышынан юғарыраҡ күтәрмәгеҙ, ҡайһы берҙәрегеҙ башҡаларға ҡарата ҡаты тауыш менән һөйләшмәгеҙ, шул саҡта һеҙ аңһыҙ килеш бөтә ғәмәлдәрегеҙҙең (сауабын) юйып ташлауы ихтимал.

لَا تَجِدُ قَوْمًا يُّؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ يُوَاۤدُّوْنَ مَنْ حَاۤدَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَوْ كَانُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ اَوْ اَبْنَاۤءَهُمْ اَوْ اِخْوَانَهُمْ اَوْ عَشِيْرَتَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ كَتَبَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْاِيْمَانَ وَاَيَّدَهُمْ بِرُوْحٍ مِّنْهُ ۗوَيُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

lā tajidu qaumay yu'minūna billāhi wal-yaumil ākhiri yuwāddūna man ḥāddallāha wa rasūlahū wa lau kānū ābā'ahum au abnā'ahum au ikhwānahum au ‘asyīratahum, ulā'ika kataba fī qulūbihimul-īmāna wa ayyadahum birūḥim minh(u), wa yudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), ulā'ika ḥizbullāh(i), alā inna ḥizballāhi humul-mufliḥūn(a).

Һин (Мөхәммәт) Аллаһҡа һәм Әхирәткә иман килтергән халыҡты Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә ҡаршы сыҡҡан кешеләргә наҙлы булырлыҡ таба алмаҫһың, хатта ул кешеләр уларҙың атаһы, улы, ағаһы йәки ғаиләһе булһа ла. Был кешеләрҙең күңелдәренә Аллаһ иман һалған һәм Аллаһ уларҙы Үҙенән килгән ярҙам менән нығытҡан. Һуңынан Ул уларҙы аҫтында йылғалар ағып торған йәннәттәргә ултыртты, улар унда мәңге ҡалыр. Аллаһ уларҙан риза, улар Уның (рәхмәтенең күплегенән) ҡәнәғәт. Улар – Хоҙай төркөмө. Иҫегеҙҙә тотоғоҙ, ысынлап та, Аллаһтың төркөмө бәхетлеләр.

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَىۙ

wa sayujannabuhal-atqā.

Һәм уның иң тәҡүәлеләре унан (йәһәннәмдән) йыраҡ тотоласаҡ,

الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ

allażī yu'tī mālahū yatazakkā.

кем үҙ малын (Аллаһ юлында) (үҙен таҙартыу өсөн) сарыф итә,

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهٗ مِنْ نِّعْمَةٍ تُجْزٰىٓۙ

wa mā li'aḥadin ‘indahū min ni‘matin tujzā.

һәм бер кем дә уға ҡайтарырға тейешле рәхмәт күрһәтмәгән,

اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ

illabtigā'a wajhi rabbihil-a‘lā.

әммә (ул уны тик биргән) сөнки ул үҙенең Юғары Аллаһының ризалығын эҙләгән.

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ࣖ

wa lasaufa yarḍā.

Һәм, һис шикһеҙ, киләсәктә ул (камил) ләззәт аласаҡ.