وَقَالَ لِفِتْيٰنِهِ اجْعَلُوْا بِضَاعَتَهُمْ فِيْ رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُوْنَهَآ اِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qāla lifityānihij‘alū biḍā‘atahum fī riḥālihim la‘allahum ya‘rifūnahā iżanqalabū ilā ahlihim la‘allahum yarji‘ūn(a).
Иара (Иусуф) имаҵзуҩцәа иреиҳәеит: «Рымаҭәахәқәа ршәырақәа ирҭашәҵа, рҭаацәарақәа рахь ианыхынҳәлакь, ҩаԥхьа ишыхынҳәуа рдырырц азы».
فَلَمَّا رَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْهِمْ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَاَرْسِلْ مَعَنَآ اَخَانَا نَكْتَلْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ
falammā raja‘ū ilā abīhim qālū yā abānā muni‘a minnal-kailu fa arsil ma‘anā akhānā naktal wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).
Убри аҟнытә раб (Иаков) иахь ианыхынҳә, ус рҳәеит: «Уа ҳаб, ҳара даҽа жәла ҳзыҟалом (ҳашьа даҳзаамгозар), убри аҟнытә ҳашьа ҳара дҳацны дцааит, ҳхәҭак ҳаурц азы, ҳара ҳихылаԥшуеит».
وَلَمَّا فَتَحُوْا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوْا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ اِلَيْهِمْۗ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا نَبْغِيْۗ هٰذِهٖ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ اِلَيْنَا وَنَمِيْرُ اَهْلَنَا وَنَحْفَظُ اَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيْرٍۗ ذٰلِكَ كَيْلٌ يَّسِيْرٌ
wa lammā fataḥū matā‘ahum wajadū biḍā‘atahum ruddat ilaihim, qālū yā abānā mā nabgī, hāżihī biḍā‘atunā ruddat ilainā wa namīru ahlanā wa naḥfaẓu akhānā wa nazdādu kaila ba‘īr(in), żālika kailuy yasīr(un).
Урҭ рмал анырзаадырт, рмал рырхынҳәны ирбеит. Урҭ ирҳәеит: "Уа ҳаб! Уаҳа иаҳҭахузеи. Абарҭ ҳмаҭәахәқәа ҳара иҳархынҳәит, ҳҭаацәа ҳрыцхраауеит, ҳҭынхацәа ҳрыхылаԥшуеит, агәам аидара еиԥш ихьанҭоу арыц ҳауеит. Уи мариоуп (Мысра аҳ изы)".
وَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَخَاهُ قَالَ اِنِّيْٓ اَنَا۠ اَخُوْكَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa lammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi akhāhu qāla innī akhūka falā tabta'is bimā kānū ya‘malūn(a).
Иусуф данҭала, иашьа (Буниамин) иҭыԥ аҿы днаиргылеит, ус иҳәеит: «Сара шәашьа соуп, урҭ иҟарҵаз шәгәы кашәмыжьын».
فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِيْ رَحْلِ اَخِيْهِ ثُمَّ اَذَّنَ مُؤَذِّنٌ اَيَّتُهَا الْعِيْرُ اِنَّكُمْ لَسٰرِقُوْنَ
falammā jahhazahum bijahāzihim ja‘las-siqāyata fī raḥli akhīhi ṡumma ażżana mu'ażżinun ayyatuhal-‘īru innakum lasāriqūn(a).
Убри аҟнытә, урҭ рзы афатә аныҟарҵа, иара (Иусуф) аԥҳал иашьа ишәыраҿы иҭеиҵеит. Убасҟан аӡәы дҵәааит: «Уа акараван! Шәара шәӷьычцәоуп».
قَالُوْا نَفْقِدُ صُوَاعَ الْمَلِكِ وَلِمَنْ جَاۤءَ بِهٖ حِمْلُ بَعِيْرٍ وَّاَنَا۠ بِهٖ زَعِيْمٌ
qālū nafqidu ṣuwā‘al-maliki wa liman jā'a bihī ḥimlu ba‘īriw wa ana bihī za‘īm(un).
Урҭ аҭак ҟарҵеит: «Ҳара аҳ иԥҳал ҳцәыӡит, уи зырхынҳәыр зылшо агәаҩа аидара ихьанҭаны иоуеит, сара уи азы ашьақәырӷәӷәара ҟасҵоит».
قَالُوْا فَمَا جَزَاۤؤُهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ كٰذِبِيْنَ
qālū famā jazā'uhū in kuntum kāżibīn(a).
Урҭ ирҳәеит: «Аха амц шәҳәозар, иарбан гәаҟроу?»
قَالُوْا جَزَاۤؤُهٗ مَنْ وُّجِدَ فِيْ رَحْلِهٖ فَهُوَ جَزَاۤؤُهٗ ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ
qālū jazā'uhū maw wujida fī raḥlihī fa huwa jazā'uh(ū), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).
Урҭ аҭак ҟарҵеит: «Ашьауӷа зду ишәыраҿы иԥшааз иоуп, усҟан иара ихаҭа ашьауӷа иоуеит.
