ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

Αυτά είναι μερικά από τα άγνωστα νέα που σου αποκαλύψαμε (Μωάμεθ), παρόλο που δεν ήσουν μαζί τους όταν έριχναν τα στυλό τους (για να τραβήξουν κλήρο) για το ποιος από αυτούς θα κρατούσε τη Μαρίαμ. Και δεν ήσουν μαζί τους όταν μάλωναν.

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(Δηλαδή) εκείνοι που ακολουθούν τον Αγγελιοφόρο, τον Προφήτη που είναι ουμμί (δεν μπορεί να διαβάσει και να γράψει) του οποίου το (όνομα) βρίσκουν γραμμένο στην Τορά και στο Ευαγγέλιο που έχουν, που τους διατάζει να κάνουν το σωστό και απαγορεύει το κακό, και που επιτρέπει όλα όσα είναι καλά γι' αυτούς και απαγορεύει όλα όσα είναι κακά γι' αυτούς, και τους απελευθερώνει από τα βάρη και τα δεσμά που τους βαραίνουν. Όσο για εκείνους που πιστεύουν σε αυτόν, τον δοξάζουν, τον βοηθούν και ακολουθούν το λαμπρό φως που του αποκαλύφθηκε (το Κοράνι), αυτοί είναι οι τυχεροί άνθρωποι.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

Πες (Μωάμεθ), «Ω, άνθρωποι! Πράγματι, εγώ είμαι ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ σε όλους σας, που κατέχει το βασίλειο των ουρανών και της γης. Δεν υπάρχει άλλος θεός (που έχει το δικαίωμα να λατρεύεται) εκτός από Αυτόν, που δίνει ζωή και προκαλεί θάνατο, έτσι πιστεύετε στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο Του, (δηλαδή) τον Προφήτη Ούμι που πιστεύει στον Αλλάχ και στα λόγια Του (τα βιβλία Του). Ακολουθήστε τον, για να καθοδηγηθείτε.»

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Και όταν τα εδάφιά μας απαγγέλθηκαν σε αυτούς καθαρά, εκείνοι που δεν περίμεναν να μας συναντήσουν είπαν: «Φέρτε ένα βιβλίο άλλο εκτός από αυτό το Κοράνι ή αντικαταστήστε το». Πες (ο Μωάμεθ): «Δεν είναι σωστό για μένα να το αλλάξω από μόνος μου. Ακολουθώ μόνο ό,τι μου αποκαλύφθηκε. Φοβάμαι πραγματικά την τιμωρία της μεγάλης ημέρας (της κρίσης) αν παρακούσω τον Κύριό μου».

قُلْ لَّوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا تَلَوْتُهٗ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَدْرٰىكُمْ بِهٖ ۖفَقَدْ لَبِثْتُ فِيْكُمْ عُمُرًا مِّنْ قَبْلِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qul lau syā'allāhu mā talautuhū ‘alaikum wa lā adrākum bih(ī), faqad labiṡtu fīkum ‘umuram min qablih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

Πες (ω Μουχάμμαντ), «Αν το ήθελε ο Αλλάχ, δεν θα σας το απήγγειλα, ούτε θα σας το είχε ενημερώσει». Έμεινα μαζί σας για πολύ καιρό πριν (πριν από την αποκάλυψη του Κορανίου). Δεν καταλαβαίνετε;

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ

Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).

Αυτά είναι μερικά από τα νέα των πόλεων (που έχουν καταστραφεί) που σου έχουμε πει (ω Μουχάμμαντ). Από αυτές υπάρχουν ακόμα ίχνη τους, και υπάρχουν (άλλες) που έχουν καταστραφεί.

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ اَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ هٰذَا الْقُرْاٰنَۖ وَاِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الْغٰفِلِيْنَ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika aḥsanal-qaṣaṣi bimā auḥainā ilaika hāżal-qur'ān(a), wa in kunta min qablihī laminal-gāfilīn(a).

