وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានឈានទៅមុខប្រឆាំងនឹងចាលូត និងកងទ័ពរបស់គាត់ ពួកគេបានអធិស្ឋានថា "ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង សូមទ្រង់ប្រទានការអត់ធ្មត់ដល់យើង សូមទ្រង់ពង្រឹងជំហានរបស់យើង និងសូមទ្រង់ជួយយើងប្រឈមមុខនឹងពួកអជំនឿ"។
اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
នៅពេលដែលក្រុមពីរក្នុងចំណោមពួកអ្នកចង់ដកថយដោយសារការភ័យខ្លាច ខណៈដែលអល់ឡោះជាអ្នកជួយពួកគេ ចូរឱ្យអ្នកមានជំនឿប្រគល់ការទុកចិត្តរបស់ពួកគេទៅលើអល់ឡោះ។
وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا
wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).
ហើយអល់ឡោះដឹងច្បាស់ជាងអំពីសត្រូវរបស់ពួកអ្នក។ អល់ឡោះគឺគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើជាអ្នកការពារ ហើយអល់ឡោះក៏គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើជាអ្នកជួយ (សម្រាប់អ្នក) ដែរ។
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
ក្នុងចំណោមអ្នកដែលគោរពបូជា ដែលត្រូវបានអល់ឡោះប្រទានព្រះគុណដល់បុរសពីរនាក់ បាននិយាយថា "ចូរវាយប្រហារពួកគេតាមច្រកទ្វារ (នៃប្រទេស)។ ប្រសិនបើអ្នកចូលទៅក្នុងនោះ អ្នកប្រាកដជានឹងឈ្នះ។ ហើយចូរអ្នកទុកចិត្តលើអល់ឡោះតែមួយគត់ ប្រសិនបើអ្នកជាអ្នកមានជំនឿ"។
وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ហើយប្រសិនបើអល់ឡោះជួបគ្រោះមហន្តរាយណាមួយលើអ្នក គ្មានអ្នកណាអាចលុបបំបាត់វាបានទេ ក្រៅពីទ្រង់។ ហើយប្រសិនបើទ្រង់នាំមកនូវសំណាងល្អដល់អ្នក នោះទ្រង់មានអានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។
قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).
ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ចូរពួកអ្នកពន្យល់ខ្ញុំផង ប្រសិនបើទារុណកម្មរបស់អល់ឡោះមកដល់ពួកអ្នក ឬថ្ងៃរស់ឡើងវិញមកដល់ពួកអ្នក ថាតើពួកអ្នកនឹងបួងសួងសុំព្រះផ្សេងៗក្រៅពីអល់ឡោះ ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកនិយាយពិត?
بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ
bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).
(ទេ) មានតែចំពោះទ្រង់ទេដែលពួកអ្នកសុំជំនួយ។ ប្រសិនបើទ្រង់មានព្រះហឫទ័យ ទ្រង់នឹងលុបបំបាត់ (គ្រោះថ្នាក់) ទាំងឡាយណាដែលពួកអ្នកសុំពីទ្រង់ ហើយពួកអ្នកនឹងបន្សល់ទុកនូវអ្វីដែលពួកអ្នកធ្វើស្ហ៊ីរិក (ជាមួយអល់ឡោះ)។
فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).
ប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាពួកគេមិនបានអង្វរ (ទៅកាន់អល់ឡោះ) ដោយភាពរាបទាប នៅពេលដែលទារុណកម្មរបស់យើងបានមកដល់ពួកគេ? តាមពិតទៅ ចិត្តរបស់ពួកគេបានក្លាយទៅជារឹងរូស ហើយស្ហៃតនបានធ្វើឱ្យអ្វីដែលពួកគេតែងតែធ្វើហាក់ដូចជាស្រស់ស្អាតសម្រាប់ពួកគេ។
اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ
ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).
