قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
«ክብር ለአንተ ይሁን፤ አንተ ካስተማራንን ነገር በስተቀር ምንም አናውቅም። አንተ በእርግጥ አዋቂና ጥበበኛ ነህ» ብለው መለሱ።
۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
በጎነት ማለት ፊታችሁን ወደ ምስራቅና ወደ ምዕራብ ማዞር አይደለም፤ ነገር ግን በጎነት ማለት በአላህ፣ በመጨረሻው ቀን፣ በመላእክት፣ በመጻሕፍትና በነቢያት የሚያምኑና የሚወዱትን ሀብት ለዘመዶቻቸው፣ ለወላጅ አልባ ሕፃናት፣ ለድሆች፣ በጉዞ ላይ ላሉ ሰዎች (ሙሳፊር)፣ ለማኞች፣ ባሮቻቸውን ነፃ ለማውጣት፣ ሶላትን ለሚሰግዱና ዘካን ለሚሰጡ፣ ቃል ኪዳን ሲገቡ ቃል ኪዳናቸውን ለሚጠብቁ፣ በድህነት፣ በመከራና በጦርነት ጊዜ ታጋሾች የሆኑ ሰዎች ናቸው። እነሱ እውነተኞች ሕዝቦች ናቸው፤ እነሱም ቀናተኞች ናቸው።
وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(ገንዘባችሁንም) በአላህ መንገድ ለግሱ፤ በእጆቻችሁም (ነፍሶቻችሁን) ወደ ጥፋት አትጣሉ፤ መልካምንም ሥራ ሥሩ፤ አላህ በጎ ሠሪዎችን ይወዳልና።
اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
ፍቺው (ይህም ሊጠቀስ የሚችለው) ሁለት ጊዜ ነው። (ከዚያ በኋላ ባልየው) በደግነት ሊከለክለው ወይም በደግነት ሊለቅቀው ይችላል። የሰጠሃቸውን ማንኛውንም ነገር (ባልና ሚስት) የአላህን ገደቦች መፈፀም እንደማይችሉ ካልፈሩ በስተቀር ልትወስዳቸው አይፈቀድም። (አሳዳጊዎች) የአላህን ገደቦች መፈፀም እንደማይችሉ ከፈሩ፣ ሚስት እራሷን ለመቤዠት የሚከፍለውን ዋጋ በሁለቱም ላይ ኃጢአት የለም። እነዚህ የአላህ ገደቦች ናቸው፤ ስለዚህ አትተላለፉ። የአላህን ድንበር የሚተላለፍ ሁሉ እነሱ በዳዮች ናቸው።
۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ
wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).
በጉዞአችሁ ላይ ጸሐፊ ካላገኛችሁ ዋስትና ሊኖርችሁ ይገባል። ነገር ግን ከእናንተ መካከል አንዳንዶቹ በሌሎች ላይ እምነት ቢጥሉ፣ የታመኑት (እዳቸውን) ይፈጽሙ፤ ጌታቸውንም አላህን ይፍሩ። ምስክርነታችሁንም አትደብቁ፤ ምክንያቱም የሚደብቀው ሰው በእርግጥ ልቡ ቆሻሻ ነውና። አላህ የምትሠሩትን ሁሉ ያውቃል።
۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
ከመጽሐፉ ባለቤቶች መካከል ብዙ ሀብትን ብታምነው በእርግጥ ይመልስልሃል። ከነሱም ውስጥ አንድ ዲናር ብትሰጠው ሁልጊዜ ካልሰበሰብከው በስተቀር ወደ አንተ የማይመልሰው አለ። ይህ የሆነበት ምክንያት «በማንበብና ባለማወቅ ሰዎች ላይ ምንም ኃጢአት የለብንም» ስለሚሉ ነው። ቢያውቁም በአላህ ላይ ውሸት ይናገራሉ።
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(ማለትም) እነዚያ በምቾትም በችግርም ጊዜ ምጽዋትን የሚሰጡ፣ ቁጣቸውንም የሚገቱና ሰዎችን የሚምር። አላህም መልካም ሥራዎችን የሚወድ
فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
አላህም በዚህች ዓለም ምንዳ እና በኋለኛው ዓለምም መልካም ምንዳ ሰጣቸው። አላህም መልካም የሚሰሩትን ይወዳል።
اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ
al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).
