وَقَالَ لِفِتْيٰنِهِ اجْعَلُوْا بِضَاعَتَهُمْ فِيْ رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُوْنَهَآ اِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qāla lifityānihij‘alū biḍā‘atahum fī riḥālihim la‘allahum ya‘rifūnahā iżanqalabū ilā ahlihim la‘allahum yarji‘ūn(a).
ඔහු (යූසුෆ්) තම සේවකයන්ට, “ඔවුන්ගේ (හුවමාරු) භාණ්ඩ ඔවුන්ගේ ගෝනිවල දමන්න. එවිට ඔවුන් තම පවුල් වෙත ආපසු ගිය පසු, ඔවුන් නැවත පැමිණෙනු ඇතැයි ඔවුන් දැන ගනු ඇත” යැයි පැවසීය.
فَلَمَّا رَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْهِمْ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَاَرْسِلْ مَعَنَآ اَخَانَا نَكْتَلْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ
falammā raja‘ū ilā abīhim qālū yā abānā muni‘a minnal-kailu fa arsil ma‘anā akhānā naktal wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).
ඔවුන් තම පියා (යාකොබ්) වෙත ආපසු පැමිණි විට, “අපගේ පියාණෙනි! (අපගේ සහෝදරයා අප සමඟ රැගෙන ගියහොත් මිස) අපට තවත් (ධාන්‍ය) ලැබෙන්නේ නැත. එබැවින් අපගේ සහෝදරයා අප සමඟ යාමට ඉඩ දෙන්න. එවිට අපට යමක් ලබා ගත හැකිය. අපි ඔහුව ආරක්ෂා කරන්නෙමු” යැයි පැවසූහ.
وَلَمَّا فَتَحُوْا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوْا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ اِلَيْهِمْۗ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا نَبْغِيْۗ هٰذِهٖ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ اِلَيْنَا وَنَمِيْرُ اَهْلَنَا وَنَحْفَظُ اَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيْرٍۗ ذٰلِكَ كَيْلٌ يَّسِيْرٌ
wa lammā fataḥū matā‘ahum wajadū biḍā‘atahum ruddat ilaihim, qālū yā abānā mā nabgī, hāżihī biḍā‘atunā ruddat ilainā wa namīru ahlanā wa naḥfaẓu akhānā wa nazdādu kaila ba‘īr(in), żālika kailuy yasīr(un).
ඔවුන් තම භාණ්ඩ විවෘත කළ විට, ඔවුන්ගේ භාණ්ඩ (හුවමාරුව) ඔවුන් වෙත ආපසු ලබා දෙන ලදී. ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ, "අහෝ අපගේ පියාණෙනි! අපට තවත් කුමක් අවශ්‍යද? මේවා අපට ආපසු ලබා දුන් අපගේ භාණ්ඩ, අපගේ පවුල් පෝෂණය කිරීමට අපට හැකි වනු ඇත, තවද අපි අපගේ ඥාතීන් රැකබලා ගන්නෙමු, තවද ඔටුවෙකුගේ බර තරම් බර (ධාන්‍ය) අමතර සලාකයක් අපට ලැබෙනු ඇත. එය (ඊජිප්තු රජුට) පහසු දෙයකි."
وَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَخَاهُ قَالَ اِنِّيْٓ اَنَا۠ اَخُوْكَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa lammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi akhāhu qāla innī akhūka falā tabta'is bimā kānū ya‘malūn(a).
ඔවුන් (යූසුෆ්) ඇතුළු වූ විට, ඔහු තම සහෝදරයා (බුන්යමින්) ඔහුගේ ස්ථානයේ තැබුවේය. ඔහු (යූසුෆ්) “නියත වශයෙන්ම මම ඔබේ සහෝදරයාය. ඔවුන් කළ දේ ගැන දුක් නොවන්න” යැයි පැවසීය.
فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِيْ رَحْلِ اَخِيْهِ ثُمَّ اَذَّنَ مُؤَذِّنٌ اَيَّتُهَا الْعِيْرُ اِنَّكُمْ لَسٰرِقُوْنَ
falammā jahhazahum bijahāzihim ja‘las-siqāyata fī raḥli akhīhi ṡumma ażżana mu'ażżinun ayyatuhal-‘īru innakum lasāriqūn(a).