ចូរអធិស្ឋានដល់ព្រះរបស់អ្នកដោយចិត្តរាបទាប និងសំឡេងទន់ភ្លន់។ ជាការពិតណាស់ ទ្រង់មិនចូលចិត្តអ្នកដែលបំពានដែនកំណត់នោះទេ។
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
ពួកគេ (ពួកគ្រូមន្តអាគម) បានឆ្លើយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងនឹងវិលត្រឡប់ទៅរកព្រះអម្ចាស់របស់ពួកយើងវិញ។
وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានសោកស្ដាយចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេ ហើយបានដឹងថាពួកគេបានវង្វេងផ្លូវ ពួកគេបាននិយាយថា "ប្រសិនបើម្ចាស់របស់យើងមិនអាណិតអាសូរយើង ហើយមិនអភ័យទោសឱ្យយើងទេ យើងប្រាកដជានឹងក្លាយជាក្នុងចំណោមអ្នកដែលខាតបង់"។
وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
ហើយមូសាបានជ្រើសរើសមនុស្សចិតសិបនាក់ពីក្រុមរបស់គាត់ ដើម្បី (សុំយើងឱ្យប្រែចិត្ត) នៅពេលដែលយើងបានកំណត់។ នៅពេលដែលពួកគេត្រូវបានរញ្ជួយដី មូសាបានមានប្រសាសន៍ថា ឱព្រះអម្ចាស់អើយ ប្រសិនបើទ្រង់មានព្រះហឫទ័យ ទ្រង់ប្រាកដជាបានបំផ្លាញពួកគេ និងខ្ញុំពីមុនមក។ តើទ្រង់នឹងបំផ្លាញយើងដោយសារតែទង្វើរបស់អ្នកដែលគ្មានការយល់ដឹងក្នុងចំណោមពួកយើងឬ? នោះគ្រាន់តែជាការសាកល្បងមួយពីទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។ ទ្រង់នឹងបំភាន់អ្នកណាដែលទ្រង់ចង់ ហើយទ្រង់នឹងណែនាំអ្នកណាដែលទ្រង់ចង់។ ទ្រង់គឺជាអ្នកដឹកនាំរបស់យើង ដូច្នេះសូមទ្រង់អភ័យទោសឱ្យយើង និងប្រទានសេចក្តីមេត្តាករុណាដល់យើង។ ទ្រង់គឺជាអ្នកអភ័យទោសដ៏ល្អបំផុត។
۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ
waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).
ហើយសូមទ្រង់ប្រទានសេចក្ដីល្អដល់យើងទាំងនៅក្នុងលោកិយនេះ និងលោកិយខាងមុខ។ ពិតណាស់ យើងត្រឡប់មករកទ្រង់វិញ។ (អល់ឡោះ) មានបន្ទូលថា "ខ្ញុំនឹងដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់ខ្ញុំទៅលើអ្នកណាដែលខ្ញុំចង់បាន ហើយសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ខ្ញុំគ្របដណ្តប់លើអ្វីៗទាំងអស់។ ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងផ្ដល់សេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ខ្ញុំដល់អ្នកដែលកោតខ្លាចព្រះ អ្នកដែលបង់ហ្សាកាត់ និងអ្នកដែលជឿលើអាយ៉ាត់ៗរបស់យើង"។
وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).
ហើយប្រសិនបើស្ហៃតនមកល្បួងអ្នក ចូរអ្នកជ្រកកោនចំពោះអល់ឡោះចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកឮ ជាអ្នកដឹង។
اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលពួកពុតត្បុត និងអ្នកដែលមានជំងឺនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេនិយាយថា "ពួកគេ (ពួកអ្នកជឿ) ត្រូវបានគេបោកបញ្ឆោតនៅក្នុងសាសនារបស់ពួកគេ"។ (អល់ឡោះមានបន្ទូលថា) "អ្នកណាដែលដាក់ការទុកចិត្តលើអល់ឡោះ ចូរដឹងថាអល់ឡោះមានឫទ្ធានុភាព ឈ្លាសវៃ"។
قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
ចូរអ្នកនោះ(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ គ្មានអ្វីនឹងកើតឡើងចំពោះពួកយើងឡើយ លើកលែងតែអ្វីដែលអល់ឡោះបានកំណត់សម្រាប់ពួកយើង។ ទ្រង់ជាអ្នកការពារពួកយើង ហើយមានតែអល់ឡោះទេដែលអ្នកមានជំនឿប្រគល់ការទុកចិត្តរបស់ពួកគេ។
وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ
wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).
