ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

ئەوە هەندێک لەو هەواڵە نەبینراوانەیە کە بۆ ئێوە (محمد) دامانبەزاندووە، هەرچەندە ئێوە لەگەڵیان نەبوون کاتێک قەڵەمەکانیان (بۆ تیروپشک کێشان) لەسەر کامیان مریەم دەهێڵنەوە. وە تۆ لەگەڵیان نەبوویت کاتێک شەڕیان دەکرد.

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(واتە) ئەوانەی شوێن پێغەمبەر دەکەون، ئەو پێغەمبەرەی کە ئومییە (ناتوانێت بخوێنێتەوە و بنووسێت) کە (ناوی)یان لە تەورات و ئینجیلدا دەبیننەوە کە نووسراوە کە هەیانە، کە فەرمانیان پێدەکات کە چاکە بکەن و ناحەقیان لێ قەدەغە دەکات، و ڕێگە بە هەموو شتێک دەدات کە بۆیان باشە و هەموو شتێک قەدەغە دەکات کە بۆیان خراپە، و ڕزگاریان دەکات لەو بارگرانی و کۆتانەی کە لەسەریانە. سەبارەت بەو کەسانەی کە باوەڕیان پێی هەیە و شکۆمەندی دەکەن و یارمەتی دەدەن و شوێن ئەو ڕووناکییە گەشاوە بکەون کە بۆی دابەزیوە (قورئان)، ئەوان کەسانی بەختەوەرن.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

بڵێ (محمد)، "ئەی گەل! بەڕاستی من پێغەمبەری خوام بۆ هەمووتان، کە خاوەنی شانشینی ئاسمانەکان و زەویم؛ هیچ خودایەک نییە (کە مافی ئەوەی هەیە بپەرسترێت) جگە لەو خودایە، کە ژیان دەبەخشێت و دەبێتە هۆی مردن، بۆیە باوەڕتان بە خوا و پێغەمبەرەکەی هەیە، (واتە) ئەو ئومی پێغەمبەرەی باوەڕی بە خوا و بە قسەکانی (کتێبەکانی) هەیە. شوێنی بکەون، تا ڕێنماییتان بکرێت”.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

وە کاتێک ئایەتەکانمان بە ڕوونی بۆیان خوێندرایەوە، ئەوانەی چاوەڕێی چاوپێکەوتنیان نەدەکرد، دەیانگوت کتێبێک جگە لەم قورئانە بێنە یان بیگۆڕە. بڵێ (محمد)، "ناگونجاو نییە بۆ من بە ئارەزووی خۆم بیگۆڕم، تەنها شوێن ئەو شتانە دەکەوم کە بۆم دابەزیوە، بەڕاستی لە سزای ڕۆژی گەورە (قیامەت) دەترسم ئەگەر سەرپێچیم لە پەروەردگارم.

قُلْ لَّوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا تَلَوْتُهٗ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَدْرٰىكُمْ بِهٖ ۖفَقَدْ لَبِثْتُ فِيْكُمْ عُمُرًا مِّنْ قَبْلِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qul lau syā'allāhu mā talautuhū ‘alaikum wa lā adrākum bih(ī), faqad labiṡtu fīkum ‘umuram min qablih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

بڵێ (ئەی محمد) ئەگەر خوای گەورە ویستبایە، نەمدەخوێندەوە، نە ئاگاداری دەکردەوە. پێش (پێش دابەزینی قورئان) بۆ ماوەیەکی زۆر لەگەڵتان مابوومەوە. تێناگەی؟

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ

Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).

ئه مانه هه ندێک له هه واڵی شارۆچکه کانن (که وێران بوون) که پێمان گوتوویت (ئه ی محمد). لەوان هێشتا شوێنەواری ئەوان هەیە، وە (هەندێکی تر) هەن کە لەناوچوون.

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ اَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ هٰذَا الْقُرْاٰنَۖ وَاِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الْغٰفِلِيْنَ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika aḥsanal-qaṣaṣi bimā auḥainā ilaika hāżal-qur'ān(a), wa in kunta min qablihī laminal-gāfilīn(a).

