اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ
afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).
Шунан һуң һин беҙҙең аяттарыбыҙҙы ялғанға сығарған һәм: «Миңә байлыҡ һәм балалар биреләсәк», – тигән кешене күрҙеңме?
اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ
aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).
Ул йәшерен нәмәләрҙе күргәнме, әллә Мәрхәмәтле Аллаһ менән килешеү төҙөгәнме?
كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ
kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).
Бөтөнләй юҡ! Уның әйткәндәрен яҙып барырбыҙ һәм уның язаһын камиллыҡҡа еткерербеҙ,
وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا
wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).
һәм Беҙ уның әйткәндәрен мираҫ итеп алырбыҙ һәм ул Беҙгә бер үҙе килер.
اَرَءَيْتَ الَّذِيْ يُكَذِّبُ بِالدِّيْنِۗ
ara'aital-lażī yukażżibu bid-dīn(i).
Беләһеңме, кем динде инҡар итә?
فَذٰلِكَ الَّذِيْ يَدُعُّ الْيَتِيْمَۙ
fa żālikal-lażī yadu‘‘ul-yatīm(a).
Ул етемде шелтәләй,
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
һәм ярлыларҙы ашатырға өндәмәй.
اِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْاَبْتَرُ ࣖ
inna syāni'aka huwal-abtar(u).
Ысынлап та, һеҙҙе нәфрәт иткәндәр — (Аллаһтың рәхмәтенән) өҙөлгән кешеләр.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا الْكٰفِرُوْنَۙ
qul yā ayyuhal-kāfirūn(a).
Әйт (Мөхәммәткә): «Эй, кафырҙар!