ហើយប្រសិនបើពួកគេពិតជាពេញចិត្តនឹងអ្វីដែលអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់បានប្រទានដល់ពួកគេ ហើយបាននិយាយថា អល់ឡោះគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពួកយើង អល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នឹងប្រទានមកយើងនូវពរជ័យមួយចំនួនរបស់ទ្រង់។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងជាអ្នកដែលសង្ឃឹមលើអល់ឡោះ។
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
និងចំពោះអ្នកទាំងបីនាក់ដែលត្រូវបានបន្សល់ទុក។ រហូតដល់ផែនដីហាក់ដូចជាចង្អៀតសម្រាប់ពួកគេ ទោះបីជាវាធំទូលាយក៏ដោយ ហើយព្រលឹងរបស់ពួកគេក៏ចង្អៀតសម្រាប់ពួកគេ ហើយពួកគេបានដឹងថាគ្មានកន្លែងជ្រកកោនពីអល់ឡោះក្រៅពីទ្រង់ទេ នោះអល់ឡោះបានទទួលយកការប្រែចិត្តរបស់ពួកគេ ដើម្បីឲ្យពួកគេនៅតែស្ថិតក្នុងការប្រែចិត្តរបស់ពួកគេ។ ពិតណាស់ អល់ឡោះគឺជាអ្នកទទួលយកការប្រែចិត្ត ជាអ្នកដែលមានចិត្តមេត្តាករុណាបំផុត។
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
ដូច្នេះ ប្រសិនបើពួកគេងាកចេញ (ពីជំនឿ) ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ អល់ឡោះគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ខ្ញុំ គ្មានព្រះណាក្រៅពីទ្រង់ទេ។ ខ្ញុំប្រគល់ការទុកចិត្តរបស់ខ្ញុំទៅលើទ្រង់ ហើយទ្រង់ជាម្ចាស់នៃបល្ល័ង្កដ៏ធំ។
هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
ទ្រង់គឺជាព្រះដែលបានធ្វើឱ្យអ្នកអាចដើរលើដីគោក (និងជិះទូក) នៅលើសមុទ្រ។ ដូច្នេះនៅពេលដែលអ្នកនៅក្នុងកប៉ាល់ ហើយវា (កប៉ាល់) រអិលដឹកពួកគេ (មនុស្សនៅក្នុងវា) ដោយខ្យល់បក់ខ្លាំង ហើយពួកគេមានសុភមង្គលដោយសារតែវា ភ្លាមៗនោះព្យុះមួយបានមកដល់ ហើយរលកបានវាយប្រហារពួកគេពីគ្រប់ទិសទី ហើយពួកគេគិតថាពួកគេត្រូវបានឡោមព័ទ្ធ (គ្រោះថ្នាក់) ដូច្នេះពួកគេបានអធិស្ឋានដោយស្មោះស្ម័គ្រចំពោះអល់ឡោះតែម្នាក់ឯង (ដោយនិយាយថា) "ប្រសិនបើទ្រង់ជួយសង្គ្រោះយើងពី (គ្រោះថ្នាក់) នេះ យើងពិតជានឹងស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលដឹងគុណ"។
اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
ពិតណាស់ ខ្ញុំបានប្រគល់ការទុកចិត្តរបស់ខ្ញុំទៅលើអល់ឡោះ ជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំ និងជាម្ចាស់របស់អ្នករាល់គ្នា។ គ្មានសត្វលោកណាមួយដែលមានជីវិតឡើយ ប៉ុន្តែទ្រង់ជាអ្នកដែលកាន់សក់ខាងមុខ។ ពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំស្ថិតនៅលើមាគ៌ាដ៏ត្រង់។
قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ
qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).
