اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
നീ അദ്ദേഹത്തെ (മുഹമ്മദിനെ) സഹായിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, സത്യനിഷേധികൾ അവനെ (മക്കയിൽ നിന്ന്) പുറത്താക്കിയപ്പോൾ അല്ലാഹു അവനെ സഹായിക്കുമായിരുന്നു. അവൻ രണ്ടുപേരിൽ ഒരാളായിരുന്നപ്പോൾ, അവർ രണ്ടുപേരും ഗുഹയിലായിരുന്നപ്പോൾ, ആ സമയത്ത് അവൻ തന്റെ സുഹൃത്തിനോട് പറഞ്ഞു: "ദുഃഖിക്കേണ്ട, തീർച്ചയായും അല്ലാഹു നമ്മോടൊപ്പമുണ്ട്." അപ്പോൾ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് (മുഹമ്മദിന്) സമാധാനം ഇറക്കികൊടുക്കുകയും, നിങ്ങൾ കാണാത്ത ഒരു സൈന്യത്തെ (മലക്കുകളെ) കൊണ്ട് സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. സത്യനിഷേധികളുടെ ആഹ്വാനം അവൻ താഴ്ത്തിക്കളഞ്ഞു. അല്ലാഹുവിന്റെ വചനം ഉന്നതമാണ്. അല്ലാഹു സർവ്വശക്തനും സർവ്വജ്ഞനുമാണ്.
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
നിങ്ങളിൽ കഴിവുള്ളവരും അവസരങ്ങളുള്ളവരും (തങ്ങളുടെ) ബന്ധുക്കൾക്കും ദരിദ്രർക്കും അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ സ്വദേശം വെടിഞ്ഞവർക്കും (സഹായം) നൽകുകയില്ലെന്ന് സത്യം ചെയ്യരുത്, അവർ ക്ഷമിക്കുകയും ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരുന്നത് നിങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലേ? അല്ലാഹു ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
മാതാപിതാക്കളോട് നന്മ ചെയ്യണമെന്ന് നാം മനുഷ്യരോട് കൽപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ മാതാവ് പ്രയാസപ്പെട്ടാണ് അവനെ ഗർഭം ധരിച്ചത്, പ്രയാസപ്പെട്ടാണ് അവനെ പ്രസവിച്ചത്. മുപ്പത് മാസമാണ് ഗർഭകാലം. മുലകുടി നിർത്തുന്നത് വരെ. അങ്ങനെ അവൻ (കുട്ടി) പ്രായപൂർത്തിയായി നാൽപത് വയസ്സ് തികയുമ്പോൾ അവൻ ഇങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കും: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്കും എന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കും നീ ചെയ്ത അനുഗ്രഹങ്ങൾക്ക് നന്ദി കാണിക്കാനും നീ തൃപ്തിപ്പെടുന്ന സൽകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാനും എനിക്ക് നീ മാർഗദർശനം നൽകേണമേ. എന്റെ സന്തതികളിലേക്കും പേരക്കുട്ടികളിലേക്കും ഒഴുകുന്ന നന്മ എനിക്ക് നൽകേണമേ. തീർച്ചയായും ഞാൻ നിന്നിലേക്ക് പശ്ചാത്തപിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും ഞാൻ മുസ്‌ലിംകളിൽ ഒരാളാണ്.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَرْفَعُوْٓا اَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوْا لَهٗ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمَالُكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tarfa‘ū aṣwātakum fauqa ṣautin-nabiyyi wa lā tajharū lahū bil-qauli kajahri ba‘ḍikum liba‘ḍin an taḥbaṭa a‘mālukum wa antum lā tasy‘urūn(a).
സത്യവിശ്വാസികളേ, നിങ്ങളുടെ ശബ്ദം പ്രവാചകന്റെ ശബ്ദത്തിന് മീതെ ഉയർത്തരുത്. നിങ്ങളിൽ ചിലർ ചിലരോട് സംസാരിക്കുന്നത് പോലെ ഉച്ചത്തിൽ അദ്ദേഹത്തോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യരുത്. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിങ്ങൾ അറിയാതെ തന്നെ നിങ്ങളുടെ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളുടെയും പ്രതിഫലം മാഞ്ഞുപോകും.
