اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ
afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).
ڇا توهان انهيءَ شخص کي ڏٺو آهي جيڪو اسان جي آيتن کي ڪوڙو ڀانئي ٿو ۽ چوي ٿو ته مون کي ضرور مال ۽ اولاد ڏنو ويندو؟
اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ
aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).
ڇا هن غيب ڏٺو آهي يا هن خدا، رحمٰن سان ڪو عهد ڪيو آهي؟
كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ
kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).
بلڪل نه! اسين جيڪو چيو سو لکنداسين، ۽ اسين ان لاءِ پورو پورو عذاب وڌائينداسين.
وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا
wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).
۽ اسان ان جا وارث ٿينداسين جيڪو هن چيو، ۽ هو اسان وٽ اڪيلو ايندو.
اَرَءَيْتَ الَّذِيْ يُكَذِّبُ بِالدِّيْنِۗ
ara'aital-lażī yukażżibu bid-dīn(i).
ڇا توهان اهڙن (ماڻهن) کي ڄاڻو ٿا جيڪي مذهب جو انڪار ڪن ٿا؟
فَذٰلِكَ الَّذِيْ يَدُعُّ الْيَتِيْمَۙ
fa żālikal-lażī yadu‘‘ul-yatīm(a).
تنهنڪري اهو ئي ماڻهو آهي جيڪو يتيم کي ملامت ڪري ٿو،
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
۽ مسڪينن کي کاڌو کارائڻ جي ترغيب نه ٿو ڏئي.
اِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْاَبْتَرُ ࣖ
inna syāni'aka huwal-abtar(u).
بيشڪ، جيڪي توهان سان دشمني رکن ٿا، اهي ئي (الله جي رحمت کان) ڪٽيل آهن.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا الْكٰفِرُوْنَۙ
qul yā ayyuhal-kāfirūn(a).
(محمد ﷺ) چئو ته، اي ڪافرو!