(ማለትም) እነዚያ አላህንና መልክተኛውን (በኡሁድ ጦርነት) ከቆሰሉ በኋላ የሚታዘዙት። ከነሱም ውስጥ በጎ የሠሩና ጥንቁቆች የሆኑ ታላቅ ምንዳ አላቸው።
وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا
wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).
ለቲሞችም (ለአዋቂዎች) ገንዘባቸውን ስጡ። መልካሙን በክፉ አትለውጡ። ገንዘባቸውንም ከናንተ ጋር አትብሉ። በእርግጥም (መለዋወጥና መብላት) ታላቅ ኃጢአት ነው።
۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
አላህንም ተገዙ፤ ከእርሱም ጋር ምንም አታጋሩ። ለወላጆች፣ ለቅርብ ዘመዶች፣ ለወላጆች አልባ ልጆች፣ ለድሆች፣ ለቅርብና ለሩቅ ጎረቤቶች፣ ለሥራ ባልደረቦች፣ ለኢብኑ ሳቢልና ላለባችሁ ማንኛውም ባሪያዎች ደግ ሁኑ። በእርግጥም አላህ በራሳቸው የሚኮሩና የሚኮሩ ሰዎችን አይወድም።
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
አላህ በእርግጥም መልእክትን ለመቀበል ለሚገባቸው ሰዎች እንድታደርስ ያዛል፤ በሰዎች መካከል ሕግን ስታቋቁም በትክክል ልታጸድቀው ይገባል። በእርግጥም አላህ የሚያስተምርህ ከሁሉም የላቀ ነው። በእርግጥም አላህ ሁሉን ሰሚና ሁሉን የሚያይ ነው።
وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا
wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).
መልካም ሥራዎችን እየሠራ ለአላህ ከልብ ራሱን ከሰጠና የአብርሃምን ቀጥተኛ ሃይማኖት ከተከተለ ሰው የበለጠ ሃይማኖት ያለው ማነው? አላህም አብርሃምን (የእርሱ) ተወዳጅ አድርጎ መርጧል።
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
አንዲት ሴት ባሏ ባለጌ ወይም ግድየለሽ ይሆናል ብላ የምትጨነቅ ከሆነ፣ ሁለቱም እውነተኛ ሰላም መፍጠር ይችላሉ፣ እና ወንዱ በተፈጥሮው ስስታም ቢሆንም (ለእነሱ) ያ ሰላም የተሻለ ይሆናል። እና (ከሚስትህ ጋር ያለህን ግንኙነት) ካሻሻልክ እና ራስህን (ከኑሱዝ እና ግድየለሽነት) ከጠበቅክ፣ በእርግጥ አላህ ስለምታደርገው ነገር ይጠነቀቃል።
فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ
fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).
አላህም በተናገሩት ቃል (ማለትም ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባትን ገነት) ወርሷ ውስጥ ለዘላለም ይኖራሉ። ይህም መልካም ለሠሩ ሰዎች ምንዳ ነው።
لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
እነዚያ (በቀድሞ) ከሚበሉት ነገር ላመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ (በዚህ ምግብ) ኃጢአት የለባቸውም። እግዚአብሔርን ቢፈሩና ቢያምኑ መልካም ሥራዎችንም ቢሠሩና ቢሠሩ፣ ከዚያም እግዚአብሔርን ቢፈሩና ቢያምኑ (በዚህ ምግብ ውስጥ) እግዚአብሔርን ቢፈሩና መልካም ሥራዎችንም ቢሠሩ (በዚህ ምግብ ውስጥ) እግዚአብሔርን ቢፈሩና ቢሠሩ (በዚህ ምግብ ውስጥ) መልካም ሥራዎችንም ቢሠሩ አላህም መልካም ሥራዎችን የሚሠሩትን ይወዳል።
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
በምድርም ላይ (ከተፈጠርክ) በኋላ አትጎዱ። በፍርሃትና በተስፋ ወደ እርሱ ጸልዩ። በእርግጥም የአላህ ምህረት ለበጎ አድራጊዎች በጣም ቅርብ ነው።
وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
ሙሳም በቀጠርነው ጊዜ (ሙናጃት) በመጣና አላህም (በቀጥታ) ባነጋገረው ጊዜ (ሙሳ) «ጌታዬ ሆይ! አንተን እንዳይህ ወደ እኔ ግለጥ» አለ። (አላህም) «አታየኝም፤ ነገር ግን ወደ ተራራው ተመልከት፤ እንደተለመደው (እንደተለመደው) ከቆየ በእርግጥ ታያለህ» አለው። ጌታውም (ግርማውን) ወደ ተራራው ባሳየ ጊዜ ተራራው ፈረሰ፤ ሙሳም ራሱን ሳተ። ሙሳም ንቃተ ህሊናውን ካገኘ በኋላ «ጥራት ለአንተ ይሁን፤ ወደ አንተ ተጸጸትኩ፤ እኔም የማምን የመጀመሪያው ነኝ» አለ።
وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).