لَا تَجِدُ قَوْمًا يُّؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ يُوَاۤدُّوْنَ مَنْ حَاۤدَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَوْ كَانُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ اَوْ اَبْنَاۤءَهُمْ اَوْ اِخْوَانَهُمْ اَوْ عَشِيْرَتَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ كَتَبَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْاِيْمَانَ وَاَيَّدَهُمْ بِرُوْحٍ مِّنْهُ ۗوَيُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
lā tajidu qaumay yu'minūna billāhi wal-yaumil ākhiri yuwāddūna man ḥāddallāha wa rasūlahū wa lau kānū ābā'ahum au abnā'ahum au ikhwānahum au ‘asyīratahum, ulā'ika kataba fī qulūbihimul-īmāna wa ayyadahum birūḥim minh(u), wa yudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), ulā'ika ḥizbullāh(i), alā inna ḥizballāhi humul-mufliḥūn(a).
അല്ലാഹുവിലും പരലോകത്തിലും വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു ജനത അല്ലാഹുവിനെയും അവന്റെ ദൂതനെയും എതിർക്കുന്നവരോട് സ്നേഹബന്ധം പുലർത്തുന്നത് നീ (മുഹമ്മദ് നബി) കാണുകയില്ല, അവർ അവരുടെ പിതാവോ മകനോ സഹോദരനോ കുടുംബമോ ആണെങ്കിൽ പോലും. അത്തരക്കാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അല്ലാഹു വിശ്വാസം നിക്ഷേപിച്ചിരിക്കുന്നു, അവന്റെ സഹായം കൊണ്ട് അല്ലാഹു അവരെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. പിന്നീട് അവൻ അവരെ താഴ്ഭാഗത്ത് കൂടി അരുവികൾ ഒഴുകുന്ന സ്വർഗത്തോപ്പുകളിൽ ആക്കി, അവിടെ അവർ എന്നേക്കും വസിക്കും. അല്ലാഹു അവരെക്കുറിച്ച് സംതൃപ്തനാണ്, അവന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ അവർ സംതൃപ്തരുമാണ്. അവർ അല്ലാഹുവിന്റെ സംഘമാണ്. തീർച്ചയായും അല്ലാഹുവിന്റെ സംഘമാണ് ഭാഗ്യവാന്മാർ. ഓർക്കുക, തീർച്ചയായും അല്ലാഹുവിന്റെ സംഘമാണ് ഭാഗ്യവാന്മാർ.
وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَىۙ
wa sayujannabuhal-atqā.
അവനിൽ ഏറ്റവും ഭക്തിയുള്ളവൻ അതിൽ (നരകത്തിൽ) നിന്ന് അകറ്റി നിർത്തപ്പെടും.
الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ
allażī yu'tī mālahū yatazakkā.
(അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ) സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിനായി തന്റെ ധനം ചെലവഴിക്കുന്നവനും,
وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهٗ مِنْ نِّعْمَةٍ تُجْزٰىٓۙ
wa mā li'aḥadin ‘indahū min ni‘matin tujzā.
ആരും അവന്നു പകരം ചെയ്യേണ്ട ഒരു കൃപയും കൊടുത്തിട്ടില്ല;
اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ
illabtigā'a wajhi rabbihil-a‘lā.
എന്നാൽ (അവൻ അത് പൂർണ്ണമായും നൽകി) അവൻ അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ പ്രീതി ആഗ്രഹിച്ചതുകൊണ്ടാണ്.
وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ࣖ
wa lasaufa yarḍā.
തീർച്ചയായും ഭാവിയിൽ അവന് (പൂർണ്ണമായ) സുഖം ലഭിക്കും.