فَبَدَاَ بِاَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاۤءِ اَخِيْهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِنْ وِّعَاۤءِ اَخِيْهِۗ كَذٰلِكَ كِدْنَا لِيُوْسُفَۗ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ اَخَاهُ فِيْ دِيْنِ الْمَلِكِ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗنَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِيْ عِلْمٍ عَلِيْمٌ
fa bada'a bi'au‘iyatihim qabla wi‘ā'i akhīhi ṡummastakhrajahā miw wi‘ā'i akhīh(i), każālika kidnā liyūsuf(a), mā kāna liya'khuża akhāhu fī dīnil-maliki illā ay yasyā'allāh(u), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), wa fauqa kulli żī ‘ilmin ‘alīm(un).
Убас ала, иашьа иџьыба агәаҭара далагеит, нас иашьа иџьыба иҭигеит. Абасала, Иусуф изы агәҭакқәа еиқәҳаршәеит. Уи, Аллаҳ иҭахымзар, аҳ изакәан ала иашьа дахьирхәыр ҟалом. Ҳара иаҳҭаху ҳараҳкуеит; Адырра змоу зегьы реиҳагьы дыҟоуп еиҳаны издыруа
۞ قَالُوْٓا اِنْ يَّسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ اَخٌ لَّهٗ مِنْ قَبْلُۚ فَاَسَرَّهَا يُوْسُفُ فِيْ نَفْسِهٖ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْۚ قَالَ اَنْتُمْ شَرٌّ مَّكَانًا ۚوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَصِفُوْنَ
qālū iy yasriq faqad saraqa akhul lahū min qabl(u), fa asarrahā yūsufu fī nafsihī wa lam yubdihā lahum, qāla antum syarrum makānā(n), wallāhu a‘lamu bimā taṣifūn(a).
Урҭ ирҳәеит: «Дӷьычуазар, уи аԥхьа иашьагьы дӷьычхьан». Убри аҟнытә Иусуф игәаҿы иҵәахит, урҭ ирмырбеит. Уи иҳәеит: «Шәара шәҭагылазаашьа еиҳа еицәоуп, шәара ишәзеиҭашәҳәо Аллаҳ идыруеит».
قَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اَنْ نَّأْخُذَ اِلَّا مَنْ وَّجَدْنَا مَتَاعَنَا عِنْدَهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّظٰلِمُوْنَ ࣖ
qāla ma‘āżallāhi an na'khuża illā maw wajadnā matā‘anā ‘indah(ū), innā iżal laẓālimūn(a).
Иара (Иусуф) иҳәеит: «Сара Аллаҳ сиҳәоит, ҳмазара зцаҳԥыхьашәаз ауаҩы ида, ҳгәы ԥжәаны ҳаҟазар, ҳара ҳцәгьаҟаҵаҩцәа ҳауп ҳәа аанагоит».
فَلَمَّا اسْتَيْـَٔسُوْا مِنْهُ خَلَصُوْا نَجِيًّاۗ قَالَ كَبِيْرُهُمْ اَلَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنَّ اَبَاكُمْ قَدْ اَخَذَ عَلَيْكُمْ مَّوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ وَمِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطْتُّمْ فِيْ يُوْسُفَ فَلَنْ اَبْرَحَ الْاَرْضَ حَتّٰى يَأْذَنَ لِيْٓ اَبِيْٓ اَوْ يَحْكُمَ اللّٰهُ لِيْۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ
falammastai'asū minhu khalaṣū najiyyā(n), qāla kabīruhum alam ta‘lamū anna abākum qad akhaża ‘alaikum mauṡiqam minallāhi wa min qablu mā farrattum fī yūsufa falan abraḥal-arḍa ḥattā ya'żana lī abī au yaḥkumallāhu lī, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).
Убри аҟнытә урҭ ргәы анырцәыӡ (Иосиф иӡбара) рымацара (иалацәажәо) еицәажәон. Урҭ рахьтә еиҳабыз ус иҳәеит: «Шәаб Аллаҳ иҿы ажәа шииҭаз, уи аԥхьа Иусуф дышшәыцәхьаҵыз шәзымдырӡои?
اِرْجِعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْكُمْ فَقُوْلُوْا يٰٓاَبَانَآ اِنَّ ابْنَكَ سَرَقَۚ وَمَا شَهِدْنَآ اِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حٰفِظِيْنَ
irji‘ū ilā abīkum fa qūlū yā abānā innabnaka saraq(a), wa mā syahidnā illā bimā ‘alimnā wa mā kunnā lil-gaibi ḥāfiẓīn(a).
Уаб иахь ухынҳәны иаҳәа: «Уа ҳаб, ҵабыргны, уԥа дӷьычит, ҳара иаҳбаз иаҳдыруа мацара ауп, уи ашьҭахь иҟоугьы ҳаздырӡом.
وَسْـَٔلِ الْقَرْيَةَ الَّتِيْ كُنَّا فِيْهَا وَالْعِيْرَ الَّتِيْٓ اَقْبَلْنَا فِيْهَاۗ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ
was'alil-qaryatal-latī kunnā fīhā wal-‘īral-latī aqbalnā fīhā, wa innā laṣādiqūn(a).
Ҳахьыҟоу атәыла, насгьы ҳара иҳацны иааз акараван шәразҵаа. Ҳара ауаа ииашоу ҳауп».