«በዚህች ምድር (ባይቱልማቅዲስ) ተቀመጡ፤ ከፍራፍሬዋም በፈለጋችሁት ቦታ ሁሉ ብሉ» በተባሉ ጊዜ (አስታውሱ)። «ከኃጢአቶቻችንም አድኑን፤ ሰጋጆች ሆናችሁም በሩን ግቡ፤ ኃጢአቶቻችሁንም እንምራለን» በሉ። በኋላም በጎ ለሠሩት (ምንዳ) እንጨምራለን።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህንና መልክተኛውን አትክዱ፤ እናንተም የምታውቁ ስትሆኑ የተጣላችሁን አደራ አትክዱ።
لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ
laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ለደካሞች፣ ለታመሙ እና የሚያወጡትን ገንዘብ የማያገኙ ሰዎች ለአላህና ለመልክተኛው ቅን ከሆኑ (ጦርነት አለመሄድ) ኃጢአት የለባቸውም። መልካም የሚያደርጉ ሰዎችን ለመውቀስ ምንም ምክንያት የለም። አላህም መሐሪና አዛኝ ነው።
وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
ከሙሃጂሪኖችና ከአንሷሮች መካከል የመጀመሪያዎቹ (ወደ እስልምና የተለወጡ) እና እነሱንም በጥሩ መንገድ የተከተሏቸው ሰዎች አላህ በእነርሱ ተደሰተ፤ በአላህም ተደሰቱ። አላህ ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸውን ገነቶች አዘጋጅቶላቸዋል። በውስጧም ለዘላለም ይኖራሉ። ይህ ታላቅ ድል ነው።
مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
የመዲና ሰዎችና በዙሪያቸው የሚኖሩት የቤዱዊኖች (በጦር ሜዳ ላይ) የአላህን መልክተኛ (በጦር ሜዳ ላይ) አብረዋቸው እንዳይሄዱ፣ እንዲሁም ከአላህ መልክተኛ በላይ ራሳቸውን እንዲወዱ አይገባቸውም። ይህ የሆነበት ምክንያት በአላህ መንገድ ላይ ጥም፣ ድካም ወይም ረሃብ ስለማይደርስባቸው፣ እንዲሁም የከሃዲዎችን ቁጣ የሚያነሳሳ ቦታ ላይ ስለማይረግጡ፣ ወይም በጠላት ላይ ምንም ጉዳት ስለማያደርሱ፣ ለእነሱ እንደ መልካም ተግባር የሚመዘገብ ከሆነ በስተቀር ነው። በእርግጥም አላህ መልካም የሚሰሩትን ሰዎች ዋጋ አያባክንም።
۞ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوا الْحُسْنٰى وَزِيَادَةٌ ۗوَلَا يَرْهَقُ وُجُوْهَهُمْ قَتَرٌ وَّلَا ذِلَّةٌ ۗاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
lil-lażīna aḥsanul-ḥusnā wa ziyādah(tun), wa lā yarhaqu wujūhahum qataruw wa lā żillah(tun), ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).