Σου είπαμε (Μωάμεθ) την καλύτερη ιστορία, αποκαλύπτοντάς σου αυτό το Κοράνι, και όντως ήσουν πριν από αυτό ένας από εκείνους που δεν γνώριζαν.

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَۚ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ اَجْمَعُوْٓا اَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż ajma‘ū amrahum wa hum yamkurūn(a).

Αυτά είναι μερικά από τα άγνωστα νέα που σου αποκαλύψαμε (Μωάμεθ), παρόλο που δεν ήσουν δίπλα τους, όταν συμφώνησαν να στήσουν ένα τέχνασμα (για να βάλουν τον Ιωσήφ στο πηγάδι).

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ اِنَّمَا يُعَلِّمُهٗ بَشَرٌۗ لِسَانُ الَّذِيْ يُلْحِدُوْنَ اِلَيْهِ اَعْجَمِيٌّ وَّهٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِيْنٌ

wa laqad na‘lamu annahum yaqūlūna innamā yu‘allimuhū basyar(un), lisānul-lażī yulḥidūna ilaihi a‘jamiyyuw wa hāżā lisānun ‘arabiyyum mubīn(un).

Και πράγματι, γνωρίζουμε ότι λένε: «Το Κοράνι του το δίδαξε μόνο ένας άνθρωπος». Η γλώσσα του ανθρώπου από τον οποίο κατηγορούν ότι το έμαθε είναι «Ατζάμ», αλλά αυτό (το Κοράνι) είναι γραμμένο σε καθαρά αραβικά.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ

wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).

Και εσύ (Μωάμεθ) δεν ήσουν στα δυτικά (της ιερής κοιλάδας της Τούβα) όταν μεταβιβάσαμε την εντολή στον Μωυσή, και δεν ήσουν (ούτε) ανάμεσα στους ανθρώπους που παρακολούθησαν (αυτό το γεγονός).

وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ

wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).

Αλλά δημιουργήσαμε μερικούς ανθρώπους, και πέρασε πολύς καιρός από πάνω τους, και εσύ (Μωάμεθ) δεν έμεινες με τους κατοίκους της Μαδιάμ απαγγέλλοντάς τους τα εδάφιά μας, αλλά στείλαμε αγγελιοφόρους.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

Και εσύ (Μωάμεθ) δεν ήσουν κοντά στο Τουρ (βουνό) όταν καλέσαμε (τον Μωυσή), αλλά (σε στείλαμε) ως έλεος από τον Κύριό σου, για να προειδοποιήσεις τον λαό (τους Κουράις) που δεν επισκέφτηκαν οι προειδοποιητές πριν από εσένα, ώστε να πάρουν ένα μάθημα.

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

Και εσύ (Μωάμεθ) δεν διάβασες ποτέ πριν ένα βιβλίο (το Κοράνι) και δεν έγραψες ποτέ βιβλίο με το δεξί σου χέρι. Αν (το είχες διαβάσει και γράψει), οι άνθρωποι θα το αμφέβαλλαν.

مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍۢ بِالْمَلَاِ الْاَعْلٰٓى اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

mā kāna liya min ‘ilmim bil-mala'il-a‘lā iż yakhtaṣimūn(a).

Δεν είχα την παραμικρή γνώση για τους αλ-μαλάουλ αλά (αγγέλους) όταν μαλώνανε.

هُوَ الَّذِيْ بَعَثَ فِى الْاُمِّيّٖنَ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ

huwal-lażī ba‘aṡa fil-ummiyyīna rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

Ήταν Αυτός που έστειλε έναν Αγγελιοφόρο σε έναν αγράμματο λαό από ανάμεσά τους, ο οποίος τους απήγγειλε τους στίχους Του, καθάρισε (τις ψυχές) τους και τους δίδαξε το Βιβλίο και τη Σούννα, παρόλο που προηγουμένως, βρίσκονταν σε προφανές σφάλμα.