وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِۙ قَالُوْٓا اِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُوْنَ
wa iżā qīla lahum lā tufsidū fil-arḍ(i), qālū innamā naḥnu muṣliḥūn(a).
आ जखन हुनका सभ सँ कहल जाइत छनि जे, "पृथ्वी पर कोनो हानि नहि करू!" ओ सभ उत्तर देलक, "असल मे हमहीं सभ सुधार करैत छी।"
الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
जे अल्लाह केरऽ वादा केरऽ पुष्टि होय के बाद ओकरा तोड़ी दै छै, आरू जे अल्लाह केरऽ आज्ञा देल॑ छै ओकरा तोड़ी दै छै, आरू धरती प॑ भ्रष्टाचार फैलाबै छै । ओ सभ छथि जे हारि गेल छथि।
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
आ (याद करू) जखन मूसा अपन लोक सभक लेल पानि मँगलनि तखन हम सभ कहलियनि, "अपन लाठी सँ चट्टान पर प्रहार करू!" तेँ ओहि मे सँ बारह टा झरना निकलि गेल। प्रत्येक जनजाति अपन (अपन) पीबाक स्थान जनैत अछि | अल्लाह के रोजी-रोटी (दिल गेल) स खाउ-पीबू, आ नुकसान क' क' धरती पर बुराई नहि करू।
وَاِذَا تَوَلّٰى سَعٰى فِى الْاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيْهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَ اللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ
wa iżā tawallā sa‘ā fil-arḍi liyufsida fīhā wa yuhlikal-ḥarṡa wan-nasl(a), wallāhu lā yuḥibbul-fasād(a).
आ जखन ओ (अहाँ सभ सँ) मुँह घुमा लैत अछि तखन ओ धरती पर बदमाशी करबाक प्रयास करैत अछि, आ फसल आ माल-जाल केँ नष्ट करैत अछि, आ अल्लाह केँ बदमाशी नीक नहि लगैत छनि।
فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).
तेँ ओ सभ अल्लाहक अनुमति सँ ओकरा पराजित क' देलक, आ दाऊद गोलियत केँ मारि देलक। तखन अल्लाह हुनका (दाऊद) के राज्य आ बुद्धि देलखिन आ जे चाहैत छलाह से सिखबैत छलाह | आ जँ अल्लाह किछु लोकक रक्षा दोसरक माध्यमे नहि करितथि तँ धरती अवश्य भ्रष्ट भ' जाइत। मुदा अल्लाह के सब दुनिया पर इनाम छै।
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).
तखन जँ ओ सभ मुँह घुमा लैत छथि तँ (जानू) जे अल्लाह बदमाशी करय बला सभकेँ सर्वज्ञ छथि।
وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا
wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).
आ अल्लाह अहाँक पश्चाताप स्वीकार करबाक इच्छा रखैत छथि, जखन कि हुनकर इच्छाक पालन करय बला लोक चाहैत छथि जे अहाँ यथासंभव (सत्य सँ) दूर भ' जाउ।
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
अतः हम इस्राएल के सन्तान के लेलऽ फरमान जारी करलियै कि जे भी आदमी के हत्या करै छै, दोसरऽ व्यक्ति के हत्या के बदला में नै या देश में भ्रष्टाचार करै के बदला में नै, वू ऐन्हऽ छै जेना वू सब मनुष्य के मारी देल॑ छै । जे मनुक्खक जान बचाबैत अछि, से जेना समस्त मनुक्खक जान बचा लेने हो। सचमुच हमर रसूलुल्लाह स्पष्ट प्रमाण ल क हुनका सब लग आयल छलाह। मुदा ओहि मे सँ बहुतो गोटे तकर बाद देश मे उल्लंघन केलनि।
اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
अल्लाह आरू हुनकऽ रसूलुल्लाह के खिलाफ लड़ै वाला आरू धरती प॑ बदमाशी करै वाला के सजा खाली मारलऽ जाय या क्रूस प॑ चढ़ैलऽ जाय, या ओकरऽ हाथ-पैर क्रॉस के तरफ काटलऽ जाय, या घरऽ स॑ निर्वासित करलऽ जाय । ई हुनका सभक लेल एहि संसार मे लाजक बात अछि, आ परलोक मे हुनका सभ केँ बहुत पैघ सजाय भोगय पड़तनि।
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
यहूदी सभ कहलथिन, “परमेश् वरक हाथ बान्हल अछि।” असल में, ई हुनका लोकनिक हाथ में बेड़ी बान्हल छनि आ हुनका लोकनि कें जे कहल गेल छनि ताहि सं श्रापित छथि, भले अल्लाहक दुनू हाथ खुजल हो; अपन इच्छानुसार रोजी-रोटी दैत छथिन। आ (कुरान) जे अहाँक रब सँ अहाँ लग पठाओल गेल छल, से निश्चित रूप सँ हुनका सभ मे सँ अधिकांशक अवज्ञा आ कुफर बढ़ा देत। आ हम सब कयामत के दिन तक हुनका सब के बीच दुश्मनी आ घृणा पैदा केलौं। जखन-जखन ओ सभ युद्धक आगि जराबैत छल, अल्लाह ओकरा बुझा दैत छल। आ पृथ्वी पर विनाश (करबाक) प्रयास करैत छथि । आ नुकसान करय वाला के अल्लाह के नीक नहिं लगैत छनि.