መልካም ለሚያደርጉ ሰዎች፣ የተሻለ ምንዳ (ገነት) እና ተጨማሪ ምንዳ (አላህን የማየት ደስታ) አላቸው። ፊታቸውም በጥቁር አፈር የተሸፈነ አይደለም (ወይም በውርደት ውስጥ) አይደለም። እነሱ የሰማይ ነዋሪዎች ናቸው፣ በውስጧም ለዘላለም ይኖራሉ።
وَنَادٰى نُوْحٌ رَّبَّهٗ فَقَالَ رَبِّ اِنَّ ابْنِيْ مِنْ اَهْلِيْۚ وَاِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَاَنْتَ اَحْكَمُ الْحٰكِمِيْنَ
wa nādā nūḥur rabbahū fa qāla rabbi innabnī min ahlī, wa inna wa‘dakal-ḥaqqu wa anta aḥkamul-ḥākimīn(a).
ኑህም ጌታውን «ጌታዬ ሆይ ልጄ ከቤተሰቤ ነው፣ ቃል ኪዳንህም እውነት ነው፤ አንተ በጣም ፍትሃዊ ፈራጅ ነህ» ሲል ለመነ።
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِكَ اَنْ اَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَاِلَّا تَغْفِرْ لِيْ وَتَرْحَمْنِيْٓ اَكُنْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
qāla rabbi innī a‘ūżu bika an as'alaka mā laisa lī bihī ‘ilm(un), wa illā tagfir lī wa tarḥamnī akum minal-khāsirīn(a).
(ኑህ) «ጌታዬ ሆይ! የማላውቀውን ነገር (ፍጥረቱን) ልጠይቅህ በአንተ እጠበቃለሁ። ባትምርልኝና ባታዝንልኝም በእርግጥ ከከሳሪዎቹ እሆናለሁ» አለ።
وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
አላህ የመልካም ሰሪዎችን ዋጋ አያጠፋምና ታገስ።
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
እድሜው ሲደርስም ኃይልንና እውቀትን ሰጠነው። እንደዚሁም በጎ ሠሪዎችን እንመነዳለን።
قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
«አል-አዚዝ ሆይ! እሱ አዛውንት አባት አለው፤ ስለዚህ በምትኩ ከእኛ አንዱን ውሰድ፤ በእርግጥ አንተ ከበጎ አድራጊዎች እንደሆንክ እናያለን።» አሉ።
قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
«በእርግጥ አንተ ዩሱፍ ነህን?» አሉት። (ዩሱፍ) «እኔ ዩሱፍ ነኝ፤ ይህ ወንድሜ ነው። አላህ ጸጋውን ሰጥቶናል። በእርግጥ ታዛዥና ታጋሽ የሆነ ሰው አላህ መልካም ሰሪዎችን ምንዳ አያባክንም።» አለ።
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
በእርግጥም አላህ (በፍትህ) እንድትሠሩ፣ መልካም ሥራዎችን እንድትሠሩ፣ ለዘመዶች እንድትረዱ ያዛል፤ እንዲሁም መጥፎ ሥራዎችን፣ ክፋትንና ጥላቻን (ከመፈጸም) ይከለክላል። እንድትማሩ ያስተምራችኋል።
اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔
innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).
አላህ በእርግጥም ከእነዚያ ከሚፈሩትና ከበጎ ከሚሠሩት ጋር ነው።
اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا
in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).
መልካም ብትሠሩ ለራሳችሁ መልካምን ትሠራላችሁ። ክፉ ብትሠሩም ለራሳችሁ ነው። ሁለተኛው ቅጣት ሲመጣ ፊቶቻችሁን ለማዋረድ (ጠላቶቻችሁን እናስነሳለን)፤ እነሱም ለመጀመሪያ ጊዜ ወደ መስጊድ (አል-አቅሳ መስጊድ) እንደገቡት ይገባሉ፤ የሚችሉትንም ሁሉ ያጠፋሉ።
اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۖوَاذْكُرْ رَّبَّكَ اِذَا نَسِيْتَ وَقُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّهْدِيَنِ رَبِّيْ لِاَقْرَبَ مِنْ هٰذَا رَشَدًا
illā ay yasyā'allāh(u), ważkur rabbaka iżā nasīta wa qul ‘asā ay yahdiyani rabbī li'aqraba min hāżā rasyadā(n).