គាត់ (លូត) បាននិយាយថា "ប្រសិនបើខ្ញុំមានកម្លាំង (ដើម្បីបដិសេធអ្នក) ឬខ្ញុំអាចជ្រកកោននៅក្នុងគ្រួសារដ៏រឹងមាំមួយ (ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំនឹងធ្វើដូច្នេះ)"។
وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
ហើយអាថ៌កំបាំងនៃមេឃនិងដីជារបស់អល់ឡោះ ហើយកិច្ចការទាំងអស់ត្រូវបានប្រគល់ជូនទ្រង់វិញ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកគោរពបូជាទ្រង់ ហើយប្រគល់ទំនុកចិត្តរបស់អ្នកទៅលើទ្រង់។ ហើយម្ចាស់របស់អ្នកនឹងមិនដែលមិនដឹងអ្វីទាំងអស់អំពីអ្វីដែលអ្នកកំពុងធ្វើឡើយ។
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
ហើយគាត់ (យ៉ាកុប) បាននិយាយថា ឱកូនៗរបស់ខ្ញុំ! ចូរកុំចូលពីទ្វារមួយ ហើយចូលពីទ្វារផ្សេងៗគ្នាឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្ញុំមិនអាចការពារអ្នករាល់គ្នាពីអល់ឡោះបានទាល់តែសោះ។ ការសម្រេចចិត្តនោះគឺសម្រាប់អល់ឡោះតែមួយគត់។ ខ្ញុំដាក់ការទុកចិត្តរបស់ខ្ញុំទៅលើទ្រង់ ហើយអ្នកដែលដាក់ការទុកចិត្តរបស់ពួកគេទៅលើទ្រង់ក៏ដាក់ការទុកចិត្តរបស់ពួកគេទៅលើទ្រង់ដែរ។
قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
គាត់ (យ៉ាកុប) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំគ្រាន់តែត្អូញត្អែរអំពីបញ្ហា និងទុក្ខព្រួយរបស់ខ្ញុំទៅកាន់អល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ ហើយខ្ញុំដឹងពីអល់ឡោះនូវអ្វីដែលពួកអ្នកមិនដឹង»។
كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ
każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).
ដូច្នេះហើយ យើងបានបញ្ជូនអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ទៅកាន់ក្រុមមនុស្សដែលមានមនុស្សជាច្រើនបានស្លាប់បាត់បង់ជីវិត ដើម្បីឲ្យអ្នកសូត្រគម្ពីរគួរអានដែលយើងបានបញ្ចុះមកឱ្យអ្នក ទោះបីពួកគេមិនជឿលើអល់ឡោះ ដ៏មានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណាក៏ដោយ។ ចូរអ្នកនិយាយថាៈ ទ្រង់ជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំ គ្មានព្រះណាក្រៅពីទ្រង់ទេ ខ្ញុំទុកចិត្តលើទ្រង់តែមួយគត់ ហើយខ្ញុំសារភាពកំហុសចំពោះទ្រង់តែមួយគត់។
وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ
wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).
ហើយពរជ័យទាំងអស់ដែលមានលើអ្នក (មកពី) អល់ឡោះ បន្ទាប់មក នៅពេលដែលអ្នកជួបប្រទះនឹងទុក្ខលំបាក នោះគឺចំពោះទ្រង់ហើយដែលអ្នកសុំជំនួយ។
وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا
watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).
ហើយចូរអ្នកសូត្រ(មូហាំម៉ាត់)នូវអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកឱ្យអ្នក គឺគម្ពីររបស់ម្ចាស់អ្នក (គម្ពីរគួរអាន)។ គ្មានអ្វីអាចផ្លាស់ប្តូរប្រយោគរបស់ទ្រង់បានឡើយ។ ហើយអ្នកនឹងមិនអាចរកឃើញកន្លែងជ្រកកោនក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។
وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا
wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).
