وَقَالَ لِفِتْيٰنِهِ اجْعَلُوْا بِضَاعَتَهُمْ فِيْ رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُوْنَهَآ اِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qāla lifityānihij‘alū biḍā‘atahum fī riḥālihim la‘allahum ya‘rifūnahā iżanqalabū ilā ahlihim la‘allahum yarji‘ūn(a).

Тэр (Йосеф) зарц нартаа “Тэдний (худалдан авсан) эд зүйлсийг уутанд нь хий, тэгвэл тэд гэр бүлдээ буцаж ирэхдээ буцаж ирнэ гэж найдаж байгаагаа мэдэх болно” гэж хэлэв.

فَلَمَّا رَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْهِمْ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَاَرْسِلْ مَعَنَآ اَخَانَا نَكْتَلْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

falammā raja‘ū ilā abīhim qālū yā abānā muni‘a minnal-kailu fa arsil ma‘anā akhānā naktal wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

Тэгээд тэд аав дээрээ (Иаков) буцаж ирээд “Аав аа! Бид ахаа авч явахгүй л бол дахин үр тариа авахгүй. Тиймээс ахыг маань бидэнтэй хамт явуул, бид жаахан юм идэж авъя. Бид түүнийг заавал хамгаална” гэж хэлэв.

وَلَمَّا فَتَحُوْا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوْا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ اِلَيْهِمْۗ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا نَبْغِيْۗ هٰذِهٖ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ اِلَيْنَا وَنَمِيْرُ اَهْلَنَا وَنَحْفَظُ اَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيْرٍۗ ذٰلِكَ كَيْلٌ يَّسِيْرٌ

wa lammā fataḥū matā‘ahum wajadū biḍā‘atahum ruddat ilaihim, qālū yā abānā mā nabgī, hāżihī biḍā‘atunā ruddat ilainā wa namīru ahlanā wa naḥfaẓu akhānā wa nazdādu kaila ba‘īr(in), żālika kailuy yasīr(un).

Тэд бараагаа онгойлгоход бараагаа (худалдан авалт) буцааж өгснийг олж харав. Тэд: "Аав аа! Бидэнд өөр юу хэрэгтэй юм бэ. Эдгээр нь бидэнд буцааж өгсөн бараа бөгөөд бид гэр бүлээ тэжээж, ах дүү нараа асарч, тэмээний ачаа шиг хүнд үр тарианы нэмэлт хангамжтай болно. Энэ бол (Египетийн хааны хувьд) амархан зүйл" гэж хэлэв.

وَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَخَاهُ قَالَ اِنِّيْٓ اَنَا۠ اَخُوْكَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi akhāhu qāla innī akhūka falā tabta'is bimā kānū ya‘malūn(a).

Тэд Иосефын гэрт ороход тэр ах (Бунямин)-аа оронд нь суулгаад, (Йосеф) “Үнэхээр би чиний ах, тэдний хийсэн зүйлд бүү гунигла” гэж хэлэв.

فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِيْ رَحْلِ اَخِيْهِ ثُمَّ اَذَّنَ مُؤَذِّنٌ اَيَّتُهَا الْعِيْرُ اِنَّكُمْ لَسٰرِقُوْنَ

falammā jahhazahum bijahāzihim ja‘las-siqāyata fī raḥli akhīhi ṡumma ażżana mu'ażżinun ayyatuhal-‘īru innakum lasāriqūn(a).

Тэгээд тэдэнд хоол бэлдэж дуусахад тэр (Йосеф) аягыг ахынхаа уутанд хийв. Тэгтэл хэн нэгэн "Өө, жингийнхэн! Та нар хулгайч нар шүү дээ" гэж хашхирав.

قَالُوْا نَفْقِدُ صُوَاعَ الْمَلِكِ وَلِمَنْ جَاۤءَ بِهٖ حِمْلُ بَعِيْرٍ وَّاَنَا۠ بِهٖ زَعِيْمٌ

qālū nafqidu ṣuwā‘al-maliki wa liman jā'a bihī ḥimlu ba‘īriw wa ana bihī za‘īm(un).

Тэд "Бид хааны аягыг алдчихлаа, буцааж өгч чадах хүн тэмээний ачаа шиг хүнд хоол хүнс авах болно, би үүнийг баталж байна" гэж хариулав.

قَالُوْا فَمَا جَزَاۤؤُهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ كٰذِبِيْنَ

qālū famā jazā'uhū in kuntum kāżibīn(a).

Тэд “Хэрэв чи худлаа хэлбэл шийтгэл нь юу вэ?” гэж асуув.

قَالُوْا جَزَاۤؤُهٗ مَنْ وُّجِدَ فِيْ رَحْلِهٖ فَهُوَ جَزَاۤؤُهٗ ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

qālū jazā'uhū maw wujida fī raḥlihī fa huwa jazā'uh(ū), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

Тэд "Алдагдсан зүйлийг уутнаасаа олсон хүнд шийтгэл оноогдоно. Тиймээс бид буруутнуудыг шийтгэнэ" гэж хариулав.

فَبَدَاَ بِاَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاۤءِ اَخِيْهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِنْ وِّعَاۤءِ اَخِيْهِۗ كَذٰلِكَ كِدْنَا لِيُوْسُفَۗ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ اَخَاهُ فِيْ دِيْنِ الْمَلِكِ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗنَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِيْ عِلْمٍ عَلِيْمٌ

fa bada'a bi'au‘iyatihim qabla wi‘ā'i akhīhi ṡummastakhrajahā miw wi‘ā'i akhīh(i), każālika kidnā liyūsuf(a), mā kāna liya'khuża akhāhu fī dīnil-maliki illā ay yasyā'allāh(u), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), wa fauqa kulli żī ‘ilmin ‘alīm(un).