ئێمە باشترین چیرۆکمان بۆ (محمد) گێڕایەوە بە دابەزاندنی ئەم قورئانە بۆت، و بەڕاستی تۆ پێش ئەو یەکێک بوویت لەوانەی نەیدەزانی.

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَۚ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ اَجْمَعُوْٓا اَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż ajma‘ū amrahum wa hum yamkurūn(a).

ئەوە هەندێک لەو هەواڵە غەیبانەیە کە بۆ ئێوە (محمد) دامانبەزاندووە؛ هەرچەندە تۆ لە تەنیشتیان نەبوویت، کاتێک ڕێککەوتن لەسەر ڕێکخستنی فێڵێک (بۆ ئەوەی یوسف بخەنە ناو بیرەکەوە).

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ اِنَّمَا يُعَلِّمُهٗ بَشَرٌۗ لِسَانُ الَّذِيْ يُلْحِدُوْنَ اِلَيْهِ اَعْجَمِيٌّ وَّهٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِيْنٌ

wa laqad na‘lamu annahum yaqūlūna innamā yu‘allimuhū basyar(un), lisānul-lażī yulḥidūna ilaihi a‘jamiyyuw wa hāżā lisānun ‘arabiyyum mubīn(un).

وە بەڕاستی دەزانین کە دەڵێن قورئان تەنها لەلایەن مرۆڤێکەوە فێری کراوە. زمانی ئەو پیاوەی کە تۆمەتی فێربوونی لێی دەخەنە پاڵ عەجەمە، بەڵام ئەو (قورئان) بە زمانی عەرەبی ڕوونە.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ

wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).

وە تۆ (محمد) لە ڕۆژئاوا (دۆڵی پیرۆزی تووە) نەبوویت کاتێک فەرمانەکەمان گەیاندە موسا، وە تۆ (هەروەها) لەنێو ئەو کەسانەدا نەبوویت کە شایەتحاڵی (ئەو ڕووداوە) بوون.

وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ

wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).

بەڵام ئێمە هەندێک کەسمان دروست کردووە، و ماوەیەکی زۆر بەسەریاندا تێپەڕیوە، تۆ (محمد) لەگەڵ خەڵکی مادیان نەمایتەوە کە ئایەتەکانمان بۆیان بخوێنیتەوە، بەڵکو پێغەمبەرمان ناردووە.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

وە تۆ (محمد) لە نزیک تور (شاخ) نەبوویت کاتێک بانگمان کرد (موسا)، بەڵکو (ئێوەمان نارد) وەک ڕەحمەتێک لەلایەن پەروەردگارەکەتەوە، بۆ ئەوەی خەڵکی (قوڕەیش) ئاگادار بکەیتەوە کە ئاگادارکەرەوەکانی پێش ئێوە سەردانیان نەکردوون بۆ ئەوەی وانەیەک فێربن.

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

وە تۆ (محمد) پێشتر (قورئان) هەرگیز کتێبێکت نەخوێندەوە و (هەرگیز) بە دەستی ڕاستت کتێبێکت نەنووسیوە؛ ئەگەر (تۆ بخوێنیتەوە و بنووسیبایە)، خەڵک گومانیان لێدەکرد.

مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍۢ بِالْمَلَاِ الْاَعْلٰٓى اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

mā kāna liya min ‘ilmim bil-mala'il-a‘lā iż yakhtaṣimūn(a).

من بچوکترین زانیاریم لەسەر الملائول ئەعلە (فریشتەکان) نەبوو کاتێک موناقەشەیان دەکرد.

هُوَ الَّذِيْ بَعَثَ فِى الْاُمِّيّٖنَ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ

huwal-lażī ba‘aṡa fil-ummiyyīna rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

ئەوە ئەو بوو کە لە ناو خۆیانەوە پێغەمبەرێکی بۆ گەلێکی نەخوێندەوار نارد، کە ئایەتەکانی بۆ دەخوێندەوە و (ڕۆحیان) پاک دەکردەوە و کتێب و حیکمەتی (سوننەت)ی فێرکرد، هەرچەندە پێشتر، لە هەڵەیەکی ئاشکرادا بوون.