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
आ धरती के नीक (सृष्टि) के बाद ओकरा नुकसान नै पहुँचाउ। भय आ आशाक संग हुनका सँ प्रार्थना करू। सचमुच अल्लाह के रहम भलाई करय वाला के बहुत करीब अछि.
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
आ मोन राखू जखन ओ अहाँ सभ केँ ‘अद’क लोकक बाद खलीफा बनौलनि आ अहाँ सभ केँ धरती पर राखि देलनि। समतल जगह पर महल बनबैत छी आ पहाड़ी पर ओकरा घर मे उकेरैत छी । त अल्लाह के बरकत याद राखू आ धरती पर बदमाशी नहि करू।
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
आ मद्यन के लोक के हम (पठौलौं) शुएब, हुनकर अपन भाई। ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह केर इबादत करू। हुनका छोड़ि अहाँ सभक लेल कोनो देवता (इबादत) नहि छथि। सचमुच अहाँ सभक पास अहाँक रब सँ स्पष्ट सबूत आयल अछि। नाप आ तराजू केँ सिद्ध करू, आ ककरो कनिको नुकसान नहि पहुँचाउ। पृथ्वी केँ नीक जकाँ (सृष्टि) के बाद नुकसान नहि पहुँचाउ। जँ अहाँ सभ मुसलमान छी तँ अहाँ सभक लेल ई नीक अछि।"
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
आरू मुसलमानऽ क॑ अल्लाह केरऽ रास्ता स॑ डराबै आरू ओकरा रोकी क॑ आरू ओकरा मोड़ै के इच्छा करी क॑ कोनो भी रास्ता प॑ नै बैठऽ । याद राखू जखन अहाँ कम छलहुँ तखन अल्लाह अहाँक संख्या बढ़ा देलनि। आ नुकसान पहुँचनिहार के की होइत छैक ताहि पर ध्यान दियौक।
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
हुनका सभक बाद हम मूसा केँ अपन प्रमाणक संग फिरौन आ हुनकर लोकक नेता सभ लग पठौलनि, आ ओ सभ प्रमाण सभ केँ नकारलनि। तेँ नुकसान करयवला के की होइत छैक ताहि पर ध्यान दियौक।
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ اِلَّا تَفْعَلُوْهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِى الْاَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيْرٌۗ
wal-lażīna kafarū ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), illā taf‘alūhu takun fitnatun fil-arḍi wa fasādun kabīr(un).
आ जे अविश्वास करैत अछि, ओहि मे सँ किछु गोटे दोसरक रक्षा करैत छथि । अगर अल्लाह के आज्ञा (एक दोसरा के रक्षा) के काज नै करब त धरती पर अराजकता आ पैघ भ्रष्टाचार होयत।
وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَّكُفْرًا وَّتَفْرِيْقًاۢ بَيْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَاِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَيَحْلِفُنَّ اِنْ اَرَدْنَآ اِلَّا الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ
wal-lażīnattakhażū masjidan ḍirāraw wa kufraw wa tafrīqam bainal-mu'minīna wa irṣādal liman ḥāraballāha wa rasūlahū min qabl(u), wa layaḥlifunna in aradnā illal-ḥusnā, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).