ហើយខ្ញុំនឹងឃ្លាតឆ្ងាយពីអ្នក និងពីអ្វីដែលពួកអ្នកគោរពបូជាក្រៅពីអល់ឡោះ ហើយខ្ញុំនឹងអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ សង្ឃឹមថាខ្ញុំនឹងមិនខកចិត្តចំពោះការអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំឡើយ។
قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ
qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
លោក (មូហាំម៉ាត់) បានមានប្រសាសន៍ថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់វិនិច្ឆ័យដោយយុត្តិធម៌ផង។ ហើយព្រះអម្ចាស់របស់យើងខ្ញុំ ទ្រង់មានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា យើងខ្ញុំសូមអង្វរទ្រង់ចំពោះទ្រង់ចំពោះអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលទ្រង់និយាយ។
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
លោក (ណូអេ) បានអធិស្ឋានថា «ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមជួយទូលបង្គំផង ដ្បិតពួកគេបានកុហកទូលបង្គំ»។
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
ហើយសូមអធិស្ឋានថា "ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់ដាក់ខ្ញុំនៅកន្លែងដ៏មានពរ ហើយទ្រង់គឺជាអ្នកបរិច្ចាគដ៏ល្អបំផុត"។
نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ
nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).
យើងឲ្យរបស់ល្អៗដល់ពួកគេភ្លាមៗទេ? (ទេ) ប៉ុន្តែពួកគេមិនដឹងខ្លួនទេ។
قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).
ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ តើផែនដី និងអ្វីៗទាំងអស់ដែលមាននៅលើវា ជារបស់អ្នកណា ប្រសិនបើពួកអ្នកដឹង?
وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا
wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).
ហើយអ្នកនាំសារ (មូហាំម៉ាត់) បានមានប្រសាសន៍ថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ. ពិតប្រាកដណាស់ ប្រជាជនរបស់ខ្ញុំបានធ្វើឱ្យគម្ពីរកូរ៉ាននេះមិនអើពើ។
وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ
wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).
ហើយអ្នកដែលនិយាយថា ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង សូមទ្រង់ដកយកទារុណកម្មនៃឋាននរកចេញពីយើងផង ព្រោះទារុណកម្មរបស់វាពិតជានឹងនាំមកនូវការបំផ្លិចបំផ្លាញអស់កល្បជានិច្ច។
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ
qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
គាត់ (មូសា) បានមានប្រសាសន៍ថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ ខ្ញុំពិតជាខ្លាចថាពួកគេនឹងកុហកខ្ញុំ។
قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ
qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).
គាត់(មូសា)បានឆ្លើយថាៈ ខ្ញុំនឹងមិនត្រូវបានគេតាមទាន់ឡើយ ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំនៅជាមួយខ្ញុំ ទ្រង់នឹងចង្អុលបង្ហាញផ្លូវដល់ខ្ញុំ។
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
គាត់(ណូហ៍)បានពោលថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ. ពិតប្រាកដណាស់ ប្រជាជនរបស់ខ្ញុំបានកុហកខ្ញុំ។
اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ
am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).
តើទ្រង់មិនមែនជាអ្នកដែលទទួលយក (ការអធិស្ឋាន) របស់មនុស្សដែលជួបបញ្ហា នៅពេលដែលពួកគេអធិស្ឋានទៅកាន់ទ្រង់ ហើយលុបបំបាត់ទុក្ខលំបាក ហើយធ្វើឱ្យអ្នករាល់គ្នាក្លាយជាមេដឹកនាំនៅលើផែនដីនេះទេឬ? តើមានព្រះណាផ្សេងទៀតក្រៅពីអល់ឡោះទេឬ? អ្នករាល់គ្នាចងចាំតិចតួចណាស់ (អំពីព្រះគុណរបស់អល់ឡោះ)។
فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
ដូច្នេះគាត់ (មូសា) បានចេញពីទីក្រុងដោយការភ័យខ្លាច ដោយមានការប្រុងប្រយ័ត្ន (ប្រសិនបើមានអ្នកណាម្នាក់បានតាមទាន់គាត់ ឬចាប់គាត់បាន) គាត់បានអធិស្ឋានថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់ជួយសង្រ្គោះខ្ញុំពីក្រុមមនុស្សអយុត្តិធម៌ផង។
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).