ඔවුන් සඳහා ආහාර පිළියෙළ කර තිබියදී, ඔහු (යූසුෆ්) කුසලානය තම සහෝදරයාගේ මල්ලට දැමුවේය. එවිට එක් අයෙක් “ඕ තවලම්! නියත වශයෙන්ම ඔබ සොරුන්ය” යි කෑ ගැසුවේය.
قَالُوْا نَفْقِدُ صُوَاعَ الْمَلِكِ وَلِمَنْ جَاۤءَ بِهٖ حِمْلُ بَعِيْرٍ وَّاَنَا۠ بِهٖ زَعِيْمٌ
qālū nafqidu ṣuwā‘al-maliki wa liman jā'a bihī ḥimlu ba‘īriw wa ana bihī za‘īm(un).
ඔවුන් පිළිතුරු දෙමින්, "අපි රජුගේ කුසලානය නැති කර ගත්තෙමු, එය ආපසු ලබා දිය හැකි ඕනෑම කෙනෙකුට ඔටුවෙකුගේ බර තරම් (ආහාර ද්‍රව්‍ය) ලැබෙනු ඇත, මම එය සහතික කරමි."
قَالُوْا فَمَا جَزَاۤؤُهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ كٰذِبِيْنَ
qālū famā jazā'uhū in kuntum kāżibīn(a).
"නමුත් ඔබ බොරු කිව්වොත් දඬුවම කුමක්ද?" ඔවුන් ඇසුවා.
قَالُوْا جَزَاۤؤُهٗ مَنْ وُّجِدَ فِيْ رَحْلِهٖ فَهُوَ جَزَاۤؤُهٗ ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ
qālū jazā'uhū maw wujida fī raḥlihī fa huwa jazā'uh(ū), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).
"තම ගෝනියේ නැතිවූ භාණ්ඩය සොයා ගන්නා ඕනෑම කෙනෙකුට දඬුවම නියම වේ. එබැවින් ඔහුටම දඬුවම ලැබෙනු ඇත. මේ ආකාරයෙන් අපි වැරදිකරුවන්ට දඬුවම් කරන්නෙමු" යනුවෙන් ඔවුන් පිළිතුරු දුන්හ.
فَبَدَاَ بِاَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاۤءِ اَخِيْهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِنْ وِّعَاۤءِ اَخِيْهِۗ كَذٰلِكَ كِدْنَا لِيُوْسُفَۗ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ اَخَاهُ فِيْ دِيْنِ الْمَلِكِ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗنَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِيْ عِلْمٍ عَلِيْمٌ
fa bada'a bi'au‘iyatihim qabla wi‘ā'i akhīhi ṡummastakhrajahā miw wi‘ā'i akhīh(i), każālika kidnā liyūsuf(a), mā kāna liya'khuża akhāhu fī dīnil-maliki illā ay yasyā'allāh(u), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), wa fauqa kulli żī ‘ilmin ‘alīm(un).
එබැවින් ඔහු තම සහෝදරයාගේ ගෝනිවලට පෙර ඔවුන්ගේ ගෝනි පරීක්ෂා කිරීමට පටන් ගත්තේය. පසුව ඔහු තම සහෝදරයාගේ ගෝනියෙන් රජුගේ කුසලානය එළියට ගත්තේය. මෙසේ අපි යූසුෆ් සඳහා කටයුතු කළෙමු. අල්ලාහ් කැමති නම් මිස රජුගේ නීතියට අනුව ඔහුගේ සහෝදරයාට දඬුවම් කිරීමට ඔහුට නොහැකි විය. අපි කැමති අයට අපි තරාතිරම උසස් කරමු. තවද දැනුම ඇති සෑම මිනිසෙකුටම වඩා හොඳින් දන්නා කෙනෙක් සිටී.
۞ قَالُوْٓا اِنْ يَّسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ اَخٌ لَّهٗ مِنْ قَبْلُۚ فَاَسَرَّهَا يُوْسُفُ فِيْ نَفْسِهٖ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْۚ قَالَ اَنْتُمْ شَرٌّ مَّكَانًا ۚوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَصِفُوْنَ
qālū iy yasriq faqad saraqa akhul lahū min qabl(u), fa asarrahā yūsufu fī nafsihī wa lam yubdihā lahum, qāla antum syarrum makānā(n), wallāhu a‘lamu bimā taṣifūn(a).