आ (पाखंडी सब मे) किछु एहन छथि जे (मुसलमान के नुकसान पहुंचेबाक लेल), कुफर के लेल आ मुसलमान के बीच फूट पैदा करय लेल, आ बहुत पहिने अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह के खिलाफ लड़य वाला के आगमन के इंतजार करय लेल मस्जिद बनबैत छथि। ओ सभ पक्का कसम खाइत छथि, "हमरा सभक इरादा मात्र नीक अछि।" आ अल्लाह गवाही दैत छथि जे ओ सभ झूठा छथि (अपन शपथ मे)।
وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
आ हे हमर लोक! उपाय आ तराजू के निष्पक्ष रूप स पूरा करू, आ लोक के ओकर अधिकार स नुकसान नहि पहुंचाउ आ नुकसान क धरती पर बुराई नहि करू
قَالُوْا تَاللّٰهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كُنَّا سٰرِقِيْنَ
qālū tallāhi laqad ‘alimtum mā ji'tanā linufsida fil-arḍi wa mā kunnā sāriqīn(a).
ओ सभ (यूसुफक भाइ सभ) उत्तर देलनि, "अल्लाहक कसम, सच मे अहाँ सभ जनैत छी जे हम सभ एहि भूमि मे बदमाशी करय लेल नहि आयल छी आ हम सभ चोर नहि छी।"
وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ
wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).
आरू जे लोग अल्लाह केरऽ वाचा के बाद ओकरा तोड़ी दै छै, आरू जेकरा अल्लाह केरऽ आज्ञा देल॑ छै ओकरा तोड़ी क॑ धरती प॑ बदमाशी करै छै, ओकरा लेली अभिशाप आरू बुरा निवास (नरक) छै ।
اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ زِدْنٰهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يُفْسِدُوْنَ
allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi zidnāhum ‘ażāban fauqal-‘ażābi bimā kānū yufsidūn(a).
जे लोग काफिर करै छै आरू (लोग) के अल्लाह के रास्ता में बाधा डालै छै, ओकरा हम ओकरा यातना पर यातना बढ़ाबै छियै, कैन्हेंकि वू हमेशा बदमाशी करै छै।
وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا
wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).
आ जँ हम कोनो देश के नष्ट करय चाहैत छी तखन हम ओहि देश में विलासिता में रहय वाला लोक के आज्ञा दैत छी (अल्लाह के आज्ञा मानय के), मुदा जौं ओ ओहि (देश में आज्ञा नै मानत), तखन ओकरा पर शब्द (हमर सजा) लागू भ जायत, तखन हम (ओहि देश के) पूर्ण रूप स नष्ट क देब।
قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
ओ सभ कहलक, "हे जुलकरनैन! सत्ते यगजुज आ मकजुज (जीव जे) पृथ्वी पर नुकसान पहुँचबैत अछि, त' की हम सभ अहाँ केँ इनाम द' सकैत छी जाहि सँ अहाँ हमरा सभ आओर हुनका सभक बीच बाधा बनाबी?"
وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِيْنَۚ
wa iżā baṭasytum baṭasytum jabbārīn(a).
आ जँ अहाँ यातना दैत छी तखन अहाँ क्रूर आ निर्ममतापूर्वक करैत छी ।
الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).
जे पृथ्वी पर बदमाशी करैत छथि आ ओकर भरपाई नहि करैत छथि।”
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
आ लोकक अधिकार कम कए ओकर नुकसान नहि पहुँचाउ आ पृथ्वी पर भ्रष्टाचार नहि करू;
وَجَحَدُوْا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَّعُلُوًّاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
wa jaḥadū bihā wastaiqanathā anfusuhum ẓulmaw wa ‘uluwwā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
आ अपन अन्याय आ अहंकार के कारण एकरा नकारैत छथि, भले हुनकर हृदय एकरा (सत्य) पर विश्वास करैत अछि | तेँ नुकसान करयवला के की होइत छैक ताहि पर ध्यान दियौक।
قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).
ओ (बलकीस) कहलनि, "सत्ते, जखन राजा कोनो देश पर विजय प्राप्त करताह तखन ओ निश्चित रूप सँ ओकरा नष्ट क' देताह, आ ओकर कुलीन निवासी केँ अपमानित क' देताह; आ से ओ सभ करताह।"
وَكَانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُّفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
wa kāna fil-madīnati tis‘atu rahṭiy yufsidūna fil-arḍi wa lā yuṣliḥūn(a).