ហើយនៅពេលដែលគាត់បានធ្វើដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់ដែនដីម៉ាឌីយ៉ាន គាត់បានអធិស្ឋានម្តងទៀតថា "សូមព្រះជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំនាំខ្ញុំទៅកាន់ផ្លូវត្រូវ"។
فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ
fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).
ដូច្នេះគាត់ (មូសា) បានឲ្យទឹកដល់ស្ត្រីទាំងពីរនាក់ (គោក្របី) រួចគាត់ក៏ត្រឡប់ទៅកន្លែងដែលមានម្លប់វិញ ហើយបានអធិស្ឋានថា "ឱព្រះអម្ចាស់អើយ ខ្ញុំពិតជាត្រូវការអាហារល្អ ដែលទ្រង់បានបញ្ជូនមកខ្ញុំ"។
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
គាត់(មូសា)បានពោលថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ. ខ្ញុំពិតជាបានសម្លាប់នរណាម្នាក់ពីក្រុមរបស់ពួកគេ ដូច្នេះខ្ញុំខ្លាចពួកគេនឹងសម្លាប់ខ្ញុំ។
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).
គាត់ (លូត) បានអធិស្ឋានថា "ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមជួយខ្ញុំ (ដោយដាក់ទណ្ឌកម្ម) ទៅលើក្រុមដែលបានបង្កការខូចខាតផង"។
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
ហើយនៅពេលដែលមនុស្សលោកជួបគ្រោះថ្នាក់ ពួកគេបួងសួងសុំពីម្ចាស់របស់ពួកគេឱ្យវិលត្រឡប់មករកទ្រង់វិញ បន្ទាប់មកនៅពេលដែលទ្រង់ប្រទានឱ្យពួកគេនូវព្រះគុណរបស់ទ្រង់បន្តិចបន្តួច ស្រាប់តែមានអ្នកខ្លះក្នុងចំណោមពួកគេធ្វើសក្ការៈជាមួយអល់ឡោះ។
وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
ហើយចូរអ្នកប្រគល់ការទុកចិត្តរបស់អ្នកទៅលើអល់ឡោះ។ ហើយគ្រប់គ្រាន់ហើយអល់ឡោះជាអ្នកថែរក្សា។
لِّيَسْـَٔلَ الصّٰدِقِيْنَ عَنْ صِدْقِهِمْ ۚوَاَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ
liyas'alaṣ-ṣādiqīna ‘an ṣidqihim, wa a‘adda lil-kāfirīna ‘ażāban alīmā(n).
ដើម្បីទ្រង់អាចសួរពួកអ្នកសុចរិតអំពីសេចក្ដីសុចរិតរបស់ពួកគេ។ ទ្រង់ផ្ដល់ទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់ដល់ពួកអ្នកដែលគ្មានជំនឿ។
وَاِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُوْنِۚ
wa innī ‘użtu birabbī wa rabbikum an tarjumūn(i).
ហើយជាការពិតណាស់ ខ្ញុំសូមសុំពីព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ និងព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក ឲ្យរួចផុតពីការគំរាមកំហែងរបស់អ្នកក្នុងការគប់ខ្ញុំដោយដុំថ្ម។
فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ
fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).
ដូច្នេះ ចូរអ្នកប្រញាប់ប្រញាល់វិលត្រឡប់ទៅរកអល់ឡោះវិញ។ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំជាអ្នកដាស់តឿនដ៏ច្បាស់លាស់មួយពីអល់ឡោះចំពោះអ្នក។