"ඔහු සොරකම් කරන්නේ නම්, ඊට පෙර ඔහුගේ සහෝදරයාද සොරකම් කළේය." එබැවින් යූසුෆ් තම සිතේ (කෝපය) සඟවා ගත් අතර එය ඔවුන්ට නොපෙන්වීය. ඔහු (තම සිතින්) මෙසේ පැවසීය: "ඔබේ තත්ත්වය ඇත්තෙන්ම නරකයි. ඔබ පැහැදිලි කරන දේ අල්ලාහ් හොඳින් දනී."
قَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اَنْ نَّأْخُذَ اِلَّا مَنْ وَّجَدْنَا مَتَاعَنَا عِنْدَهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّظٰلِمُوْنَ ࣖ
qāla ma‘āżallāhi an na'khuża illā maw wajadnā matā‘anā ‘indah(ū), innā iżal laẓālimūn(a).
"අපගේ දේපළ අපට හමු වූ පුද්ගලයා හැර, (වෙන කිසිවෙකු) රඳවා තබා ගැනීමෙන් මම අල්ලාහ්ගෙන් ආරක්ෂාව අයදිමි. අපි එසේ කළහොත්, එයින් අදහස් වන්නේ අපි වැරදිකරුවන් බවයි" ඔහු (යූසුෆ්) පැවසීය.
فَلَمَّا اسْتَيْـَٔسُوْا مِنْهُ خَلَصُوْا نَجِيًّاۗ قَالَ كَبِيْرُهُمْ اَلَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنَّ اَبَاكُمْ قَدْ اَخَذَ عَلَيْكُمْ مَّوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ وَمِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطْتُّمْ فِيْ يُوْسُفَ فَلَنْ اَبْرَحَ الْاَرْضَ حَتّٰى يَأْذَنَ لِيْٓ اَبِيْٓ اَوْ يَحْكُمَ اللّٰهُ لِيْۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ
falammastai'asū minhu khalaṣū najiyyā(n), qāla kabīruhum alam ta‘lamū anna abākum qad akhaża ‘alaikum mauṡiqam minallāhi wa min qablu mā farrattum fī yūsufa falan abraḥal-arḍa ḥattā ya'żana lī abī au yaḥkumallāhu lī, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).
එබැවින් (යූසුෆ්ගේ තීරණය) ගැන ඔවුන් බලාපොරොත්තු සුන් වූ විට, ඔවුන් රහසිගත සංවාදයකට ගොස් එකිනෙකා අතර රහසින් කතා කළහ. ඔවුන්ගෙන් වැඩිමහල් තැනැත්තා මෙසේ පැවසීය: “ඔබේ පියා අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන් ඔබෙන් ගිවිසුමක් ගත් බවත්, ඊට පෙර ඔබ යූසුෆ් නොසලකා හැර ඇති බවත් ඔබ නොදන්නේද? එබැවින්, මගේ පියා මට (නැවත පැමිණීමට) අවසර දෙන තුරු හෝ අල්ලාහ් මට තීරණයක් දෙන තුරු මම මේ දේශයෙන් (ඊජිප්තුවෙන්) ඉවත් නොවෙමි. තවද ඔහු විනිශ්චයකරුවන්ගෙන් ශ්‍රේෂ්ඨතමයාය.”
اِرْجِعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْكُمْ فَقُوْلُوْا يٰٓاَبَانَآ اِنَّ ابْنَكَ سَرَقَۚ وَمَا شَهِدْنَآ اِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حٰفِظِيْنَ
irji‘ū ilā abīkum fa qūlū yā abānā innabnaka saraq(a), wa mā syahidnā illā bimā ‘alimnā wa mā kunnā lil-gaibi ḥāfiẓīn(a).
ඔබේ පියා වෙත ආපසු ගොස් මෙසේ කියන්න, “අහෝ අපගේ පියාණෙනි! නියත වශයෙන්ම ඔබේ පුතා සොරකම් කර ඇත, අපි දන්නා දේ පමණක් දුටුවෙමු, එහි පිටුපස ඇති දේ අපි නොදනිමු.
وَسْـَٔلِ الْقَرْيَةَ الَّتِيْ كُنَّا فِيْهَا وَالْعِيْرَ الَّتِيْٓ اَقْبَلْنَا فِيْهَاۗ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ
was'alil-qaryatal-latī kunnā fīhā wal-‘īral-latī aqbalnā fīhā, wa innā laṣādiqūn(a).
අපි සිටින දේශය ගැනත්, අප සමඟ පැමිණි තවලම්කරුවන් ගැනත් (වාසීන්ගෙන්) විමසන්න. අපි නිවැරදි අයයි.”