Тэгээд тэр ахынхаа уутнаас өмнө тэдний уутыг нэгжиж эхлэв. Тэгээд тэр ахынхаа уутнаас хааны аягыг гаргаж ирэв. Бид Иосефыг ингэж зохицуулав. Аллах хүсээгүй л бол тэр хааны хуулийн дагуу ахаа шийтгэж чадахгүй байв. Бид хүссэн хүнээ зэрэглэлээр нь дээшлүүлдэг; мэдлэгтэй хүн бүрээс дээгүүр мэдлэгтэй нэгэн байдаг.

۞ قَالُوْٓا اِنْ يَّسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ اَخٌ لَّهٗ مِنْ قَبْلُۚ فَاَسَرَّهَا يُوْسُفُ فِيْ نَفْسِهٖ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْۚ قَالَ اَنْتُمْ شَرٌّ مَّكَانًا ۚوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَصِفُوْنَ

qālū iy yasriq faqad saraqa akhul lahū min qabl(u), fa asarrahā yūsufu fī nafsihī wa lam yubdihā lahum, qāla antum syarrum makānā(n), wallāhu a‘lamu bimā taṣifūn(a).

Тэд “Хэрэв тэр хулгайлсан бол түүнээс өмнө түүний ах бас хулгай хийсэн” гэж хэлсэн. Тиймээс Иосеф зүрх сэтгэлдээ (уур хилэнг) нууж, тэдэнд мэдэгдсэнгүй. Тэр (зүрх сэтгэлдээ) “Та нарын байр суурь үнэндээ бүр дор байна. Аллах та нарын юу тайлбарлаж байгааг илүү сайн мэддэг” гэж хэлэв.

قَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اَنْ نَّأْخُذَ اِلَّا مَنْ وَّجَدْنَا مَتَاعَنَا عِنْدَهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّظٰلِمُوْنَ ࣖ

qāla ma‘āżallāhi an na'khuża illā maw wajadnā matā‘anā ‘indah(ū), innā iżal laẓālimūn(a).

Тэр (Йосиф) “Бидний эд хөрөнгийг хамт олсон хүнээс бусад хэнийг ч баривчлахаас Аллахаас хамгаалж байхыг хүсэж байна. Хэрэв бид тэгвэл бид нүгэл үйлдсэн гэсэн үг” гэж хэлэв.

فَلَمَّا اسْتَيْـَٔسُوْا مِنْهُ خَلَصُوْا نَجِيًّاۗ قَالَ كَبِيْرُهُمْ اَلَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنَّ اَبَاكُمْ قَدْ اَخَذَ عَلَيْكُمْ مَّوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ وَمِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطْتُّمْ فِيْ يُوْسُفَ فَلَنْ اَبْرَحَ الْاَرْضَ حَتّٰى يَأْذَنَ لِيْٓ اَبِيْٓ اَوْ يَحْكُمَ اللّٰهُ لِيْۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ

falammastai'asū minhu khalaṣū najiyyā(n), qāla kabīruhum alam ta‘lamū anna abākum qad akhaża ‘alaikum mauṡiqam minallāhi wa min qablu mā farrattum fī yūsufa falan abraḥal-arḍa ḥattā ya'żana lī abī au yaḥkumallāhu lī, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

Тэгээд тэд (Юсуфын шийдвэр)-ээс цөхрөнгөө барж, хоорондоо шивнэлдэж, хувийн яриа өрнүүлэв. Тэдний хамгийн том нь: "Аав чинь Аллахын нэрээр та нараас гэрээ байгуулсныг та нар мэдэхгүй гэж үү? Үүнээс өмнө та нар Иосефыг үл тоомсорлож байсан. Тиймээс аав маань надад (буцах) зөвшөөрөл өгөх хүртэл эсвэл Аллах миний өмнөөс шийдэх хүртэл би энэ нутгаас (Египетээс) явахгүй. Тэр бол шүүгчдийн хамгийн сайн нь" гэж хэлэв.

اِرْجِعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْكُمْ فَقُوْلُوْا يٰٓاَبَانَآ اِنَّ ابْنَكَ سَرَقَۚ وَمَا شَهِدْنَآ اِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حٰفِظِيْنَ

irji‘ū ilā abīkum fa qūlū yā abānā innabnaka saraq(a), wa mā syahidnā illā bimā ‘alimnā wa mā kunnā lil-gaibi ḥāfiẓīn(a).

Аав дээрээ буцаж очоод “Өө, аав аа! Үнэхээр таны хүү хулгай хийсэн, бид зөвхөн мэддэг зүйлээ л харсан, үүний цаана юу байгааг мэдэхгүй байна” гэж хэл.

وَسْـَٔلِ الْقَرْيَةَ الَّتِيْ كُنَّا فِيْهَا وَالْعِيْرَ الَّتِيْٓ اَقْبَلْنَا فِيْهَاۗ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

was'alil-qaryatal-latī kunnā fīhā wal-‘īral-latī aqbalnā fīhā, wa innā laṣādiqūn(a).

Бидний байгаа газрын оршин суугчдаас болон бидэнтэй хамт ирсэн цуваанаас асуу. Бид бол зөв хүмүүс.”