اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ
afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).
Kä ɛnɔ ci raan nɛn mi lo̱k ruaacni kɔn kä cuɛ wee, "Ɣän ba ɣä moc ria̱ŋ kɛnɛ gaat kɛ thuɔ̱k."
اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ
aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).
Cɛ ti /ca nɛn nɛn kiɛ cɛ mat ruac kɛ Kuoth in la Kɔ̱a̱c lɔaac in Di̱t?
كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ
kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).
/Ciɛ jɛn! Bi kɔn min cɛ lar gɔ̱r piny, kä banɛ duäcdɛ jakä di̱t,
وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا
wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).
kä banɛ min cɛ lar ka̱n, kä bɛ ben kä Kɔn kärɔa.
اَرَءَيْتَ الَّذِيْ يُكَذِّبُ بِالدِّيْنِۗ
ara'aital-lażī yukażżibu bid-dīn(i).
Ŋäci ram mi gaak ruac Kuɔth?
فَذٰلِكَ الَّذِيْ يَدُعُّ الْيَتِيْمَۙ
fa żālikal-lażī yadu‘‘ul-yatīm(a).
Ɛ jɛn ram in luek gat mi thil gua̱n,
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
kä /cɛ naath com kɛ mi̱eth nɛɛni ti can.
اِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْاَبْتَرُ ࣖ
inna syāni'aka huwal-abtar(u).
Kɛ thuɔ̱k, nɛy tin nhɔakɛ ji̱ kɛ kɛn nɛy tin ca ŋok (kɛ kɔ̱a̱c lɔaac Allah).
قُلْ يٰٓاَيُّهَا الْكٰفِرُوْنَۙ
qul yā ayyuhal-kāfirūn(a).
Laarɛ jɛ (Mu-ɣamɛd), “Ɣɔ̱ɔ̱n nɛy tin /ci ŋa̱th!