«አላህ ቢፈቅድ» ከማለት በስተቀር። ብትረሳም ጌታህን አስታውስ፤ «ጌታዬ ከዚህ የበለጠ ወደ እውነት የቀረበ እንድሆን ይረዳኛልና» በል።
اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ
innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
እኔ አምላክህ ነኝና ሁለቱን እርግማኖችህን ተወው። ምክንያቱም አንተ በእውነት በቅዱሱ ሸለቆ ውስጥ ነህ፣ ቱዋ።
قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى
qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.
(ሙሳ) «እነሱ ይከተሉኛል፤ ጌታዬ ሆይ፣ እኔን እንድትወድ ወደ አንተ እቸኩላለሁ።» አለ።
لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ
lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).
ስጋውና ደሙ ወደ አላህ በፍፁም አይደርሱም፤ ነገር ግን ወደ እርሱ የሚደርሰው አምልኮታችሁ ነው። ስለዚህ አላህን በሰጣችሁ መመሪያ ታከብሩ ዘንድ ለእናንተም አስገዛው። መልካምንም ለሚሠሩ ሰዎች ምሥራች ታበስሩ ዘንድ።
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā‘ūn(a).
እና (በእውነት እድለኛ) ትእዛዙንና ቃል ኪዳኑን የሚጠብቅ ሰው ነው፣
اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰيٰنَآ اَنْ كُنَّآ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ ࣖ
innā naṭma‘u ay yagfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn(a).
በእርግጥም ጌታችን ስህተቶቻችንን ይቅር እንዲለን በእውነት እንፈልጋለን፤ ምክንያቱም እኛ የመጀመሪያዎቹ አማኞች ነበርን።
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ
fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).
ስለዚህ (ሱለይማን) የጉንዳንን ቃል ስለሰማ ፈገግ ብሎ ሳቀ። "ጌታዬ ሆይ፣ ለእኔና ለወላጆቼ ለሰጠኸኝ በረከቶችህ አመስጋኝ እንድሆን፣ አንተም የምትወደውን መልካም ሥራ እንድሠራ፣ በጸጋህም ወደ ጻድቃን ባሮችህ ግባኝ" ብሎ ጸለየ።
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
(ሙሳ) ካደገና አእምሮውን ካጠናቀቀ በኋላ ጥበብንና እውቀትን ሰጠነው። እንደዚሁም በጎ ሠሪዎችን እንመነዳለን።
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
አላህ በሰጠህ ነገር የኋለኛውን ዓለም (ምንዳ) ፈልግ፤ በዚህች ዓለም ያለህን ድርሻ ግን አትርሳ፤ አላህም ለአንተ መልካም እንዳደረገልህ (ለሌሎች) መልካም አድርግ፤ በምድርም ላይ አታበላሽ። አላህ የሚያበላሹ ሰዎችን አይወድም።
وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).
እነዚያም (ውዴታውን) የሚፈልጉን መንገዳችንን እናሳያቸዋለን። አላህም በእርግጥ ከበጎ ሠሪዎች ጋር ነው።
هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ
hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).
ለበጎ አድራጊዎች መሪና እዝነት ሆኖ
۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ
wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).
መልካምን የሚያደርግ ሰው ሆኖ ራሱን ለአላህ የሰጠ ሰው በእርግጥ ጠንካራ ክር (ገመድ) ይይዛል። የነገሮች ሁሉ ፍጻሜ ወደ አላህ ብቻ ነው።
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
እኛ እንደዚህ መልካም ሠሪዎችን እንመነዳለን።
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
በእርግጥም ያንን ሕልም በትክክል አጽድቀኸዋል።” በእርግጥም መልካም ሠሪዎችን እንዲህ እንመነዳለን።
كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
każālika najzil-muḥsinīn(a).
እንደዚሁ መልካም ሠሪዎችን እንመነዳለን።
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
እንደዚሁ መልካም ሠሪዎችን እንመነዳለን።
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
እንደዚሁ መልካም ሠሪዎችን እንመነዳለን።