ओहि नगर मे नौ आदमी छल जे ओहि देश मे अधलाह काज करैत छल, मुदा ओ सभ कोनो भरपाई नहि केलक।
اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ
inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).
सचमुच, फिरौन पृथ्वी पर मनमाना काज केने छलाह आ ओकर लोक के बांटने छलाह, हुनका सब के एकटा समूह (इस्राएल के संतान) पर अत्याचार केने छलाह, हुनकर बेटा के वध क हुनकर बेटी के जान बचि गेल छलाह | सचमुच, ओ (फिरोन) ओहि मे सँ एक छलाह जे नुकसान पहुँचेलनि।
فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ
falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).
अस्तु, जखन ओ (मूसा) ओहि व्यक्ति केँ जोर सँ मारय चाहैत छलाह जे दुनूक दुश्मन छल, तखन ओ (अपन दुश्मन) कहलनि, "हे मूसा! की अहाँक इरादा अछि जे हमरा मारब, जेना काल्हि अहाँ ककरो मारि देलहुँ? अहाँक इरादा मात्र एहन व्यक्ति बनबाक अछि जे (एहि) भूमि मे अत्याचार करैत अछि, आ अहाँक इरादा नहि अछि जे अहाँ ओहि मे सँ एक बनब जे शांति बनबैत अछि।"
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
आ अल्लाह जे किछु अल्लाह अहाँ केँ देलनि अछि ताहि सँ परलोकक भूमि केँ (इनाम) ताकू, मुदा एहि दुनिया मे अपन हिस्सा नहि बिसरब आ (दोसरक संग) भलाई करू जेना अल्लाह अहाँक संग भलाई केने छथि, आ धरती पर नुकसान नहि पहुँचाउ। सचमुच अल्लाह के नुकसान करय वाला लोक पसंद नै छैन्ह।
تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
जे पृथ्वी पर घमंड नहि करैत अछि आ कोनो हानि नहि करैत अछि, ओकरा लेल हम सभ परलोकक भूमि बनौने छी। आ (नीक) परिणाम ओहि लोकनिक लेल होइत छैक जे पुण्यात्मा छथि |
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).
ओ (लुत) प्रार्थना केलनि, "हे हमर प्रभु, हमरा (दण्ड द' क') ओहि समूह पर मदद करू जे नुकसान पहुँचेलक।"
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
आ मद्यन के लोक के, (हम भेजने छी) हुनकर भाई शुएब के, ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह के पूजा करू, अंतिम दिन के (इनाम के) आशा करू, आ धरती पर बदमाशी करैत नहि भटकब।"
ظَهَرَ الْفَسَادُ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ اَيْدِى النَّاسِ لِيُذِيْقَهُمْ بَعْضَ الَّذِيْ عَمِلُوْا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
Żaharal-fasādu fil-barri wal-baḥri bimā kasabat aidin-nāsi liyużīqahum ba‘ḍal-lażī ‘amilū la‘allahum yarji‘ūn(a).
मनुक्खक हाथ जे कमा लेलक अछि, ताहि कारणेँ जमीन आ समुद्र पर भ्रष्टाचार प्रकट भेल अछि; अल्लाह चाहैत छथि जे ओ अपन कर्म के एकटा हिस्सा के स्वाद ल सकथि, ताकि ओ (सही रास्ता पर) वापस आबि सकथि।
اَمْ نَجْعَلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَالْمُفْسِدِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِيْنَ كَالْفُجَّارِ
am naj‘alul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kal-mufsidīna fil-arḍ(i), am naj‘alul-muttaqīna kal-fujjār(i).
की हमरा सब के विश्वास आ नीक काज करय वाला के संग ओहिना व्यवहार करबाक चाही जेना पृथ्वी पर बदमाशी पसारय वाला के संग? या हम अल्लाह स डरय वाला के ओहिना मानब जेना बुराई करय वाला के?
فَهَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ تَوَلَّيْتُمْ اَنْ تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَتُقَطِّعُوْٓا اَرْحَامَكُمْ
fahal ‘asaitum in tawallaitum an tufsidū fil-arḍi wa tuqaṭṭi‘ū arḥāmakum.
त अगर अहां सत्ता मे रहितहुं त की अहां धरती पर तबाही मचाबय आ पारिवारिक संबंध तोड़ि देब?
فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَۖ
fa akṡarū fīhal-fasād(a).
तखन देश मे बहुत नुकसान पहुँचेलक,